João 6
Gandja na Mbɨa (MDM) vs NAA
1 Pɨpɨta-a, Yesu akodho ’kpɨ́ lɨ pápá koko na ekpɵ na Galilaya, ɨnde u aɨ di-e me ekpɵ na Tibeliade.
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Bhiti okpála na bhibhiti adʉ akpata anɨ. Padhá de, anga u adʉ au ongamba ’ngʉ́ ɨnde anɨ adʉ amene e lɨ nakobho okpála na kuo-o.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Yesu atsia aʉ apɨ́ ’ta. Oo, u atsia adʉlʉ ne omʉkpata gba e kuto.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 A adʉ me anokomɨa na Pasɨka gba omaYuda nde akolo masɨkpe.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Abhomʉ-o, Yesu atsia ’kpɨ́, anɨ au bhiti okpála na bhibhiti ngago abhaka anɨ. Anɨ atsia ayi Filipo me: «Nɨ́ tɨ da nakala mapa su ngʉbula me okpála ɨnde-e hana zʉ-o?»
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 (Yesu adʉ apa mo-o ngʉbula nale Filipo. Padhá de, anga ngaanɨ Yesu-o, anɨ adʉ ambɨla engʉ́ ɨnde anɨ améne e ndjɨndjɨ.)
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Filipo atsia agie pɨ anɨ me: «Abana ya kala mapa ne lɨ́ denalio kámá bhisi-e, alé de me kpála ne kpála sia mbo-o de.»
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 Sʉka omʉkpata gba anɨ koko-o, Andɨlɨ ndai Simo Piele, apa pɨ anɨ me:
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 «Ndɨlɨ na bhobhoko bini sɨ-ɨ, a ka anɨ ne mapa na olodje bhuluvue di ne sungu bhisi. A la bhomʉ-o nɨ pɨ bhiti okpála ɨnde-e?»
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 Do Yesu de-e: «Yi pa pɨ okpála me u dʉlʉ kuto.» (Ulu adʉ lɨ bɨlɨ ango-o naali.) Okpála atsia adʉlʉ kuto. Obhosɨ adʉ masɨkpe de kutu bhuluvue.
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Abhomʉ-o, Yesu aha mapa-o. Anɨ atsia agie heni pɨ Ebhe. Anɨ atsia agapa lɨ okpála ɨnde adʉ oo-o. Anɨ aha bhadi sungu-o pɨ uo moko lɨ lele maka u adʉ akʉkʉnda lɨe ko.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Lɨ okpála auu lɨe, Yesu atsia apa pɨ omʉkpata gba e me: «Yi po bhʉ́la dudu ɨnde atigala-o, ngʉbula me asíti de.»
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 Dú mapa na olodje bhuluvue ɨnde atigala-a, u apo bhʉ́bhʉ́la. A atsia abebedhe okíli ndjɨkpa ne ká bhisi.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Lɨ okpála au ngamba ’ngʉ́ ɨnde lɨ Yesu amene e lɨe, u atsia apa me: «A ɨnde-e bha ndjʉ polofeta ɨnde a ayo me anɨ go pɨ́la doto-o!»
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Yesu ambɨla me u ngakʉnda nago aholo nɨ ne kpéke me nɨ dʉ ngámá. Abhomʉ-o, anɨ ayie, anɨ atsia anʉ matá kpi e kpi apɨ́ ’ta.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 A akolo lɨe tagolo-o, omʉkpata gba Yesu akɵ alɨngo ekpɵ-o.
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 U aʉ bhʉ́ zabʉ bini u atsia aholo nagugulu, anʉ lɨ pápá na Kapalanauma. La-a, ekpɨ́ abi lɨ uo padhá me Yesu nde kolo nga lɨ uo de.
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Anvi adʉ ape kpekpeke. Kaka-a, engu-o aholo nadimba.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 A abhaka me omʉkpata-a nde adhʉkʉ ne zabʉ-o masɨkpe de kilometele madhɨa. Lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, u au Yesu me anɨ nde ngadhʉkʉ pɨ́ ’ngu. Anɨ akolo de zabʉ-o. Abhomʉ-o, u aholo nadje tsʉlʉ.
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Engʉ́ bini, Yesu apa pɨ uo me: «A ko ma, yi adjé tsʉlʉ de!»
20 Mas Jesus lhes disse:
21 U adʉ akʉnda me o ha anɨ, amba o bɨ anɨ bhʉ́ zabʉ-o. La-a, zabʉ akolo bha kolo lɨngo ’gɵ lɨ bɨlɨ u adʉ anʉ lɨe-o.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, bhiti okpála ɨnde atigala ayi ’ngu-o au bha koli zabʉ bini. La-a, u adʉ ambɨla ndjɨndjɨ me Yesu ʉ bhʉ́ zabʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne omʉkpata gba e de. Omʉkpata-a anʉ kpi o kpi.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 Lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, ozabʉ koko ayie bhʉ́ gʉdhʉ na Tibeliade, atsia akolo de bɨlɨ lɨ okpála azʉ mapa lɨ e pɨta lɨ Ngámá agie heni lɨe pɨ Ebhe-o.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 Lɨ bhiti okpála bhomʉ-o au lɨe me Yesu ne omʉkpata gba e oo ade-e, u aʉʉ bhʉ́ ozabʉ-o, u atsia agbida bhʉ́ Kapalanauma ngʉ́ nagɨlɨ Yesu.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 U anʉ abhaka Yesu ayi ’ngu. Abhomʉ-o, u ayi anɨ me: «Mʉsuno, mo okolo ei nadho?»
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Yesu agie pɨ uo me: «Heni, ma apa pɨ yi na paká me, yi ngagɨlɨ ma ka ongamba ’ngʉ́ ɨnde yi au e ade. Yi ngagɨlɨ mangbo ma ka mapa ɨnde yi azʉ e, yi atsia auu ne e má kpú kpú kpú-o!
26 Jesus respondeu:
27 La-a, yi améne kulu ngʉbula ezʉ ɨnde ngazi mazi-e de. Engʉ́ bini, yi mene mangbo ngʉbula ezʉ ɨnde ngabhue, di ne bhende ngaha mʉkobho na dʉdʉma ko. Ngama, Ndɨlɨ gba kpála-a, ma ahá ezʉ ango-o pɨ yi ngama. Padhá de, anga Ebhe ’Dyɨ ma ao kasé na angu gba e lɨ kʉte ma.»
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Abhomʉ-o, u atsia ayi anɨ me: «A ayo me ya mene pɨ ngʉ́ namene kulu maka lɨ Ebhe akʉnda lɨe?»
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Do Yesu pɨ uo me: «Kulu gba Ebhe-e, a ko me yi bhuka kpála ɨnde anɨ atima e ko.»
29 Jesus respondeu:
30 Abhomʉ-o, u atsia ayi anɨ me: «Mo oméne mangua ngamba ’ngʉ́ dho me ya u, amba ya bhuka mʉ-o? Kulu gba mʉ-o ne nɨ?
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 Lɨ onguo ogbi ya adʉ lɨe abhʉ́ ’gʉ-o, u azʉ mana maka u aye nanɨ lɨe bhʉ́ Bhuku gba Ebhe-e me: ‹Anɨ aha mapa ɨnde ayie abhʉ́lá-a pɨ uo ngʉ́ nazʉzʉ.›»
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 Abhomʉ-o, Yesu agie pɨ uo me: «A moko, ma apa pɨ yi na paká me, Moidje ha mapa na abhʉ́lá-a pɨ yi ngae de. Engʉ́ bini, ’Dyɨ ma ngaha mapa na kʉkʉlʉ na abhʉ́lá-a pɨ yi ngae.
32 Jesus lhes disse:
33 Padhá de, anga mapa ɨnde lɨ Ebhe ngaha e, a ko bhende ngayie abhʉ́lá, ɨnde ngaha la di mʉkobho pɨ okpála na doto-o.»
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Abhomʉ-o, u atsia apa pɨ Yesu me: «Ngámá, ha pɨ ya ndʉ ’kpɨ́ hana mapa bhomʉ!»
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 Yesu agie pɨ uo me: «Ma ne mapa na mʉkobho. Kpála bhende ago abhaka ma-a, gʉmʉ ’zʉ méne anɨ belegʉ de bini. Kpála bhende abhuka la di ma-a, gʉmʉ ’ngu méne anɨ belegʉ de bini.
35 Jesus respondeu:
36 Engʉ́ bini, ma apa ’ngʉ́ ɨnde-e pɨ yi apa. Yi au ma. La-a, yi bhuka de.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Ndʉ kpála hana ɨnde lɨ ’Dyɨ ma ngaha e mʉma-a, agó lɨ pabɨlɨ gba ma. La di-e, ndʉ kpála hana ɨnde agó lɨ pabɨlɨ gba ma-a, ma bhíke anɨ de.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Padhá de, anga ma ayie abhʉ́lá, ma ago ngʉ́ namene engʉ́ ɨnde lɨ kpála ɨnde atima ma-a akʉnda e ko. Engʉ́ bini, ma go ngʉ́ namene naama ’ngʉ́ de.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Engʉ́ ɨnde lɨ kpála ɨnde atima ma akʉnda e-e, a ngae ɨnde: ndʉ okpála ɨnde anɨ aha o mʉma hana, a ayo de me sʉka uo bini ngɨta-a de. Engʉ́ bini, a ayo me, alɨ sokpɨ́-e, ma zuku ndʉ uo hana.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Padhá de, anga ’Dyɨ ma akʉnda me, ndʉ okpála hana ɨnde au ma Ndɨlɨ-e, ɨnde abhuka la di ma-a, sia mʉkobho na dʉdʉma, amba ma zuku uo alɨ sokpɨ́.»
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Abhomʉ-o, omaYuda aholo namene bhayiki lɨ kʉte anɨ. Padhá de, anga anɨ apa nanɨ me: «Ma ne mapa ɨnde ayie abhʉ́lá.»
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 U atsia apa me: «A ɨnde-e Yesu, ndɨlɨ gba Djodjefʉ-o dɨ? Ya mbɨla ’dyɨ anɨ ne ’hi anɨ hana. Lele pɨ anɨ apa lɨe me nɨ ayie abhʉ́lá?»
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 Yesu agie pɨ uo me: «Yi o namene bhayiki sʉnda yi.
43 Jesus respondeu:
44 Kpála tɨ da nago abhaka ma de, ɨ dʉ me ’Dyɨ ma ɨnde atima ma-a nde holo ’kpa anɨ ngae de ko. Ngama la di-e, ma azúku anɨ lɨ sokpɨ́.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Opolofeta aye engʉ́ ɨnde-e me: ‹Ebhe asuno ’ngʉ́ pɨ ndʉ okpála hana.› Kpála ne kpála ɨnde adje ’li ’Dyɨ ma, ɨnde asia la di nasuno gba anɨ-e, ago nabhaka ma.
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 Bhobhomʉ apa me, kpála bini u Ebhe de. Bha bini ma, kpála ɨnde ayie agba Ebhe-e, ma au bha ’Dyɨ ma ngama.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 A moko, ma apa pɨ yi na paká me, kpála ɨnde abhuka-a, asia mʉkobho na dʉdʉma.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Ngama-a, ma ne mapa na mʉkobho.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Onguo ogbi yi azʉ nanɨ mana abhʉ́ ’gʉ. La-a, u atsia amu.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 Engʉ́ bini, mapa bhende ayie abhʉ́lá-a, a ko bhende lɨ kpála zʉ e, anɨ kpí de ko.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Ma ne mapa ɨnde ʉʉ, ɨnde ayie abhʉ́lá ko. Ɨ dʉ me kpála nde azʉ mapa ango-o, anɨ dʉ́ bhʉ́ mʉkobho na dʉdʉma. Mapa ɨnde ma ahá e, a ko kʉte ma. Ma ngahaha me okpála na doto sia mʉkobho.»
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Lɨ omaYuda adje ’ngʉ́ bhomʉ-o lɨe, u aholo amene kpekebhɵ sʉnda o kpekpeke. U adʉ apa me: «Lele pɨ kpála ɨnde-e tɨ da naha kʉte e lɨe pɨ nɨ́ me nɨ́ zʉ-o?»
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 Abhomʉ-o, Yesu apa pɨ uo me: «A moko, ma apa pɨ yi na paká me: ɨ dʉ me yi nde zʉ kʉte ma, Ndɨlɨ gba kpála de-e, ɨ dʉ la di me yi nde ndjɨ ngʉte ma de-e, yi dʉ́ bhʉ́ mʉkobho de.
53 Jesus respondeu:
54 Kpála ɨnde ngazʉ kʉte ma, ɨnde la di ngandjɨ ngʉte ma-a, anɨ bhʉ́ mʉkobho na dʉdʉma. Ngama-a, ma azúku la di anɨ alɨ sokpɨ́.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Padhá de, anga kʉte ma-a, a ko ezʉ na kʉkʉlʉ. Ngʉte ma la di-e, a ko ehe nandjɨ mandjɨ na kʉkʉlʉ.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Kpála ɨnde ngazʉ kʉte ma, ɨnde la di ngandjɨ ngʉte ma-a, anɨ ngadʉ bhʉ́ ma. Ma la di ngadʉ bhʉ́ anɨ.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 ’Dyɨ ma ɨnde atima ma-a, anɨ ʉʉ. Ma la di ngadʉ bhʉ́ mʉkobho ka anɨ. A bhadi moko, kpála ɨnde azʉ́ ma-a, anɨ adʉ́ bhʉ́ mʉkobho ka ma.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 A bhomʉ-o mapa ɨnde ayie abhʉ́lá ko. A maka bhende lɨ onguo ogbi yi azʉ e, u atsia amu-o ade. Engʉ́ bini, kpála ɨnde azʉ́ mapa ɨnde-e, adʉ́ bhʉ́ mʉkobho na dʉdʉma.»
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Yesu akpokpo ndʉ ’ngʉ́ bhomʉ-o lɨ nedhɨnga ɨnde anɨ adʉ asuno lɨe bhʉ́ ’tɨ nadje lɨ́lɨ gba Moidje bhʉ́ Kapalanauma-o.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Pɨta u adje engʉ́ ɨnde lɨ Yesu apa e lɨe, bhelé na omʉkpata gba anɨ-e atsia apa me: «Eli ɨnde-e, a kpekpeke! A tɨ da nazɨzɨba da?»
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Engʉ́ bini, Yesu ambɨla me omʉkpata gba nɨ-e ngamene kpekebhɵ pɨndjɨ ’ngʉ́ ango-o. Kaka-a, anɨ apa pɨ uo me: «Engʉ́ ango-o ngamene yi sisiti?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 A la yi u me ngama, Ndɨlɨ gba kpála-a, ma nde ngaʉ lɨ bɨlɨ ɨnde ma adʉdʉ nanɨ lɨe kalanʉ-o?
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Bua gba Ebhe-e ngaha mʉkobho ngae. Kpála-kʉtɨ tɨ da namene ’he bini de. Oeli ɨnde ma apa e pɨ yi bhomʉ-o, a ko Bua ɨnde ngaha mʉkobho.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Engʉ́ bini, okoko bhʉ́ ká yi bhuka de.» A na paká me Yesu ambɨla nanɨ nayie lɨ lilita me obhende ɨ bhuka nɨ de-e ngao dho. Anɨ atsia ambɨla la di me apʉ́ nɨ da-ie.
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 Anɨ atsia apa matá me: «Kaka-a, ma apa nako pɨ yi me: ‹Kpála bini tɨ da nago gba ma de, ɨ dʉ me ’Dyɨ ma nde ha kpadjɨ pɨ anɨ ngae de ko.›»
65 E prosseguiu:
66 Nayie lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, bhelé na omʉkpata gba anɨ-e ao ká anɨ. U kpata matá anɨ de.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Abhomʉ-o, Yesu atsia ayi obhende ndjɨkpa ne ká bhisi-e me: «Ngayi di-e, yi akʉnda nagbida?»
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 Simo Piele agie pɨ anɨ me: «Ngámá, ya tɨ da nanʉ gba da? A ka mʉ ne oeli ɨnde ngaha mʉkobho na dʉdʉma.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 Ngaya-a, ya abhuka. Ya atsia ambɨla la di me mʉ ne Kpála na bubu ɨnde lɨ Ebhe atima e ko.»
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 Yesu agie pɨ uo me: «Ngayi okpála ndjɨkpa ne ká bhisi-e, ma lo nako yi ngama dɨ? La-a, sʉka yi bini ne djabʉlʉ!»
70 Então Jesus lhes disse:
71 Anɨ adʉ apa ’ngʉ́ bhomʉ-o lɨ Yuda, ndɨlɨ gba Simo Isɨkaliote. Padhá de, anga belegʉ anɨ adʉ lɨe sʉka omʉkpata ndjɨkpa ne ká bhisi-e, adʉ kpála ɨnde apʉ́ Yesu-o ngae.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.