Lucas 10
Gandja na Mbɨa (MDM) vs NVT
1 Pɨpɨta-a, Ngámá Yesu alo omʉkpata koko ndjɨkpa mananɨka ne ká bhisi. Anɨ atsia atima uo bhisi bhisi kalanʉ bhʉ́ ndʉ ogʉdhʉ ne ndʉ bɨlɨ hana ɨnde a ayo nako lɨe me, anɨ nʉ bha ngae makpe ko.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Anɨ atsia apa pɨ uo me: «Nguwa abhʉ́ ’dyɨ bhelé. Engʉ́ bini, okpála namene kulu ango-o bhelé ade. Yi yo ka bhʉlʉ edyɨ-e me anɨ tima okpála na kulu bhelé bhʉ́ edyɨ gba e ko.
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 Ma atima yi maka okandɵlɵ bhʉ́ ká osia. Yi nʉnʉ!
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Yi ahá falanga de. Yi ahá ehe nabɨ ’he bhʉ́bhʉ́ de. Yi ahá malɵkɵ de. Yi adʉ́ ne lʉlʉ lɨ kpadjɨ-e ngʉ́ nayiyi okpála de.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 Yi lɨ bhʉ́ ’tɨ bini-e, yi de pa ngaɨza me: ‹Guo ’ngʉ́ gba Ebhe-e dʉ bhʉ́ ’tɨ ɨnde.›
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Lɨ kpála ɨnde akʉnda guo ’ngʉ́ dʉ bhʉ́ ’tɨ ango-o, lɨ guo ’ngʉ́ gba yi-e dʉ́ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne anɨ. Ɨ dʉ mo-o de-e, nayi na guo ’ngʉ́ gba yi-e gíe lɨe pɨ́ yi.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 Yi dʉ bhʉ́ ’tɨ ango-o. Ɨ dʉ me u nde aha ehe nazʉ mazʉ di ne bhe nandjɨ mandjɨ pɨ yi-e, yi de zʉ, amba yi ndjɨ. Padhá de, anga a ayo me kpála na kulu sia makalá na kulu gba e ko. Yi adʉ́ asɨ bhʉ́ ’tɨ ngangá de.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 Ɨ dʉ me yi nde alɨ bhʉ́ gʉdhʉ bini-e, lɨ okpála na gʉdhʉ ango-o sia yi-e, yi de zʉ ’he ɨnde u ahá e pɨ yi ko.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 Yi kobho obhʉlʉ kuo ɨnde bhʉ́ gʉdhʉ ango-o, amba yi pa pɨ ndʉ okpála hana me: ‹Naʉ gba Ebhe-e akolo de yi masɨkpe.›
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Engʉ́ bini, ɨ dʉ la me yi nde alɨ bhʉ́ gʉdhʉ bini-e, u sia yi de-e, yi de ze alɨ kpadjɨ, amba yi pa me:
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 ‹Ya ngapulu belegʉ doto na gʉdhʉ gba yi ɨnde adhedhe lɨ ’dhʉ ya, ngʉ́ nasuno pɨ yi me yi amene siti ’ngʉ́. Yi mbɨla la ndjɨndjɨ me, Naʉ gba Ebhe-e akolo de yi masɨkpe.›
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Ma apa pɨ yi me lɨ ’kpɨ́ lɨ Ebhe akódho ’ngʉ́ gba okpála lɨe, okpála na gʉdhʉ ango-o adjé lɨkabhu naali ané okpála na Sodomʉ mane.»
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 «E-e! A ko lɨkabhu pɨ yi okpála na gʉdhʉ na Koladjina! A ko lɨkabhu pɨ yi okpála na gʉdhʉ na Betesaida! Padhá de, anga ɨ dʉ me ongamba ’ngʉ́ ɨnde amene lɨe agba yi-e, ɨ méne lɨe bhʉ́ ogʉdhʉ na Tile ne Sidona-a, okpála na ogʉdhʉ ango-o de adyɨ nanɨ pili didili, u tsia túko ’mbɨ bhʉ́ ’ndjɨ o ngʉ́ napana me u adji bua o adji.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Kaka-a, lɨ ’kpɨ́ lɨ Ebhe akódho ’ngʉ́ gba okpála lɨe, lɨkabhu gba yi-e ané bhende gba okpála na Tile ne Sidona mane.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Ne yi di, okpála na Kapalanauma-a, yi abhundja naayi me u aée yi abhʉ́lá-a? A mo-o ade. U abála yi bhʉ́ djua na dʉdʉma.»
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 Do anɨ matá pɨ omʉkpata gba e me: «Lɨ kpála bini dje yi-e, amba anɨ adje bhomʉ-o ma. Lɨ kpála bini yala nasia yi-e, amba anɨ ayala bhomʉ-o nasia ma. Engʉ́ bini, lɨ kpála bini yala nasia ma-a, amba anɨ ayala bhomʉ-o nasia kpála ɨnde atima ma ko.»
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Omʉkpata ndjɨkpa mananɨka ne ká bhisi-e agie lɨo me u nde abedhe ne djalɨ bedhe. U atsia apa me: «Ngámá, osisiti bua ngamanga belegʉ ya ngao nedhɨnga ya ngaha lɨ́lɨ pɨ uo lɨe ne ’lɨ mʉ ko!»
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 Yesu atsia apa pɨ uo me: «Ma au Satana ayie abhʉ́lá akɵ kuto maka mʉgbálá.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Yi djedje nga, ma aha angu pɨ yi ngʉ́ nadele okpʉlʉ ne oapekebhe ne ’dhʉ yi di ne nandjia ndʉ angu gba bhʉlʉ yala gba yi-e hana. Ehe bini tɨ́ da namene yi sisiti de.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Engʉ́ bini, yi akpí djalɨ ka lɨ osisiti bua ngamanga yi lɨe de. Yi kpi mangbo djalɨ ka lɨ Ebhe aye ’lɨ yi lɨe abhʉ́lá ko.»
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Bha lɨ nedhɨnga ango-o makpe-e, Yesu abedhe nanɨ ne djalɨ bedhe ka Bu Bhobua . Anɨ atsia apa me: «Ma agie heni pɨ mʉ, ’Dyɨ ma, Ngámá na abhʉ́lá ne Ngámá na doto. Padhá de, anga engʉ́ ɨnde mo opana e pɨ obhende ɨmbɨlangʉ de-e, mo owo pɨ okpála na ɨmbɨlangʉ di ne obhende amene balʉa má too! A moko, ’Dyɨ ma, anga mo okʉnda bha nanɨ moko.
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 ’Dyɨ ma, mo oha ndʉ ’he hana mʉma. Kpála bini mbɨla de me ngama, Ndɨlɨ-e, ma ne da-ie, bha bini ngamʉ, ’Dyɨ ma. Kpála bini mbɨla la di de me ngamʉ, ’Dyɨ ma-a, mʉ ne da-ie, bha bini ngama, Ndɨlɨ gba mʉ-o, la di ne okpála bhende lɨ ngama, Ndɨlɨ-e, ma akʉnda napana mʉ pɨ o ko.»
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Pɨpɨta-a, anɨ adji bhʉ́la e lɨ pápá gba omʉkpata gba e-o, anɨ atsia apa pɨ uo kpi o kpi me: «A ko djalɨ pɨ yi, ngayi okpála ɨ ngau engʉ́ ɨnde yi ngau e ko!
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 Padhá de, anga ma apa pɨ yi me opolofeta di ne ongbengbe ongámásɨ bhelé akʉnda nanɨ nau engʉ́ yi ngau e ɨnde, engʉ́ bini u u de. U akʉnda nanɨ nadje engʉ́ yi ngadje e ɨnde, engʉ́ bini u dje de.»
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Abhomʉ-o, mʉsuno bini na lɨ́lɨ gba Moidje ayie bhʉ́lá. Anɨ atsia ayi Yesu ngʉ́ nale anɨ me: «Mʉsuno, a ayo me ma mene pɨ ngʉbula me ma sia mʉkobho na dʉdʉma?»
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Yesu agie pɨ anɨ me: «U aye bhʉ́ lɨ́lɨ gba nɨ́-e pɨ? Mo otatanga lɨe, mʉ djedje bhʉ́bhʉ́ pɨ?»
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Kpála ango-o atsia agie pɨ anɨ me: «‹A ayo me kʉnda Ebhe, Ngámá gba mʉ-o, ne bua mʉ hana, ne mʉkobho gba mʉ-o hana, ne angu gba mʉ-o hana, ne mabhundja gba mʉ-o hana›, amba ‹Mʉ kʉnda la di kilí mʉ, maka mo okʉnda lɨmʉ lɨe makpe ko.› »
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Do Yesu pɨ anɨ me: «Mo ogie ndjɨndjɨ. Mene moko, amba mʉ sia mʉkobho na dʉdʉma.»
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Engʉ́ bini, mʉsuno na lɨ́lɨ-e ango-o adʉ akʉnda nasuno me engʉ́ ɨnde nɨ ayi e, a ngbingbili. Abhomʉ-o, anɨ atsia ayi Yesu me: «Kilí ma-a, a ko da?»
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Do Yesu pɨ anɨ me: «Kpála bini ayie nanɨ bhʉ́ Yelusalema, anɨ adʉ akɵ ne abhʉ́ Djeliko. Lɨ kpadjɨ-e, anɨ atɨ bhʉ́ ’kpa obhʉlʉ ’zi ɨnde adʉ agbʉlʉ ’he gba okpála ne kpéke. U abha obongo gba anɨ-o. U abhɨ anɨ má kpú! U abha lɨo-o, u agbida. U atsia ao ka anɨ masɨkpe de nakpi.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Dimandɵ bini adʉ apʉ lɨ kpadjɨ ango-o. Anɨ au kpála ango-o lɨe me-e, anɨ abʉma bha anɨ lɨ pála kpadjɨ koko, anɨ atsia atapa.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Kpála bini na piga gba Levi akolo di lɨ bɨlɨ lɨ kpála ango-o adʉ lɨe-o. Anɨ au anɨ lɨe, anɨ abʉma bha anɨ lɨ pála kpadjɨ koko, anɨ atsia atapa.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 Engʉ́ bini, kpála bini na ndu doto na Samalɨa ɨnde adʉ naae bhʉ́ dhʉkʉ lɨ kpadjɨ bhomʉ-o, akolo de anɨ. Anɨ au anɨ lɨe, anɨ adje ndjinga anɨ naali.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 Anɨ adyudyo lɨe de anɨ masɨkpe. Anɨ aha emʉ di ne vino, anɨ atuko lɨ djila oeka gba anɨ-o, anɨ atsia agbite ne papala bongo. Anɨ aha anɨ, anɨ ao anɨ pɨ́ ’ngbʉ punda gba e-o. Anɨ anʉ ne anɨ bhʉ́ ’tɨ gba ogomago. Oo, anɨ atsia alila anɨ ndjɨndjɨ.Kpála na Samalɨa ɨnde amene bádha ’ngʉ́.|alt="Le samaritain qui posé un bon acte" src="DN00479b.tif" size="span" ref="10:34"
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, anɨ agbe lɨ́ falanga bhisi, anɨ aha pɨ bhʉlʉ etɨ-o. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: ‹Lila kpála ɨnde-e ndjɨndjɨ. Ɨ dʉ me mʉ nde apʉ tɨa koko pɨ anɨ pɨ́ bhende-e, ma agíe pɨ mʉ ngama, nedhɨnga ma apʉ́ matá lɨe sɨɨ ko.›»
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Yesu atsia ayi mʉsuno bhomʉ-o me: «Mo obhundja naamʉ pɨ? Bhʉ́ ká okpála bata bhomʉ-o, a ko kpála bhedho adʉ nanɨ kilí kpála ɨnde atɨ bhʉ́ ’kpa obhʉlʉ ’zi bhomʉ-o?»
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Mʉsuno na lɨ́lɨ-e agie me: «A ko bhende adje ndjinga anɨ-o.» Yesu atsia apa pɨ anɨ me: «Nʉnʉ, amba mʉ mene bhadi moko.»
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 Lɨ Yesu ne omʉkpata gba e adʉ lɨe lɨ kpadjɨ-e, anɨ alɨ bhʉ́ kʉtɨ bini. Oo, ɵlɵ bini adʉ ’lɨ anɨ me Malata, anɨ atsia asia Yesu agba e.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Malata adʉ ne ndai e na ɵɵlɵ bini, adʉ ’lɨ anɨ me Malɨa . Malɨa adʉ naae kuto bhʉ́ li ’dhʉ Yesu, anɨ atsia adʉ adje engʉ́ ɨnde lɨ Yesu adʉ apa e ko.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Bua Malata adʉ abhʉ́lá ka bhiti kulu-o. Anɨ ago de Yesu, anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Ngámá, lɨ ndai ma ao ka ma lɨe namene ndʉ kulu hana kpi ma kpi me-e, mʉ bhundja ’ngʉ́ tété bini dɨ? Pa ngala pɨ anɨ me, anɨ go ha mbo ’kpa e mʉma.»
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Ngámá agie pɨ anɨ me: «Malata, Malata, mʉ ngao bua mʉ abhʉ́lá, mʉ la di ngatʉtʉ lɨmʉ ngʉbula ongʉ́ bhelé.
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 La-a, a ndjɨndjɨ ne koli ’he bini. Malɨa aha naae ehe ɨnde ane ne bádha, ɨnde lɨ kpála bini dhépe e ka anɨ de.»
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.