Marcos 11

Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Bɔ́ né ka ndeé, bɔ́ wa lè lɔɔ́ Betafajê bɔ̂ Betanî, kwarè Jerusalem. Bɔ̀ lɔɔ́ sâ né ké te tòre, bɔ́ yilá yeé tòr sâ tòr Oliviê. Bɔ́ yeé nde aá Betafajê yilá, Yeésò tema keéh bɔ̀ mbɔ̀ŋ fà déì toò,
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, ao monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
2 ye bɔ́ a: «Bí ndé lè lɔɔ́ toò biì sâ. Mɔ bí baá teèn yilá, bí nde né huaán vuɔmndeè ŋené. Nuaré déì née teèn ŋá lɔ́gɔ́ ŋgwéeh ye, à né te yuiî. Bí sè ndê mé njéh.
2 e disse-lhes: Ide pelo caminho à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis amarrado um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; desprendei-o, e trazei-o.
3 Mɔ nuaré déì ye bí a, bí ménâ bɔɔ́ né dé keì wa, bí júée bú a: Nùà Dueè gwaán né bú kɔɔ́, te nyí haá njií cuù bí kènê.»
3 E, se algum homem vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor necessita dele, e imediatamente ele o enviará para aqui.
4 Bɔ́ fɔɔ́n gò ndɔ, bɔ́ wa, bɔ́ ŋene huaán vuɔmndeè né te yuiî coló den, à né tùtúlù gwà sòn ceêr mân. Bɔ́ se weh bú ndɔ.
4 E eles foram pelo seu caminho, e encontraram o jumentinho amarrado à porta do lado de fora, entre dois caminhos, e o desprenderam.
5 Bɔ̀ɔ́ mé lé naâ doó sâ yeé ŋene aá ménâ, bɔ́ ye bɔ́ a: «Vuɔmndeè mé bí né se sâ, bí mé njéh bɔɔ́ nde né kei wa?»
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: O que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Bɔ́ tueé baá-re bɔ́ faá Yeésò la tueé naâ bɔ́ nɔ. Bɔ̀ nùà sâ kwaá lɔ bɔ́ ndɔ.
6 E eles responderam como Jesus lhes tinha mandado; e eles o deixaram ir.
7 Bɔ́ weh haá njií Yeésò huaán vuɔmndeè doô, bɔ́ né bɔ̀ cɔ̀gɔ̀ suù bɔɔ̀n huaré weh, bɔ́ né bú ŋgètenè teé njií. Yeésò ŋaá den teèn ndɔ.
7 E eles trouxeram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e ele assentou-se sobre ele.
8 Nùàr kókoó mbaá né bɔ̀ cɔ̀gɔ̀ bɔɔ̀n ceceér huaré teé njií, bɔ̀ déì né bɔ̀ cù ké ya kwa, bɔ́ né mé njéh ceceér teé ndeé ndɔ.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Léh né lom gè toò mé gè jomo mene sue, ye: «Càŋ né duesé. Kùsèm bú a, kúlú nyégé nuaá mé ndeè né mé yilí seèn hên kulù.
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, abençoado é o que vem em nome do Senhor;
10 Bɔ̀gɔ̀ tele beèh *Davîd mé komo waà né hên, Càŋ a, kúlú nyégé bú kulù. Vulú a, sén Càŋ seèn.»
10 abençoado seja o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Yeésò yila nde Jerusalem ndɔ, à kela nde ké gwà Càŋ koô. À yeé ke yɔŋ gi aá bɔ̀ njèh teèn dɔɔ́ŋ, bɔ́ bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn nde cu Betanî, sâ cu nde aá kelá.
11 E Jesus entrou em Jerusalém e no templo; e, olhando ao redor sobre todas as coisas; e chegando a tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Cieé ŋaga bɔ́ yuo cu Betanî, sâ cùè baá Yeésò sie.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, ele teve fome;
13 Bɔ́ yeé baá beré déì, à ŋene njií toú déì né tɔɔ́, à nde ké teèn, ye kɔ ŋgweéh tàb né teèn wa? À wa ké teèn, à ter kwa lom léláŋ yùè. Lòù sam, cu tàb waâ lé née toò ye.
13 e, avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se talvez pudesse encontrar nela alguma coisa; e, chegando até ela, nada encontrou senão folhas, porque ainda não era tempo de figos.
14 À deên ndɔ, ye toú hèllè a: «Ndɔ́g nuaré déì tàb yeè sònò nágá kéh ndé cú.» Sâ bɔ̀ mbɔ̀ŋ né ŋgweé ndɔ.
14 E Jesus, respondendo, disse à figueira: Nenhum homem coma fruto de ti daqui em diante para sempre. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Bɔ́ wa ké Jerusalem. Yeésò yila nde yí cie gwà Càŋ koô. À wa, sâ bɔ̀ nùàr né toón teèn bɔɔ́ den: bɔ̀ déì né go, bɔ̀ déì né ŋge, bɔ̀ déì né kàgàlɔ̀ŋ kwellé. À yeé nde ŋene njií ménâ, à yila bɔ́ cie kwɔgɔ sɔm keêh, à vela ŋellé sɔm gbàgà kàgàlɔ̀ŋ mé kɔgɔ bɔ̀ gò-vɔgɔb bɔ̀ mene.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus entrou no templo, e começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 À gwàn cú dé nuaré déì jɔgɔ kela mé njeré déì bèh sâ.
16 e não permitia que nenhum homem carregasse algum vaso pelo templo.
17 Jomo sâ à yila bɔ́ njèh feèh ndɔ, ye bɔ́ a: «Ŋgweéh né gi lè mvù Càŋe nyagá den ye: Bɔ́ yilá nde né gwà mò, gwà Càŋ duaà dé nùàr dɔɔ̂ŋ wa? Keí mé bɔɔ́, bí weh kwaá seér aá gùr yîb biì wa?»
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Bɔ̀ *ŋgàŋ sèmè dé kokoô mé bɔ̀ *njí-sóù yeé nde ŋgweé njií ménâ, bɔ́ duɔɔ́m ceér fɔɔ̂n, te bɔ́ wula sɔm bú. Lòù sam, njií mé à lé naâ feh doô lé naâ bɔ̀ nùàr yoòr yilá. Bɔ̀ kokoô bɔ̀ lé bú veéh naâ dé cî.
18 E os escribas e principais sacerdotes ouviram isso, e buscavam de que modo o destruiriam, pois o temiam, porque todo o povo estava admirado da sua doutrina.
19 Yeé baá liyilì Yeésò bɔ́ bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn yuo lɔ sâ ndɔ.
19 E, vindo a tarde, ele saiu da cidade.
20 Cieé ŋaga bɔ́ komo yuo, bɔ́ bele cu ceér. Bɔ́ yeé wa baá bèh sâ, bɔ́ ke njií toú hèllè ŋema yuo aá mé jɔgɔb mene.
20 E de manhã, enquanto passavam, eles viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Piêr munó ko cu njií mé lé kelà naâ, ye Yeésò a: «Nùà fèh-njèh, kè njí toú léílé mé wò lé duagá naâ hên ŋema yuo aá kèn.»
21 E Pedro, chamando à lembrança, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, secou-se.
22 Yeésò deén baá-re ndɔ, ye bɔ́ a: «Mè né tueé ye bí a, mɔ bí temé kwaá njií né mé Càŋ,
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus.
23 né mene tòr hên, mɔ bí ye bú a: Ndé kòmò dìè ké dùà kíê, nde né te sòn biì bɔɔ́. Mɔ bí sàn ŋgwéh, bí temé kwaá njií lom né ye njèh mân nde né bɔɔ́, sâ nde né te sòn biì bɔɔ́.
23 Porque na verdade eu vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Mè bí tueé né dé cî, ye bí a: mɔ bí baá Càŋ njeré déì dua, bí kwaá lom ndèm, ye bí kwa gi aá kèn, sâ Càŋ bí haá nde né ménâ.
24 Portanto eu vos digo que todas as coisas que desejais, quando orardes, crede que as recebereis, e tê-las-eis.
25 Mɔ bí nde aá Càŋ dua, mɔ temé né bí lè mé nuaré déì yulá, bí jɔ̀gɔ̀ kúlú sɔ̀m gíi cí ye, te Tele biì ké te vulúu kulu sɔm gi veên biì lè seèn ménâ ndɔ. Jomo sâ bí dua ye bú.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai, que está no céu, possa perdoar as vossas transgressões.
26 Mɔ bí veên bɔ̀ mbeí biì doó kúlú njí ŋgwéh, Càŋ bɔ̀ veên biì lè seèn kúlú sɔ̀m ndé ŋgwéh ndɔ.»
26 Mas, se vós não perdoardes, nem o vosso Pai que está no céu, perdoará as vossas transgressões.
27 Bɔ́ wa cu ké Jerusalem. Yeésò yeé baá cie gwà Càŋ koô gɔ den, bɔ̀ *ŋgàŋ sèmè dé kokoô bɔ́ bɔ̀ njí-sóù mé bɔ̀ kokoô bɔ̀ dé lɔɔ̂ bilí ndeè kwarè seèn,
27 E eles foram novamente para Jerusalém; e, andando ele pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 bɔ́ ye bú a: «Wò bɔ̀ njií hên bɔɔ́ né mé gèh terrèb dé heè? Neì wò jegé naâ kɔɔ́ wa?»
28 e lhe disseram: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Yeésò ye bɔ́ a: «Mè nde né bí njeré déì bieé ndɔ: mɔ bí né tueé kɔɔ́, mè se ye bí kwɔ̀m dé mò hên.
29 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta, e respondei-me, e então vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
30 Bí jɔ̀gɔ̀ túé ke mè ye, neì lé Jâŋ Bàptîs tema njií naâ kɔɔ́, ye bú a: ndé bɔ̀ nùàr kou bele wa? Lé naâ Càŋ wa, lé naâ nùàr wa?»
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Bɔ́ yila mé njéh lètenè bɔɔ̀n fellé kuú, ye: «Hên, mɔ béh ye bú a: Càŋ lé Jâŋ temà naâ kɔɔ́, à nde né tueé ye béh a: béh lé temé yoòr seèn kwá njí ná ŋgwêh dé keì wa?
31 E eles argumentavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não acreditaste nele?
32 Á, mɔ béh ye bú a: bɔ̀ nùàr lé bú temà naâ kɔɔ́, sâ béh beè yila baá kèn.» Mé bɔ́ né ménâ tueé, sâ bɔ́ né bɔ̀ nùàr veéh. Sâ beè bɔ̀ nùàr Jâŋ lé naâ *sòn-Càŋ dé jéjêg.
32 Mas se dissermos: Dos homens; eles temeriam o povo; porque todos os homens verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Yeé baá ménâ, bɔ́ ye bú a: «Béh kɔ́ ŋgwéh.» Yeésò ye bɔ́ a: «Sâ mè bí nuaá mé jegé naâ mè túé ndé ŋgwéh ndɔ.»
33 E, eles respondendo, disseram a Jesus: Nós não podemos dizer. E Jesus lhes respondeu: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.