Atos 10

Gandja na Mbɨa (MDM) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Kpála bini adʉ nanɨ bhʉ́ gʉdhʉ na Sedjale, a adʉ ’lɨ anɨ me Koloneli. Anɨ adʉ ngámá pɨ́ ’ndjɨ osʉdha kámá bini. Libi osʉdha ango-o ɨnde u aɨ e bhʉ́ dabɨlɨ bini ne osʉdha koko-o me «Libi osʉdha na Itali.»
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Kpála ango-o adʉ amanga Ebhe di ne nakpe Ebhe bhʉ́ dabɨlɨ bini ne piga gba e libhomu. Anɨ adʉ ateteke obhʉlʉ ndɨbhɨlɨ ɨnde adʉ bhʉ́ ká omaYuda-a naali. Anɨ atsia adʉ ayo Ebhe pɨko.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Ekpɨ́ bini, masɨkpe de saa na bata pɨta tulukpe-e, anɨ au mbámbá bhʉ́ ’he maka loto me andjelu bini gba Ebhe-e nde ngalɨ agba anɨ. Andjelu ango-o aɨ anɨ me: «Koloneli!»
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Anɨ atsia andjelu ango-o ne tsʉlʉ hana. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «A ko mangua ’ngʉ́ dho, Ngámá?» Andjelu-o agie pɨ anɨ me: «Ebhe adje nayo gba mʉ-o adje. Anɨ azɨba di oehe ɨnde mʉ ngaha e pɨ obhʉlʉ ndɨbhɨlɨ-o. Kaka-a, ’to anɨ ɨlɨ lɨ mʉ de.
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Mbɨa ɨnde-e, tima okpála bhʉ́ Djope ngʉbula naɨ kpála bini ɨnde u agisila ’lɨ e me Simo Piele-o.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Anɨ ngasɨ agba kpála bini ɨnde ’lɨ e me Simo, kpála namene kulu na kó ’nʉ. Kʉtɨ gba anɨ-e a de ’ngbé ’ngu.»
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Pɨpɨta-a, andjelu ɨnde agama ’ngʉ́ pɨ anɨ-e atapa. Abhomʉ-o, Koloneli atsia aɨ okpála na kulu gba e bhisi, di ne sʉdha bini. Sʉdha ango-o adʉ kpála nakpe Ebhe. Anɨ atsia asɨ di nanɨ bhʉ́ kulu gba anɨ-e naali.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Koloneli akpokpo ndʉ ’ngʉ́ ɨnde akodho ’kpɨ́-e hana pɨ uo. Pɨpɨta-a, anɨ atsia atima uo bhʉ́ Djope. Abhomʉ-o, u atsia agbida.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Lɨ ekpɨ́ aseke lɨe, okpála u atima o-o adʉ nga bha lɨe lɨ kpadjɨ-e, u akolo de gʉdhʉ na Djope. A abhaka me Piele nde aʉ apɨ́ ’ngbʉ ’tɨ ngʉ́ nayo Ebhe masɨkpe de tulukpe.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 La-a, gʉmʉ aholo amene anɨ, anɨ adʉ akʉnda nazʉ ’he. Nedhɨnga u adʉ alʉ ’zʉ-o lɨe pɨ anɨ-e, anɨ atsia au engʉ́ maka loto.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Anɨ au kokpɨ́ abhulu lɨe. Anɨ au ehe bini maka ’ngbé ’kpá bongo . U ahoholo lɨ odjedje badha. A ayie abhʉ́lá, atsia adʉ akɵ kuto.Piele au ehe maka ’ngbé ’kpá bongo|alt="Pierre quelque chose comme une grande etoffe" src="WA03963b.tif" size="span" ref="10:11"
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Bhʉ́ ’ngbé ’kpá bongo ango-o, ndʉ djua onʉ hana na ’dhʉ badha, ne ndʉ djua onʉ ɨnde ngagbele lɨo ne ’bu o kuto, di ne ndʉ djua odhu hana adʉ bhʉ́bhʉ́.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Abhomʉ-o, anɨ adje eli bini ɨnde apa pɨ anɨ me: «Piele, yie bhʉ́lá! Bhɵbhɵlɵ, amba mʉ zʉ!»
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Engʉ́ bini, Piele agie me: «A mo-o ade, Ngámá! Padhá de, anga ma zʉ nga ezʉ ɨnde lɨ lɨ́lɨ gba Moidje ayala e, di ne bhende na sisiti kala Ebhe belegʉ de bini.»
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Anɨ adje matá eli ango-o bhʉtsibhʉtsi na bhisi-e me: «Ehe ɨnde lɨ Ebhe adji e akolo bubu-o, mo opá de me a sisiti-e de.»
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Engʉ́ ango-o amene lɨe bhʉtsibhʉtsi bata. Pɨpɨta-a, má gala kolo me-e, bongo ango-o atsia agie lɨe abhʉ́lá.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Abhomʉ-o, mabhundja gba Piele atsia angbɨngɨ ka engʉ́ ɨnde anɨ au e-o. Anɨ adʉ ayi bua e me: «Tata-a pɨ?» Bha lɨ nedhɨnga lɨ Piele adʉ ayi bua e lɨe bhomʉ-o, okpála ɨnde lɨ Koloneli atima o akolo lɨ bhotɨ gba Simo-o. A adʉ me u nde ayi okpála me etɨ gba Simo-o su.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 U aɨ kpála bini, u atsia ayi anɨ me: «A ɨnde-e bɨlɨ lɨ Simo u agisila ’lɨ e me Piele asɨsɨ lɨe?»
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Lɨ nedhɨnga bhomʉ-o, Piele adʉ nga bha nabhundja pɨndjɨ engʉ́ ɨnde anɨ au e-o. Abhomʉ-o, Bu Bhobua atsia apa pɨ anɨ me: «Tsitsia nga, okpála bata ngagɨlɨ mʉ.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Yie bhʉ́lá, kɵ akuto, amba yi nʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne uo. Mo odjídji lɨmʉ de. Padhá de, anga ma atima uo ngama.»
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Abhomʉ-o, Piele akɵ, anɨ abhaka okpála ango-o. Do anɨ pɨ uo me: «Kpála ɨnde yi ngagɨlɨ e-e, a ko ma. Yi ago la ngʉ́ nɨ?»
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 U agie pɨ anɨ me: «Ngámá gba osʉdha, ɨnde ’lɨ e me Koloneli-e atima ya ngae. A ko kpála na ngbingbili , ɨnde di ngadhɵgɵ Ebhe. Ndʉ omaYuda hana ngapa ’ngʉ́ gba anɨ-e ndjɨndjɨ. Andjelu bini gba Ebhe-e akoto lɨ anɨ, anɨ atsia apa pɨ anɨ me: ‹Tima okpála ngʉ́ naɨ Piele, amba mʉ dje engʉ́ ɨnde anɨ akpókpo e pɨ mʉ ko.›»
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Abhomʉ-o, Piele ato okpála ango-o abhʉ́ ’tɨ. Anɨ atsia asuno dabɨlɨ u asɨ lɨe pɨ uo. U atsia asɨ tété.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Pɨta ’kpɨ́ bini-e, u atsia akolo bhʉ́ Sedjale. A abhaka me Koloneli nde apo bhʉ́la omaha e di ne obɨ e na mʉkʉnda. Anɨ atsia adʉ adjeke uo oo.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Lɨ Piele akolo lɨe, Koloneli ago nakɵ lɨo ne anɨ. Anɨ atɨ bhʉ́ lɨ ’dhʉ anɨ. Anɨ atsia atʉ bhʉ́la e ne kuto ngʉ́ namanga anɨ.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Engʉ́ bini, Piele ae anɨ bhʉ́lá. Anɨ atsia apa pɨ anɨ me: «Lʉ malʉ! Padhá de, anga ngama-a, ma bhadi ne kpála na padhá!»
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Anɨ adʉ agama ’ngʉ́ lɨe ne Koloneli-e, anɨ atsia alɨ abhʉ́ ’tɨ. Oo-o, anɨ abhaka me bhiti okpála nde apo bhʉ́la o.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Anɨ apa pɨ uo me: «Yi ambɨla ndjɨndjɨ me lɨ́lɨ zɨba de me maYuda bini dʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne gandji kpála-a de. A zɨba la di de me anɨ nʉ agba anɨ-e de. Engʉ́ bini, ngama-a, Ebhe asuno mʉma me ma aɨ́ kpála bini de me a ko kpála na sisiti kala Ebhe-e de.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Kaka-a, mo oɨ ma lɨe, ma yala de. Mbɨa ɨnde-e, ma akʉnda nambɨla ta ’ngʉ́ ɨnde mo oɨ ma ngʉ́ e-o.»
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Abhomʉ-o, Koloneli agie pɨ anɨ me: «A ane nga ekpɨ́ bata, masɨkpe de lɨ ngua nedhɨnga ɨnde, bhʉ́ saa na bata pɨta tulukpe, ma adʉ nayo Ebhe bhʉ́ ’tɨ gba ma-o. Kolo me-e, kpála bini alʉ kala ma. Anɨ adyɨ bongo ɨnde adʉ lɨ e ne zɨzɨ.
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Anɨ atsia apa mʉma me: ‹Koloneli, Ebhe adje nayo gba mʉ-o adje. Anɨ atsia abhundja di maka mʉ ngateteke obhʉlʉ ndɨbhɨlɨ lɨe ko.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Mbɨa ɨnde-e, tima okpála bhʉ́ Djope ngʉ́ naɨ Simo ɨnde u agisila ’lɨ e me Piele. Anɨ ngadʉ gba Simo, ɨnde adʉdʉ dengo ’ngbé ’ngu, kpála namene kulu na kó ’nʉ.›
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Abhomʉ-o, ma atima bha kolo okpála ngʉ́ naɨ mʉ má gala! Heni naali! A ndjɨndjɨ maka mo ogo lɨe-o. Mbɨa ɨnde-e, ndʉ nɨ́ hana nɨ́ kala Ebhe sɨ ngʉ́ nadje ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde lɨ Ngámá akpokpo e pɨ mʉ me mʉ pa e pɨ ya-o.»
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Abhomʉ-o, Piele aholo nakpokpo me: «Mbɨa ɨnde-e, ma ambɨla ndjɨndjɨ me Ebhe gbogbo bhʉsʉ okpála de.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Engʉ́ bini, bhʉ́ ká ndʉ opiga hana, kpála ɨnde ngamanga Ebhe, ɨnde di ngamene engʉ́ na ngbingbili-e, kpála ango-o bhʉ́ djila Ebhe ndjɨndjɨ.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Yi mbɨla ndjɨndjɨ me Ebhe atima eli gba e pɨ omaƗsalaele. A ko Bádha Ngali na guo ’ngʉ́ ɨnde nɨ́ asia e ka Yesu Kilisito-o . Ngaanɨ-e, a ko Ngámá gba ndʉ okpála hana.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Yi mbɨla ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde akodho ’kpɨ́ nayie bhʉ́ ndu doto na Galilaya, akolo bhʉ́ ndu doto na Yudaya libhomu, pɨta lɨ Djaa akpokpo eli gba Ebhe , di ne nabatisa okpála lɨe ko.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Yi mbɨla hana me Ebhe abhʉ nanɨ Yesu, kpála na Nadjaleta-a kalanʉ. Anɨ atsia aha Bu Bhobua di ne angu pɨ anɨ ngʉ́ namene kulu gba e-o. Anɨ apʉ ne ndʉ bɨlɨ hana me anɨ nde ngamene bádha ’ngʉ́. Anɨ atsia adʉ di nakobho ndʉ okpála hana ɨnde lɨ Djabʉlʉ agbigbite o-o. Padhá de, anga Ebhe adʉ bhʉ́ dabɨlɨ bini ne anɨ.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Ngaya makpe, obhʉlʉ titima gba Yesu-o , ya au ndʉ ’ngʉ́ hana ɨnde anɨ amene e bhʉ́ kʉtɨ gba omaYuda di ne bhʉ́ Yelusalema ne djila ya. U abhɵlɵ anɨ me u nde agɨ anɨ lɨ kulusi.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Engʉ́ bini, Ebhe azuku anɨ bhʉ́ ’kpɨ́ na bata. Anɨ aha angu pɨ anɨ ngʉ́ napana lɨe pɨ okpála me nɨ ʉʉ.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Anɨ pana lɨe pɨ ndʉ okpála hana de. Engʉ́ bini, anɨ apana bha lɨe pɨ ya okpála ɨnde lɨ Ebhe abhʉ o kalanʉ, ɨnde au ’ngʉ́ ango-o ne djila o-o. Pɨta anɨ azuku lɨe, ya azʉ ’he, ya atsia andjɨ di ehe bhe nandjɨ mandjɨ ne uo bhʉ́ dabɨlɨ bini.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Abhomʉ-o, anɨ atsia atima ya me ya nʉ ne kpokpo Bádha Ngali pɨ okpála. Anɨ atima ya me ya apa pɨ okpála me, a ko kpála ɨnde lɨ Ebhe ao e ngʉ́ nakodho ’ngʉ́ gba okpála ɨnde ʉʉ di ne okpála bhende amu-o.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ndʉ opolofeta hana akpokpo ’ngʉ́ gba anɨ-o. U akpokpo me kpála ne kpála ɨnde abhuka Yesu-o, Ebhe aé siti ’ngʉ́ gba anɨ-e ka Yesu.»
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Bha lɨ nedhɨnga lɨ Piele adʉ akpokpo ’ngʉ́ bhomʉ-o lɨe, Bu Bhobua atsia akɵ pɨ́ ndʉ okpála hana ɨnde adʉ adje anɨ-o.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 OmaYuda koko ɨnde abhuka Yesu-o, ago bhʉ́ dabɨlɨ bini ne Piele. U angamba naali, anga u au me Ebhe atuko di Bu Bhobua pɨ́ ogandji okpála.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Padhá de, anga u adʉ adje uo ngagama ’ngʉ́ bhʉ́ odikongʉ koko. U adʉ adhɵgɵ Ebhe maka anɨ nde lɨe ngbéngbé-o. Abhomʉ-o, Piele atsia apa me:
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 «Mbɨa ɨnde-e, lɨ okpála ɨnde asia di Bu Bhobua lɨe maka nɨ́-e, kpála bini tɨ da nayoko me u abátisa uo ne engu dɨ?»
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Anɨ aha lɨ́lɨ me u batisa uo ne ’lɨ Yesu Kilisito. Abhomʉ-o, u atsia ayo ka anɨ me anɨ dʉ nga mbo ne o ngʉbula mbo ’kpɨ́ bedɨ.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.