2 Coríntios 7
Gandja na Mbɨa (MDM) vs VC
1 Ondaise ma na mʉkʉnda, Ebhe apa me engʉ́ ɨnde nɨ apa me nɨ améne e pɨ nɨ́-e, nɨ améne mamene. Ɨ nde lɨe mo-o, a ayo me nɨ́ vʉlʉ lɨnɨ́ bhʉ́ ndʉ osisiti ’ngʉ́ ɨnde ngato zɨbotʉ lɨ kʉte nɨ́ ne bua nɨ́-e hana. Nɨ́ mene ne kpéke me nɨ́ dʉ bubu kala Ebhe ne namanga anɨ mamanga.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Ondaise ma, yi o ya lɨ bua yi! Ya amene siti ’ngʉ́ lɨ pabɨlɨ gba kpála bini de. Ya ae kpála bini lɨ kpadjɨ gba Ebhe-e de. Ya ha ’he ka kpála bini bhʉ́ napite anɨ de.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 A ko de me ma ngapa ’ngʉ́ bhomʉ-o ngʉ́ nao mangɨmbo pɨ yi-e de. A maka ma de apa lɨe-o, ya ne mʉkʉnda pɨ yi naali. Ehe bini gbó bhʉsʉ mʉkʉnda ya nde ne e pɨ yi-e de, abana ɨ dʉ nakpi, abana ɨ dʉ me nɨ́ nde bhʉ́ mʉkobho.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Yi ne kpʉ́kpʉ́ na bua ma. Ma ne gindaginda naali lɨ ’ngʉ́ gba yi-o. Bhʉ́ ndʉ lɨkabhu ya ngazʉ e hana, ya gie lɨya ne sidi de, ya abedhe mangbo ne djalɨ bedhe.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 A ko paká, abana nedhɨnga ya akolo lɨe bhʉ́ Makedonia, ya sia belegʉ nedhɨnga bedɨ ngʉ́ naguo de. Ya asia okpekpeke da ’ngʉ́ ne ndʉ pasʉ hana. Ya dʉ ne guo ’ngʉ́ sʉnda ya ne okpála koko de, ya atsia adʉ ne tsʉlʉ.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Engʉ́ bini, Ebhe ɨnde atoto masi bhʉ́ okpála ɨnde andala-a, abedhe matá ya ne masi lɨ nedhɨnga lɨ Tito agie lɨe lɨe-o.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Ya bedhe bha ne masi ka nago ka anɨ-e de, engʉ́ bini, ngali anɨ akpokpo e pɨ ya-a ato di masi bhʉ́ ya ngae. Anɨ akpokpo pɨ ya lele maka yi ato masi bhʉ́ anɨ lɨe-o. Anɨ akpokpo pɨ ya me yi abedhe ne gʉmʉ nau ma bedhe. Anɨ apa me yi ngakina lɨyi ka osisiti ’ngʉ́ yi amene e-o. Anɨ apa me yi ne gʉmʉ nago nateteke ma bhʉ́ egʉ́ ma ngagʉ e ne obhʉlʉ yala gba ma-o. Ma adje lɨe mo-o, ma abedhe matá ne djalɨ bedhe.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Ma ambɨla me balʉa ɨnde ma aye nako e pɨ yi-e aha babuma pɨ yi naali. Ma tɨ nako da nadje lɨkabhu lɨ bua ma tété, padhá de anga, ma ambɨla me balʉa bhomʉ-o aha lɨkabhu pɨ yi ngʉ́ nedhɨnga bedɨ. Engʉ́ bini, bua ma ne lɨkabhu tété mbɨa ɨnde-e ade.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 A na paká me, ma mangbo ngakpi djalɨ. Ma kpi djalɨ ango-o ka babuma yi asia e ka ma-a de. Engʉ́ bini, ma ngakpi djalɨ anga babuma yi asia e amene me yi dji bua yi. Babuma yi asia e bhomʉ-o, yi asia lɨ lele maka lɨ Ebhe akʉnda lɨe-o. Ɨnde lɨe mo-o, ya mene yi sisiti de.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Padhá de, anga lɨ kpála sia babuma lɨ bua e lɨ lele maka lɨ Ebhe akʉnda lɨe-e, babuma ango-o há pɨ anɨ nadji bua e. Anɨ dji bua e-e, anɨ tsia kóbho. Ya tɨ da nadje lɨkabhu lɨ bua ya tété lele pɨ? Engʉ́ bini, lɨ kpála sia babuma lɨ bua e, ɨ dʉ me anɨ nde dji bua e de-e, bhobhomʉ-o ngagbele pɨ anɨ nakpi.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Babuma yi asia e, yi asia lɨ lele maka lɨ Ebhe akʉnda lɨe-o. Yi tsia nga obabadha ’ngʉ́ ɨnde lɨ babuma ango-o azu e bhʉ́ yi-o: a ngaha pɨ yi me yi dʉ ne bádha bua ngʉ́ naleke ’ngʉ́ sʉnda yi má gala! Yi asuno mbámbá me yi lɨ bhʉ́ siti ’ngʉ́ de. Yi ngake ’ngʉ́ lɨyi lɨ siti ’ngʉ́ ango-o. Yi ne tsʉlʉ lɨ ’ngʉ́ ɨnde lɨ siti ’ngʉ́ ango-o tɨ da nazu e-o. Yi abedhe ne gʉmʉ nau ma di ne namene engʉ́ lɨ lele maka lɨ Ebhe akʉnda lɨe bedhe. Yi bedhe ngʉ́ nao ’ngʉ́ pɨ́ kpála ɨnde amene siti ’ngʉ́-o. Yi apana mbámbá me ngayi makpe-e, yi lɨ bhʉ́ ’ngʉ́ bhomʉ-o de.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Lɨ ma ye balʉa pɨ yi-e, ma ye ka ’ngʉ́ gba kpála ɨnde amene siti ’ngʉ́-o de. Ma ye di ka ’ngʉ́ gba kpála bhe u amene siti ’ngʉ́ lɨ e de. Ma aye mangbo ngʉ́ nasuno me yi mbɨla mbámbá kala Ebhe me yi ne mʉkʉnda pɨ ya lɨ bua yi naali.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Kaka-a, engʉ́ yi amene e akɵ bua ya kuto.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Nedhɨnga ma atima anɨ lɨe agba yi-e, ma akpo ’ngʉ́ yi pɨ anɨ ndjɨndjɨ. Mbɨa ɨnde-e, yi tsia ha nʉmʉ mʉma de. Maka ya akpokpo nako lɨe pɨ yi kʉkʉlʉ ’ngʉ́ ndʉ ’kpɨ́ hana-a, ndʉ babadha ’ngʉ́ ya akpokpo e lɨ ’ngʉ́ gba yi pɨ Tito asuno me a ko kʉkʉlʉ ’ngʉ́.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Nedhɨnga anɨ akolo lɨe agba yi-e, yi asia anɨ ndjɨndjɨ. Ndʉ yi hana, yi amanga anɨ naali, yi au anɨ ne tsʉlʉ, yi atsia adʉ amene engʉ́ maka anɨ akʉnda lɨe-o. Anɨ bhundja engʉ́ bhomʉ-o, anɨ bédhe matá ne mʉkʉnda pɨ yi bedhe.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Ma ne djalɨ, anga yi ne kpʉ́kpʉ́ na bua ma bhʉ́ ndʉ ’ngʉ́ hana.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.