Atos 23
Gandja na Mbɨa (MDM) vs NVT
1 Abhomʉ-o, Polo atsia Libi okpála natsia ’kpɨ́ lɨ ’ngʉ́ gba omaYuda ne kpéke djila. Do anɨ de-e: «Ondaise ma, nakolo pɨ mbɨa ɨnde-e, ma adhʉkʉ kala Ebhe ndjɨndjɨ.»
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Engʉ́ bini, bhele kpála gba odimandɵ Ananɨa aha lɨ́lɨ pɨ okpála ɨnde adʉ de anɨ-e me u sʉ ’bhɵ anɨ.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Abhomʉ-o, Polo atsia apa pɨ anɨ me: «Ebhe asʉ́ mʉ ngae, ngamʉ kpála ɨnde maka pabu ’tɨ ɨnde u ato embú lɨe! Mo odʉ oo ngʉ́ nakodho ’ngʉ́ gba ma-a maka lɨ lɨ́lɨ apa lɨe. Engʉ́ bini, mo ogʉmʉ lɨ́lɨ anga mo opa me u sʉ ma!»
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Abhomʉ-o, okpála ɨnde adʉ de Polo atsia apa pɨ Polo me: «Mʉ ngasobho bhele kpála gba odimandɵ gba Ebhe!»
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Polo agie me: «Ondaise ma, ma mbɨla ɨgɨnɨ de me a ko bhele kpála gba odimandɵ gba Ebhe-e de. Padhá de, anga Bhuku gba Ebhe-e apa me: ‹Mo osóbho ngámá gba okpála na doto gba mʉ-o de.›»
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Lɨ Polo ambɨla la nanɨ lɨe me bhʉ́ ká okpála ɨnde apo bhʉ́la o bhomʉ-o, okoko adʉ oSadukai , okoko adʉ omʉFalisai-e , anɨ atsia asʉla bhʉ́ ká uo me: «Ondaise ma, ma ne mʉFalisai, ndɨlɨ gba omʉFalisai. Ɨ dʉ me u nde ngao ’ngʉ́ pɨ́ ma me-e, a ko anga nɨ́ ne ’to nɨ́ me okpála ɨnde amu-o, azúku mazuku.»
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Lɨ anɨ apa ’ngʉ́ bhomʉ-o lɨe, omʉFalisai ne oSadukai aholo natsi sʉnda o. Abhomʉ-o, okpála atsia agbo bhʉsʉ o bhisi.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 (Padhá de, anga oSadukai zɨba nanɨ naao de me okpála azúku mazuku-o de. U atsia apa di nanɨ matá me andjelu ade, bua di ade. Engʉ́ bini, omʉFalisai atsia azɨba nanɨ naao ndʉ ’ngʉ́ bhomʉ-o hana.)
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Abhomʉ-o, tolo atsia akolo naali. Omʉsuno na lɨ́lɨ koko ɨnde adʉ bhʉ́ ká omʉFalisai-e ayie bhʉ́lá, u atsia apa ne angu hana me: «Ya u siti ’ngʉ́ bhʉ́ kpála ɨnde-e belegʉ de bini. A mana mʉgɨto me andjelu bini, ɨ dʉ di-e bua, agama ’ngʉ́ pɨ anɨ ngae!»
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Lɨ okpála adʉ alo ’bhɵ lɨe sʉnda o naali-e, ’ngbé ngámá gba osʉdha-a aholo adje tsʉlʉ me u adji adolo Polo. Kaka-a, anɨ aha lɨ́lɨ pɨ osʉdha-a me, u kɵ, u nʉ ha Polo bhʉ́ ká uo, amba u gie anɨ abhʉ́ ’tɨ gba osʉdha ɨnde ngalila gʉdhʉ-o.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Sukpe-e, Ngámá akoto lɨ Polo, anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Atou! Padhá de, anga maka mo okpokpo ’ngʉ́ gba ma lɨe bhʉ́ gʉdhʉ na Yelusalema-a, a ayo bhadi me mʉ nʉ kpokpo bhʉ́ gʉdhʉ na Loma moko.»
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, omaYuda adje lɨo pɨndjɨ Polo, u atsia atʉ silika me o zʉ́ bha bini ’he, lɨ o ndjɨ́ la bhadi ’he bhe nandjɨ mandjɨ-e me, o nde abhɵlɵ bha bini anɨ kalanʉ.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Okpála ɨnde nanɨ adje lɨo bhomʉ-o ane nanɨ ndjɨkpa badha mane.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 U anʉ abhaka ongbengbe odimandɵ di ne obhelesɨ okpála, u atsia apa pɨ uo me: «Ya atʉ silika me ya azʉ́ bha ’he me ya nde abhɵlɵ Polo kalanʉ.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Mbɨa ɨnde-e, a ayo me ngayi ne Libi okpála natsia ’kpɨ́ lɨ ’ngʉ́ gba omaYuda-a, yi yo ka ’ngbé ngámá gba osʉdha-a me, anɨ go ne Polo kala yi sɨ. Yi mene mʉgɨto me yi akʉnda atsia ’kpɨ́ lɨ engʉ́ gba anɨ-e ndjɨndjɨ. La pɨ ya-a, ya bedhe ngʉ́ nabhɵlɵ anɨ me anɨ nde kolo nga de.»
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Engʉ́ bini, ndɨlɨ na bhobhoko gba ndai Polo na ɵɵlɵ-o adje engʉ́ ango-o. Anɨ anʉ, anɨ alɨ bhʉ́ ’tɨ gba osʉdha ɨnde ngalila gʉdhʉ-o. Anɨ atsia apa pɨ Polo.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Abhomʉ-o, Polo aɨ sʉka ongámásɨ gba osʉdha-o. Do anɨ pɨ anɨ me: «Nʉ ne makombi ɨnde-e pɨ ’ngbé ngámá gba osʉdha-o. Padhá de, anga anɨ ne engʉ́ napapa pɨ anɨ.»
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Ngámá gba osʉdha-a aha anɨ, anɨ anʉ ne anɨ pɨ ’ngbé ngámá gba osʉdha-o. Anɨ atsia apa me: «Bhʉlʉ ’kpʉ́ Polo aɨ ma, anɨ atsia ayo ka ma me, ma go ne makombi ɨnde-e pɨ mʉ. Padhá de, anga anɨ ne engʉ́ napapa pɨ mʉ.»
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Abhomʉ-o, ’ngbé ngámá gba osʉdha-a aha ’kpa makombi-o. Anɨ anʉ ne anɨ ne lɨ ngongo, anɨ atsia ayi anɨ me: «Mo okʉnda napa mʉma mangua ’ngʉ́ dho?»
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Anɨ atsia apa me: «OmaYuda adje lɨo me, o yo ka mʉ me ha Polo, amba mʉ go mambi ne anɨ kala Libi okpála natsia ’kpɨ́ lɨ ’ngʉ́ gba omaYuda-o. U améne mʉgɨto me u ngakʉnda atsia ’kpɨ́ lɨ ’ngʉ́ gba anɨ-e ndjɨndjɨ.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Engʉ́ bini, mo obhúka uo de. Padhá de, anga okpála nane ndjɨkpa badha bhʉ́ ká uo, adje lɨo ngʉ́ namene anɨ sisiti. U atʉ silika me o zʉ́ bha bini ’he, lɨ o ndjɨ́ la bhadi ’he bhe nandjɨ mandjɨ-e me, o nde abhɵlɵ bha bini Polo kalanʉ. Mbɨa ɨnde-e, uo bedhe. U ngadjeke bha maka mo opá lɨe ko.»
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 ’Ngbé ngámá gba osʉdha-a apa pɨ makombi ango-o me: «Mo opá pɨ kpála bini de me, nɨ apa engʉ́ ɨnde-e mʉma apa-a de.» Pɨpɨta-a, ’ngbé ngámá gba osʉdha-a atsia agie anɨ sidi.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Pɨpɨta-a, ’ngbé ngámá gba osʉdha-a aɨ ongámásɨ na sʉdha gba e-e bhisi. Anɨ atsia apa pɨ uo me: «Yi po bhʉ́la osʉdha kámá bhisi, di ne obhende ndjɨkpa mananɨka ɨnde adhʉdhʉkʉ pɨ́ ’ngbʉ opunda, amba yi po la di bhʉ́la obhende na mandambi-e kámá bhisi. Ndʉ yi hana yi dʉ bedhe ngʉ́ nanʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Sedjale tagolo bhʉ́ saa na odukpabini.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Yi leke di punda ngʉ́ nabɨ Polo. Yi mene me anɨ kolo lɨ bɨlɨ lɨ ngámá Felikisi nde lɨe ndjɨndjɨ me ehe bini nde mene anɨ de.»
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Abhomʉ-o, anɨ atsia aye balʉa me:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 «Kolode Lisiasɨ apa me, nɨ yi Felikisi, ngámá na asasaua, mayi.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 OmaYuda aholo nako kpála ɨnde ma atima e pɨ mʉ ɨnde-e ngao. U adʉ akʉnda nabhɵlɵ anɨ. La-a, ma adje lɨe me a ko ndɨlɨ na kʉtɨ na Loma-a, ngama ne osʉdha gba ma-a, ya atsia agbʉlʉ anɨ ka uo.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Maka ma adʉ akʉnda nambɨla ta ’ngʉ́ ɨnde u aholo anɨ ngʉ́ e lɨe, ma atsia anʉ ne anɨ kala Libi okpála natsia ’kpɨ́ lɨ ’ngʉ́ gba uo-o.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Ma au me, u aholo anɨ pɨndjɨ ongʉ́ ɨnde atsia lɨ́lɨ gba uo-o. La-a, ma u anɨ ne engʉ́ bini ɨnde u tɨ da nabhɵlɵ anɨ, di ne bhende u tɨ da naholo anɨ ka e de.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Lɨ u apa mʉma lɨe me u adʉ agɨlɨ nabhɵlɵ anɨ-e, ma atsia atima anɨ pɨ mʉ kolo má gala! Ma atsia apa di pɨ okpála ɨnde ao ’ngʉ́ pɨ́ anɨ-e me, u nʉ kpokpo ’ngʉ́ gba anɨ-e pɨ mʉ.»
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Abhomʉ-o, osʉdha-a atsia amene maka lɨ ’ngbé ngámá gba uo apa pɨ uo lɨe ko. U aha Polo, u atsia anʉ bha ne anɨ sukpe bhomʉ bhʉ́ gʉdhʉ na Atipatilisi.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, osʉdha bhende adhʉkʉ ne ’dhʉ o agie lɨo lɨ bɨlɨ lɨ osʉdha nalila gʉdhʉ-o adʉdʉ lɨe ko. U atsia ao obhende adʉ adhʉkʉ pɨ́ ’ngbʉ opunda-a me, u nʉ ne Polo.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 U akolo lɨe bhʉ́ gʉdhʉ na Sedjale-e, osʉdha-a aha balʉa pɨ ngámá na ndu doto ango-o. U atsia ao di Polo sa ’kpa anɨ.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Abhomʉ-o, ngámá-a atanga balʉa-o. Anɨ atsia ayi me Polo ne kpála na ndu doto bhedho. Anɨ adje la lɨe me a ko kpála na ndu doto na Silisia-a,
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Ma adjé engʉ́ gba mʉ-o me okpála ɨnde yi nde ne o bhʉ́ ’ngʉ́-o nde akolo.» Abhomʉ-o, anɨ atsia aha lɨ́lɨ me u lila Polo bhʉ́ etɨ gba ’ngbé ngámá Elode.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.