Marcos 2

Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yeé cer weh baá, Yeésò cu cu ké Kapernahûm. Bɔ́ ŋgweé cu ye à baá ké gwò.
1 Dias depois, Jesus entrou de novo em Cafarnaum, e logo se ouviu dizer que ele estava em casa.
2 Cìlì nùàr kem wa cuù ŋgún, faŋ yila gwò; bèh yuú gi, mé cie mene. À né bɔ́ ŋgòr Càŋ se den.
2 Muitos se reuniram ali, a ponto de não haver lugar nem mesmo junto à porta. E Jesus anunciava-lhes a palavra.
3 Bɔ̀ nuaré déì jɔgɔ waà mé nùà gule kuû déì ndɔ. Nùà nèà lètenè bɔɔ̀n lé jɔgɔ̀ naâ bú kɔɔ́.
3 Trouxeram-lhe, então, um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Bɔ́ waà, sâ nùàr faŋ tena baá toò, ceér yí toò Yeésò waâ teèn sam cuú. Yeé baá ménâ, bɔ́ jɔgɔ ŋaá mé bú ké felè gwà ndɔ, bɔ́ komo feh gwà, bɔ́ sege yií keéh bú teèn mé tèb mene, bɔ́ kwaá njií doó toò Yeésò.
4 E, não podendo aproximar-se de Jesus, por causa da multidão, removeram o telhado no ponto correspondente ao lugar onde Jesus se encontrava e, pela abertura, desceram o leito em que o paralítico estava deitado.
5 Yeésò yeé ŋene, ye temé bɔɔ̀n dɔɔ́ŋ né lom yoòr nyî ménâ, à ye nùà beên a: «Huaán mò, bɔ̀ veên yeè gi aá wò mé njéh kèn.»
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
6 Sâ bɔ̀ *njí-sóù déì lé naâ doó sâ teèn. Te bɔ́ yeé nde ŋgweé njií ménâ, bɔ́ yila lè bɔɔ̀n ndugó beleè,
6 Alguns escribas estavam sentados ali e pensavam em seu coração:
7 ye: «Nùà hên mân tueé né dé keì? Ŋgweéh à feh seèn weh né faá Càŋ mà. Nuaré déì né mé terreb veên nùàr kulú sɔɔ̀m wa? Né lom Càŋ.»
7 — Como ele se atreve a falar assim? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
8 Yeésò ŋene kɔ mùnò bɔɔ̀n ndɔ, ye bɔ́ a: «Bí ménâ munó né dé keì wa?
8 E Jesus, percebendo imediatamente em seu espírito que eles assim pensavam, disse-lhes:
9 Beè biì, taré kela né tueê ye nùà beên a: Bɔ̀ veên yeè gi aá wò mé njéh kèn, wa né: wùò ter, wèh tèb yeè, gègɔɔ̀ wa?
9 O que é mais fácil? Dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se, tome o seu leito e ande”?
10 Bí kɔ́ɔ ye: *Huaán Nùàr né mé terreb veên ká doó dɔɔ́ŋ kulú sɔɔ̀m.» À den cuù baá-re, ye nùà gule kuû doô a:
10 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
11 «Mè ye wò a: wùò ter, wèh tèb yeè, ndé á lɔ.»
11 — Eu digo a você: Levante-se, pegue o seu leito e vá para casa.
12 Nùà hèllè komo wuo ter kwar ndɔ, weh tèb seèn, fɔɔ́n gò njolò bɔ̀ nùàr doó sâ. Geí laré bɔ̀ nùàr doó dɔɔ́ŋ, bɔ́ né Càŋ teèn seén yií, ye: «Béh née kèkènè dé hên ŋéné ŋgúŋgwéeh ye!»
12 Ele se levantou e, no mesmo instante, pegando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de todos se admirarem e darem glória a Deus, dizendo: — Jamais vimos coisa assim!
13 Yeésò yuo kela ndɔ, à nde cu ké sòn tub Galilê. Cìlì nùàr kem wa cuù ŋgún, à né bɔ́ njèh feh den.
13 De novo, Jesus foi para junto do mar, e toda a multidão vinha ao encontro dele, e ele os ensinava.
14 Jomo sâ à nde ser toò. Wa beré déì, à ŋene njií Levî ŋunà Alfê, à né ké gwò bèh seé seèn den den, à né kàgàlɔ̀ŋ làmpɔ̂ŋ weh. Ye bú a: «Yùò bèlè mè!» Levî yuo bele bú ndɔ.
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
15 À nde ké lɔ Levî yáb yieé. Bɔ́ bɔ̀ wèh-kàgàlɔ̀ŋ làmpɔ̂ŋ bɔ̀ mé bɔ̀ vevenê bɔ̀ kókoó mbaá lé yieé bilí naâ kɔɔ́, mé bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn mene ndɔ. Lòù sam, bɔ̀ nùàr lé belé naâ jomo seèn ŋgún.
15 Achando-se Jesus à mesa, na casa de Levi, estavam junto com ele e com os seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram muitos e também o seguiam.
16 Te bɔ̀ njí-sóù mé né yeé lètenè bɔ̀ *Farisiên yeé nde ŋene njií Yeésò bɔ́ bɔ̀ wèh-kàgàlɔ̀ŋ làmpɔ̂ŋ bɔ̀ mé bɔ̀ vevenê bɔ̀ né yáb bècénè yieé bilí ménâ, bɔ́ ye bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn a: «Bɔ́ bɔ̀ wèh-kàgàlɔ̀ŋ làmpɔ̂ŋ bɔ̀ mé bɔ̀ vevenê bɔ̀ yáb bècénè yieé bilí né dé keì wa?»
16 Os escribas dos fariseus, vendo Jesus comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: — Por que ele come e bebe com os publicanos e pecadores?
17 Yeésò yeé ŋgweé aá ménâ, ye bɔ́ a: «Bɔ̀ beén bɔ̀ né yeé mé koró nùà lèh kɔɔ́, dèn ŋgwéh bɔ̀ tetarê bɔ̀. Mè hên nde kuú naâ bɔ̀ vevenê bɔ̀ ká yoòr mò yilá njiî, dèn ŋgwéh bɔ̀ didilî bɔ̀.»
17 Tendo ouvido isto, Jesus lhes respondeu:
18 Cieé déì bɔ̀ mbɔ̀ŋ Jâŋ Bàptîs bɔ́ bɔ̀ *Farisiên lé naâ yáb jolo. Bɔ̀ nùàr ndeè ye Yeésò a: «Bɔɔ́ né naàn mé bɔ̀ mbɔ̀ŋ Jâŋ mé bɔ̀ mbɔ̀ŋ dé bɔ̀ Farisiên né yáb jolo, bɔ̀ mbɔ̀ŋ dé yeè yáb jòlò ŋgwéh wa?»
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas foram perguntar a Jesus: — Por que os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam, mas os seus discípulos não jejuam?
19 Yeésò ye bɔ́ a: «Loù mé bɔ́ sua yeé véh, mé si né doó samé den, bɔ̀ mbeí nde né yáb jolo wa? Dé sâ ndɔ́g. Cu mé bɔ́ bɔ̀ si né kɔɔ́, bɔ́ yáb jòlò ndé ŋgwéh.
19 Jesus respondeu:
20 Mé njéh mene, bí kwá cieé déì, mɔ bɔ́ ŋgaá sɔm aá bɔ́ siì fù beè, bɔ́ ndeè jolo ye bɔɔ̀n.
20 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naquele dia, eles vão jejuar.
21 «Nuaré déì beéh cɔ̀gɔ̀ feê felè cɔ̀gɔ̀ dé cuûm téná làb njí bèh. Mɔ sam, dé feê nde né dé cuûm doô komo ŋɔré sɔm.
21 Ninguém costura um remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo novo tira um pedaço da roupa velha, e o buraco fica ainda maior.
22 «Bɔ́ tàgà mé kulu feê lè ŋguú cuúme sì kwá bèh ndɔ. Mɔ sam, tàgà nde né jelá, ŋguú keér, mbè ber nde doó. Bɔ́ vu be te mbè mé ŋguú mene fà dɔɔ́ŋ. Mɔ bɔ́ baá mbè mé kulu feê si, bɔ́ bú si kwaá yeé lè ŋguú feê.»
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho romperá os odres e se perdem tanto o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Loù sóù déì, bɔ̀ Yeésò né te ŋueèh yolò gɔ kelá, bɔ̀ mbɔ̀ŋ né mé lùà ceceér kwalé yieé ndeé.
23 Aconteceu que, num sábado, Jesus atravessava as searas, e os seus discípulos, ao passar, começaram a colher espigas.
24 Bɔ̀ *Farisiên deên ndɔ, ye Yeésò a: «Ŋéné ká mé njolo yeè: Bɔɔ́ né naàn mé *sóú beèh né yiín, bɔ̀ mbɔ̀ŋ yeè né lùà loù sóù kwalé yieé wa?»
24 Então os fariseus disseram a Jesus: — Olhe! Por que eles estão fazendo o que não é lícito aos sábados?
25 — ausente —
25 Ele lhes respondeu:
26 — ausente —
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais só aos sacerdotes era lícito comer, e ainda deu esses pães aos seus companheiros?
27 Yeésò den cuù, ye bɔ́ a: «Càŋ lé *cieé sóù sou kwaá naâ ye te gam nùàr, à lé nùàr mé sér ná ŋgwêh ye te gam cieé sóù.
27 E Jesus acrescentou:
28 Sâ tueé né ye, *Huaán Nùàr né mé cieé sóù mene yɔgɔ́.»
28 Assim, o Filho do Homem é senhor também do sábado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.