Mateus 25
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs ARIB
1 «Loù sâ *Lò Càŋ den nde né faá bɔ̀ mbò yàgà yulà mé lé naâ bɔ̀ lâm bɔɔ̀n weh, bɔ́ nde bèh siì fù ceér dueè kwa weèh nɔ.
1 Então o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram ao encontro do noivo.
2 Lètenè bɔɔ̀n sâ, bɔ̀ kùlù bɔ̀ lé naâ teèn tîn, bɔ̀ kɔ́gɔ̀n bɔ̀ teèn tîn ndɔ.
2 Cinco delas eram insensatas, e cinco prudentes.
3 Bɔ̀ kùlù bɔ̀ doô weh lom lâm mé nòmò lè, bɔ́ nòmò kèb déì beè wèh sìè ŋgwéh.
3 Ora, as insensatas, tomando as lâmpadas, não levaram azeite consigo.
4 Bɔ̀ kɔ́gɔ̀n bɔ̀ weh dé bɔɔ̀n lâm, bɔ́ weh sie nòmò lâm kèb déì beè.
4 As prudentes, porém, levaram azeite em suas vasilhas, juntamente com as lâmpadas.
5 Siì fù yeé ŋgaga sela baá, bɔ́ duɔɔ́m lɔ́m yiì, jomo sâ bɔ́ lɔ́m kpɔ́g ndɔ.
5 E tardando o noivo, cochilaram todas, e dormiram.
6 «Yeé baá lɔgɔ̀tenè, bɔ́ ŋgweé gɔ̀gɔ̀ die aá ye: Siì fù waà baá kèn, bí ndé kwà wèllè bú ma!
6 Mas à meia-noite ouviu-se um grito: Eis o noivo! saí-lhe ao encontro!
7 Bɔ́ yulà dɔɔ́ŋ, bɔ́ nyimé kem wuo ter ndɔ, bɔ́ far njií lâm ter.
7 Então todas aquelas virgens se levantaram, e prepararam as suas lâmpadas.
8 Bɔ̀ kùlù bɔ̀ doô ye bɔ̀ kɔ́gɔ̀n bɔ̀ a: Bí kɔ́ há béh nòmò lâm kèb déì teèn, lâm beèh nde aá nyimé.
8 E as insensatas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão se apagando.
9 Bɔ̀ kɔ́gɔ̀n bɔ̀ ye bɔ́ a: Háyè, mé dé biì mene wúlú ndé ŋgwéh, bí ndé ŋgè sér yí lètenè lɔɔ̂.
9 Mas as prudentes responderam: não; pois de certo não chegaria para nós e para vós; ide antes aos que o vendem, e comprai-o para vós.
10 Bɔ̀ kùlù bɔ̀ doô fɔɔ́n gò ndɔ. Bɔ́ yeé nde aá, siì fù waà jomo bɔɔ̀n, bɔ́ bɔ̀ kɔ́gɔ̀n bɔ̀ tîn doô yila nde gwò, bɔ́ colo njií hin, bɔ́ ferá sɔm.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o noivo; e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e fechou-se a porta.
11 Te nde nde, bɔ̀ kùlù bɔ̀ tîn doô cu cuù ye. Bɔ́ yeé waà, sâ hin baá coló, bɔ́ yilá keéh ye bú a: Fehtoò beèh, Fehtoò beèh, gùlù kéh béh teèn!
11 Depois vieram também as outras virgens, e disseram: Senhor, Senhor, abre-nos a porta.
12 Siì fù deên ndɔ, ye bɔ́ a: Mè tueé bí, mè bí kɔ́ ŋgwéh.»
12 Ele, porém, respondeu: Em verdade vos digo, não vos conheço.
13 Yeésò den cuù ye bɔ̀ nùàr a: «Sâ bí dèn lòm làŋ, wanɔɔ́ŋ bí cieé mé cu kɔ́ ndé ŋgwéh ménâ ndɔ.»
13 Vigiai pois, porque não sabeis nem o dia nem a hora.
14 À den cuù ye bɔ́ a: «Den cu nde né loù sâ faá nuaá mé nde né bèh gò ndeé nɔ. À yeé baá mé gò, à yilá bilí bɔ̀ seé bɔ̀ seèn, te à haá kwaá bɔ́ bɔ̀ njèh seèn dɔɔ́ŋ beè.
14 Porque é assim como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes entregou os seus bens:
15 À haá kwaá beè déì kám yuií tîn; beè déì, kám yuií fà; beè déì, kám yuií. Nùà kàn kwa keéh né ka bèh mé terreb seèn kelà né teèn. Jomo sâ à yuo gò ndɔ.
15 a um deu cinco talentos, a outro dois, e a outro um, a cada um segundo a sua capacidade; e seguiu viagem.
16 Nùà seê dé mé kwaá naâ kám yuií tîn doô yila seé toôn mé njéh bɔɔ̂, à kwa cu nòmò teèn kám yuií tîn ndɔ.
16 O que recebera cinco talentos foi imediatamente negociar com eles, e ganhou outros cinco;
17 Dé mé kwaá naâ kám yuií fà doô bɔɔ́ cu ka ménâ, à kwa cu kám yuií fà ndɔ.
17 da mesma sorte, o que recebera dois ganhou outros dois;
18 Dé mé kwaá naâ kám yuií cén doô nde kwe seér dé seèn tàbè, à leér kwaá kàgàlɔ̀ŋ teleè doô teèn.
18 mas o que recebera um foi e cavou na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 «Nde nde, loù sâ, tele cu cuù, bɔ́ bɔ́ yila bɔ̀ njèh seèn taáŋ nyegê.
19 Ora, depois de muito tempo veio o senhor daqueles servos, e fez contas com eles.
20 Nùà seê dé mé lé kwaá naâ kám yuií tîn doô ŋgoró ndeè mé kám yuií tîn déì beè, ye bú a: Dé koô, wò lé haá naâ mè kám yuií tîn, mè kwa sagá cu aá kám yuií tîn déì teèn, hên nɔ.
20 Então chegando o que recebera cinco talentos, apresentou-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, entregaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.
21 Tele ye bú a: Môn, wò né nùà gècên! Wò né teèn bɔɔ́ yií. Mɔ wò né njèh mbaâ mé temé cén mân bɔɔ́ huɔɔ́m, sâ mè nde né wò njèh kókoó mbaá beè haá kwaá gií. Ndê, há-re mè be, te bélɔ̀ samé fà dɔɔ́ŋ!
21 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 «Nùà seê dé mé lé kwaá naâ kám yuií fà doô ŋgoró ndeè ndɔ, ye bú a: Dé koô, wò lé haá naâ mè kám yuií fà, mè kwa sagá cu aá kám yuií fà déì teèn, hên nɔ.
22 Chegando também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.
23 Tele doô ye bú a: Môn, wò né nùà gècên! Wò né teèn bɔɔ́ yií. Mɔ wò né njèh mbaâ mé temé cén mân bɔɔ́ huɔɔ́m, sâ mè nde né wò njèh kókoó mbaá beè haá kwaá gií. Ndê, há-re mè be, te bélɔ̀ samé fà dɔɔ́ŋ.
23 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 «Jomo sâ nùà seê dé mé lé kwaá naâ kám yuií doô ŋgoró ndeè ndɔ, ye bú a: Dé koô, mè kɔ gi aá ye wò né yeé nùà yɔgɔ̂: wò mene kɔɔ́ dòbò bèh, wò né yeé mbaá keba njií. Wò mene kɔɔ́ hóbó ŋgwéh, wò kɔ lom yeé te mbáŋe mbaá kuúm kwaá njiî ndɔ.
24 Chegando por fim o que recebera um talento, disse: Senhor, eu te conhecia, que és um homem duro, que ceifas onde não semeaste, e recolhes onde não joeiraste;
25 Kàgàlɔ̀ŋ yeè hên, née ka faá wò lé haá naâ mè nɔ; mè lé leér kwaá naâ dòù, veéh lé naâ mè mé wò sie yɔgɔ́; wèh cú-re njèh yeè.
25 e, atemorizado, fui esconder na terra o teu talento; eis aqui tens o que é teu.
26 Tele doô ye bú a: Nùà seê veên léláŋ fùɔ̀b faá wò sam! Wò sé kɔɔ̀ naâ ye mè mene kɔɔ́ dòbò bèh, mè né yeé mbaá keba njií. Mè mene kɔɔ́ hóbó ŋgwéh, mè kɔ lom yeé te mbáŋe mbaá kuúm kwaá njiî ndɔ. Wò sé kɔɔ̀ naâ ménâ,
26 Ao que lhe respondeu o seu senhor: Servo mau e preguiçoso, sabias que ceifo onde não semeei, e recolho onde não joeirei?
27 wò sé kwaá njií naâ mè kàgàlɔ̀ŋ mò te mbiîn, mè sé cuù, sâ né ŋar, te mè kwa mé nòmò mene.
27 Devias então entregar o meu dinheiro aos banqueiros e, vindo eu, tê-lo-ia recebido com juros.
28 «Yeé baá ménâ, tele ye bɔ̀ seé bɔ̀ a: bí ŋgà sɔ̀m bú kám yuií doô beè ŋgaà, bí há ságá njí mé nùà kám yuií tîn doô.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai ao que tem os dez talentos.
29 Lòù sam, nuaré déì nde gi né mé njèh beè, bɔ́ haá sagá cu bú déì teèn, te merré den bú beè lòù. Nuaré déì dé seèn mé njèh beè sam nde ŋgweéh, né mene dé maàn mé à né mé njéh dɔɔ́ŋ, bɔ́ nde né bú beè horó sɔm.
29 Porque a todo o que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
30 Dé nùà seê veên hên, bí sì njí bú ké cie te ndèndèŋ cibî, bèh kéŋ silî mé nyie yieé kuû.»
30 E lançai o servo inútil nas trevas exteriores; ali haverá choro e ranger de dentes.
31 «Mɔ *Huaán Nùàr ndeè baá *sum cuû, nde né bɔ́ bɔ̀ cìlì Càŋ dɔɔ́ŋ, à nde né te kɔgɔ tàsùm mân ŋaá den.
31 Quando, pois vier o Filho do homem na sua glória, e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória;
32 Cu sâ dàm bɔ̀ nùàr wɔ́ŋ dɔɔ́ŋ nde giì né toò seèn bilí ndeê, te à geí bɔ́ faá bɔ́ geí sɔm yeé sòrŋgaŋ lètenè bɔ̀ mbieè sòr nɔ;
32 e diante dele serão reunidas todas as nações; e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos;
33 à kwaá njií bɔ̀ sòrŋgaŋ kèb be gaâ, bɔ̀ sòr kèb be ŋgoù.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos à esquerda.
34 «Jomo sâ Nùà *Sùsùm tueé njií nde né mé bɔ̀ dé kèb be gaâ doô, ye bɔ́ a: Bí ndê dé biì, Tele mò kulu gi aá bí kèn; bí yílá ndê ká Mbàm; à lé nyegé kwaá naâ dé biì, sâ wɔ́ŋ duɔɔ́m née lòù ye.
34 Então dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai. Possuí por herança o reino que vos está preparado desde a fundação do mundo;
35 Lòù sam, cùè lé naâ mè sie, bí haá mè yáb; nyúá nòmò lé naâ mè sie, bí haá mè nòmò; mè lé naâ nùà kìn, bí ke nyegé mè ké lɔ biì;
35 Pois tive fome, e destes-me de comer; tive sede, e destes-me de beber; era forasteiro, e recolhestes-me;
36 mè lé naâ luŋturu, bí su kwaá mè cɔ̀gɔ̀ yoòr; mè lé naâ baán, bí sie nyegé mè ndɔ; mè lé naâ ké gwà cibì, bí né mè yɔŋ ke.
36 estava nu, e vestistes-me; enfermo, e visitastes-me; preso, e viestes ver-me.
37 «Bɔ̀ gècên bɔ̀ doô tueé nde né ye bú a: Nùà Dueè, béh lé wò ŋenè naâ he, wò né mé cùè, béh haá wò yáb wa? Mé nyúá nòmò, béh haá wò nòmò wa?
37 Então perguntarão os justos: Senhor, quando te vimos faminto, e te demos de comer; ou com sede, e te demos de beber?
38 Béh lé wò nùà kìn ŋenè naâ he, mé béh ke nyegé wò ké lɔ beèh wa? Wa béh lé wò luŋturu ŋenè naâ he, béh su wò cɔ̀gɔ̀?
38 Quando te vimos forasteiro, e te recolhemos; ou nu, e te vestimos?
39 Wò lé baàn naâ he, béh sie nyegé wò? Béh lé yɔŋ keé naâ wò te gwà cibì dé heè ndɔ?
39 Quando te vimos enfermo, ou preso, e fomos visitar-te?
40 «Nùà Sùsùm tueé nde né ye bɔ́ a: Mè tueé bí: bɔ̀ njií mé bí lé bɔɔ́ giì naâ mé bɔ̀ nùàr mò, né mene huaán maàn dé heè dɔɔ́ŋ, sâ bí lé bɔɔ́ giì naâ mé mè.
40 O Rei responderá: Em verdade vos digo que quantas vezes o fizestes a um destes meus irmãos mais pequeninos, a mim o fizestes.
41 «Jomo sâ Nùà Sùsùm tueé njií nde né mé bɔ̀ kèb be ŋgoù bɔ̀, ye bɔ́ a: Bí yùò dé biì doó sâ nɔɔ́ŋ, bí baá duagásé! Bí ndé ké tuar te we mé nyímé ndé cû. Bɔ́ lé naá giì we sâ mé *Sátàn bɔ́ bɔ̀ cìlì seèn nyegé kwaá.
41 Dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, destinado ao Diabo e seus anjos.
42 À den cuù ye bɔ́ a: Cùè lé naâ mè sie, bí mè yáb há ŋgwéh. Nyúá nòmò lé naâ mè sie, bí mè nòmò há ŋgwéh.
42 Pois tive fome, e não me destes de comer; tive sede e não me destes de beber;
43 Mè lé naâ nùà kìn, bí mè ké lɔ biì kè nyégé ŋgwéh. Mè lé naâ luŋturu, bí mè cɔ̀gɔ̀ sù ŋgwéh. Mè lé naâ baán, mè lé naâ gwà cibì ndɔ, bí mè kè nyégé ŋgwéh.
43 era forasteiro, e não me recolhestes; estava nu, e não me vestistes; enfermo e preso, e não me visitastes.
44 «Cu sâ bɔ́ tueé nde né ye bú a: Nùà Dueè, béh lé wò mé cùè ŋenè naâ he? Mé nyúá nòmò ndɔ? Béh lé wò nùà kìn ké lɔ beèh ŋenè naâ he? Béh lé wò luŋturu ŋenè naâ he wa? Á, béh lé wò te beén-e mé gwà cibì ŋenè naâ he, mé béh wò gàm ŋgwéh wa?
44 Também eles perguntarão: Senhor, quando te vimos faminto, com sede, forasteiro, nu, enfermo, ou preso, e não te servimos?
45 «Mgbè tueé lom nde né bɔ́ sòn cén, ye bɔ́ a: Mè tueé bí, bɔ̀ njií mé bí lé nomò naâ mé nùà cén lètenè bɔ̀ huaán memanè hên dɔɔ́ŋ, bí lé bɔɔ́ njií naâ mé mè.»
45 Então lhes responderá: Em verdade vos digo que quantas vezes o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Yeésò den cuù ye: «Bɔ̀ sâ bɔ̀ nde né te gèr dé ndeèr yilá, te bɔ̀ gècên bɔ̀ yila nde dé bɔɔ̀n te yɔ̀ŋ tètàgà ndɔ.»
46 Irão estes para o suplício eterno, porém os justos para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.