Romanos 7
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs ARIB
1 Bɔ̀ nùàr mò, bí né gi *sóú kɔɔ́. Sâ njií mé mè nde né bí tueé hên, bí nde gi né kɔɔ́ ye sóú né lom mé terreb felè nùàr, cu mé nùà sâ né làŋ.
1 Ou ignorais, irmãos {pois falo aos que conhecem a lei}, que a lei tem domínio sobre o homem por todo o tempo que ele vive?
2 Né faá dene gwà ndɔ nɔ: ma vêh gwɔ̀m jolo lom né cu mé si née mé njolo ye. Mɔ si kuú baá, sâ à baá mé feh lɔŋ, sóú gwɔ̀m bɔɔ̀n doô gi aá ndɔ.
2 Porque a mulher casada está ligada pela lei a seu marido enquanto ele viver; mas, se ele morrer, ela está livre da lei do marido.
3 Mɔ ma sâ nde jɔgɔ ser siíb déì mé si née ká jomo mé njolo, sâ ma sâ cum aá gwɔ̀m. Á, mɔ si kuú né lòù, sâ à baá mé feh lɔŋ; mɔ à jɔgɔ cu mene siíb déì, sâ à gwɔ̀m cùm ŋgwéh.
3 De sorte que, enquanto viver o marido, será chamado adúltera, se for de outro homem; mas, se ele morrer, ela está livre da lei, e assim não será adúltera se for de outro marido.
4 Né felè biì faá bèh ménâ ndɔ, bɔ̀ nùàr mò. Bí né kènê toò sóù faá komó nɔ, sóú mé terreb felè biì sam cuú. Yeésò *Kristò lé naâ bí yoòr seèn nùà njèh nyɔgɔ́ njií. Bí kènê baá gi beè seèn, bú nuaá mé lé naâ te cio komo yuo. À lé sâ ye te béh bí wa gi tàb ké toò Càŋ dɔɔ́ŋ ndɔ.
4 Assim também vós, meus irmãos, fostes mortos quanto à lei mediante o corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, àquele que ressurgiu dentre os mortos a fim de que demos fruto para Deus.
5 Léí toò, cu mé béh lé belé naâ ceér dé beèh nùà njèh, tuaá lé seé lè beèh bɔɔ́ loóm naâ kɔɔ́; né-re béh ŋaáŋ, né tàb waá, né béh te cio kulu su yií. Sâ sóú soób né béh kɔɔ́.
5 Pois, quando estávamos na carne, as paixões dos pecados, suscitadas pela lei, operavam em nossos membros para darem fruto para a morte.
6 Dé kènê môn sam cuú; sóú mé lé naâ béh sie lɔɔ́ sâ, béh ka seèn mvelé yuo aá kèn, béh baá gi komó toò seèn. Kènê béh bɔɔ́ seér nde aá seé dé feê mé Cúcuí Ŋagâ feh né béh kɔɔ́, te béh den lom bɔ̀ seé bɔ̀ Càŋ. Sóú dé lɔ toò mé bɔ́ lé nyagá naâ mé be hèllè, béh ka seèn sam cuú.
6 Mas agora fomos libertos da lei, havendo morrido para aquilo em que estávamos retidos, para servirmos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 Á sâ, kènê béh tueé nde aá naàn wa? Sóú né njèh veên wa? Tí ndɔ̂g! Mé njéh mene, sóú feh keéh né mè veên mò kɔɔ́. Mɔ sóú sé túé ná ŋgwêh ye: té temé te njèh nùàr kwá njí, mè sé ŋéné kɔ́ ná ŋgwêh ye, temé te njèh nùàr kwaá njiî né jolo.
7 Que diremos pois? É a lei pecado? De modo nenhum. Contudo, eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria a concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás.
8 Sóú yeé baá mân tueé, veên kwa keéh baá-re ceér teèn ndɔ: à ŋgela lom né te bèh joloò doô tég, te à kulu su keéh mè tuaá hihiné yoòr teèn. Sâ tueé né ye, mɔ sóú sé teèn ná ŋgwêh, veên sé né komó mbaá ndɔ.
8 Mas o pecado, tomando ocasião, pelo mandamento operou em mim toda espécie de concupiscência; porquanto onde não há lei está morto o pecado.
9 Léí toò mè lé sóú kɔ́ ná ŋgwêh, mè lé naá beéh njií mò làŋ. Sóú yeé waà baá, veên ŋené yuo kelà cie ndɔ, à ŋgumo yila mè yoòr.
9 E outrora eu vivia sem a lei; mas assim que veio o mandamento, reviveu o pecado, e eu morri;
10 Yeé baá ménâ, mè cúg ndɔ. Sóú mé sé la naâ mè lòù yili sɔm hèllè mè yìlì sɔ̀m cú, derré yií seér aá mè lè cio.
10 e o mandamento que era para vida, esse achei que me era para morte.
11 Lòù sam, veên kwa baá ceér, à né lom te sóu tétég ŋgelá yilá, à né mè bele, à mè wula seér né mé sóú.
11 Porque o pecado, tomando ocasião, pelo mandamento me enganou, e por ele me matou.
12 Mɔ né mân, sâ sóú mé feh seèn né ŋagásé, sâ bèh joloò né ŋagá dilí huɔɔ́m ndɔ.
12 De modo que a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.
13 Á sâ, dé bagaà jɔ̀gɔ̀ baá cu aá yìè cioò mò kɔɔ́ wa, né kei? Dé sâ, tí ndɔ̂g! Veên né lom ka yìè cioò mò kɔɔ́. À ŋené ŋagá lom aá yoòr mò mé terreb veên seèn doô mene; à mè wula sɔm cu né mé njèh bagaà jɔ̀gɔ̀ hèllè, te bɔ̀ nùàr ŋene kɔ teèn, ye veên né núlú. Mɔ né mân, sâ njua sóù ndɔ.
13 Logo o bom tornou-se morte para mim? De modo nenhum; mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou em mim a morte por meio do bem; a fim de que pelo mandamento o pecado se manifestasse excessivamente maligno.
14 Béh né gi kɔɔ́ ye sóú lé yuoó naâ beè Càŋ, à né ŋagásé tâŋ. Dé mò, môn sam, mè né lom nùàr mbaá, mè né kwer veên ndɔ.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 Mè né njeré déì bɔɔ́, mè be seê mò ŋgwé kòmò bèh: mè njèh bagaà faá mè né gwaán nɔ, bɔ́ kòmò ŋgwéh, mè bɔɔ́ seér cu né njií mé temé mò né yeé bar.
15 Pois o que faço, não o entendo; porque o que quero, isso não pratico; mas o que aborreço, isso faço.
16 Njií mé temé mò né yeé bar hèllè, mɔ mè baá cí bɔɔ́, mè né teèn ŋené kɔɔ́ ye sóú né njèh bagaà bɔ̀n.
16 E, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Mɔ né mân, sâ mè seé veên doô mé be mò bɔ́ ŋgwéh, né veên mé né yoòr mò bɔɔ́ den né mè ménâ kɔɔ́.
17 Agora, porém, não sou mais eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 Lòù sam, mè né ŋené kɔɔ́, ye mè mé bagaà yoòr sam; mè jue né yo mò dé mé húɔ́m né teèn hên. Wanɔɔ́ŋ mè né gi mene seé bagaà gwaán, mè bɔ́ kòmò ŋgwéh nɔ.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem algum; com efeito o querer o bem está em mim, mas o efetuá-lo não está.
19 Mè njèh bagaà faá mè né gwaán nɔ, bɔ́ kòmò ŋgwéh. Veên mé mè né bar hèllè, mè né seér cí bɔɔ́.
19 Pois não faço o bem que quero, mas o mal que não quero, esse pratico.
20 Mɔ mè bɔɔ́ seér né veên mé mè kɔɔ́ gwàn ŋgwéh ménâ, sâ mè sam, né veên mé né yoòr mò hèllè bɔɔ́ den né mè ménâ kɔɔ́.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já o não faço eu, mas o pecado que habita em mim.
21 Á sâ môn ndɔ, kènê mè ŋene kɔ baá kèkènè bú sâ kèn. Né faá bèh mân: mɔ mè nde aá bagaà bɔɔ́, mè bɔɔ́ komo seér veên.
21 Acho então esta lei em mim, que, mesmo querendo eu fazer o bem, o mal está comigo.
22 Temé mò né lom mé sóú Càŋ sagár dé gècên.
22 Porque, segundo o homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 Mé njéh mene, sóú dé hiîn née cu ka seé ká yoòr mò bɔɔ́ ye. À né sóú dé Càŋ seé ká lè mò weh den. À né-re ménâ bɔɔ́, à né mè te veéne sie kwaá den.
23 mas vejo nos meus membros outra lei guerreando contra a lei do meu entendimento, e me levando cativo à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Mè jamé aá kèn! Yo hên né mè te cio tulu njií. Te neì mè teèn tulu sɔm nde né kɔɔ́?
24 Miserável homem que eu sou! quem me livrará do corpo desta morte?
25 Môn, Càŋ mé ŋgeér sam ndɔ, mè nde né mé Fehtoò beèh Yeésò *Kristò yili yuo.
25 Graças a Deus, por Jesus Cristo nosso Senhor! De modo que eu mesmo com o entendimento sirvo à lei de Deus, mas com a carne à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.