Atos 10

Gandja na Mbɨa (MDM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kpála bini adʉ nanɨ bhʉ́ gʉdhʉ na Sedjale, a adʉ ’lɨ anɨ me Koloneli. Anɨ adʉ ngámá pɨ́ ’ndjɨ osʉdha kámá bini. Libi osʉdha ango-o ɨnde u aɨ e bhʉ́ dabɨlɨ bini ne osʉdha koko-o me «Libi osʉdha na Itali.»
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Kpála ango-o adʉ amanga Ebhe di ne nakpe Ebhe bhʉ́ dabɨlɨ bini ne piga gba e libhomu. Anɨ adʉ ateteke obhʉlʉ ndɨbhɨlɨ ɨnde adʉ bhʉ́ ká omaYuda-a naali. Anɨ atsia adʉ ayo Ebhe pɨko.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Ekpɨ́ bini, masɨkpe de saa na bata pɨta tulukpe-e, anɨ au mbámbá bhʉ́ ’he maka loto me andjelu bini gba Ebhe-e nde ngalɨ agba anɨ. Andjelu ango-o aɨ anɨ me: «Koloneli!»
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Anɨ atsia andjelu ango-o ne tsʉlʉ hana. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «A ko mangua ’ngʉ́ dho, Ngámá?» Andjelu-o agie pɨ anɨ me: «Ebhe adje nayo gba mʉ-o adje. Anɨ azɨba di oehe ɨnde mʉ ngaha e pɨ obhʉlʉ ndɨbhɨlɨ-o. Kaka-a, ’to anɨ ɨlɨ lɨ mʉ de.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Mbɨa ɨnde-e, tima okpála bhʉ́ Djope ngʉbula naɨ kpála bini ɨnde u agisila ’lɨ e me Simo Piele-o.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Anɨ ngasɨ agba kpála bini ɨnde ’lɨ e me Simo, kpála namene kulu na kó ’nʉ. Kʉtɨ gba anɨ-e a de ’ngbé ’ngu.»
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Pɨpɨta-a, andjelu ɨnde agama ’ngʉ́ pɨ anɨ-e atapa. Abhomʉ-o, Koloneli atsia aɨ okpála na kulu gba e bhisi, di ne sʉdha bini. Sʉdha ango-o adʉ kpála nakpe Ebhe. Anɨ atsia asɨ di nanɨ bhʉ́ kulu gba anɨ-e naali.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Koloneli akpokpo ndʉ ’ngʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́-e hana pɨ uo. Pɨpɨta-a, anɨ atsia atima uo bhʉ́ Djope. Abhomʉ-o, u atsia agbida.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, okpála u atima o-o adʉ nga bha lɨe lɨ kpadjɨ-e, u akolo de gʉdhʉ na Djope. A abhaka me Piele nde aʉ apɨ́ ’ngbʉ ’tɨ ngʉ́ nayo Ebhe masɨkpe de tulukpe.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 La-a, gʉmʉ aholo amene anɨ, anɨ adʉ akʉnda nazʉ ’he. Nedhɨnga u adʉ alʉ ’zʉ-o lɨe pɨ anɨ-e, anɨ atsia au engʉ́ maka loto.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Anɨ au kokpɨ́ abhulu lɨe. Anɨ au ehe bini maka ’ngbé ’kpá bongo . U ahoholo lɨ odjedje badha. A ayie abhʉ́lá, atsia adʉ akɵ kuto.Piele au ehe maka ’ngbé ’kpá bongo|alt="Pierre quelque chose comme une grande etoffe" src="WA03963b.tif" size="span" ref="10:11"
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Bhʉ́ ’ngbé ’kpá bongo ango-o, ndʉ djua onʉ hana na ’dhʉ badha, ne ndʉ djua onʉ ɨnde ngagbele lɨo ne ’bu o kuto, di ne ndʉ djua odhu hana adʉ bhʉ́bhʉ́.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Abhomʉ-o, anɨ adje eli bini ɨnde apa pɨ anɨ me: «Piele, yie bhʉ́lá! Bhɵbhɵlɵ, amba mʉ zʉ!»
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Engʉ́ bini, Piele agie me: «A mo-o ade, Ngámá! Padhá de, anga ma zʉ nga ezʉ ɨnde lɨ lɨ́lɨ gba Moidje ayala e, di ne bhende na sisiti kala Ebhe belegʉ de bini.»
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Anɨ adje matá eli ango-o bhʉtsibhʉtsi na bhisi-e me: «Ehe ɨnde lɨ Ebhe adji e akolo bubu-o, mo opá de me a sisiti-e de.»
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Engʉ́ ango-o amene lɨe bhʉtsibhʉtsi bata. Pɨpɨta-a, má gala kolo me-e, bongo ango-o atsia agie lɨe abhʉ́lá.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Abhomʉ-o, mabhundja gba Piele atsia angbɨngɨ ka engʉ́ ɨnde anɨ au e-o. Anɨ adʉ ayi bua e me: «Tata-a pɨ?» Bha lɨ nedhɨnga lɨ Piele adʉ ayi bua e lɨe bhomʉ-o, okpála ɨnde lɨ Koloneli atima o akolo lɨ bhotɨ gba Simo-o. A adʉ me u nde ayi okpála me etɨ gba Simo-o su.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 U aɨ kpála bini, u atsia ayi anɨ me: «A ɨnde-e bɨlɨ lɨ Simo u agisila ’lɨ e me Piele asɨsɨ lɨe?»
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, Piele adʉ nga bha nabhundja pɨndjɨ engʉ́ ɨnde anɨ au e-o. Abhomʉ-o, Bu Bhobua atsia apa pɨ anɨ me: «Tsitsia nga, okpála bata ngagɨlɨ mʉ.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Yie bhʉ́lá, kɵ akuto, amba yi nʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne uo. Mo odjídji lɨmʉ de. Padhá de, anga ma atima uo ngama.»
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Abhomʉ-o, Piele akɵ, anɨ abhaka okpála ango-o. Do anɨ pɨ uo me: «Kpála ɨnde yi ngagɨlɨ e-e, a ko ma. Yi ago la ngʉ́ nɨ?»
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 U agie pɨ anɨ me: «Ngámá gba osʉdha, ɨnde ’lɨ e me Koloneli-e atima ya ngae. A ko kpála na ngbingbili , ɨnde di ngadhɵgɵ Ebhe. Ndʉ omaYuda hana ngapa ’ngʉ́ gba anɨ-e ndjɨndjɨ. Andjelu bini gba Ebhe-e akoto lɨ anɨ, anɨ atsia apa pɨ anɨ me: ‹Tima okpála ngʉ́ naɨ Piele, amba mʉ dje engʉ́ ɨnde anɨ akpókpo e pɨ mʉ ko.›»
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Abhomʉ-o, Piele ato okpála ango-o abhʉ́ ’tɨ. Anɨ atsia asuno dabɨlɨ u asɨ lɨe pɨ uo. U atsia asɨ tété.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Pɨta ’kpɨ́ bini-e, u atsia akolo bhʉ́ Sedjale. A abhaka me Koloneli nde apo bhʉ́la omaha e di ne obɨ e na mʉkʉnda. Anɨ atsia adʉ adjeke uo oo.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Lɨ Piele akolo lɨe, Koloneli ago nakɵ lɨo ne anɨ. Anɨ atɨ bhʉ́ lɨ ’dhʉ anɨ. Anɨ atsia atʉ bhʉ́la e ne kuto ngʉ́ namanga anɨ.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Engʉ́ bini, Piele ae anɨ bhʉ́lá. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Lʉ malʉ! Padhá de, anga ngama-a, ma bhadi ne kpála na padhá!»
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Anɨ adʉ agama ’ngʉ́ lɨe ne Koloneli-e, anɨ atsia alɨ abhʉ́ ’tɨ. Oo-o, anɨ abhaka me bhiti okpála nde apo bhʉ́la o.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Anɨ apa pɨ uo me: «Yi ambɨla ndjɨndjɨ me lɨ́lɨ zɨba de me maYuda bini dʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne gandji kpála-a de. A zɨba la di de me anɨ nʉ agba anɨ-e de. Engʉ́ bini, ngama-a, Ebhe asuno mʉma me ma aɨ́ kpála bini de me a ko kpála na sisiti kala Ebhe-e de.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Kaka-a, mo oɨ ma lɨe, ma yala de. Mbɨa ɨnde-e, ma akʉnda nambɨla ta ’ngʉ́ ɨnde mo oɨ ma ngʉ́ e-o.»
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Abhomʉ-o, Koloneli agie pɨ anɨ me: «A ane nga ekpɨ́ bata, masɨkpe de lɨ ngua nedhɨnga ɨnde, bhʉ́ saa na bata pɨta tulukpe, ma adʉ nayo Ebhe bhʉ́ ’tɨ gba ma-o. Kolo me-e, kpála bini alʉ kala ma. Anɨ adyɨ bongo ɨnde adʉ lɨ e ne zɨzɨ.
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Anɨ atsia apa mʉma me: ‹Koloneli, Ebhe adje nayo gba mʉ-o adje. Anɨ atsia abhundja di maka mʉ ngateteke obhʉlʉ ndɨbhɨlɨ lɨe ko.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Mbɨa ɨnde-e, tima okpála bhʉ́ Djope ngʉ́ naɨ Simo ɨnde u agisila ’lɨ e me Piele. Anɨ ngadʉ gba Simo, ɨnde adʉdʉ dengo ’ngbé ’ngu, kpála namene kulu na kó ’nʉ.›
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Abhomʉ-o, ma atima bha kolo okpála ngʉ́ naɨ mʉ má gala! Heni naali! A ndjɨndjɨ maka mo ogo lɨe-o. Mbɨa ɨnde-e, ndʉ nɨ́ hana nɨ́ kala Ebhe sɨ ngʉ́ nadje ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde lɨ Ngámá akpokpo e pɨ mʉ me mʉ pa e pɨ ya-o.»
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Abhomʉ-o, Piele aholo nakpokpo me: «Mbɨa ɨnde-e, ma ambɨla ndjɨndjɨ me Ebhe gbogbo bhʉsʉ okpála de.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Engʉ́ bini, bhʉ́ ká ndʉ opiga hana, kpála ɨnde ngamanga Ebhe, ɨnde di ngamene engʉ́ na ngbingbili-e, kpála ango-o bhʉ́ djila Ebhe ndjɨndjɨ.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Yi mbɨla ndjɨndjɨ me Ebhe atima eli gba e pɨ omaƗsalaele. A ko Bádha Ngali na guo ’ngʉ́ ɨnde nɨ́ asia e ka Yesu Kilisito-o . Ngaanɨ-e, a ko Ngámá gba ndʉ okpála hana.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Yi mbɨla ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde akodho ’kpɨ́ nayie bhʉ́ ndu doto na Galilaya, akolo bhʉ́ ndu doto na Yudaya libhomu, pɨta lɨ Djaa akpokpo eli gba Ebhe , di ne nabatisa okpála lɨe ko.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Yi mbɨla hana me Ebhe abhʉ nanɨ Yesu, kpála na Nadjaleta-a kalanʉ. Anɨ atsia aha Bu Bhobua di ne angu pɨ anɨ ngʉ́ namene kulu gba e-o. Anɨ apʉ ne ndʉ bɨlɨ hana me anɨ nde ngamene bádha ’ngʉ́. Anɨ atsia adʉ di nakobho ndʉ okpála hana ɨnde lɨ Djabʉlʉ agbigbite o-o. Padhá de, anga Ebhe adʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne anɨ.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Ngaya makpe, obhʉlʉ titima gba Yesu-o , ya au ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde anɨ amene e bhʉ́ kʉtɨ gba omaYuda di ne bhʉ́ Yelusalema ne djila ya. U abhɵlɵ anɨ me u nde agɨ anɨ lɨ kulusi.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Engʉ́ bini, Ebhe azuku anɨ bhʉ́ ’kpɨ́ na bata. Anɨ aha angu pɨ anɨ ngʉ́ napana lɨe pɨ okpála me nɨ ʉʉ.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Anɨ pana lɨe pɨ ndʉ okpála hana de. Engʉ́ bini, anɨ apana bha lɨe pɨ ya okpála ɨnde lɨ Ebhe abhʉ o kalanʉ, ɨnde au ’ngʉ́ ango-o ne djila o-o. Pɨta anɨ azuku lɨe, ya azʉ ’he, ya atsia andjɨ di ehe bhe nandjɨ mandjɨ ne uo bhʉ́ dabɨlɨ bini.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Abhomʉ-o, anɨ atsia atima ya me ya nʉ ne kpokpo Bádha Ngali pɨ okpála. Anɨ atima ya me ya apa pɨ okpála me, a ko kpála ɨnde lɨ Ebhe ao e ngʉ́ nakodho ’ngʉ́ gba okpála ɨnde ʉʉ di ne okpála bhende amu-o.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ndʉ opolofeta hana akpokpo ’ngʉ́ gba anɨ-o. U akpokpo me kpála ne kpála ɨnde abhuka Yesu-o, Ebhe aé siti ’ngʉ́ gba anɨ-e ka Yesu.»
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Bha lɨ nedhɨnga lɨ Piele adʉ akpokpo ’ngʉ́ bhomʉ-o lɨe, Bu Bhobua atsia akɵ pɨ́ ndʉ okpála hana ɨnde adʉ adje anɨ-o.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 OmaYuda koko ɨnde abhuka Yesu-o, ago bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Piele. U angamba naali, anga u au me Ebhe atuko di Bu Bhobua pɨ́ ogandji okpála.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Padhá de, anga u adʉ adje uo ngagama ’ngʉ́ bhʉ́ odikongʉ koko. U adʉ adhɵgɵ Ebhe maka anɨ nde lɨe ngbéngbé-o. Abhomʉ-o, Piele atsia apa me:
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 «Mbɨa ɨnde-e, lɨ okpála ɨnde asia di Bu Bhobua lɨe maka nɨ́-e, kpála bini tɨ da nayoko me u abátisa uo ne engu dɨ?»
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Anɨ aha lɨ́lɨ me u batisa uo ne ’lɨ Yesu Kilisito. Abhomʉ-o, u atsia ayo ka anɨ me anɨ dʉ nga mbo ne o ngʉbula mbo ’kpɨ́ bedɨ.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.