Romanos 7

Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Bɔ̀ nùàr mò, bí né gi *sóú kɔɔ́. Sâ njií mé mè nde né bí tueé hên, bí nde gi né kɔɔ́ ye sóú né lom mé terreb felè nùàr, cu mé nùà sâ né làŋ.
1 Meus irmãos, falo a vocês como a pessoas que conhecem a lei. Acaso vocês não sabem que a lei tem autoridade sobre alguém apenas enquanto ele vive?
2 Né faá dene gwà ndɔ nɔ: ma vêh gwɔ̀m jolo lom né cu mé si née mé njolo ye. Mɔ si kuú baá, sâ à baá mé feh lɔŋ, sóú gwɔ̀m bɔɔ̀n doô gi aá ndɔ.
2 Por exemplo, pela lei a mulher casada está ligada a seu marido enquanto ele estiver vivo; mas, se o marido morrer, ela estará livre da lei do casamento.
3 Mɔ ma sâ nde jɔgɔ ser siíb déì mé si née ká jomo mé njolo, sâ ma sâ cum aá gwɔ̀m. Á, mɔ si kuú né lòù, sâ à baá mé feh lɔŋ; mɔ à jɔgɔ cu mene siíb déì, sâ à gwɔ̀m cùm ŋgwéh.
3 Por isso, se ela se casar com outro homem enquanto seu marido ainda estiver vivo, será considerada adúltera. Mas se o marido morrer, ela estará livre daquela lei, e mesmo que venha a se casar com outro homem, não será adúltera.
4 Né felè biì faá bèh ménâ ndɔ, bɔ̀ nùàr mò. Bí né kènê toò sóù faá komó nɔ, sóú mé terreb felè biì sam cuú. Yeésò *Kristò lé naâ bí yoòr seèn nùà njèh nyɔgɔ́ njií. Bí kènê baá gi beè seèn, bú nuaá mé lé naâ te cio komo yuo. À lé sâ ye te béh bí wa gi tàb ké toò Càŋ dɔɔ́ŋ ndɔ.
4 Assim, meus irmãos, vocês também morreram para a lei, por meio do corpo de Cristo, para pertencerem a outro, àquele que ressuscitou dos mortos, a fim de que venhamos a dar fruto para Deus.
5 Léí toò, cu mé béh lé belé naâ ceér dé beèh nùà njèh, tuaá lé seé lè beèh bɔɔ́ loóm naâ kɔɔ́; né-re béh ŋaáŋ, né tàb waá, né béh te cio kulu su yií. Sâ sóú soób né béh kɔɔ́.
5 Pois quando éramos controlados pela carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei atuavam em nossos corpos, de forma que dávamos fruto para a morte.
6 Dé kènê môn sam cuú; sóú mé lé naâ béh sie lɔɔ́ sâ, béh ka seèn mvelé yuo aá kèn, béh baá gi komó toò seèn. Kènê béh bɔɔ́ seér nde aá seé dé feê mé Cúcuí Ŋagâ feh né béh kɔɔ́, te béh den lom bɔ̀ seé bɔ̀ Càŋ. Sóú dé lɔ toò mé bɔ́ lé nyagá naâ mé be hèllè, béh ka seèn sam cuú.
6 Mas agora, morrendo para aquilo que antes nos prendia, fomos libertados da lei, para que sirvamos conforme o novo modo do Espírito, e não segundo a velha forma da lei escrita.
7 Á sâ, kènê béh tueé nde aá naàn wa? Sóú né njèh veên wa? Tí ndɔ̂g! Mé njéh mene, sóú feh keéh né mè veên mò kɔɔ́. Mɔ sóú sé túé ná ŋgwêh ye: té temé te njèh nùàr kwá njí, mè sé ŋéné kɔ́ ná ŋgwêh ye, temé te njèh nùàr kwaá njiî né jolo.
7 Que diremos então? A lei é pecado? De maneira nenhuma! De fato, eu não saberia o que é pecado, a não ser por meio da lei. Pois, na realidade, eu não saberia o que é cobiça, se a lei não dissesse: "Não cobiçarás".
8 Sóú yeé baá mân tueé, veên kwa keéh baá-re ceér teèn ndɔ: à ŋgela lom né te bèh joloò doô tég, te à kulu su keéh mè tuaá hihiné yoòr teèn. Sâ tueé né ye, mɔ sóú sé teèn ná ŋgwêh, veên sé né komó mbaá ndɔ.
8 Mas o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, produziu em mim todo tipo de desejo cobiçoso. Pois, sem a lei, o pecado está morto.
9 Léí toò mè lé sóú kɔ́ ná ŋgwêh, mè lé naá beéh njií mò làŋ. Sóú yeé waà baá, veên ŋené yuo kelà cie ndɔ, à ŋgumo yila mè yoòr.
9 Antes, eu vivia sem a lei, mas quando o mandamento veio, o pecado reviveu, e eu morri.
10 Yeé baá ménâ, mè cúg ndɔ. Sóú mé sé la naâ mè lòù yili sɔm hèllè mè yìlì sɔ̀m cú, derré yií seér aá mè lè cio.
10 Descobri que o próprio mandamento, destinado a produzir vida, na verdade produziu morte.
11 Lòù sam, veên kwa baá ceér, à né lom te sóu tétég ŋgelá yilá, à né mè bele, à mè wula seér né mé sóú.
11 Pois o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, enganou-me e por meio do mandamento me matou.
12 Mɔ né mân, sâ sóú mé feh seèn né ŋagásé, sâ bèh joloò né ŋagá dilí huɔɔ́m ndɔ.
12 De fato a lei é santa, e o mandamento é santo, justo e bom.
13 Á sâ, dé bagaà jɔ̀gɔ̀ baá cu aá yìè cioò mò kɔɔ́ wa, né kei? Dé sâ, tí ndɔ̂g! Veên né lom ka yìè cioò mò kɔɔ́. À ŋené ŋagá lom aá yoòr mò mé terreb veên seèn doô mene; à mè wula sɔm cu né mé njèh bagaà jɔ̀gɔ̀ hèllè, te bɔ̀ nùàr ŋene kɔ teèn, ye veên né núlú. Mɔ né mân, sâ njua sóù ndɔ.
13 E então, o que é bom se tornou em morte para mim? De maneira nenhuma! Mas, para que o pecado se mostrasse como pecado, ele produziu morte em mim por meio do que era bom, de modo que por meio do mandamento ele se mostrasse extremamente pecaminoso.
14 Béh né gi kɔɔ́ ye sóú lé yuoó naâ beè Càŋ, à né ŋagásé tâŋ. Dé mò, môn sam, mè né lom nùàr mbaá, mè né kwer veên ndɔ.
14 Sabemos que a lei é espiritual; eu, contudo, não o sou, pois fui vendido como escravo ao pecado.
15 Mè né njeré déì bɔɔ́, mè be seê mò ŋgwé kòmò bèh: mè njèh bagaà faá mè né gwaán nɔ, bɔ́ kòmò ŋgwéh, mè bɔɔ́ seér cu né njií mé temé mò né yeé bar.
15 Não entendo o que faço. Pois não faço o que desejo, mas o que odeio.
16 Njií mé temé mò né yeé bar hèllè, mɔ mè baá cí bɔɔ́, mè né teèn ŋené kɔɔ́ ye sóú né njèh bagaà bɔ̀n.
16 E, se faço o que não desejo, admito que a lei é boa.
17 Mɔ né mân, sâ mè seé veên doô mé be mò bɔ́ ŋgwéh, né veên mé né yoòr mò bɔɔ́ den né mè ménâ kɔɔ́.
17 Neste caso, não sou mais eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
18 Lòù sam, mè né ŋené kɔɔ́, ye mè mé bagaà yoòr sam; mè jue né yo mò dé mé húɔ́m né teèn hên. Wanɔɔ́ŋ mè né gi mene seé bagaà gwaán, mè bɔ́ kòmò ŋgwéh nɔ.
18 Sei que nada de bom habita em mim, isto é, em minha carne. Porque tenho o desejo de fazer o que é bom, mas não consigo realizá-lo.
19 Mè njèh bagaà faá mè né gwaán nɔ, bɔ́ kòmò ŋgwéh. Veên mé mè né bar hèllè, mè né seér cí bɔɔ́.
19 Pois o que faço não é o bem que desejo, mas o mal que não quero fazer, esse eu continuo fazendo.
20 Mɔ mè bɔɔ́ seér né veên mé mè kɔɔ́ gwàn ŋgwéh ménâ, sâ mè sam, né veên mé né yoòr mò hèllè bɔɔ́ den né mè ménâ kɔɔ́.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Á sâ môn ndɔ, kènê mè ŋene kɔ baá kèkènè bú sâ kèn. Né faá bèh mân: mɔ mè nde aá bagaà bɔɔ́, mè bɔɔ́ komo seér veên.
21 Assim, encontro esta lei que atua em mim: Quando quero fazer o bem, o mal está junto a mim.
22 Temé mò né lom mé sóú Càŋ sagár dé gècên.
22 Pois, no íntimo do meu ser tenho prazer na lei de Deus;
23 Mé njéh mene, sóú dé hiîn née cu ka seé ká yoòr mò bɔɔ́ ye. À né sóú dé Càŋ seé ká lè mò weh den. À né-re ménâ bɔɔ́, à né mè te veéne sie kwaá den.
23 mas vejo outra lei atuando nos membros do meu corpo, guerreando contra a lei da minha mente, tornando-me prisioneiro da lei do pecado que atua em meus membros.
24 Mè jamé aá kèn! Yo hên né mè te cio tulu njií. Te neì mè teèn tulu sɔm nde né kɔɔ́?
24 Miserável homem eu que sou! Quem me libertará do corpo sujeito a esta morte?
25 Môn, Càŋ mé ŋgeér sam ndɔ, mè nde né mé Fehtoò beèh Yeésò *Kristò yili yuo.
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! De modo que, com a mente, eu próprio sou escravo da lei de Deus; mas, com a carne, da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.