Romanos 9
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs ARA
1 — ausente —
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, testemunhando comigo, no Espírito Santo, a minha própria consciência:
2 — ausente —
2 tenho grande tristeza e incessante dor no coração;
3 Sâ tueé né ye, mɔ ceér sé né teèn, huɔm kela né mé Càŋ sé duagá kɔɔ̀ naâ mè lòù, mè geé kɔ mé ceér Kristò, te gèh bɔ̀ nùàr mò yili yuo seér kɔɔ́.
3 porque eu mesmo desejaria ser anátema, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas, segundo a carne.
4 Bɔ́ né bɔ̀ ndùté ndùtù Iserálà; Càŋ ye, né bɔ̀ ŋuna nyî, wa terreb nyî ŋené yuo kela ndeè né lètenè bɔɔ̀n ma; à lé naâ ŋgɔ̀ŋ hihiné mé bɔ́ kɔ, à sou kwaá bɔ́ *sóú seèn tieè, à feh bɔ́ ceér mé bɔ́ nde né bú teèn dua, à kwa kwaá bɔ́ ndéb tieè ndɔ.
4 São israelitas. Pertence-lhes a adoção e também a glória, as alianças, a legislação, o culto e as promessas;
5 Abrahâm bɔ́ bɔ̀ ŋuna seèn né bɔ̀ jɔ̀gɔ̀ bɔ̀ bɔɔ̀n. Cu mé *Nùà Cɔ̀ŋ lé naâ nùàr mé húɔ́m yoòr ŋaá, bɔ́ lé bú ŋaár naâ lè gèh bɔɔ̀n sâ ndɔ. Felè njèh dɔɔ̂ŋ né cegé bú Càŋ Nùà njèh. Kùsèm bú a, líé dèn ménâ cu dɔɔ́ŋ. Môn.
5 deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para todo o sempre. Amém!
6 Mè túé ŋgwéh ndɔ, ye ndéb Càŋ tueé keéh né doó. Môn sam, à tueé yií né teèn; wanɔɔ́ŋ bɔ̀ɔ́ mé né te gèh bɔ̀ Iserálà bɔ̀ dɔɔ́ŋ, kèb cén né cegé bɔ̀ gècên bɔ̀ kɔɔ́.
6 E não pensemos que a palavra de Deus haja falhado, porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas;
7 Sâ tueé né ye, te bɔ̀ŋ bɔ̀ ndùté ndùtù Abrahâm bɔ̀ huaán seèn dé gècên né cegé kèb cén ndɔ. Càŋ lé naá giì tueé ye Abrahâm a: beè nyî bɔ̀ ndùté ndùtù seèn gi cegé nde né te gèh Isâk ma.
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos seus filhos; mas: Em Isaque será chamada a tua descendência.
8 Sâ tueé né ye, bɔ̀ ŋunà Càŋ bɔ̀ huaán mé bɔ́ né mbembaá ŋar gɔ doô, sam; bɔ̀ ŋunà seèn gi cegé né bɔ̀ huaán nùà njèh mé ndéb Càŋ né teèn yilá.
8 Isto é, estes filhos de Deus não são propriamente os da carne, mas devem ser considerados como descendência os filhos da promessa.
9 Càŋ lé ndéb sâ kwa kwaá naâ ye, mɔ cu wulu baá, nyí ndeè né cuû, te Sará ŋar kwa huaán ma.
9 Porque a palavra da promessa é esta: Por esse tempo, virei, e Sara terá um filho.
10 Cí gí lòm ŋgwéh ndɔ: Rèbékà, veèh Isâk tele beèh dé koô, lé naâ feh ŋar kwa.
10 E não ela somente, mas também Rebeca, ao conceber de um só, Isaque, nosso pai.
11 — ausente —
11 E ainda não eram os gêmeos nascidos, nem tinham praticado o bem ou o mal (para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 já fora dito a ela: O mais velho será servo do mais moço.
13 Den né faá né te mvù Càŋe nyagá den nɔ, ye: «Mè geí weh né Jakɔ̂b, mè si lɔ Esayû.»
13 Como está escrito: Amei Jacó, porém me aborreci de Esaú.
14 Á sâ, kènê béh tueé nde né naàn? Sâ Càŋ bɔɔ́ gobó seér cu né lòù wa? Dé sâ tí ndɔ̂g!
14 Que diremos, pois? Há injustiça da parte de Deus? De modo nenhum!
15 Bí né kɔɔ́ ye, Càŋ lé tueé naâ mé Músì, ye bú a: Mɔ nyí gwaán né nuaré déì jere kɔɔ̂, nyí nde né bú jere kɔɔ́ ma. Mɔ nyí nde né nuaré déì bagaà bɔɔ́, nyí nde né bú bɔɔ́ ndɔ.
15 Pois ele diz a Moisés: Terei misericórdia de quem me aprouver ter misericórdia e compadecer-me-ei de quem me aprouver ter compaixão.
16 Mɔ né mân, dé sâ beè nuaré déì sam, dé lòù legeè sam ndɔ; né lom beè Càŋ kɔ́-jerè nùàr njèh.
16 Assim, pois, não depende de quem quer ou de quem corre, mas de usar Deus a sua misericórdia.
17 Né cu te mvù Càŋe nyagá den faá Càŋ lé tueé njií naâ mé mgbè Ejíptò nɔ, ye bú a: Nyí wò mgbè sie kwaá né ye te be terrèb nyî ŋené yuo kelà yoòr yeè, te yilí nyî ŋgulí nde wɔ́ŋ dɔɔ́ŋ.
17 Porque a Escritura diz a Faraó: Para isto mesmo te levantei, para mostrar em ti o meu poder e para que o meu nome seja anunciado por toda a terra.
18 Sâ tueé né ye, mɔ Càŋ né gwaán, à kɔ nùàr jere; mɔ à né gwaán, à ŋgwan sɔm bú temé lè ndɔ.
18 Logo, tem ele misericórdia de quem quer e também endurece a quem lhe apraz.
19 Merré déì nuaré déì nde né bieé ye mè a: mɔ né mân, sâ Càŋ mé bɔ̀ nùàr bie le cu né dé keì wa? Mɔ Càŋ baá njèh mé temé seèn bɔɔ́, neì taré komo nde né kɔɔ́ wa?
19 Tu, porém, me dirás: De que se queixa ele ainda? Pois quem jamais resistiu à sua vontade?
20 Mɔ né mân ndɔ, sâ nùàr mò, wò né neì, mé né Càŋ ndugó wa? Sɔɔ̀ né yeé mé nùà mé-sɔɔ̀ bieé njií ye bú a: wò nyí mân me kwaá naâ dé keì wa?
20 Quem és tu, ó homem, para discutires com Deus?! Porventura, pode o objeto perguntar a quem o fez: Por que me fizeste assim?
21 Bí kɔ́ɔ ye, mɔ nùà mé-sɔɔ̀ tie gi aá màr kèn, à nde né màr sâ faá à gwaán nê nɔ kɔb geé, à mé déì me sɔɔ̀ dé nyàgàm, à mé kèb déì me lom sɔɔ̀.
21 Ou não tem o oleiro direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro, para desonra?
22 Mɔ né mân, sâ nuaré déì nde né sòn mé Càŋ komo nyi wa? À gwaán né bɔ̀ nùàr yúlá-temé seèn feh keéh, à feh keéh bɔ́ be terrèb seèn ndɔ. Mé njéh mene, bɔ̀ɔ́ mé à sé naâ bɔ́ mé yúlá-temé sâ wulá sɔm gií, à bɔ́ yolo seér cu né lòù.
22 Que diremos, pois, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita longanimidade os vasos de ira, preparados para a perdição,
23 À lé sâ gwaán naâ, ye te be terrèb nyî ŋené yuo kelà cie lètenè bɔ̀ɔ́ mé nyí lé naá giì jɔ̀gɔ̀ nyegé kwaá, ye nyí nde né bɔ́ jere kɔɔ́, te bɔ́ yila te ŋgùlù nyî.
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória em vasos de misericórdia, que para glória preparou de antemão,
24 Né béh. À lé naâ béh bɔ̀ dé seèn yilá kwaá. Lètenè bɔ̀ *Jûf gí lòm ŋgwéh, né cu mé bɔ̀ déì lètenè gèh bɔ̀ nùàr hihiné mene.
24 os quais somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 À te mvù Hosê tueé ŋagá né môn ndɔ, ye:
25 Assim como também diz em Oseias: Chamarei povo meu ao que não era meu povo; e amada, à que não era amada;
26 Bèh mé nyí lé ye bɔ́ nùàr nyî sam dɔɔ́ŋ,
26 e no lugar em que se lhes disse: Vós não sois meu povo, ali mesmo serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Kèb déì, Esáyà lé naâ ké ter felè bɔ̀ *Iserálà bɔ̀ môn lɔgɔ́ njií ndɔ, ye:
27 Mas, relativamente a Israel, dele clama Isaías: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Lòù sam, Nùà Dueè gwaán lom aá ju dé kèì cên
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, cabalmente e em breve;
29 Esáyà lé naá cuù déì ménâ tueé kwaá ndɔ, ye:
29 como Isaías já disse: Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, ter-nos-íamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.
30 Sâ ye naàn wee? Sâ ye, bɔ̀ɔ́ mé *Jûf sam, mé lé ceér fɔ́n ná ŋgwêh te bɔ́ ŋa bɔ̀ didilí bɔ̀ beè Càŋ dɔɔ́ŋ, Càŋ bɔ̀ didilí bɔ̀ ké toò seèn yilá seér cu aá bɔ́. À bɔ́ ménâ yilá né felè temé mé bɔ́ né yoòr seèn kwaá njií doô.
30 Que diremos, pois? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, todavia, a que decorre da fé;
31 Dé dàm bɔ̀ Iserálà bɔ̀ môn sam. Bɔ́ dé bɔɔ̀n bele né *sóú te bɔ́ ŋa bɔ̀ didilí bɔ̀ beè Càŋ mé njéh, bɔ́ née dé bɔɔ̀n bèh sâ wá ŋgwéeh ye.
31 e Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 Bɔ́ teèn wá ŋgwéh dé keì wa? Mè tueé bí, bɔ́ temé mé Càŋ kwá njí ŋgwéh, ye te bɔ́ ŋa bɔ̀ didilí bɔ̀ toò seèn mé njéh, bɔ́ ndèm kwaá seér né mé seé bɔɔ̀n, ye bɔ́ bɔ̀ didilí bɔ̀ toò Càŋ ŋa nde né mé njéh. Yeé baá ménâ, bɔ́ ceén baá-re te taá cén-gulè ndɔ.
32 Por quê? Porque não decorreu da fé, e sim como que das obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Te mvù Càŋe né môn nyagá den ndɔ, ye:
33 como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de escândalo, e aquele que nela crê não será confundido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.