Atos 23
Gandja na Mbɨa (MDM) vs VC
1 Abhomʉ-o, Polo atsia Libi okpála natsia ’kpɨ́ lɨ ’ngʉ́ gba omaYuda ne kpéke djila. Do anɨ de-e: «Ondaise ma, nakolo pɨ mbɨa ɨnde-e, ma adhʉkʉ kala Ebhe ndjɨndjɨ.»
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 Engʉ́ bini, bhele kpála gba odimandɵ Ananɨa aha lɨ́lɨ pɨ okpála ɨnde adʉ de anɨ-e me u sʉ ’bhɵ anɨ.
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 Abhomʉ-o, Polo atsia apa pɨ anɨ me: «Ebhe asʉ́ mʉ ngae, ngamʉ kpála ɨnde maka pabu ’tɨ ɨnde u ato embú lɨe! Mo odʉ oo ngʉ́ nakodho ’ngʉ́ gba ma-a maka lɨ lɨ́lɨ apa lɨe. Engʉ́ bini, mo ogʉmʉ lɨ́lɨ anga mo opa me u sʉ ma!»
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Abhomʉ-o, okpála ɨnde adʉ de Polo atsia apa pɨ Polo me: «Mʉ ngasobho bhele kpála gba odimandɵ gba Ebhe!»
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 Polo agie me: «Ondaise ma, ma mbɨla ɨgɨnɨ de me a ko bhele kpála gba odimandɵ gba Ebhe-e de. Padhá de, anga Bhuku gba Ebhe-e apa me: ‹Mo osóbho ngámá gba okpála na doto gba mʉ-o de.›»
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 Lɨ Polo ambɨla la nanɨ lɨe me bhʉ́ ká okpála ɨnde apo bhʉ́la o bhomʉ-o, okoko adʉ oSadukai , okoko adʉ omʉFalisai-e , anɨ atsia asʉla bhʉ́ ká uo me: «Ondaise ma, ma ne mʉFalisai, ndɨlɨ gba omʉFalisai. Ɨ dʉ me u nde ngao ’ngʉ́ pɨ́ ma me-e, a ko anga nɨ́ ne ’to nɨ́ me okpála ɨnde amu-o, azúku mazuku.»
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 Lɨ anɨ apa ’ngʉ́ bhomʉ-o lɨe, omʉFalisai ne oSadukai aholo natsi sʉnda o. Abhomʉ-o, okpála atsia agbo bhʉsʉ o bhisi.
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 (Padhá de, anga oSadukai zɨba nanɨ naao de me okpála azúku mazuku-o de. U atsia apa di nanɨ matá me andjelu ade, bua di ade. Engʉ́ bini, omʉFalisai atsia azɨba nanɨ naao ndʉ ’ngʉ́ bhomʉ-o hana.)
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 Abhomʉ-o, tolo atsia akolo naali. Omʉsuno na lɨ́lɨ koko ɨnde adʉ bhʉ́ ká omʉFalisai-e ayie bhʉ́lá, u atsia apa ne angu hana me: «Ya u siti ’ngʉ́ bhʉ́ kpála ɨnde-e belegʉ de bini. A mana mʉgɨto me andjelu bini, ɨ dʉ di-e bua, agama ’ngʉ́ pɨ anɨ ngae!»
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 Lɨ okpála adʉ alo ’bhɵ lɨe sʉnda o naali-e, ’ngbé ngámá gba osʉdha-a aholo adje tsʉlʉ me u adji adolo Polo. Kaka-a, anɨ aha lɨ́lɨ pɨ osʉdha-a me, u kɵ, u nʉ ha Polo bhʉ́ ká uo, amba u gie anɨ abhʉ́ ’tɨ gba osʉdha ɨnde ngalila gʉdhʉ-o.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 Sukpe-e, Ngámá akoto lɨ Polo, anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Atou! Padhá de, anga maka mo okpokpo ’ngʉ́ gba ma lɨe bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema-a, a ayo bhadi me mʉ nʉ kpokpo bhʉ́ gʉdhʉ na Loma moko.»
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, omaYuda adje lɨo pɨndjɨ Polo, u atsia atʉ silika me o zʉ́ bha bini ’he, lɨ o ndjɨ́ la bhadi ’he bhe nandjɨ mandjɨ-e me, o nde abhɵlɵ bha bini anɨ kalanʉ.
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 Okpála ɨnde nanɨ adje lɨo bhomʉ-o ane nanɨ ndjɨkpa badha mane.
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 U anʉ abhaka ongbengbe odimandɵ di ne obhelesɨ okpála, u atsia apa pɨ uo me: «Ya atʉ silika me ya azʉ́ bha ’he me ya nde abhɵlɵ Polo kalanʉ.
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 Mbɨa ɨnde-e, a ayo me ngayi ne Libi okpála natsia ’kpɨ́ lɨ ’ngʉ́ gba omaYuda-a, yi yo ka ’ngbé ngámá gba osʉdha-a me, anɨ go ne Polo kala yi sɨ. Yi mene mʉgɨto me yi akʉnda atsia ’kpɨ́ lɨ engʉ́ gba anɨ-e ndjɨndjɨ. La pɨ ya-a, ya bedhe ngʉ́ nabhɵlɵ anɨ me anɨ nde kolo nga de.»
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 Engʉ́ bini, ndɨlɨ na bhobhoko gba ndai Polo na ɵɵlɵ-o adje engʉ́ ango-o. Anɨ anʉ, anɨ alɨ bhʉ́ ’tɨ gba osʉdha ɨnde ngalila gʉdhʉ-o. Anɨ atsia apa pɨ Polo.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 Abhomʉ-o, Polo aɨ sʉka ongámásɨ gba osʉdha-o. Do anɨ pɨ anɨ me: «Nʉ ne makombi ɨnde-e pɨ ’ngbé ngámá gba osʉdha-o. Padhá de, anga anɨ ne engʉ́ napapa pɨ anɨ.»
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 Ngámá gba osʉdha-a aha anɨ, anɨ anʉ ne anɨ pɨ ’ngbé ngámá gba osʉdha-o. Anɨ atsia apa me: «Bhʉlʉ ’kpʉ́ Polo aɨ ma, anɨ atsia ayo ka ma me, ma go ne makombi ɨnde-e pɨ mʉ. Padhá de, anga anɨ ne engʉ́ napapa pɨ mʉ.»
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 Abhomʉ-o, ’ngbé ngámá gba osʉdha-a aha ’kpa makombi-o. Anɨ anʉ ne anɨ ne lɨ ngongo, anɨ atsia ayi anɨ me: «Mo okʉnda napa mʉma mangua ’ngʉ́ dho?»
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 Anɨ atsia apa me: «OmaYuda adje lɨo me, o yo ka mʉ me ha Polo, amba mʉ go mambi ne anɨ kala Libi okpála natsia ’kpɨ́ lɨ ’ngʉ́ gba omaYuda-o. U améne mʉgɨto me u ngakʉnda atsia ’kpɨ́ lɨ ’ngʉ́ gba anɨ-e ndjɨndjɨ.
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 Engʉ́ bini, mo obhúka uo de. Padhá de, anga okpála nane ndjɨkpa badha bhʉ́ ká uo, adje lɨo ngʉ́ namene anɨ sisiti. U atʉ silika me o zʉ́ bha bini ’he, lɨ o ndjɨ́ la bhadi ’he bhe nandjɨ mandjɨ-e me, o nde abhɵlɵ bha bini Polo kalanʉ. Mbɨa ɨnde-e, uo bedhe. U ngadjeke bha maka mo opá lɨe ko.»
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 ’Ngbé ngámá gba osʉdha-a apa pɨ makombi ango-o me: «Mo opá pɨ kpála bini de me, nɨ apa engʉ́ ɨnde-e mʉma apa-a de.» Pɨpɨta-a, ’ngbé ngámá gba osʉdha-a atsia agie anɨ sidi.
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 Pɨpɨta-a, ’ngbé ngámá gba osʉdha-a aɨ ongámásɨ na sʉdha gba e-e bhisi. Anɨ atsia apa pɨ uo me: «Yi po bhʉ́la osʉdha kámá bhisi, di ne obhende ndjɨkpa mananɨka ɨnde adhʉdhʉkʉ pɨ́ ’ngbʉ opunda, amba yi po la di bhʉ́la obhende na mandambi-e kámá bhisi. Ndʉ yi hana yi dʉ bedhe ngʉ́ nanʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Sedjale tagolo bhʉ́ saa na odukpabini.
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 Yi leke di punda ngʉ́ nabɨ Polo. Yi mene me anɨ kolo lɨ bɨlɨ lɨ ngámá Felikisi nde lɨe ndjɨndjɨ me ehe bini nde mene anɨ de.»
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 Abhomʉ-o, anɨ atsia aye balʉa me:
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 «Kolode Lisiasɨ apa me, nɨ yi Felikisi, ngámá na asasaua, mayi.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 OmaYuda aholo nako kpála ɨnde ma atima e pɨ mʉ ɨnde-e ngao. U adʉ akʉnda nabhɵlɵ anɨ. La-a, ma adje lɨe me a ko ndɨlɨ na kʉtɨ na Loma-a, ngama ne osʉdha gba ma-a, ya atsia agbʉlʉ anɨ ka uo.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 Maka ma adʉ akʉnda nambɨla ta ’ngʉ́ ɨnde u aholo anɨ ngʉ́ e lɨe, ma atsia anʉ ne anɨ kala Libi okpála natsia ’kpɨ́ lɨ ’ngʉ́ gba uo-o.
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 Ma au me, u aholo anɨ pɨndjɨ ongʉ́ ɨnde atsia lɨ́lɨ gba uo-o. La-a, ma u anɨ ne engʉ́ bini ɨnde u tɨ da nabhɵlɵ anɨ, di ne bhende u tɨ da naholo anɨ ka e de.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 Lɨ u apa mʉma lɨe me u adʉ agɨlɨ nabhɵlɵ anɨ-e, ma atsia atima anɨ pɨ mʉ kolo má gala! Ma atsia apa di pɨ okpála ɨnde ao ’ngʉ́ pɨ́ anɨ-e me, u nʉ kpokpo ’ngʉ́ gba anɨ-e pɨ mʉ.»
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 Abhomʉ-o, osʉdha-a atsia amene maka lɨ ’ngbé ngámá gba uo apa pɨ uo lɨe ko. U aha Polo, u atsia anʉ bha ne anɨ sukpe bhomʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Atipatilisi.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, osʉdha bhende adhʉkʉ ne ’dhʉ o agie lɨo lɨ bɨlɨ lɨ osʉdha nalila gʉdhʉ-o adʉdʉ lɨe ko. U atsia ao obhende adʉ adhʉkʉ pɨ́ ’ngbʉ opunda-a me, u nʉ ne Polo.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 U akolo lɨe bhʉ́ gʉdhʉ na Sedjale-e, osʉdha-a aha balʉa pɨ ngámá na ndu doto ango-o. U atsia ao di Polo sa ’kpa anɨ.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 Abhomʉ-o, ngámá-a atanga balʉa-o. Anɨ atsia ayi me Polo ne kpála na ndu doto bhedho. Anɨ adje la lɨe me a ko kpála na ndu doto na Silisia-a,
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Ma adjé engʉ́ gba mʉ-o me okpála ɨnde yi nde ne o bhʉ́ ’ngʉ́-o nde akolo.» Abhomʉ-o, anɨ atsia aha lɨ́lɨ me u lila Polo bhʉ́ etɨ gba ’ngbé ngámá Elode.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.