Marcos 2
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs VC
1 Yeé cer weh baá, Yeésò cu cu ké Kapernahûm. Bɔ́ ŋgweé cu ye à baá ké gwò.
1 Alguns dias depois, Jesus entrou novamente em Cafarnaum e souberam que ele estava em casa.
2 Cìlì nùàr kem wa cuù ŋgún, faŋ yila gwò; bèh yuú gi, mé cie mene. À né bɔ́ ŋgòr Càŋ se den.
2 Reuniu-se uma tal multidão, que não podiam encontrar lugar nem mesmo junto à porta. E ele os instruía.
3 Bɔ̀ nuaré déì jɔgɔ waà mé nùà gule kuû déì ndɔ. Nùà nèà lètenè bɔɔ̀n lé jɔgɔ̀ naâ bú kɔɔ́.
3 Trouxeram-lhe um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Bɔ́ waà, sâ nùàr faŋ tena baá toò, ceér yí toò Yeésò waâ teèn sam cuú. Yeé baá ménâ, bɔ́ jɔgɔ ŋaá mé bú ké felè gwà ndɔ, bɔ́ komo feh gwà, bɔ́ sege yií keéh bú teèn mé tèb mene, bɔ́ kwaá njií doó toò Yeésò.
4 Como não pudessem apresentar-lho por causa da multidão, descobriram o teto por cima do lugar onde Jesus se achava e, por uma abertura, desceram o leito em que jazia o paralítico.
5 Yeésò yeé ŋene, ye temé bɔɔ̀n dɔɔ́ŋ né lom yoòr nyî ménâ, à ye nùà beên a: «Huaán mò, bɔ̀ veên yeè gi aá wò mé njéh kèn.»
5 Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: "Filho, perdoados te são os pecados."
6 Sâ bɔ̀ *njí-sóù déì lé naâ doó sâ teèn. Te bɔ́ yeé nde ŋgweé njií ménâ, bɔ́ yila lè bɔɔ̀n ndugó beleè,
6 Ora, estavam ali sentados alguns escribas, que diziam uns aos outros:
7 ye: «Nùà hên mân tueé né dé keì? Ŋgweéh à feh seèn weh né faá Càŋ mà. Nuaré déì né mé terreb veên nùàr kulú sɔɔ̀m wa? Né lom Càŋ.»
7 "Como pode este homem falar assim? Ele blasfema. Quem pode perdoar pecados senão Deus?"
8 Yeésò ŋene kɔ mùnò bɔɔ̀n ndɔ, ye bɔ́ a: «Bí ménâ munó né dé keì wa?
8 Mas Jesus, penetrando logo com seu espírito tios seus íntimos pensamentos, disse-lhes: "Por que pensais isto nos vossos corações?
9 Beè biì, taré kela né tueê ye nùà beên a: Bɔ̀ veên yeè gi aá wò mé njéh kèn, wa né: wùò ter, wèh tèb yeè, gègɔɔ̀ wa?
9 Que é mais fácil dizer ao paralítico: Os pecados te são perdoados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?
10 Bí kɔ́ɔ ye: *Huaán Nùàr né mé terreb veên ká doó dɔɔ́ŋ kulú sɔɔ̀m.» À den cuù baá-re, ye nùà gule kuû doô a:
10 Ora, para que conheçais o poder concedido ao Filho dó homem sobre a terra {disse ao paralítico},
11 «Mè ye wò a: wùò ter, wèh tèb yeè, ndé á lɔ.»
11 eu te ordeno: levanta-te, toma o teu leito e vai para casa."
12 Nùà hèllè komo wuo ter kwar ndɔ, weh tèb seèn, fɔɔ́n gò njolò bɔ̀ nùàr doó sâ. Geí laré bɔ̀ nùàr doó dɔɔ́ŋ, bɔ́ né Càŋ teèn seén yií, ye: «Béh née kèkènè dé hên ŋéné ŋgúŋgwéeh ye!»
12 No mesmo instante, ele se levantou e, tomando o. leito, foi-se embora à vista de todos. A, multidão inteira encheu-se de profunda admiração e puseram-se a louvar a Deus, dizendo: "Nunca vimos coisa semelhante."
13 Yeésò yuo kela ndɔ, à nde cu ké sòn tub Galilê. Cìlì nùàr kem wa cuù ŋgún, à né bɔ́ njèh feh den.
13 Jesus saiu de novo para perto do mar e toda a multidão foi ter com ele, e ele os ensinava.
14 Jomo sâ à nde ser toò. Wa beré déì, à ŋene njií Levî ŋunà Alfê, à né ké gwò bèh seé seèn den den, à né kàgàlɔ̀ŋ làmpɔ̂ŋ weh. Ye bú a: «Yùò bèlè mè!» Levî yuo bele bú ndɔ.
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado no posto da arrecadação e disse-lhe: "Segue-me." E Levi, levantando-se, seguiu-o.
15 À nde ké lɔ Levî yáb yieé. Bɔ́ bɔ̀ wèh-kàgàlɔ̀ŋ làmpɔ̂ŋ bɔ̀ mé bɔ̀ vevenê bɔ̀ kókoó mbaá lé yieé bilí naâ kɔɔ́, mé bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn mene ndɔ. Lòù sam, bɔ̀ nùàr lé belé naâ jomo seèn ŋgún.
15 Em seguida, pôs-se à mesa na sua casa e muitos cobradores de impostos e pecadores tomaram lugar com ele e seus discípulos; com efeito, eram numerosos os que o seguiam.
16 Te bɔ̀ njí-sóù mé né yeé lètenè bɔ̀ *Farisiên yeé nde ŋene njií Yeésò bɔ́ bɔ̀ wèh-kàgàlɔ̀ŋ làmpɔ̂ŋ bɔ̀ mé bɔ̀ vevenê bɔ̀ né yáb bècénè yieé bilí ménâ, bɔ́ ye bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn a: «Bɔ́ bɔ̀ wèh-kàgàlɔ̀ŋ làmpɔ̂ŋ bɔ̀ mé bɔ̀ vevenê bɔ̀ yáb bècénè yieé bilí né dé keì wa?»
16 Os escribas, do partido dos fariseus,. vendo-o comer com as pessoas de má vida e publicamos, diziam aos seus discípulos: "Ele come com os publicamos e com gente de má vida? "
17 Yeésò yeé ŋgweé aá ménâ, ye bɔ́ a: «Bɔ̀ beén bɔ̀ né yeé mé koró nùà lèh kɔɔ́, dèn ŋgwéh bɔ̀ tetarê bɔ̀. Mè hên nde kuú naâ bɔ̀ vevenê bɔ̀ ká yoòr mò yilá njiî, dèn ŋgwéh bɔ̀ didilî bɔ̀.»
17 Ouvindo-os, Jesus replicou: "Os sãos não precisam de médico, mas os enfermos; não vim chamar os justos, mas os pecadores."
18 Cieé déì bɔ̀ mbɔ̀ŋ Jâŋ Bàptîs bɔ́ bɔ̀ *Farisiên lé naâ yáb jolo. Bɔ̀ nùàr ndeè ye Yeésò a: «Bɔɔ́ né naàn mé bɔ̀ mbɔ̀ŋ Jâŋ mé bɔ̀ mbɔ̀ŋ dé bɔ̀ Farisiên né yáb jolo, bɔ̀ mbɔ̀ŋ dé yeè yáb jòlò ŋgwéh wa?»
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus jejuavam. Por isso, foram-lhe perguntar: "Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?"
19 Yeésò ye bɔ́ a: «Loù mé bɔ́ sua yeé véh, mé si né doó samé den, bɔ̀ mbeí nde né yáb jolo wa? Dé sâ ndɔ́g. Cu mé bɔ́ bɔ̀ si né kɔɔ́, bɔ́ yáb jòlò ndé ŋgwéh.
19 Jesus respondeu-lhes: "Podem porventura jejuar os convidados das núpcias, enquanto está com eles o esposo? Enquanto têm consigo o esposo, não lhes é -possível jejuar.
20 Mé njéh mene, bí kwá cieé déì, mɔ bɔ́ ŋgaá sɔm aá bɔ́ siì fù beè, bɔ́ ndeè jolo ye bɔɔ̀n.
20 Dias virão, porém, em que o esposo lhes será tirado, e então jejuarão.
21 «Nuaré déì beéh cɔ̀gɔ̀ feê felè cɔ̀gɔ̀ dé cuûm téná làb njí bèh. Mɔ sam, dé feê nde né dé cuûm doô komo ŋɔré sɔm.
21 "Ninguém prega retalho de pano novo em roupa velha; do contrário, o remendo arranca novo pedaço da veste usada e torna-se pior o rasgão.
22 «Bɔ́ tàgà mé kulu feê lè ŋguú cuúme sì kwá bèh ndɔ. Mɔ sam, tàgà nde né jelá, ŋguú keér, mbè ber nde doó. Bɔ́ vu be te mbè mé ŋguú mene fà dɔɔ́ŋ. Mɔ bɔ́ baá mbè mé kulu feê si, bɔ́ bú si kwaá yeé lè ŋguú feê.»
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos; se o fizer, o vinho os arrebentará e perder-se-á juntamente com os odres mas para vinho novo, odres novos."
23 Loù sóù déì, bɔ̀ Yeésò né te ŋueèh yolò gɔ kelá, bɔ̀ mbɔ̀ŋ né mé lùà ceceér kwalé yieé ndeé.
23 Num dia de sábado, o Senhor caminhava pelos campos e seus discípulos, andando, começaram a colher espigas.
24 Bɔ̀ *Farisiên deên ndɔ, ye Yeésò a: «Ŋéné ká mé njolo yeè: Bɔɔ́ né naàn mé *sóú beèh né yiín, bɔ̀ mbɔ̀ŋ yeè né lùà loù sóù kwalé yieé wa?»
24 Os fariseus observaram-lhe: "Vede! Por que fazem eles no sábado o que não é permitido?" Jesus respondeu-lhes:
25 — ausente —
25 "Nunca lestes o que fez Davi, quando se achou em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?
26 — ausente —
26 Ele entrou na casa de Deus, sendo Abiatar príncipe dos sacerdotes, e comeu os pães da proposição, dos quais só aos sacerdotes era permitido comer, e os deu aos seus companheiros."
27 Yeésò den cuù, ye bɔ́ a: «Càŋ lé *cieé sóù sou kwaá naâ ye te gam nùàr, à lé nùàr mé sér ná ŋgwêh ye te gam cieé sóù.
27 E dizia-lhes: "O sábado foi feito para o homem, e não o homem para o sábado;
28 Sâ tueé né ye, *Huaán Nùàr né mé cieé sóù mene yɔgɔ́.»
28 e, para dizer tudo, o Filho do homem é senhor também do sábado."
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.