Mateus 25
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs NTLH
1 «Loù sâ *Lò Càŋ den nde né faá bɔ̀ mbò yàgà yulà mé lé naâ bɔ̀ lâm bɔɔ̀n weh, bɔ́ nde bèh siì fù ceér dueè kwa weèh nɔ.
1 Jesus disse:
2 Lètenè bɔɔ̀n sâ, bɔ̀ kùlù bɔ̀ lé naâ teèn tîn, bɔ̀ kɔ́gɔ̀n bɔ̀ teèn tîn ndɔ.
2 Cinco eram sem juízo, e cinco eram ajuizadas.
3 Bɔ̀ kùlù bɔ̀ doô weh lom lâm mé nòmò lè, bɔ́ nòmò kèb déì beè wèh sìè ŋgwéh.
3 As moças sem juízo pegaram as suas lamparinas, mas não levaram óleo de reserva.
4 Bɔ̀ kɔ́gɔ̀n bɔ̀ weh dé bɔɔ̀n lâm, bɔ́ weh sie nòmò lâm kèb déì beè.
4 As ajuizadas levaram vasilhas com óleo para as suas lamparinas.
5 Siì fù yeé ŋgaga sela baá, bɔ́ duɔɔ́m lɔ́m yiì, jomo sâ bɔ́ lɔ́m kpɔ́g ndɔ.
5 Como o noivo estava demorando, as dez moças começaram a cochilar e pegaram no sono.
6 «Yeé baá lɔgɔ̀tenè, bɔ́ ŋgweé gɔ̀gɔ̀ die aá ye: Siì fù waà baá kèn, bí ndé kwà wèllè bú ma!
6 — À meia-noite se ouviu este grito: “O noivo está chegando! Venham se encontrar com ele!”
7 Bɔ́ yulà dɔɔ́ŋ, bɔ́ nyimé kem wuo ter ndɔ, bɔ́ far njií lâm ter.
7 — Então as dez moças acordaram e acenderam as suas lamparinas.
8 Bɔ̀ kùlù bɔ̀ doô ye bɔ̀ kɔ́gɔ̀n bɔ̀ a: Bí kɔ́ há béh nòmò lâm kèb déì teèn, lâm beèh nde aá nyimé.
8 Aí as moças sem juízo disseram às outras: “Deem um pouco de óleo para nós, pois as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Bɔ̀ kɔ́gɔ̀n bɔ̀ ye bɔ́ a: Háyè, mé dé biì mene wúlú ndé ŋgwéh, bí ndé ŋgè sér yí lètenè lɔɔ̂.
9 — “De jeito nenhum”, responderam as moças ajuizadas. “O óleo que nós temos não dá para nós e para vocês. Se vocês querem óleo, vão comprar!”
10 Bɔ̀ kùlù bɔ̀ doô fɔɔ́n gò ndɔ. Bɔ́ yeé nde aá, siì fù waà jomo bɔɔ̀n, bɔ́ bɔ̀ kɔ́gɔ̀n bɔ̀ tîn doô yila nde gwò, bɔ́ colo njií hin, bɔ́ ferá sɔm.
10 — Então as moças sem juízo saíram para comprar óleo, e, enquanto estavam fora, o noivo chegou. As cinco moças que estavam com as lamparinas prontas entraram com ele para a festa do casamento, e a porta foi trancada.
11 Te nde nde, bɔ̀ kùlù bɔ̀ tîn doô cu cuù ye. Bɔ́ yeé waà, sâ hin baá coló, bɔ́ yilá keéh ye bú a: Fehtoò beèh, Fehtoò beèh, gùlù kéh béh teèn!
11 — Mais tarde as outras chegaram e começaram a gritar: “Senhor, senhor, nos deixe entrar!”
12 Siì fù deên ndɔ, ye bɔ́ a: Mè tueé bí, mè bí kɔ́ ŋgwéh.»
12 — O noivo respondeu: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: eu não sei quem são vocês!”
13 Yeésò den cuù ye bɔ̀ nùàr a: «Sâ bí dèn lòm làŋ, wanɔɔ́ŋ bí cieé mé cu kɔ́ ndé ŋgwéh ménâ ndɔ.»
13 E Jesus terminou, dizendo:
14 À den cuù ye bɔ́ a: «Den cu nde né loù sâ faá nuaá mé nde né bèh gò ndeé nɔ. À yeé baá mé gò, à yilá bilí bɔ̀ seé bɔ̀ seèn, te à haá kwaá bɔ́ bɔ̀ njèh seèn dɔɔ́ŋ beè.
14 Jesus continuou:
15 À haá kwaá beè déì kám yuií tîn; beè déì, kám yuií fà; beè déì, kám yuií. Nùà kàn kwa keéh né ka bèh mé terreb seèn kelà né teèn. Jomo sâ à yuo gò ndɔ.
15 E lhes deu dinheiro de acordo com a capacidade de cada um: ao primeiro deu quinhentas moedas de ouro; ao segundo deu duzentas; e ao terceiro deu cem. Então foi viajar.
16 Nùà seê dé mé kwaá naâ kám yuií tîn doô yila seé toôn mé njéh bɔɔ̂, à kwa cu nòmò teèn kám yuií tîn ndɔ.
16 O empregado que tinha recebido quinhentas moedas saiu logo, fez negócios com o dinheiro e conseguiu outras quinhentas.
17 Dé mé kwaá naâ kám yuií fà doô bɔɔ́ cu ka ménâ, à kwa cu kám yuií fà ndɔ.
17 Do mesmo modo, o que havia recebido duzentas moedas conseguiu outras duzentas.
18 Dé mé kwaá naâ kám yuií cén doô nde kwe seér dé seèn tàbè, à leér kwaá kàgàlɔ̀ŋ teleè doô teèn.
18 Mas o que tinha recebido cem moedas saiu, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do patrão.
19 «Nde nde, loù sâ, tele cu cuù, bɔ́ bɔ́ yila bɔ̀ njèh seèn taáŋ nyegê.
19 — Depois de muito tempo, o patrão voltou e fez um acerto de contas com eles.
20 Nùà seê dé mé lé kwaá naâ kám yuií tîn doô ŋgoró ndeè mé kám yuií tîn déì beè, ye bú a: Dé koô, wò lé haá naâ mè kám yuií tîn, mè kwa sagá cu aá kám yuií tîn déì teèn, hên nɔ.
20 O empregado que havia recebido quinhentas moedas chegou e entregou mais quinhentas, dizendo: “O senhor me deu quinhentas moedas. Veja! Aqui estão mais quinhentas que consegui ganhar.”
21 Tele ye bú a: Môn, wò né nùà gècên! Wò né teèn bɔɔ́ yií. Mɔ wò né njèh mbaâ mé temé cén mân bɔɔ́ huɔɔ́m, sâ mè nde né wò njèh kókoó mbaá beè haá kwaá gií. Ndê, há-re mè be, te bélɔ̀ samé fà dɔɔ́ŋ!
21 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
22 «Nùà seê dé mé lé kwaá naâ kám yuií fà doô ŋgoró ndeè ndɔ, ye bú a: Dé koô, wò lé haá naâ mè kám yuií fà, mè kwa sagá cu aá kám yuií fà déì teèn, hên nɔ.
22 — Então o empregado que havia recebido duzentas moedas chegou e disse: “O senhor me deu duzentas moedas. Veja! Aqui estão mais duzentas que consegui ganhar.”
23 Tele doô ye bú a: Môn, wò né nùà gècên! Wò né teèn bɔɔ́ yií. Mɔ wò né njèh mbaâ mé temé cén mân bɔɔ́ huɔɔ́m, sâ mè nde né wò njèh kókoó mbaá beè haá kwaá gií. Ndê, há-re mè be, te bélɔ̀ samé fà dɔɔ́ŋ.
23 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
24 «Jomo sâ nùà seê dé mé lé kwaá naâ kám yuií doô ŋgoró ndeè ndɔ, ye bú a: Dé koô, mè kɔ gi aá ye wò né yeé nùà yɔgɔ̂: wò mene kɔɔ́ dòbò bèh, wò né yeé mbaá keba njií. Wò mene kɔɔ́ hóbó ŋgwéh, wò kɔ lom yeé te mbáŋe mbaá kuúm kwaá njiî ndɔ.
24 — Aí o empregado que havia recebido cem moedas chegou e disse: “Eu sei que o senhor é um homem duro, que colhe onde não plantou e junta onde não semeou.
25 Kàgàlɔ̀ŋ yeè hên, née ka faá wò lé haá naâ mè nɔ; mè lé leér kwaá naâ dòù, veéh lé naâ mè mé wò sie yɔgɔ́; wèh cú-re njèh yeè.
25 Fiquei com medo e por isso escondi o seu dinheiro na terra. Veja! Aqui está o seu dinheiro.”
26 Tele doô ye bú a: Nùà seê veên léláŋ fùɔ̀b faá wò sam! Wò sé kɔɔ̀ naâ ye mè mene kɔɔ́ dòbò bèh, mè né yeé mbaá keba njií. Mè mene kɔɔ́ hóbó ŋgwéh, mè kɔ lom yeé te mbáŋe mbaá kuúm kwaá njiî ndɔ. Wò sé kɔɔ̀ naâ ménâ,
26 — “Empregado mau e preguiçoso!”, disse o patrão. “Você sabia que colho onde não plantei e junto onde não semeei.
27 wò sé kwaá njií naâ mè kàgàlɔ̀ŋ mò te mbiîn, mè sé cuù, sâ né ŋar, te mè kwa mé nòmò mene.
27 Por isso você devia ter depositado o meu dinheiro no banco, e, quando eu voltasse, o receberia com juros.”
28 «Yeé baá ménâ, tele ye bɔ̀ seé bɔ̀ a: bí ŋgà sɔ̀m bú kám yuií doô beè ŋgaà, bí há ságá njí mé nùà kám yuií tîn doô.
28 “Tirem dele o dinheiro e deem ao que tem mil moedas.
29 Lòù sam, nuaré déì nde gi né mé njèh beè, bɔ́ haá sagá cu bú déì teèn, te merré den bú beè lòù. Nuaré déì dé seèn mé njèh beè sam nde ŋgweéh, né mene dé maàn mé à né mé njéh dɔɔ́ŋ, bɔ́ nde né bú beè horó sɔm.
29 Porque aquele que tem muito receberá mais e assim terá mais ainda; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
30 Dé nùà seê veên hên, bí sì njí bú ké cie te ndèndèŋ cibî, bèh kéŋ silî mé nyie yieé kuû.»
30 E joguem fora, na escuridão, o empregado inútil. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
31 «Mɔ *Huaán Nùàr ndeè baá *sum cuû, nde né bɔ́ bɔ̀ cìlì Càŋ dɔɔ́ŋ, à nde né te kɔgɔ tàsùm mân ŋaá den.
31 Jesus terminou, dizendo:
32 Cu sâ dàm bɔ̀ nùàr wɔ́ŋ dɔɔ́ŋ nde giì né toò seèn bilí ndeê, te à geí bɔ́ faá bɔ́ geí sɔm yeé sòrŋgaŋ lètenè bɔ̀ mbieè sòr nɔ;
32 Todos os povos da terra se reunirão diante dele, e ele separará as pessoas umas das outras, assim como o pastor separa as ovelhas das cabras.
33 à kwaá njií bɔ̀ sòrŋgaŋ kèb be gaâ, bɔ̀ sòr kèb be ŋgoù.
33 Ele porá os bons à sua direita e os outros, à esquerda.
34 «Jomo sâ Nùà *Sùsùm tueé njií nde né mé bɔ̀ dé kèb be gaâ doô, ye bɔ́ a: Bí ndê dé biì, Tele mò kulu gi aá bí kèn; bí yílá ndê ká Mbàm; à lé nyegé kwaá naâ dé biì, sâ wɔ́ŋ duɔɔ́m née lòù ye.
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, vocês que são abençoados pelo meu Pai! Venham e recebam o
35 Lòù sam, cùè lé naâ mè sie, bí haá mè yáb; nyúá nòmò lé naâ mè sie, bí haá mè nòmò; mè lé naâ nùà kìn, bí ke nyegé mè ké lɔ biì;
35 Pois eu estava com fome, e vocês me deram comida; estava com sede, e me deram água. Era estrangeiro, e me receberam na sua casa.
36 mè lé naâ luŋturu, bí su kwaá mè cɔ̀gɔ̀ yoòr; mè lé naâ baán, bí sie nyegé mè ndɔ; mè lé naâ ké gwà cibì, bí né mè yɔŋ ke.
36 Estava sem roupa, e me vestiram; estava doente, e cuidaram de mim. Estava na cadeia, e foram me visitar.”
37 «Bɔ̀ gècên bɔ̀ doô tueé nde né ye bú a: Nùà Dueè, béh lé wò ŋenè naâ he, wò né mé cùè, béh haá wò yáb wa? Mé nyúá nòmò, béh haá wò nòmò wa?
37 — Então os bons perguntarão: “Senhor, quando foi que o vimos com fome e lhe demos comida ou com sede e lhe demos água?
38 Béh lé wò nùà kìn ŋenè naâ he, mé béh ke nyegé wò ké lɔ beèh wa? Wa béh lé wò luŋturu ŋenè naâ he, béh su wò cɔ̀gɔ̀?
38 Quando foi que vimos o senhor como estrangeiro e o recebemos na nossa casa ou sem roupa e o vestimos?
39 Wò lé baàn naâ he, béh sie nyegé wò? Béh lé yɔŋ keé naâ wò te gwà cibì dé heè ndɔ?
39 Quando foi que vimos o senhor doente ou na cadeia e fomos visitá-lo?”
40 «Nùà Sùsùm tueé nde né ye bɔ́ a: Mè tueé bí: bɔ̀ njií mé bí lé bɔɔ́ giì naâ mé bɔ̀ nùàr mò, né mene huaán maàn dé heè dɔɔ́ŋ, sâ bí lé bɔɔ́ giì naâ mé mè.
40 — Aí o Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando vocês fizeram isso ao mais humilde dos meus irmãos, foi a mim que fizeram.”
41 «Jomo sâ Nùà Sùsùm tueé njií nde né mé bɔ̀ kèb be ŋgoù bɔ̀, ye bɔ́ a: Bí yùò dé biì doó sâ nɔɔ́ŋ, bí baá duagásé! Bí ndé ké tuar te we mé nyímé ndé cû. Bɔ́ lé naá giì we sâ mé *Sátàn bɔ́ bɔ̀ cìlì seèn nyegé kwaá.
41 — Depois ele dirá aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, vocês que estão debaixo da maldição de Deus! Vão para o fogo eterno, preparado para o Diabo e os seus anjos!
42 À den cuù ye bɔ́ a: Cùè lé naâ mè sie, bí mè yáb há ŋgwéh. Nyúá nòmò lé naâ mè sie, bí mè nòmò há ŋgwéh.
42 Pois eu estava com fome, e vocês não me deram comida; estava com sede, e não me deram água.
43 Mè lé naâ nùà kìn, bí mè ké lɔ biì kè nyégé ŋgwéh. Mè lé naâ luŋturu, bí mè cɔ̀gɔ̀ sù ŋgwéh. Mè lé naâ baán, mè lé naâ gwà cibì ndɔ, bí mè kè nyégé ŋgwéh.
43 Era estrangeiro, e não me receberam na sua casa; estava sem roupa, e não me vestiram. Estava doente e na cadeia, e vocês não cuidaram de mim.”
44 «Cu sâ bɔ́ tueé nde né ye bú a: Nùà Dueè, béh lé wò mé cùè ŋenè naâ he? Mé nyúá nòmò ndɔ? Béh lé wò nùà kìn ké lɔ beèh ŋenè naâ he? Béh lé wò luŋturu ŋenè naâ he wa? Á, béh lé wò te beén-e mé gwà cibì ŋenè naâ he, mé béh wò gàm ŋgwéh wa?
44 — Então eles perguntarão: “Senhor, quando foi que vimos o senhor com fome, ou com sede, ou como estrangeiro, ou sem roupa, ou doente, ou na cadeia e não o ajudamos?”
45 «Mgbè tueé lom nde né bɔ́ sòn cén, ye bɔ́ a: Mè tueé bí, bɔ̀ njií mé bí lé nomò naâ mé nùà cén lètenè bɔ̀ huaán memanè hên dɔɔ́ŋ, bí lé bɔɔ́ njií naâ mé mè.»
45 — O Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: todas as vezes que vocês deixaram de ajudar uma destas pessoas mais humildes, foi a mim que deixaram de ajudar.”
46 Yeésò den cuù ye: «Bɔ̀ sâ bɔ̀ nde né te gèr dé ndeèr yilá, te bɔ̀ gècên bɔ̀ yila nde dé bɔɔ̀n te yɔ̀ŋ tètàgà ndɔ.»
46 E Jesus terminou assim:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.