Romanos 9
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs ARC
1 — ausente —
1 Em Cristo digo a verdade, não minto (dando-me testemunho a minha consciência no Espírito Santo):
2 — ausente —
2 tenho grande tristeza e contínua dor no meu coração.
3 Sâ tueé né ye, mɔ ceér sé né teèn, huɔm kela né mé Càŋ sé duagá kɔɔ̀ naâ mè lòù, mè geé kɔ mé ceér Kristò, te gèh bɔ̀ nùàr mò yili yuo seér kɔɔ́.
3 Porque eu mesmo poderia desejar ser separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são meus parentes segundo a carne;
4 Bɔ́ né bɔ̀ ndùté ndùtù Iserálà; Càŋ ye, né bɔ̀ ŋuna nyî, wa terreb nyî ŋené yuo kela ndeè né lètenè bɔɔ̀n ma; à lé naâ ŋgɔ̀ŋ hihiné mé bɔ́ kɔ, à sou kwaá bɔ́ *sóú seèn tieè, à feh bɔ́ ceér mé bɔ́ nde né bú teèn dua, à kwa kwaá bɔ́ ndéb tieè ndɔ.
4 que são israelitas, dos quais é a adoção de filhos, e a glória, e os concertos, e a lei, e o culto, e as promessas;
5 Abrahâm bɔ́ bɔ̀ ŋuna seèn né bɔ̀ jɔ̀gɔ̀ bɔ̀ bɔɔ̀n. Cu mé *Nùà Cɔ̀ŋ lé naâ nùàr mé húɔ́m yoòr ŋaá, bɔ́ lé bú ŋaár naâ lè gèh bɔɔ̀n sâ ndɔ. Felè njèh dɔɔ̂ŋ né cegé bú Càŋ Nùà njèh. Kùsèm bú a, líé dèn ménâ cu dɔɔ́ŋ. Môn.
5 dos quais são os pais, e dos quais é Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito eternamente. Amém!
6 Mè túé ŋgwéh ndɔ, ye ndéb Càŋ tueé keéh né doó. Môn sam, à tueé yií né teèn; wanɔɔ́ŋ bɔ̀ɔ́ mé né te gèh bɔ̀ Iserálà bɔ̀ dɔɔ́ŋ, kèb cén né cegé bɔ̀ gècên bɔ̀ kɔɔ́.
6 Não que a palavra de Deus haja faltado, porque nem todos os que são de Israel são israelitas;
7 Sâ tueé né ye, te bɔ̀ŋ bɔ̀ ndùté ndùtù Abrahâm bɔ̀ huaán seèn dé gècên né cegé kèb cén ndɔ. Càŋ lé naá giì tueé ye Abrahâm a: beè nyî bɔ̀ ndùté ndùtù seèn gi cegé nde né te gèh Isâk ma.
7 nem por serem descendência de Abraão são todos filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Sâ tueé né ye, bɔ̀ ŋunà Càŋ bɔ̀ huaán mé bɔ́ né mbembaá ŋar gɔ doô, sam; bɔ̀ ŋunà seèn gi cegé né bɔ̀ huaán nùà njèh mé ndéb Càŋ né teèn yilá.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são contados como descendência.
9 Càŋ lé ndéb sâ kwa kwaá naâ ye, mɔ cu wulu baá, nyí ndeè né cuû, te Sará ŋar kwa huaán ma.
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho.
10 Cí gí lòm ŋgwéh ndɔ: Rèbékà, veèh Isâk tele beèh dé koô, lé naâ feh ŋar kwa.
10 E não somente esta, mas também Rebeca, quando concebeu de um, de Isaque, nosso pai;
11 — ausente —
11 porque, não tendo eles ainda nascido, nem tendo feito bem ou mal (para que o propósito de Deus, segundo a eleição, ficasse firme, não por causa das obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 foi-lhe dito a ela: O maior servirá o menor.
13 Den né faá né te mvù Càŋe nyagá den nɔ, ye: «Mè geí weh né Jakɔ̂b, mè si lɔ Esayû.»
13 Como está escrito: Amei Jacó e aborreci Esaú.
14 Á sâ, kènê béh tueé nde né naàn? Sâ Càŋ bɔɔ́ gobó seér cu né lòù wa? Dé sâ tí ndɔ̂g!
14 Que diremos, pois? Que há injustiça da parte de Deus? De maneira nenhuma!
15 Bí né kɔɔ́ ye, Càŋ lé tueé naâ mé Músì, ye bú a: Mɔ nyí gwaán né nuaré déì jere kɔɔ̂, nyí nde né bú jere kɔɔ́ ma. Mɔ nyí nde né nuaré déì bagaà bɔɔ́, nyí nde né bú bɔɔ́ ndɔ.
15 Pois diz a Moisés: Compadecer-me-ei de quem me compadecer e terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia.
16 Mɔ né mân, dé sâ beè nuaré déì sam, dé lòù legeè sam ndɔ; né lom beè Càŋ kɔ́-jerè nùàr njèh.
16 Assim, pois, isto não depende do que quer, nem do que corre, mas de Deus, que se compadece.
17 Né cu te mvù Càŋe nyagá den faá Càŋ lé tueé njií naâ mé mgbè Ejíptò nɔ, ye bú a: Nyí wò mgbè sie kwaá né ye te be terrèb nyî ŋené yuo kelà yoòr yeè, te yilí nyî ŋgulí nde wɔ́ŋ dɔɔ́ŋ.
17 Porque diz a Escritura a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para em ti mostrar o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
18 Sâ tueé né ye, mɔ Càŋ né gwaán, à kɔ nùàr jere; mɔ à né gwaán, à ŋgwan sɔm bú temé lè ndɔ.
18 Logo, pois, compadece-se de quem quer e endurece a quem quer.
19 Merré déì nuaré déì nde né bieé ye mè a: mɔ né mân, sâ Càŋ mé bɔ̀ nùàr bie le cu né dé keì wa? Mɔ Càŋ baá njèh mé temé seèn bɔɔ́, neì taré komo nde né kɔɔ́ wa?
19 Dir-me-ás, então: Por que se queixa ele ainda? Porquanto, quem resiste à sua vontade?
20 Mɔ né mân ndɔ, sâ nùàr mò, wò né neì, mé né Càŋ ndugó wa? Sɔɔ̀ né yeé mé nùà mé-sɔɔ̀ bieé njií ye bú a: wò nyí mân me kwaá naâ dé keì wa?
20 Mas, ó homem, quem és tu, que a Deus replicas? Porventura, a coisa formada dirá ao que a formou: Por que me fizeste assim?
21 Bí kɔ́ɔ ye, mɔ nùà mé-sɔɔ̀ tie gi aá màr kèn, à nde né màr sâ faá à gwaán nê nɔ kɔb geé, à mé déì me sɔɔ̀ dé nyàgàm, à mé kèb déì me lom sɔɔ̀.
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Mɔ né mân, sâ nuaré déì nde né sòn mé Càŋ komo nyi wa? À gwaán né bɔ̀ nùàr yúlá-temé seèn feh keéh, à feh keéh bɔ́ be terrèb seèn ndɔ. Mé njéh mene, bɔ̀ɔ́ mé à sé naâ bɔ́ mé yúlá-temé sâ wulá sɔm gií, à bɔ́ yolo seér cu né lòù.
22 E que direis se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para perdição,
23 À lé sâ gwaán naâ, ye te be terrèb nyî ŋené yuo kelà cie lètenè bɔ̀ɔ́ mé nyí lé naá giì jɔ̀gɔ̀ nyegé kwaá, ye nyí nde né bɔ́ jere kɔɔ́, te bɔ́ yila te ŋgùlù nyî.
23 para que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que para glória já dantes preparou,
24 Né béh. À lé naâ béh bɔ̀ dé seèn yilá kwaá. Lètenè bɔ̀ *Jûf gí lòm ŋgwéh, né cu mé bɔ̀ déì lètenè gèh bɔ̀ nùàr hihiné mene.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 À te mvù Hosê tueé ŋagá né môn ndɔ, ye:
25 Como também diz em Oseias: Chamarei meu povo ao que não era meu povo; e amada, à que não era amada.
26 Bèh mé nyí lé ye bɔ́ nùàr nyî sam dɔɔ́ŋ,
26 E sucederá que no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo, aí serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Kèb déì, Esáyà lé naâ ké ter felè bɔ̀ *Iserálà bɔ̀ môn lɔgɔ́ njií ndɔ, ye:
27 Também Isaías clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Lòù sam, Nùà Dueè gwaán lom aá ju dé kèì cên
28 Porque o Senhor executará a sua palavra sobre a terra, completando-a e abreviando-a.
29 Esáyà lé naá cuù déì ménâ tueé kwaá ndɔ, ye:
29 E como antes disse Isaías: Se o Senhor dos Exércitos nos não deixara descendência, teríamos sido feitos como Sodoma e seríamos semelhantes a Gomorra.
30 Sâ ye naàn wee? Sâ ye, bɔ̀ɔ́ mé *Jûf sam, mé lé ceér fɔ́n ná ŋgwêh te bɔ́ ŋa bɔ̀ didilí bɔ̀ beè Càŋ dɔɔ́ŋ, Càŋ bɔ̀ didilí bɔ̀ ké toò seèn yilá seér cu aá bɔ́. À bɔ́ ménâ yilá né felè temé mé bɔ́ né yoòr seèn kwaá njií doô.
30 Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justiça? Sim, mas a justiça que é pela fé.
31 Dé dàm bɔ̀ Iserálà bɔ̀ môn sam. Bɔ́ dé bɔɔ̀n bele né *sóú te bɔ́ ŋa bɔ̀ didilí bɔ̀ beè Càŋ mé njéh, bɔ́ née dé bɔɔ̀n bèh sâ wá ŋgwéeh ye.
31 Mas Israel, que buscava a lei da justiça, não chegou à lei da justiça.
32 Bɔ́ teèn wá ŋgwéh dé keì wa? Mè tueé bí, bɔ́ temé mé Càŋ kwá njí ŋgwéh, ye te bɔ́ ŋa bɔ̀ didilí bɔ̀ toò seèn mé njéh, bɔ́ ndèm kwaá seér né mé seé bɔɔ̀n, ye bɔ́ bɔ̀ didilí bɔ̀ toò Càŋ ŋa nde né mé njéh. Yeé baá ménâ, bɔ́ ceén baá-re te taá cén-gulè ndɔ.
32 Por quê? Porque não foi pela fé, mas como que pelas obras da lei. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Te mvù Càŋe né môn nyagá den ndɔ, ye:
33 como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha de escândalo; e todo aquele que crer nela não será confundido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.