Romanos 4

Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Béh felè Abrahâm tele beèh léí jɔ̀gɔ̀ tueé nde né naàn wa? À lé beè Càŋ kwaá naâ kei wa?
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Mɔ Abrahâm sé beè Càŋ nùà dilî ŋaà naâ mé seé seèn, à sé naâ mé lɔ́ŋ toò Càŋ punô teèn. Á, lé seèn môn ná ŋgwêh, sâ à mé lɔ́ŋ toò Càŋ punô sam gùm dɔɔ́ŋ.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Te mvù Càŋe né bèsɔ́nè nyagá den ye: «Abrahâm lé naâ temé cén yoòr Càŋ kwaá njií; Càŋ lé bú nùà dilî yilá naâ mé njéh.»
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Béh né kɔɔ́ ye nùà seê nde né sàgà seé seèn kwa; dé sâ dé lòù sam, né ka sàgà seê.
4 Ora, ao que trabalha não se lhe conta a recompensa como dádiva, mas sim como dívida;
5 Dé nuaá mé né ndèm mé Càŋ kwaá njií, ye Càŋ né ju felè bɔ̀ vevenê bɔ̀ mé jere mene tená, à seé bɔ́ ná ŋgwêh dɔɔ́ŋ, Càŋ nde né temé mé à né yoòr seèn kwaá njií doô ŋené, à bú nùà dilî yilá nde né mé njéh.
5 porém ao que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é contada como justiça;
6 *Davîd lé tueé naâ felè gèh nùà bú sâ, ye:
6 assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus atribui a justiça sem as obras, dizendo:
7 «Samésé né bɔ̀ɔ́ mé Càŋ kulu sɔm gi aá
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Samésé né nuaá mé Nùà Dueè veên seèn lè
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputará o pecado.
9 Á sâ, gèh samésê bú hên gi lom né dé bɔ̀ɔ́ mé naâ *ŋgór ŋɔɔ́b wa? À dé bɔ̀ kurû sam wa? Mè tueé bí, né mé bɔ̀ kurú mene. Béh la naâ jɔ̀gɔ̀ tueé ye, Càŋ lɔ Abrahâm nùà dilî yilá naâ mé temé yoòr seèn kwaá njiî.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos: A Abraão foi imputada a fé como justiça.
10 Á sâ, lɔ naâ heèh wa? Lɔ naâ sâ bɔ́ ŋɔb gi aá Abrahâm ŋgór wa, sâ bɔ́ née bú ŋɔ́b ŋgwéeh ye wa? Mè tueé bí, lɔ naâ sâ bɔ́ née bú ŋgór ŋɔ́b ŋgwéeh ye, te jomo sâ bɔ́ nde ye bú ŋɔɔ́b den.
10 Como, pois, lhe foi imputada? Estando na circuncisão, ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas sim na incircuncisão.
11 Bɔ́ lɔ ndeè Abrahâm ŋgór ŋɔɔ́b, sâ baá gi ká jomo mbaá, te feh keéh lòù, ye Càŋ lɔ bú nùà dilî yilá naâ mé temé seèn yoòr seèn kwaá njiî, sâ bɔ́ née bú ŋgór ŋɔ́b ŋgwéeh ye ma. Yeé baá ménâ, Abrahâm ŋa tele bɔ̀ɔ́ mé né gi temé yoòr Càŋ kwaá njií ndɔ, bɔ́ mene bɔ́ ŋgór ŋɔ́b ŋgwéh; Càŋ ye bɔ́ né gi bɔ̀ didilî bɔ̀ beè nyî ma.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé que teve quando ainda não era circuncidado, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles na incircuncisão, a fim de que a justiça lhes seja imputada,
12 Abrahâm né cu tele bɔ̀ɔ́ mé ŋɔb gi aá ŋgór kèn ménâ ndɔ. Njèh cén, kɔ bɔ́ né temé cén yoòr Càŋ faá Abrahâm nɔ kwaá njií. Lòù sam, tele beèh Abrahâm lé naâ temé yoòr Càŋ kwaá njií, te bɔ́ nde ye bú ŋgór ŋɔɔ́b.
12 bem como fosse pai dos circuncisos, dos que não somente são da circuncisão, mas também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, antes de ser circuncidado.
13 Càŋ lɔ kwa kwaá naâ Abrahâm bɔ́ bɔ̀ ndùté ndùtù seèn ndéb tieè, ye bɔ́ a: ŋgúlú bɔɔ̀n nde né wɔ́ŋ dɔɔ́ŋ ma. Càŋ lɔ ndéb sâ kwá ná ŋgwêh ye Abrahâm né *sóú bele komo. À lé ndéb kwa njií seér naâ felè temé mé Abrahâm lé kwaá njií naâ yoòr seèn, à ŋa nùà dilî mé njéh doô.
13 Porque não foi pela lei que veio a Abraão, ou à sua descendência, a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo, mas pela justiça da fé.
14 Mɔ ŋgúlú sé kwa cegé né bɔ̀ɔ́ mé né sóú jolo kɔɔ́, ŋgweéh sâ temé mé béh né yoòr Càŋ kwaá njií hên sé né dé lòù, ndéb Càŋ sé né njèh mbaâ ndɔ mà.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é anulada.
15 Bí kɔ́ɔ ye, sóú bɔɔ́ yeé kɔɔ́, te temé ŋaá Càŋ lè, ye bɔ̀ nùàr jéjég faá sóú tueé nê nɔ, bèlè bèh. Á sâ, mɔ sóú teèn sam, bɔ́ nde né sóú kwaá wa?
15 Porque a lei opera a ira; mas onde não há lei também não há transgressão.
16 Càŋ lé ndéb kwa kwaá naâ felè temé yoòr seèn kwaá njiî, te ŋgúlú sâ ŋa njií mé nyí haá né dé lòù, te den njèh gàm dé bɔ̀ ndùté ndùtù Abrahâm dɔɔ́ŋ; dèn cégé ŋgwéh dé bɔ̀ɔ́ mé né sóú bele kɔɔ̂, te ŋa dé bɔ̀ɔ́ mé kwaá njií né temé yoòr Càŋ faá Abrahâm nɔ. Lòù sam, Abrahâm né tele beèh, béh dɔɔ́ŋ,
16 Porquanto procede da fé o ser herdeiro, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós.
17 faá né te mvù Càŋe nyagá den nɔ, ye:
17 {como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí} perante aquele no qual creu, a saber, Deus, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são, como se já fossem.
18 Mɔ lɔ den mene beè Abrahâm faá à ndéb Càŋ kwà ndé cú, mé njéh mene à lé naá loôm temé cén yoòr Càŋ kwaá njií. Yeé baá mân, à ŋa baá-re tele cìlì nùàr ŋgûn faá Càŋ lé tueé naâ nɔ; sâ Càŋ lé ye bú a:
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência;
19 Abrahâm lé baá gi mene nyèmà yuií, à né mene ŋené kɔɔ́ ye yo nyî baá gi faá komó nɔ, à né mene kɔɔ́ ye Sará né ŋgiín, mé njéh mene à lé yúá ná ŋgwêh,
19 e sem se enfraquecer na fé, considerou o seu próprio corpo já amortecido {pois tinha quase cem anos}, e o amortecimento do ventre de Sara;
20 à lé temé yoòr Càŋ sɔ̀m nyì ná ŋgwêh gùm dɔɔ́ŋ, à ndéb mé Càŋ lé kwa kwaá naâ bú tieè doô sàn ŋgwéh ndɔ; à kwaá njií ŋeí seér cu temé yoòr Càŋ dé kwaâ, à né bú teèn seén yií.
20 contudo, à vista da promessa de Deus, não vacilou por incredulidade, antes foi fortalecido na fé, dando glória a Deus,
21 À lé naá giì kɔɔ́ nyegé, ye Càŋ né lom mé terreb teèn, à nde né faá à lé tueé naâ nɔ bɔɔ́ komo.
21 e estando certíssimo de que o que Deus tinha prometido, também era poderoso para o fazer.
22 Càŋ lé bú nùà dilî beè seèn yilá kuú naâ dé cî.
22 Pelo que também isso lhe foi imputado como justiça.
23 Njií mé bɔ́ nyagá kwaá né ye: Càŋ yilá baá bú nùà dilî beè seèn hên, bɔ́ dé seèn nyàgà lòm ŋgwéh.
23 Ora, não é só por causa dele que está escrito que lhe foi imputado;
24 Bɔ́ nyagá kuú né dé beèh, te béh kɔ ye, Càŋ nde né béh bɔ̀ didilî bɔ̀ yilá ndɔ. Kɔ béh né temé yoòr seèn kwaá njií, ye à lé naâ Fehtoò beèh Yeésò lè cio komo sɔm, sâ ye.
24 mas também por causa de nós a quem há de ser imputado, a nós os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 À lé te cio yila kuú naâ felè veên beèh. À yeé kuú aá, à komo yuo cuù lè cio, ye te béh ŋa gi bɔ̀ didilî bɔ̀ ké toò Càŋ mé nyí ma.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões, e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.