2 Coríntios 7

Gandja na Mbɨa (MDM) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ondaise ma na mʉkʉnda, Ebhe apa me engʉ́ ɨnde nɨ apa me nɨ améne e pɨ nɨ́-e, nɨ améne mamene. Ɨ nde lɨe mo-o, a ayo me nɨ́ vʉlʉ lɨnɨ́ bhʉ́ ndʉ osisiti ’ngʉ́ ɨnde ngato zɨbotʉ lɨ kʉte nɨ́ ne bua nɨ́-e hana. Nɨ́ mene ne kpéke me nɨ́ dʉ bubu kala Ebhe ne namanga anɨ mamanga.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 Ondaise ma, yi o ya lɨ bua yi! Ya amene siti ’ngʉ́ lɨ pabɨlɨ gba kpála bini de. Ya ae kpála bini lɨ kpadjɨ gba Ebhe-e de. Ya ha ’he ka kpála bini bhʉ́ napite anɨ de.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 A ko de me ma ngapa ’ngʉ́ bhomʉ-o ngʉ́ nao mangɨmbo pɨ yi-e de. A maka ma de apa lɨe-o, ya ne mʉkʉnda pɨ yi naali. Ehe bini gbó bhʉsʉ mʉkʉnda ya nde ne e pɨ yi-e de, abana ɨ dʉ nakpi, abana ɨ dʉ me nɨ́ nde bhʉ́ mʉkobho.
3 Não digo isso para vossa condenação; pois já, antes, tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 Yi ne kpʉ́kpʉ́ na bua ma. Ma ne gindaginda naali lɨ ’ngʉ́ gba yi-o. Bhʉ́ ndʉ lɨkabhu ya ngazʉ e hana, ya gie lɨya ne sidi de, ya abedhe mangbo ne djalɨ bedhe.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação e transbordante de gozo em todas as nossas tribulações.
5 A ko paká, abana nedhɨnga ya akolo lɨe bhʉ́ Makedonia, ya sia belegʉ nedhɨnga bedɨ ngʉ́ naguo de. Ya asia okpekpeke da ’ngʉ́ ne ndʉ pasʉ hana. Ya dʉ ne guo ’ngʉ́ sʉnda ya ne okpála koko de, ya atsia adʉ ne tsʉlʉ.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes, em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Engʉ́ bini, Ebhe ɨnde atoto masi bhʉ́ okpála ɨnde andala-a, abedhe matá ya ne masi lɨ nedhɨnga lɨ Tito agie lɨe lɨe-o.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Ya bedhe bha ne masi ka nago ka anɨ-e de, engʉ́ bini, ngali anɨ akpokpo e pɨ ya-a ato di masi bhʉ́ ya ngae. Anɨ akpokpo pɨ ya lele maka yi ato masi bhʉ́ anɨ lɨe-o. Anɨ akpokpo pɨ ya me yi abedhe ne gʉmʉ nau ma bedhe. Anɨ apa me yi ngakina lɨyi ka osisiti ’ngʉ́ yi amene e-o. Anɨ apa me yi ne gʉmʉ nago nateteke ma bhʉ́ egʉ́ ma ngagʉ e ne obhʉlʉ yala gba ma-o. Ma adje lɨe mo-o, ma abedhe matá ne djalɨ bedhe.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado de vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Ma ambɨla me balʉa ɨnde ma aye nako e pɨ yi-e aha babuma pɨ yi naali. Ma tɨ nako da nadje lɨkabhu lɨ bua ma tété, padhá de anga, ma ambɨla me balʉa bhomʉ-o aha lɨkabhu pɨ yi ngʉ́ nedhɨnga bedɨ. Engʉ́ bini, bua ma ne lɨkabhu tété mbɨa ɨnde-e ade.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo;
9 A na paká me, ma mangbo ngakpi djalɨ. Ma kpi djalɨ ango-o ka babuma yi asia e ka ma-a de. Engʉ́ bini, ma ngakpi djalɨ anga babuma yi asia e amene me yi dji bua yi. Babuma yi asia e bhomʉ-o, yi asia lɨ lele maka lɨ Ebhe akʉnda lɨe-o. Ɨnde lɨe mo-o, ya mene yi sisiti de.
9 agora, folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para o arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Padhá de, anga lɨ kpála sia babuma lɨ bua e lɨ lele maka lɨ Ebhe akʉnda lɨe-e, babuma ango-o há pɨ anɨ nadji bua e. Anɨ dji bua e-e, anɨ tsia kóbho. Ya tɨ da nadje lɨkabhu lɨ bua ya tété lele pɨ? Engʉ́ bini, lɨ kpála sia babuma lɨ bua e, ɨ dʉ me anɨ nde dji bua e de-e, bhobhomʉ-o ngagbele pɨ anɨ nakpi.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Babuma yi asia e, yi asia lɨ lele maka lɨ Ebhe akʉnda lɨe-o. Yi tsia nga obabadha ’ngʉ́ ɨnde lɨ babuma ango-o azu e bhʉ́ yi-o: a ngaha pɨ yi me yi dʉ ne bádha bua ngʉ́ naleke ’ngʉ́ sʉnda yi má gala! Yi asuno mbámbá me yi lɨ bhʉ́ siti ’ngʉ́ de. Yi ngake ’ngʉ́ lɨyi lɨ siti ’ngʉ́ ango-o. Yi ne tsʉlʉ lɨ ’ngʉ́ ɨnde lɨ siti ’ngʉ́ ango-o tɨ da nazu e-o. Yi abedhe ne gʉmʉ nau ma di ne namene engʉ́ lɨ lele maka lɨ Ebhe akʉnda lɨe bedhe. Yi bedhe ngʉ́ nao ’ngʉ́ pɨ́ kpála ɨnde amene siti ’ngʉ́-o. Yi apana mbámbá me ngayi makpe-e, yi lɨ bhʉ́ ’ngʉ́ bhomʉ-o de.
11 Porque quanto cuidado não produziu isso mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Lɨ ma ye balʉa pɨ yi-e, ma ye ka ’ngʉ́ gba kpála ɨnde amene siti ’ngʉ́-o de. Ma ye di ka ’ngʉ́ gba kpála bhe u amene siti ’ngʉ́ lɨ e de. Ma aye mangbo ngʉ́ nasuno me yi mbɨla mbámbá kala Ebhe me yi ne mʉkʉnda pɨ ya lɨ bua yi naali.
12 Portanto, ainda que vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Kaka-a, engʉ́ yi amene e akɵ bua ya kuto.
13 Por isso, fomos consolados pela vossa consolação e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Nedhɨnga ma atima anɨ lɨe agba yi-e, ma akpo ’ngʉ́ yi pɨ anɨ ndjɨndjɨ. Mbɨa ɨnde-e, yi tsia ha nʉmʉ mʉma de. Maka ya akpokpo nako lɨe pɨ yi kʉkʉlʉ ’ngʉ́ ndʉ ’kpɨ́ hana-a, ndʉ babadha ’ngʉ́ ya akpokpo e lɨ ’ngʉ́ gba yi pɨ Tito asuno me a ko kʉkʉlʉ ’ngʉ́.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Nedhɨnga anɨ akolo lɨe agba yi-e, yi asia anɨ ndjɨndjɨ. Ndʉ yi hana, yi amanga anɨ naali, yi au anɨ ne tsʉlʉ, yi atsia adʉ amene engʉ́ maka anɨ akʉnda lɨe-o. Anɨ bhundja engʉ́ bhomʉ-o, anɨ bédhe matá ne mʉkʉnda pɨ yi bedhe.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Ma ne djalɨ, anga yi ne kpʉ́kpʉ́ na bua ma bhʉ́ ndʉ ’ngʉ́ hana.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.