Marcos 15
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs NTLH
1 Cieé ŋaga bɔ̀ *ŋgàŋ sèmè dé kokoô bɔ́ bɔ̀ kokoô bɔ̀ dé lɔɔ̂ bɔ́ bɔ̀ *njí-sóù mé gùm mbàgà juù sâ dɔɔ́ŋ komo yuo lòù, bɔ́ bilí nde ju Yeésò ke. Bɔ́ yeé taáŋ gi aá, bɔ́ kaga bú, bɔ́ weh nde mé bú ké toò Pilátò.
1 Assim que amanheceu, os chefes dos sacerdotes se reuniram com os líderes dos judeus, e com os mestres da Lei, e com todo o Conselho Superior e fizeram os seus planos. Eles amarraram Jesus, e o levaram, e entregaram a Pilatos.
2 Pilátò bieé njií mé bú ndɔ, ye bú a: «Mgbè bɔ̀ Jûf né wò wa?» Yeésò ye bú a: «Wò dé sâ tueé né kɔɔ́.»
2 Pilatos perguntou: — Você é o rei dos judeus?
3 Sâ bɔ̀ ŋgàŋ sèmè dé kokoô né lom njèh ŋgún mé bú sií njií.
3 E os chefes dos sacerdotes faziam muitas acusações contra ele.
4 Te Pilátò nde cu ye mé bú tueé njií, ye bú a: «Bɔ́ né mé wò sií njií den, wò né ŋgweé, wò sòn kòmò ŋgwéh wa?»
4 Então Pilatos fez outra pergunta: — Você não vai responder? Veja quantas acusações estão fazendo contra você!
5 Mé njéh mene, Yeésò sòn kòmò cú. Dé sâ hiím yɔgɔ́ cu Pilátò mbaá.
5 Porém Jesus não disse mais nada, e Pilatos ficou muito admirado com isso.
6 Sâ te cu *Páskà dɔɔ́ŋ, Pilátò né yeé nùà gwà cibì cén yi njií. Né yeé nuaá mé bɔ̀ lɔɔ́ bɔ̀ ye yì bú yiì.
6 Em toda Festa da Páscoa , o Governador costumava soltar um dos presos, a pedido do povo.
7 Nuaré déì lé naâ teèn, yilí seèn né Barabâs. Bɔ́ bɔ̀ wúlá-feh bɔ̀ déì lé naâ bɔ̀ lɔɔ́ bɔ̀ soób, bèmè die teèn lɔɔ́ dɔɔ́ŋ, nùàr kuú teèn. Bɔ́ yií bɔ́ gwà cibì mé njéh.
7 Naquela ocasião um homem chamado Barrabás estava preso na cadeia junto com alguns homens que tinham matado algumas pessoas numa revolta.
8 Yeé baá môn, cìlì nùàr ŋaá nde baá-re ké yoòr Pilátò ndɔ, bɔ́ dua bú, te à bɔɔ́ cu bɔ́ faá bèh jomò nɔ.
8 A multidão veio e começou a pedir que, como era o costume, Pilatos soltasse um preso.
9 Pilátò ye bɔ́ a: «Bí ye mè a, yì njí bí Mgbè bɔ̀ Jûf wa?»
9 Então ele perguntou: — Vocês querem que eu solte para vocês o rei dos judeus?
10 Lòù sam, à lé naá giì kɔɔ́, ye bɔ̀ ŋgàŋ sèmè dé kokoô bunó né Yeésò lòù, wa bɔ́ bú ká beè nyî sie haá njií né dé cî.
10 Ele sabia muito bem que os chefes dos sacerdotes tinham inveja de Jesus e que era por isso que o haviam entregado a ele.
11 À yeé baá ménâ bieé, bɔ̀ ŋgàŋ sèmè dé kokoô soób seér cu bɔ̀ nùàr lòù, ye bɔ́ a: «Bí júée Pilátò a: yì njí sér bí Barabâs ma.» Bɔ́ tueé Pilátò ménâ ndɔ.
11 Mas os chefes dos sacerdotes atiçaram o povo para que pedisse a Pilatos que, em vez de soltar Jesus, ele soltasse Barrabás.
12 Pilátò ye bɔ́ a: «Á, dé nuaá mé bí yilá né Mgbè bɔ̀ Jûf hên nɔ, mè bɔɔ́ nde né mé bú kei wa?»
12 Pilatos falou outra vez com o povo. Ele perguntou: — O que vocês querem que eu faça com este homem que vocês chamam de rei dos judeus?
13 Bɔ́ tueé bomo njií ké ter, ye bú a: «Fágá njí bú te toû!»
13 E eles gritaram: — Crucifica!
14 Pilátò ye bɔ́ a: «À veên bɔɔ́ naâ kei wa?» Mé njéh mene, bɔ́ kɔ lom né ké ter lɔgɔ́ njiî, ye bú a: «Fágá njí lòm bú te toû dé fagâ!»
14 — Que crime ele cometeu? — perguntou Pilatos. Mas eles gritaram ainda mais alto: — Crucifica! Crucifica!
15 Yeé baá môn, Pilátò yi njií bɔ́ Barabâs ndɔ, ye te temé huɔm bɔ̀ nùàr lè. Jomo sâ ye bɔ́ tégé Yeésò núr, bɔ́ ndé fágá njí-re bú ké te toû sâ.
15 Então Pilatos, querendo agradar o povo, soltou Barrabás, como eles haviam pedido. Depois mandou chicotear Jesus e o entregou para ser crucificado.
16 Bɔ̀ sɔ́jì weh nde mé Yeésò ké lè bɔ̀gɔ̀ ŋgɔ́mnà, bɔ́ yilá bilí gi bɔ̀ mbaábɔn ndɔ.
16 Aí os soldados levaram Jesus para o pátio interno do Palácio do Governador e reuniram toda a tropa.
17 Bɔ́ su bú cɔ̀gɔ̀ déì bèlèsé mân. Bɔ́ nde fɔɔ́n wellê bɔ̀ ŋùàgà, bɔ́ beéh faá tàm nɔ, bɔ́ sulí kwaá bú felè, bɔ́ ye né tàm mgbè ma.
17 Depois vestiram em Jesus uma capa vermelha e puseram na cabeça dele uma coroa feita de ramos cheios de espinhos.
18 Bɔ́ né bú mbaàn haá, ye bú a: «Sìè ŋgób, Mgbè bɔ̀ Jûf!»
18 E começaram a saudá-lo, dizendo: — Viva o Rei dos Judeus!
19 Bɔ́ né bú mé gor felè lurú, bɔ́ né bú dèh yoòr kulú njií, bɔ́ né toò seèn cemmé ndeé, bɔ́ né ké doó leéb suagá.
19 Batiam na cabeça dele com um bastão, cuspiam nele e se ajoelhavam, fingindo que o estavam adorando.
20 Bɔ́ yeé selé wulu aá bú, bɔ́ huar sɔm cu bú cɔ̀gɔ̀ bèlè hèllè yoòr, bɔ́ su cu bú cɔ̀gɔ̀ dé seèn. Jomo sâ bɔ́ weh nde baá-re mé bú ké bèh sâ, te bɔ́ faga wula bú.
20 Depois de terem caçoado dele, tiraram a capa vermelha e o vestiram com as suas próprias roupas. Em seguida o levaram para fora a fim de o crucificarem.
21 Bɔ́ yeé baá mé Yeésò weh ndeé, bɔ́ bɔ̀ nùà Sirên déì kwaré, yilí seèn né Simɔ̂ŋ, à né telè Alesándà bɔ̂ Rúfùs; sâ à naâ ŋueh. Bɔ́ bɔ́ yeé kwaré baá, bɔ́ sie ba haá bú toú mé bɔ́ nde né Yeésò teèn fagá doô.
21 No caminho, os soldados encontraram um homem chamado Simão, que vinha do campo para a cidade. Esse Simão, o pai de Alexandre e Rufo, era da cidade de Cirene. Os soldados obrigaram Simão a carregar a cruz de Jesus
22 Bɔ́ wa beré déì, bɔ́ yilá né bèh sâ Gɔ́lgɔ́tà. Sâ tueé né ye: Gebá feèh.
22 e levaram Jesus para um lugar chamado Gólgota. (Gólgota quer dizer “Lugar da Caveira”.)
23 Bɔ́ ye te bɔ́ haá bú mbè mé lèh déì teèn faá nó nɔ, à berɔ́ŋ.
23 Queriam dar a ele vinho misturado com um calmante chamado mirra , mas ele não bebeu.
24 Jomo sâ bɔ́ faga njií bú te toû, bɔ́ vu geé weh gi bɔ̀ cɔ̀gɔ̀ seèn mé bèì.
24 Em seguida os soldados o crucificaram e repartiram as suas roupas entre si, tirando a sorte com dados, para ver qual seria a parte de cada um.
25 Bɔ́ lé bú fagà naâ sâ lou baá lɔ̀ŋ tárènèà maánjɔ̀gɔ̀.
25 Eram nove horas da manhã quando crucificaram Jesus.
26 Bɔ́ nyagá fagá kwaá njeré déì ké teèn, te se kwɔ̀m cioò seèn, ye: «Né Mgbè bɔ̀ Jûf.»
26 Puseram em cima da cruz uma tabuleta onde estava escrito como acusação contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Bɔ́ faga njií bɔ̀ yíb wúlá-feèh bɔ̀ déì fà kwarè seèn, dé kàn mé toú seèn, déì te be gaâ, déì te be ŋgoù, Yeésò lètenè. [
27 Com Jesus, crucificaram também dois ladrões: um à sua direita e o outro à sua esquerda.
28 Sâ dɔɔ́ŋ yuo gi né faá né te mvù Càŋe nyagá den nɔ, ye: «Bɔ́ bú kulá yií keéh né lètenè bɔ̀ vevenê bɔ̀.»]
28 [Assim se cumpriu o que as Escrituras Sagradas dizem: “Ele foi tratado como se fosse um criminoso.”]
29 Nuaá mé kela doó sâ dɔɔ́ŋ né feh jilí, né Yeésò teèn selé yií. Nùà kàn ye bú a: «Cècàgà, ŋgweéh wò lé ye nyí nde né *gwà Càŋ koô tulú, te nyí me sɔm cu bú te cieé tagáre wa?
29 Os que passavam por ali caçoavam dele, balançavam a cabeça e o insultavam assim: — Ei, você que disse que era capaz de destruir o Templo e tornar a construí-lo em três dias!
30 Yìlì sɔ̀m-re feh yeè yilì. Jɔ̀gɔ̀ súágà ke yí te toú sâ ye.»
30 Pois desça da cruz e salve-se a si mesmo!
31 Bɔ̀ ŋgàŋ sèmè dé kokoô mé bɔ̀ *njí-sóù né bú gbêg ménâ haá taré ndɔ, bɔ́ né lètenè bɔɔ̀n tueé kuú, ye: «À kɔ cegé né bɔ̀ nùàr yili sɔɔ̀m, à feh dé seèn nùà njèh yìlì sɔ̀m kɔ́ ŋgwéh.
31 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei também caçoavam dele, dizendo: — Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!
32 *Nùà Cɔ̀ŋ Mgbè bɔ̀ Iserálà bɔ̀ a: súágà-re kènê yí te toú sâ, béh ŋene njolò, te béh kwaá njií temé yoòr seèn.» Bɔ̀ɔ́ mé né kwarè seèn fagá den doô né taré bú ménâ selé keéh ndɔ.
32 Vamos ver o Messias , o Rei de Israel, descer agora da cruz e então creremos nele! E os ladrões que foram crucificados com Jesus também o insultavam.
33 Lou yeé dilí baá, lou cib cu. Cibí yili laré cu ká doó dɔɔ́ŋ, yili sɔɔ́ gùm yɔ̀ŋ loù tagâr.
33 Ao meio-dia começou a escurecer, e toda a terra ficou três horas na escuridão.
34 Yeé baá mé lou lɔ̀ŋ tagár, Yeésò sɔm hueh mé terreb, ye: «Eloyî, Eloyî, lemá sàbátànî?» Sâ tueé né ye: «Càŋ mò, Càŋ mò, bɔɔ́ né naàn mé wò si lɔ né mè wa?»
34 Às três horas da tarde Jesus gritou bem alto:
35 Bɔ̀ nuaré déì lètenè bɔ̀ɔ́ mé né doó sâ yeé ŋgweé aá ménâ, bɔ́ ye: «Ŋgwé, à baá *Elî yilá.»
35 Algumas pessoas que estavam ali ouviram isso e disseram: — Escutem! Ele está chamando Elias!
36 Cén déì nde dula dɔm wellê fùlù, à yií njií te mbè déì tanésé mân, à feéh kwaá te toû, à tiím haá njií mé bú, te à njuar weh, à né sònò tueé ye: «Bí kwá, béh jɔ̀gɔ̀ ke ke, kɔ ŋgweé Elî sâ ndeè né waâ, à mvelé sɔm bú te toú wa?»
36 Alguém correu e molhou uma esponja em vinho comum, pôs na ponta de um bastão, deu para Jesus beber e disse: — Esperem! Vamos ver se Elias vem tirá-lo da cruz!
37 Yeésò ŋga cu mé terreb, jomo sâ à kuú ndɔ.
37 Aí Jesus deu um grito forte e morreu.
38 Cu sâ cɔ̀gɔ̀ *gwà Càŋ koô keér geé lèbɔ̂lé, yuoô ké ter, nde ba ké doó. Cɔ̀gɔ̀ sâ né kɔ̀ŋ, né yeé mɔ̀ ké gwà Càŋ cií leér.
38 Então a cortina do Templo se rasgou em dois pedaços, de cima até embaixo.
39 Sâ kwaá-taâb bɔ̀ Rɔ̂m bɔ̀ déì né kwarè Yeésò njebá den. À yeé ŋene Yeésò kuú aá ménâ, ye: «Mé gècên mene nùà hên né ŋunà Càŋ bɔ̀n.»
39 O oficial do exército romano que estava em frente da cruz, vendo Jesus morrer daquele modo, disse: — De fato, este homem era o Filho de Deus!
40 Ké teèn sâ bɔ̀ véh lé naâ teèn ndɔ, bɔ́ né ké bèh ndɔ́ŋ-ndɔ̀ŋ njebá ke den. Lé naâ bɔ̀ Marî Magdalâ bɔ̂ Marî meì Jâk dé maàn bɔ̂ Josê dìm Jâk; bɔ́ bɔ̀ Salomê mé bɔ̀ déì ŋgún lé naâ kɔɔ́.
40 Algumas mulheres também estavam ali, olhando de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Salomé e Maria, que era mãe de José e de Tiago, o mais moço.
41 Cu mé Yeésò lé naâ ké Galilê, bɔ́ lé naâ jomo seèn, bɔ́ né bú gam. Bɔ́ bɔ́ lé ká Jerusalem waà naâ dɔɔ́ŋ.
41 Essas mulheres tinham acompanhado e ajudado Jesus quando ele estava na Galileia. Além dessas, estavam ali muitas outras mulheres que tinham ido com ele para Jerusalém.
42 Sâ lou yuɔm gi aá, lé naá cuù mé nàŋ *cieé sóù mene ndɔ.
42 — ausente —
43 Yeé baá ménâ, Josêf nùà Arimatê waà. À lé naâ nùà koô déì te *mbàgà juù, bɔ́ né yeé sòn seèn ŋgweé dé gècên, à né yeé njolo mé *Lò Càŋ ke den ndɔ. À yeé waà baá, à kaga njolo, à nde ké yoòr *Pilátò, à dua bú komó Yeésò.
43 — ausente —
44 Te Pilátò yeé nde ŋgweé njií, ye Yeésò kuú aá kèn mân, geí yɔgɔ́ bú. À yilá njiî kwaá-taâb hèllè, ye bú a: «Yeésò naâ kuú wa?»
44 Pilatos ficou admirado quando soube que Jesus já estava morto. Chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 À yeé ŋgweé nyegé aá sònò kwaá-taâb doô, ye Josêf a: Ndé jɔ́gɔ́ wèh seèn komó sâ jɔgɔ̀ ma.
45 Depois de receber a informação do oficial, Pilatos entregou a José o corpo de Jesus.
46 Josêf nde ŋge wellê cɔ̀gɔ̀ nyɔ́gɔ̀r mân ndɔ, à mvuale sɔm komó te toû, à vuɔb nyegé bú mé njéh, à jɔgɔ yií njií bú gè dòù lè sà. Bɔ́ lé sà sâ kweè naâ kweéh. À teré ferá kwaá taá sònòbɔ̀.
46 José comprou um lençol de linho, tirou o corpo da cruz e o enrolou no lençol. Em seguida pôs o corpo num túmulo cavado na rocha e rolou uma grande pedra para fechar a entrada do túmulo.
47 Sâ né njolò Marî Magdalâ bɔ̂ Marî meì Josê. Bèh mé bɔ́ lé naâ bú teèn yií njií, bɔ́ lé naâ ŋené kwaá.
47 Maria Madalena e Maria, a mãe de José, estavam olhando e viram onde o corpo de Jesus foi colocado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.