Atos 10
Gandja na Mbɨa (MDM) vs ARA
1 Kpála bini adʉ nanɨ bhʉ́ gʉdhʉ na Sedjale, a adʉ ’lɨ anɨ me Koloneli. Anɨ adʉ ngámá pɨ́ ’ndjɨ osʉdha kámá bini. Libi osʉdha ango-o ɨnde u aɨ e bhʉ́ dabɨlɨ bini ne osʉdha koko-o me «Libi osʉdha na Itali.»
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Kpála ango-o adʉ amanga Ebhe di ne nakpe Ebhe bhʉ́ dabɨlɨ bini ne piga gba e libhomu. Anɨ adʉ ateteke obhʉlʉ ndɨbhɨlɨ ɨnde adʉ bhʉ́ ká omaYuda-a naali. Anɨ atsia adʉ ayo Ebhe pɨko.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Ekpɨ́ bini, masɨkpe de saa na bata pɨta tulukpe-e, anɨ au mbámbá bhʉ́ ’he maka loto me andjelu bini gba Ebhe-e nde ngalɨ agba anɨ. Andjelu ango-o aɨ anɨ me: «Koloneli!»
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Anɨ atsia andjelu ango-o ne tsʉlʉ hana. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «A ko mangua ’ngʉ́ dho, Ngámá?» Andjelu-o agie pɨ anɨ me: «Ebhe adje nayo gba mʉ-o adje. Anɨ azɨba di oehe ɨnde mʉ ngaha e pɨ obhʉlʉ ndɨbhɨlɨ-o. Kaka-a, ’to anɨ ɨlɨ lɨ mʉ de.
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Mbɨa ɨnde-e, tima okpála bhʉ́ Djope ngʉbula naɨ kpála bini ɨnde u agisila ’lɨ e me Simo Piele-o.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Anɨ ngasɨ agba kpála bini ɨnde ’lɨ e me Simo, kpála namene kulu na kó ’nʉ. Kʉtɨ gba anɨ-e a de ’ngbé ’ngu.»
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Pɨpɨta-a, andjelu ɨnde agama ’ngʉ́ pɨ anɨ-e atapa. Abhomʉ-o, Koloneli atsia aɨ okpála na kulu gba e bhisi, di ne sʉdha bini. Sʉdha ango-o adʉ kpála nakpe Ebhe. Anɨ atsia asɨ di nanɨ bhʉ́ kulu gba anɨ-e naali.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Koloneli akpokpo ndʉ ’ngʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́-e hana pɨ uo. Pɨpɨta-a, anɨ atsia atima uo bhʉ́ Djope. Abhomʉ-o, u atsia agbida.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, okpála u atima o-o adʉ nga bha lɨe lɨ kpadjɨ-e, u akolo de gʉdhʉ na Djope. A abhaka me Piele nde aʉ apɨ́ ’ngbʉ ’tɨ ngʉ́ nayo Ebhe masɨkpe de tulukpe.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 La-a, gʉmʉ aholo amene anɨ, anɨ adʉ akʉnda nazʉ ’he. Nedhɨnga u adʉ alʉ ’zʉ-o lɨe pɨ anɨ-e, anɨ atsia au engʉ́ maka loto.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 Anɨ au kokpɨ́ abhulu lɨe. Anɨ au ehe bini maka ’ngbé ’kpá bongo . U ahoholo lɨ odjedje badha. A ayie abhʉ́lá, atsia adʉ akɵ kuto.Piele au ehe maka ’ngbé ’kpá bongo|alt="Pierre quelque chose comme une grande etoffe" src="WA03963b.tif" size="span" ref="10:11"
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Bhʉ́ ’ngbé ’kpá bongo ango-o, ndʉ djua onʉ hana na ’dhʉ badha, ne ndʉ djua onʉ ɨnde ngagbele lɨo ne ’bu o kuto, di ne ndʉ djua odhu hana adʉ bhʉ́bhʉ́.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Abhomʉ-o, anɨ adje eli bini ɨnde apa pɨ anɨ me: «Piele, yie bhʉ́lá! Bhɵbhɵlɵ, amba mʉ zʉ!»
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Engʉ́ bini, Piele agie me: «A mo-o ade, Ngámá! Padhá de, anga ma zʉ nga ezʉ ɨnde lɨ lɨ́lɨ gba Moidje ayala e, di ne bhende na sisiti kala Ebhe belegʉ de bini.»
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Anɨ adje matá eli ango-o bhʉtsibhʉtsi na bhisi-e me: «Ehe ɨnde lɨ Ebhe adji e akolo bubu-o, mo opá de me a sisiti-e de.»
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Engʉ́ ango-o amene lɨe bhʉtsibhʉtsi bata. Pɨpɨta-a, má gala kolo me-e, bongo ango-o atsia agie lɨe abhʉ́lá.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Abhomʉ-o, mabhundja gba Piele atsia angbɨngɨ ka engʉ́ ɨnde anɨ au e-o. Anɨ adʉ ayi bua e me: «Tata-a pɨ?» Bha lɨ nedhɨnga lɨ Piele adʉ ayi bua e lɨe bhomʉ-o, okpála ɨnde lɨ Koloneli atima o akolo lɨ bhotɨ gba Simo-o. A adʉ me u nde ayi okpála me etɨ gba Simo-o su.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 U aɨ kpála bini, u atsia ayi anɨ me: «A ɨnde-e bɨlɨ lɨ Simo u agisila ’lɨ e me Piele asɨsɨ lɨe?»
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, Piele adʉ nga bha nabhundja pɨndjɨ engʉ́ ɨnde anɨ au e-o. Abhomʉ-o, Bu Bhobua atsia apa pɨ anɨ me: «Tsitsia nga, okpála bata ngagɨlɨ mʉ.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Yie bhʉ́lá, kɵ akuto, amba yi nʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne uo. Mo odjídji lɨmʉ de. Padhá de, anga ma atima uo ngama.»
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Abhomʉ-o, Piele akɵ, anɨ abhaka okpála ango-o. Do anɨ pɨ uo me: «Kpála ɨnde yi ngagɨlɨ e-e, a ko ma. Yi ago la ngʉ́ nɨ?»
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 U agie pɨ anɨ me: «Ngámá gba osʉdha, ɨnde ’lɨ e me Koloneli-e atima ya ngae. A ko kpála na ngbingbili , ɨnde di ngadhɵgɵ Ebhe. Ndʉ omaYuda hana ngapa ’ngʉ́ gba anɨ-e ndjɨndjɨ. Andjelu bini gba Ebhe-e akoto lɨ anɨ, anɨ atsia apa pɨ anɨ me: ‹Tima okpála ngʉ́ naɨ Piele, amba mʉ dje engʉ́ ɨnde anɨ akpókpo e pɨ mʉ ko.›»
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Abhomʉ-o, Piele ato okpála ango-o abhʉ́ ’tɨ. Anɨ atsia asuno dabɨlɨ u asɨ lɨe pɨ uo. U atsia asɨ tété.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Pɨta ’kpɨ́ bini-e, u atsia akolo bhʉ́ Sedjale. A abhaka me Koloneli nde apo bhʉ́la omaha e di ne obɨ e na mʉkʉnda. Anɨ atsia adʉ adjeke uo oo.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Lɨ Piele akolo lɨe, Koloneli ago nakɵ lɨo ne anɨ. Anɨ atɨ bhʉ́ lɨ ’dhʉ anɨ. Anɨ atsia atʉ bhʉ́la e ne kuto ngʉ́ namanga anɨ.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Engʉ́ bini, Piele ae anɨ bhʉ́lá. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Lʉ malʉ! Padhá de, anga ngama-a, ma bhadi ne kpála na padhá!»
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Anɨ adʉ agama ’ngʉ́ lɨe ne Koloneli-e, anɨ atsia alɨ abhʉ́ ’tɨ. Oo-o, anɨ abhaka me bhiti okpála nde apo bhʉ́la o.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Anɨ apa pɨ uo me: «Yi ambɨla ndjɨndjɨ me lɨ́lɨ zɨba de me maYuda bini dʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne gandji kpála-a de. A zɨba la di de me anɨ nʉ agba anɨ-e de. Engʉ́ bini, ngama-a, Ebhe asuno mʉma me ma aɨ́ kpála bini de me a ko kpála na sisiti kala Ebhe-e de.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Kaka-a, mo oɨ ma lɨe, ma yala de. Mbɨa ɨnde-e, ma akʉnda nambɨla ta ’ngʉ́ ɨnde mo oɨ ma ngʉ́ e-o.»
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Abhomʉ-o, Koloneli agie pɨ anɨ me: «A ane nga ekpɨ́ bata, masɨkpe de lɨ ngua nedhɨnga ɨnde, bhʉ́ saa na bata pɨta tulukpe, ma adʉ nayo Ebhe bhʉ́ ’tɨ gba ma-o. Kolo me-e, kpála bini alʉ kala ma. Anɨ adyɨ bongo ɨnde adʉ lɨ e ne zɨzɨ.
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 Anɨ atsia apa mʉma me: ‹Koloneli, Ebhe adje nayo gba mʉ-o adje. Anɨ atsia abhundja di maka mʉ ngateteke obhʉlʉ ndɨbhɨlɨ lɨe ko.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Mbɨa ɨnde-e, tima okpála bhʉ́ Djope ngʉ́ naɨ Simo ɨnde u agisila ’lɨ e me Piele. Anɨ ngadʉ gba Simo, ɨnde adʉdʉ dengo ’ngbé ’ngu, kpála namene kulu na kó ’nʉ.›
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Abhomʉ-o, ma atima bha kolo okpála ngʉ́ naɨ mʉ má gala! Heni naali! A ndjɨndjɨ maka mo ogo lɨe-o. Mbɨa ɨnde-e, ndʉ nɨ́ hana nɨ́ kala Ebhe sɨ ngʉ́ nadje ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde lɨ Ngámá akpokpo e pɨ mʉ me mʉ pa e pɨ ya-o.»
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Abhomʉ-o, Piele aholo nakpokpo me: «Mbɨa ɨnde-e, ma ambɨla ndjɨndjɨ me Ebhe gbogbo bhʉsʉ okpála de.
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Engʉ́ bini, bhʉ́ ká ndʉ opiga hana, kpála ɨnde ngamanga Ebhe, ɨnde di ngamene engʉ́ na ngbingbili-e, kpála ango-o bhʉ́ djila Ebhe ndjɨndjɨ.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Yi mbɨla ndjɨndjɨ me Ebhe atima eli gba e pɨ omaƗsalaele. A ko Bádha Ngali na guo ’ngʉ́ ɨnde nɨ́ asia e ka Yesu Kilisito-o . Ngaanɨ-e, a ko Ngámá gba ndʉ okpála hana.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Yi mbɨla ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde akodho ’kpɨ́ nayie bhʉ́ ndu doto na Galilaya, akolo bhʉ́ ndu doto na Yudaya libhomu, pɨta lɨ Djaa akpokpo eli gba Ebhe , di ne nabatisa okpála lɨe ko.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Yi mbɨla hana me Ebhe abhʉ nanɨ Yesu, kpála na Nadjaleta-a kalanʉ. Anɨ atsia aha Bu Bhobua di ne angu pɨ anɨ ngʉ́ namene kulu gba e-o. Anɨ apʉ ne ndʉ bɨlɨ hana me anɨ nde ngamene bádha ’ngʉ́. Anɨ atsia adʉ di nakobho ndʉ okpála hana ɨnde lɨ Djabʉlʉ agbigbite o-o. Padhá de, anga Ebhe adʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne anɨ.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 Ngaya makpe, obhʉlʉ titima gba Yesu-o , ya au ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde anɨ amene e bhʉ́ kʉtɨ gba omaYuda di ne bhʉ́ Yelusalema ne djila ya. U abhɵlɵ anɨ me u nde agɨ anɨ lɨ kulusi.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Engʉ́ bini, Ebhe azuku anɨ bhʉ́ ’kpɨ́ na bata. Anɨ aha angu pɨ anɨ ngʉ́ napana lɨe pɨ okpála me nɨ ʉʉ.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Anɨ pana lɨe pɨ ndʉ okpála hana de. Engʉ́ bini, anɨ apana bha lɨe pɨ ya okpála ɨnde lɨ Ebhe abhʉ o kalanʉ, ɨnde au ’ngʉ́ ango-o ne djila o-o. Pɨta anɨ azuku lɨe, ya azʉ ’he, ya atsia andjɨ di ehe bhe nandjɨ mandjɨ ne uo bhʉ́ dabɨlɨ bini.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Abhomʉ-o, anɨ atsia atima ya me ya nʉ ne kpokpo Bádha Ngali pɨ okpála. Anɨ atima ya me ya apa pɨ okpála me, a ko kpála ɨnde lɨ Ebhe ao e ngʉ́ nakodho ’ngʉ́ gba okpála ɨnde ʉʉ di ne okpála bhende amu-o.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Ndʉ opolofeta hana akpokpo ’ngʉ́ gba anɨ-o. U akpokpo me kpála ne kpála ɨnde abhuka Yesu-o, Ebhe aé siti ’ngʉ́ gba anɨ-e ka Yesu.»
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Bha lɨ nedhɨnga lɨ Piele adʉ akpokpo ’ngʉ́ bhomʉ-o lɨe, Bu Bhobua atsia akɵ pɨ́ ndʉ okpála hana ɨnde adʉ adje anɨ-o.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 OmaYuda koko ɨnde abhuka Yesu-o, ago bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Piele. U angamba naali, anga u au me Ebhe atuko di Bu Bhobua pɨ́ ogandji okpála.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 Padhá de, anga u adʉ adje uo ngagama ’ngʉ́ bhʉ́ odikongʉ koko. U adʉ adhɵgɵ Ebhe maka anɨ nde lɨe ngbéngbé-o. Abhomʉ-o, Piele atsia apa me:
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 «Mbɨa ɨnde-e, lɨ okpála ɨnde asia di Bu Bhobua lɨe maka nɨ́-e, kpála bini tɨ da nayoko me u abátisa uo ne engu dɨ?»
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Anɨ aha lɨ́lɨ me u batisa uo ne ’lɨ Yesu Kilisito. Abhomʉ-o, u atsia ayo ka anɨ me anɨ dʉ nga mbo ne o ngʉbula mbo ’kpɨ́ bedɨ.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.