Atos 23
Gandja na Mbɨa (MDM) vs NAA
1 Abhomʉ-o, Polo atsia Libi okpála natsia ’kpɨ́ lɨ ’ngʉ́ gba omaYuda ne kpéke djila. Do anɨ de-e: «Ondaise ma, nakolo pɨ mbɨa ɨnde-e, ma adhʉkʉ kala Ebhe ndjɨndjɨ.»
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Engʉ́ bini, bhele kpála gba odimandɵ Ananɨa aha lɨ́lɨ pɨ okpála ɨnde adʉ de anɨ-e me u sʉ ’bhɵ anɨ.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Abhomʉ-o, Polo atsia apa pɨ anɨ me: «Ebhe asʉ́ mʉ ngae, ngamʉ kpála ɨnde maka pabu ’tɨ ɨnde u ato embú lɨe! Mo odʉ oo ngʉ́ nakodho ’ngʉ́ gba ma-a maka lɨ lɨ́lɨ apa lɨe. Engʉ́ bini, mo ogʉmʉ lɨ́lɨ anga mo opa me u sʉ ma!»
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Abhomʉ-o, okpála ɨnde adʉ de Polo atsia apa pɨ Polo me: «Mʉ ngasobho bhele kpála gba odimandɵ gba Ebhe!»
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Polo agie me: «Ondaise ma, ma mbɨla ɨgɨnɨ de me a ko bhele kpála gba odimandɵ gba Ebhe-e de. Padhá de, anga Bhuku gba Ebhe-e apa me: ‹Mo osóbho ngámá gba okpála na doto gba mʉ-o de.›»
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Lɨ Polo ambɨla la nanɨ lɨe me bhʉ́ ká okpála ɨnde apo bhʉ́la o bhomʉ-o, okoko adʉ oSadukai , okoko adʉ omʉFalisai-e , anɨ atsia asʉla bhʉ́ ká uo me: «Ondaise ma, ma ne mʉFalisai, ndɨlɨ gba omʉFalisai. Ɨ dʉ me u nde ngao ’ngʉ́ pɨ́ ma me-e, a ko anga nɨ́ ne ’to nɨ́ me okpála ɨnde amu-o, azúku mazuku.»
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Lɨ anɨ apa ’ngʉ́ bhomʉ-o lɨe, omʉFalisai ne oSadukai aholo natsi sʉnda o. Abhomʉ-o, okpála atsia agbo bhʉsʉ o bhisi.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 (Padhá de, anga oSadukai zɨba nanɨ naao de me okpála azúku mazuku-o de. U atsia apa di nanɨ matá me andjelu ade, bua di ade. Engʉ́ bini, omʉFalisai atsia azɨba nanɨ naao ndʉ ’ngʉ́ bhomʉ-o hana.)
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Abhomʉ-o, tolo atsia akolo naali. Omʉsuno na lɨ́lɨ koko ɨnde adʉ bhʉ́ ká omʉFalisai-e ayie bhʉ́lá, u atsia apa ne angu hana me: «Ya u siti ’ngʉ́ bhʉ́ kpála ɨnde-e belegʉ de bini. A mana mʉgɨto me andjelu bini, ɨ dʉ di-e bua, agama ’ngʉ́ pɨ anɨ ngae!»
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Lɨ okpála adʉ alo ’bhɵ lɨe sʉnda o naali-e, ’ngbé ngámá gba osʉdha-a aholo adje tsʉlʉ me u adji adolo Polo. Kaka-a, anɨ aha lɨ́lɨ pɨ osʉdha-a me, u kɵ, u nʉ ha Polo bhʉ́ ká uo, amba u gie anɨ abhʉ́ ’tɨ gba osʉdha ɨnde ngalila gʉdhʉ-o.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Sukpe-e, Ngámá akoto lɨ Polo, anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Atou! Padhá de, anga maka mo okpokpo ’ngʉ́ gba ma lɨe bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema-a, a ayo bhadi me mʉ nʉ kpokpo bhʉ́ gʉdhʉ na Loma moko.»
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, omaYuda adje lɨo pɨndjɨ Polo, u atsia atʉ silika me o zʉ́ bha bini ’he, lɨ o ndjɨ́ la bhadi ’he bhe nandjɨ mandjɨ-e me, o nde abhɵlɵ bha bini anɨ kalanʉ.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Okpála ɨnde nanɨ adje lɨo bhomʉ-o ane nanɨ ndjɨkpa badha mane.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 U anʉ abhaka ongbengbe odimandɵ di ne obhelesɨ okpála, u atsia apa pɨ uo me: «Ya atʉ silika me ya azʉ́ bha ’he me ya nde abhɵlɵ Polo kalanʉ.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Mbɨa ɨnde-e, a ayo me ngayi ne Libi okpála natsia ’kpɨ́ lɨ ’ngʉ́ gba omaYuda-a, yi yo ka ’ngbé ngámá gba osʉdha-a me, anɨ go ne Polo kala yi sɨ. Yi mene mʉgɨto me yi akʉnda atsia ’kpɨ́ lɨ engʉ́ gba anɨ-e ndjɨndjɨ. La pɨ ya-a, ya bedhe ngʉ́ nabhɵlɵ anɨ me anɨ nde kolo nga de.»
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Engʉ́ bini, ndɨlɨ na bhobhoko gba ndai Polo na ɵɵlɵ-o adje engʉ́ ango-o. Anɨ anʉ, anɨ alɨ bhʉ́ ’tɨ gba osʉdha ɨnde ngalila gʉdhʉ-o. Anɨ atsia apa pɨ Polo.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Abhomʉ-o, Polo aɨ sʉka ongámásɨ gba osʉdha-o. Do anɨ pɨ anɨ me: «Nʉ ne makombi ɨnde-e pɨ ’ngbé ngámá gba osʉdha-o. Padhá de, anga anɨ ne engʉ́ napapa pɨ anɨ.»
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Ngámá gba osʉdha-a aha anɨ, anɨ anʉ ne anɨ pɨ ’ngbé ngámá gba osʉdha-o. Anɨ atsia apa me: «Bhʉlʉ ’kpʉ́ Polo aɨ ma, anɨ atsia ayo ka ma me, ma go ne makombi ɨnde-e pɨ mʉ. Padhá de, anga anɨ ne engʉ́ napapa pɨ mʉ.»
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Abhomʉ-o, ’ngbé ngámá gba osʉdha-a aha ’kpa makombi-o. Anɨ anʉ ne anɨ ne lɨ ngongo, anɨ atsia ayi anɨ me: «Mo okʉnda napa mʉma mangua ’ngʉ́ dho?»
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Anɨ atsia apa me: «OmaYuda adje lɨo me, o yo ka mʉ me ha Polo, amba mʉ go mambi ne anɨ kala Libi okpála natsia ’kpɨ́ lɨ ’ngʉ́ gba omaYuda-o. U améne mʉgɨto me u ngakʉnda atsia ’kpɨ́ lɨ ’ngʉ́ gba anɨ-e ndjɨndjɨ.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Engʉ́ bini, mo obhúka uo de. Padhá de, anga okpála nane ndjɨkpa badha bhʉ́ ká uo, adje lɨo ngʉ́ namene anɨ sisiti. U atʉ silika me o zʉ́ bha bini ’he, lɨ o ndjɨ́ la bhadi ’he bhe nandjɨ mandjɨ-e me, o nde abhɵlɵ bha bini Polo kalanʉ. Mbɨa ɨnde-e, uo bedhe. U ngadjeke bha maka mo opá lɨe ko.»
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 ’Ngbé ngámá gba osʉdha-a apa pɨ makombi ango-o me: «Mo opá pɨ kpála bini de me, nɨ apa engʉ́ ɨnde-e mʉma apa-a de.» Pɨpɨta-a, ’ngbé ngámá gba osʉdha-a atsia agie anɨ sidi.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Pɨpɨta-a, ’ngbé ngámá gba osʉdha-a aɨ ongámásɨ na sʉdha gba e-e bhisi. Anɨ atsia apa pɨ uo me: «Yi po bhʉ́la osʉdha kámá bhisi, di ne obhende ndjɨkpa mananɨka ɨnde adhʉdhʉkʉ pɨ́ ’ngbʉ opunda, amba yi po la di bhʉ́la obhende na mandambi-e kámá bhisi. Ndʉ yi hana yi dʉ bedhe ngʉ́ nanʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Sedjale tagolo bhʉ́ saa na odukpabini.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Yi leke di punda ngʉ́ nabɨ Polo. Yi mene me anɨ kolo lɨ bɨlɨ lɨ ngámá Felikisi nde lɨe ndjɨndjɨ me ehe bini nde mene anɨ de.»
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Abhomʉ-o, anɨ atsia aye balʉa me:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 «Kolode Lisiasɨ apa me, nɨ yi Felikisi, ngámá na asasaua, mayi.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 OmaYuda aholo nako kpála ɨnde ma atima e pɨ mʉ ɨnde-e ngao. U adʉ akʉnda nabhɵlɵ anɨ. La-a, ma adje lɨe me a ko ndɨlɨ na kʉtɨ na Loma-a, ngama ne osʉdha gba ma-a, ya atsia agbʉlʉ anɨ ka uo.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Maka ma adʉ akʉnda nambɨla ta ’ngʉ́ ɨnde u aholo anɨ ngʉ́ e lɨe, ma atsia anʉ ne anɨ kala Libi okpála natsia ’kpɨ́ lɨ ’ngʉ́ gba uo-o.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Ma au me, u aholo anɨ pɨndjɨ ongʉ́ ɨnde atsia lɨ́lɨ gba uo-o. La-a, ma u anɨ ne engʉ́ bini ɨnde u tɨ da nabhɵlɵ anɨ, di ne bhende u tɨ da naholo anɨ ka e de.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Lɨ u apa mʉma lɨe me u adʉ agɨlɨ nabhɵlɵ anɨ-e, ma atsia atima anɨ pɨ mʉ kolo má gala! Ma atsia apa di pɨ okpála ɨnde ao ’ngʉ́ pɨ́ anɨ-e me, u nʉ kpokpo ’ngʉ́ gba anɨ-e pɨ mʉ.»
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Abhomʉ-o, osʉdha-a atsia amene maka lɨ ’ngbé ngámá gba uo apa pɨ uo lɨe ko. U aha Polo, u atsia anʉ bha ne anɨ sukpe bhomʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Atipatilisi.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, osʉdha bhende adhʉkʉ ne ’dhʉ o agie lɨo lɨ bɨlɨ lɨ osʉdha nalila gʉdhʉ-o adʉdʉ lɨe ko. U atsia ao obhende adʉ adhʉkʉ pɨ́ ’ngbʉ opunda-a me, u nʉ ne Polo.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 U akolo lɨe bhʉ́ gʉdhʉ na Sedjale-e, osʉdha-a aha balʉa pɨ ngámá na ndu doto ango-o. U atsia ao di Polo sa ’kpa anɨ.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Abhomʉ-o, ngámá-a atanga balʉa-o. Anɨ atsia ayi me Polo ne kpála na ndu doto bhedho. Anɨ adje la lɨe me a ko kpála na ndu doto na Silisia-a,
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Ma adjé engʉ́ gba mʉ-o me okpála ɨnde yi nde ne o bhʉ́ ’ngʉ́-o nde akolo.» Abhomʉ-o, anɨ atsia aha lɨ́lɨ me u lila Polo bhʉ́ etɨ gba ’ngbé ngámá Elode.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.