Romanos 4
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs ARA
1 Béh felè Abrahâm tele beèh léí jɔ̀gɔ̀ tueé nde né naàn wa? À lé beè Càŋ kwaá naâ kei wa?
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Mɔ Abrahâm sé beè Càŋ nùà dilî ŋaà naâ mé seé seèn, à sé naâ mé lɔ́ŋ toò Càŋ punô teèn. Á, lé seèn môn ná ŋgwêh, sâ à mé lɔ́ŋ toò Càŋ punô sam gùm dɔɔ́ŋ.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 Te mvù Càŋe né bèsɔ́nè nyagá den ye: «Abrahâm lé naâ temé cén yoòr Càŋ kwaá njií; Càŋ lé bú nùà dilî yilá naâ mé njéh.»
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 Béh né kɔɔ́ ye nùà seê nde né sàgà seé seèn kwa; dé sâ dé lòù sam, né ka sàgà seê.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Dé nuaá mé né ndèm mé Càŋ kwaá njií, ye Càŋ né ju felè bɔ̀ vevenê bɔ̀ mé jere mene tená, à seé bɔ́ ná ŋgwêh dɔɔ́ŋ, Càŋ nde né temé mé à né yoòr seèn kwaá njií doô ŋené, à bú nùà dilî yilá nde né mé njéh.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 *Davîd lé tueé naâ felè gèh nùà bú sâ, ye:
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 «Samésé né bɔ̀ɔ́ mé Càŋ kulu sɔm gi aá
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Samésé né nuaá mé Nùà Dueè veên seèn lè
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 Á sâ, gèh samésê bú hên gi lom né dé bɔ̀ɔ́ mé naâ *ŋgór ŋɔɔ́b wa? À dé bɔ̀ kurû sam wa? Mè tueé bí, né mé bɔ̀ kurú mene. Béh la naâ jɔ̀gɔ̀ tueé ye, Càŋ lɔ Abrahâm nùà dilî yilá naâ mé temé yoòr seèn kwaá njiî.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 Á sâ, lɔ naâ heèh wa? Lɔ naâ sâ bɔ́ ŋɔb gi aá Abrahâm ŋgór wa, sâ bɔ́ née bú ŋɔ́b ŋgwéeh ye wa? Mè tueé bí, lɔ naâ sâ bɔ́ née bú ŋgór ŋɔ́b ŋgwéeh ye, te jomo sâ bɔ́ nde ye bú ŋɔɔ́b den.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 Bɔ́ lɔ ndeè Abrahâm ŋgór ŋɔɔ́b, sâ baá gi ká jomo mbaá, te feh keéh lòù, ye Càŋ lɔ bú nùà dilî yilá naâ mé temé seèn yoòr seèn kwaá njiî, sâ bɔ́ née bú ŋgór ŋɔ́b ŋgwéeh ye ma. Yeé baá ménâ, Abrahâm ŋa tele bɔ̀ɔ́ mé né gi temé yoòr Càŋ kwaá njií ndɔ, bɔ́ mene bɔ́ ŋgór ŋɔ́b ŋgwéh; Càŋ ye bɔ́ né gi bɔ̀ didilî bɔ̀ beè nyî ma.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Abrahâm né cu tele bɔ̀ɔ́ mé ŋɔb gi aá ŋgór kèn ménâ ndɔ. Njèh cén, kɔ bɔ́ né temé cén yoòr Càŋ faá Abrahâm nɔ kwaá njií. Lòù sam, tele beèh Abrahâm lé naâ temé yoòr Càŋ kwaá njií, te bɔ́ nde ye bú ŋgór ŋɔɔ́b.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Càŋ lɔ kwa kwaá naâ Abrahâm bɔ́ bɔ̀ ndùté ndùtù seèn ndéb tieè, ye bɔ́ a: ŋgúlú bɔɔ̀n nde né wɔ́ŋ dɔɔ́ŋ ma. Càŋ lɔ ndéb sâ kwá ná ŋgwêh ye Abrahâm né *sóú bele komo. À lé ndéb kwa njií seér naâ felè temé mé Abrahâm lé kwaá njií naâ yoòr seèn, à ŋa nùà dilî mé njéh doô.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Mɔ ŋgúlú sé kwa cegé né bɔ̀ɔ́ mé né sóú jolo kɔɔ́, ŋgweéh sâ temé mé béh né yoòr Càŋ kwaá njií hên sé né dé lòù, ndéb Càŋ sé né njèh mbaâ ndɔ mà.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Bí kɔ́ɔ ye, sóú bɔɔ́ yeé kɔɔ́, te temé ŋaá Càŋ lè, ye bɔ̀ nùàr jéjég faá sóú tueé nê nɔ, bèlè bèh. Á sâ, mɔ sóú teèn sam, bɔ́ nde né sóú kwaá wa?
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Càŋ lé ndéb kwa kwaá naâ felè temé yoòr seèn kwaá njiî, te ŋgúlú sâ ŋa njií mé nyí haá né dé lòù, te den njèh gàm dé bɔ̀ ndùté ndùtù Abrahâm dɔɔ́ŋ; dèn cégé ŋgwéh dé bɔ̀ɔ́ mé né sóú bele kɔɔ̂, te ŋa dé bɔ̀ɔ́ mé kwaá njií né temé yoòr Càŋ faá Abrahâm nɔ. Lòù sam, Abrahâm né tele beèh, béh dɔɔ́ŋ,
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 faá né te mvù Càŋe nyagá den nɔ, ye:
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Mɔ lɔ den mene beè Abrahâm faá à ndéb Càŋ kwà ndé cú, mé njéh mene à lé naá loôm temé cén yoòr Càŋ kwaá njií. Yeé baá mân, à ŋa baá-re tele cìlì nùàr ŋgûn faá Càŋ lé tueé naâ nɔ; sâ Càŋ lé ye bú a:
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Abrahâm lé baá gi mene nyèmà yuií, à né mene ŋené kɔɔ́ ye yo nyî baá gi faá komó nɔ, à né mene kɔɔ́ ye Sará né ŋgiín, mé njéh mene à lé yúá ná ŋgwêh,
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 à lé temé yoòr Càŋ sɔ̀m nyì ná ŋgwêh gùm dɔɔ́ŋ, à ndéb mé Càŋ lé kwa kwaá naâ bú tieè doô sàn ŋgwéh ndɔ; à kwaá njií ŋeí seér cu temé yoòr Càŋ dé kwaâ, à né bú teèn seén yií.
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 À lé naá giì kɔɔ́ nyegé, ye Càŋ né lom mé terreb teèn, à nde né faá à lé tueé naâ nɔ bɔɔ́ komo.
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Càŋ lé bú nùà dilî beè seèn yilá kuú naâ dé cî.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 Njií mé bɔ́ nyagá kwaá né ye: Càŋ yilá baá bú nùà dilî beè seèn hên, bɔ́ dé seèn nyàgà lòm ŋgwéh.
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 Bɔ́ nyagá kuú né dé beèh, te béh kɔ ye, Càŋ nde né béh bɔ̀ didilî bɔ̀ yilá ndɔ. Kɔ béh né temé yoòr seèn kwaá njií, ye à lé naâ Fehtoò beèh Yeésò lè cio komo sɔm, sâ ye.
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 À lé te cio yila kuú naâ felè veên beèh. À yeé kuú aá, à komo yuo cuù lè cio, ye te béh ŋa gi bɔ̀ didilî bɔ̀ ké toò Càŋ mé nyí ma.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.