Apocalipse 6
Gandja na Mbɨa (MDM) vs ARIB
1 Abhomʉ-o, ma atsia ’kpɨ́, ma au Ndɨlɨ Kandɵlɵ-o asoko sʉka omalɨka mananɨka lɨ ’kpá balʉa-o. Anɨ asoko lɨe, ma adje sʉka okpála badha na ngangamba-a ngagama ’ngʉ́ kpékpéke mʉgɨto me mʉgbálá ngasʉsʉla ngae. Anɨ me: «Gogo!»
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Ma me ma tsia ’kpɨ́ me-e, ma au punda bini na bubu akoto. A adʉ sakpa kpála ɨnde adʉ pɨ́ anɨ-e ne adɨlɨ. U ato ndata na ngámá bhʉ́ ’ndjɨ anɨ. Anɨ anʉ maka kpála ɨnde agboko ’gʉ́ ngʉ́ nagboko matá egʉ́ koko.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Nedhɨnga anɨ asoko malɨka na bhisi-e lɨe, ma adje kulu ’he na bhisi-e apa me: «Gogo!»
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Abhomʉ-o, lɨ punda koko akoto lɨe-e, kʉte anɨ ambe maka djua. U aha pɨ kpála ɨnde adʉ pɨ́ anɨ-e angu nae guo ’ngʉ́ pɨ́la doto ngʉbula me okpála bhili lɨo. U atsia aha di pɨ anɨ mbotɨa na ndjándjá.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Lɨ Ndɨlɨ Kandɵlɵ-o asoko malɨka na bata lɨe, ma adje kulu ’he na bata-a apa me: «Gogo!» Ma me ma tsia ’kpɨ́ me-e, ma au punda na bɨbɨlɨ. A adʉ sakpa kpála ɨnde adʉ pɨ́ anɨ-e ne kilo.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Ma adje ’he mʉgɨto me kpála agama ’ngʉ́ bhʉ́ ká okpála badha na ngangamba-a me: «Lɨ kpála mene kulu ekpɨ́ bini libhomu-o, anɨ de sia tɨa ɨnde ɨ tɨ da nakala bha bini koli kilo na ngano bini, ɨ dʉ mo-o de-e, anɨ de sia tɨa ɨnde ɨ tɨ da nakala bha bini koli kilo na olodje bata. Engʉ́ bini, vino ne emʉ-o adʉ́la lɨe de.»
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Lɨ Ndɨlɨ Kandɵlɵ-o asoko malɨka na badha-a lɨe, ma adje kulu ’he na badha-a apa me: «Gogo!»
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Ma me ma tsia ’kpɨ́ me-e, ma au punda na ’ngu kpadhi. A adʉ ’lɨ kpála ɨnde adʉ pɨ́ anɨ-e me «kuo.» Bɨlɨ gba okpála ɨnde amu-o adʉ lɨ ’ngbʉ anɨ. U aha nanɨ angu pɨ uo ngʉbula nabhili té okpála na pɨ́la doto. Ɨ dʉ me okpála nde badha-a, u bhɵ́lɵ kpála bini bhʉ́ ká uo. U abhíli té okpála bhomʉ-o ne egʉ́, ne gʉmʉ, ne okuo di ne onʉte.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Lɨ Ndɨlɨ Kandɵlɵ-o asoko malɨka na bhuluvue lɨe, ma au bua okpála ɨnde u abhili nanɨ o sa misa natsulu enʉ pɨ Ebhe-o. U abhili nanɨ okpála bhomʉ-o ka anga u abhuka ’li Ebhe, u atsia akpokpo di mbámbá.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 U adʉ asʉsʉla kpekpeke me: «Ngámá na bubu, mʉ ne kʉkʉlʉ ngámá ngamʉ. Mʉ ngadjeke nɨ ngʉ́ nakodho ’ngʉ́ sʉnda ya ne okpála na doto-o? Ngauo, u abhili nanɨ ya. Kodho ’ngʉ́ bhomʉ-o kokodho, amba mʉ o ’ngʉ́ pɨ́ uo.»
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Abhomʉ-o, u aha pɨ ndʉ uo hana bini ne bini lobe na bubu. U atsia apa pɨ uo me: «Yi djeke nga mbo bedɨ, alo gba yi-e le nga de. A ne ondaise yi koko ɨnde ngakpata nganda Ebhe. A ayo me okpála na doto bhili nga di uo maka u abhili nanɨ yi lɨe ko. Pɨpɨta-a, u tsia kódho ’ngʉ́ gba yi ne uo bhʉ́ dabɨlɨ bini.»
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Pɨpɨta-a, ma au Ndɨlɨ Kandɵlɵ-o asoko malɨka na madhɨa-o. Abhomʉ-o adjigidjo na ngbéngbé amene lɨe. Ela abɨlɨ bhʉ́la e má mbilili maka bongo na pili. Epe libhomu atsia andju má ngua maka ngʉte.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Oɨkʉpala ayie abhʉ́lá, abala kuto maka lɨ́ ’lá bhe ɨ mbe de-e ababala lɨe ka kpéke anvi-o.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Kokpɨ́ angɨta maka ’kpá balʉa ɨnde u agagala e magagala. Ndʉ oeta hana ne okpɵmɵ hana ayie bhʉ́ dá o.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Ongbengbe ongámásɨ na doto, ne ongbengbe okpála, ne ongbengbe ongámásɨ na sʉdha, ne obhʉlʉ tɨa, ne okpála na angu di ne ndʉ okpála koko hana, obalise ne okpála ɨnde bhʉ́ bali ade, ndʉ uo hana awowo lɨo bhʉ́ ogudho teme ne bhʉ́ oeta.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 U aholo apa pɨ oeta di ne pɨ ongbengbe teme me: «Yi bala pɨ́ ya, amba yi wo ya tsutsu. Yi wo ya me kpála ɨnde adʉ pɨ́ kiti na ngámá-a aú ya de. Yi wo ya ka kpéke ke ’ngʉ́ gba Ndɨlɨ Kandɵlɵ-o.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Padhá de, anga ’ngbé ’kpɨ́ na ke ’ngʉ́ gba uo akolo. A tɨ da nalʉ kakala da?»
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.