Lucas 23

Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Dàm bɔ̀ nùàr dɔɔ́ŋ kem wuo ter ndɔ, bɔ́ weh nde mé Yeésò ké toò Pilátò.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Wa ké teèn, bɔ́ né bú nyeén yoòr cɔré su, bɔ́ ye Pilátò a: «Béh nde kwaá naâ nùà hên, sâ à né tàbè beèh soób, ye bɔ̀ nùàr a, té làmpɔ̂ŋ mgbè Rɔ̂m gwɔ̀m; ye nyí né cu *Kristò, wa nyí né mgbè mé feh nyî sé wa.»
2 E ali começaram a acusá-lo, dizendo: — Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, impedindo que se pague imposto a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Pilátò bie njií ndɔ, ye Yeésò a: «Mgbè bɔ̀ Jûf né wò wa?» Yeésò ye bú a: «Wò dé sâ tueé né kɔɔ́.»
3 Então Pilatos perguntou a Jesus: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
4 Pilátò ye bɔ̀ *ŋgàŋ sèmè dé kokoô bɔ́ bɔ̀ nùàr a: «Mè bèh saâb nùà hên ŋéné ŋgwéh.»
4 Então Pilatos disse aos principais sacerdotes e às multidões: — Não vejo neste homem crime algum.
5 Bɔ̀ nùàr né mene dé sâ ŋgweé, bɔ́ né lom teèn tétég ŋeí seér, ye Pilátò a: «À né yeé bɔ̀ nùàr te tàbè beèh dɔɔ́ŋ soób; à lé bɔ́ feh duɔɔ́m naâ ké Galilê, à ndeè ká te tàbè Judê, à feh cu bɔ́ ménâ. Hên, à mé njéh waà baá kán.»
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: — Ele agita o povo, ensinando por toda a Judeia. Começou na Galileia e agora chegou aqui.
6 Pilátò yeé ŋgweé aá mân, à bie cu bɔ́ ndɔ, ye bɔ́ a: «Nùà hên né nùà Galilê wa?»
6 Quando Pilatos ouviu isso, perguntou se o homem era galileu.
7 À yeé ŋgweé aá ye Yeésò yuoó naâ lè tàbè mgbè Herôde mân, ye bɔ́ wèh njí bú ké toò Herôde ma. Bɔ́ weh njií bú ndɔ. Sâ, Herôde né loù sâ ké Jerusalem.
7 Ao saber que Jesus era da região governada por Herodes, e estando este em Jerusalém naqueles dias, Pilatos enviou Jesus a Herodes.
8 À lé naâ ŋgɔ́g Yeésò ŋgweé, à né yeé ceér fɔɔ́n, dàb baá teèn, ye te nyí ŋene ŋgweé bú, nyí ŋene ŋgweé fém seèn cén déì ndɔ. À yeé ŋene aá bú ménâ, yo taré bú ndɔ.
8 Quando Herodes viu Jesus, ficou muito contente, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a respeito dele. Esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 À duɔɔ́m baá-re Yeésò bɔ̀ njèh ŋgún bieé beleè. Ndɔ́g, Yeésò bú sòn kòmò ŋgwéh.
9 E de muitas maneiras o interrogava, mas Jesus não lhe respondia nada.
10 Sâ bɔ̀ ŋgàŋ sèmè dé kokoô mé bɔ̀ *njí-sóù né gi doó, bɔ́ né lom Yeésò nyeén yoòr cɔré su.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com veemência.
11 Herôde bɔ́ bɔ̀ sɔ́jì seèn né bú yoòr mé séb kem sue ndɔ, bɔ́ né bú seb, bɔ́ su kwaá bú cɔ̀gɔ̀ nyàgàm déì yoòr, bɔ́ weh cu cu mé bú ké yoòr Pilátò.
11 Mas Herodes, juntamente com os seus soldados, tratou Jesus com desprezo. E, para zombar de Jesus, mandou que o vestissem com um manto luxuoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Sâ né loù mé Herôde bɔ̂ Pilátò lé naâ mé sòn cên den cuú. Lòù sam, kèrrè lé naâ lètenè bɔɔ̀n teèn.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois antes eram inimigos.
13 Yeésò yeé baá cu ké toò Pilátò, Pilátò yilá bilí gi bɔ̀ *ŋgàŋ sèmè dé kokoô bɔ́ bɔ̀ kokoô bɔ̀ dé lɔɔ̂ mé bɔ̀ nùàr mene,
13 Pilatos, então, reuniu os principais sacerdotes, as autoridades e o povo
14 ye bɔ́ a: «Bí la weh waà naâ mé nùà hên, ye mè a, à né yeé bɔ̀ nùàr soób sé wa! Hên, mè bú njèh dɔɔ́ŋ bie den né toò biì. Mè faá bí tueé nê nɔ ŋéné ŋgwéh. Beè mò nùà hên bèh njèh kɔ́ ŋgwéh.
14 e lhes disse: — Vocês me apresentaram este homem como sendo um agitador do povo. Mas, tendo-o interrogado na presença de vocês, nada verifiquei contra ele dos crimes de que vocês o acusam.
15 Ké beè Herôde né cu ka mân ndɔ; à bú ká jomo yoòr beèh haá njií cuù né dé cî. Mè tueé bí, nùà hên te njií mé bɔ́ wula nde né bú teèn sáb yílá ŋgwéh gùm dɔɔ́ŋ.
15 Nem mesmo Herodes, pois o mandou de volta para cá. Assim, é claro que ele não fez nada que mereça a pena de morte.
16 Mɔ né mân, mè bɔɔ́ nde né, bɔ́ lobo cegé bú lòù, mè yi njií cu bú.»
16 Portanto, após castigá-lo, ordenarei que seja solto.
17 Sâ lè tòù bɔ̀ *Jûf, mɔ *Páskà waà baá dɔɔ́ŋ, kɔ Pilátò sɔm keéh nùà gwà cibì déì, à yi njií bú toò bɔ̀ nùàr.]
17 [E ele era obrigado a soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Yeé baá mân, bɔ̀ nùàr tueé keéŋ njií ké ter dɔɔ́ŋ ye bú a: «Bɔ́ wúlá sér nùà hên, wò yi njií béh Barabâs.»
18 Toda a multidão, porém, gritava: — Fora com este! Solte-nos Barrabás!
19 Sâ, cu déì Barabâs hèllè lé naâ bɔ̀ nùàr soób; bèmè lé naâ lɔɔ́ dɔɔ́ŋ die. Bɔ́ lé naâ bú gwà cibì teèn sie yií, bilí cu bú mé ju wúlá-nùàr mene ndɔ.
19 Barrabás estava preso por causa de uma revolta na cidade e também por homicídio.
20 Bɔ̀ nùàr yeé baá tueé ye Pilátò a, yì njí Barabâs mân, Pilátò tueé njií cu mé bɔ́, sâ ye te nyí yi njií Yeésò.
20 Pilatos, querendo soltar Jesus, falou outra vez ao povo.
21 Bɔ̀ nùàr kɔ lom né ké ter lɔgɔ́ njiî, ye bú a: «Fágá wúlá lòm bú fagà! Fágá wúlá lòm bú fagà!»
21 Eles, porém, gritavam mais ainda: — Crucifique! Crucifique-o!
22 Pilátò den cuù dé mbelèm tagâr, ye bɔ́ a: «À veên bɔɔ́ naâ kei wa? Mè dé mò veên mé bɔ́ nde né bú teèn wulá yoòr seèn kwà nyì ŋgwéh. Mè bɔɔ́ nde né bɔ́ lobo cegé bú lòù, mè yi njií bú.»
22 Então, pela terceira vez, Pilatos lhes perguntou: — Que mal fez este? De fato, não achei nada contra ele para condená-lo à morte. Portanto, depois de o castigar, mandarei soltá-lo.
23 Bɔ́ yeé nde ŋgweé cu ménâ, bɔ́ lɔgɔ́ ŋeí njií ye baá-re ké ter mé terreb, ye bú a: «Fágá wúlá njí lòm bú dé fagâ.» Hueh bɔɔ̀n yieé ndɔ.
23 Mas eles insistiam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o clamor deles prevaleceu.
24 Pilátò ye bɔ́ a: nyí gwaán aá te sòn bɔɔ̀n ma.
24 Então Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 À yi njií seér bɔ́ nùà veên doô. Sâ nùà hèllè lé bɔ̀ nùàr soób naâ kɔɔ́, bèmè lé dieé naâ mé bú, bɔ́ lé naâ bú gwà cibì teèn sie yií, bilí cu bú mé ju wúlá nùàr mene ndɔ. Pilátò yeé yi njií seér aá bú ménâ, à haá seér bɔ́ Yeésò ndɔ, ye bɔ́ ndé bɔ́ bá-re mé bú faá bɔ́ gwaán né sâ nɔ.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da revolta e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Bɔ́ yeé baá mé Yeésò weh ndeé, bɔ́ bɔ̀ nùà Sirên déì kwaré, yilí seèn né Simɔ̂ŋ. Sâ à naâ ŋueh. Bɔ́ sie ba haá bú toú mé bɔ́ nde né Yeésò teèn fagá doô, à jɔgɔ bele Yeésò mé njéh jomo.
26 E, enquanto o conduziam, eles agarraram um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Bɔ̀ nùàr kókoó mbaá né bɔ́ jomo kem bele ndɔ. Bɔ̀ véh né felè Yeésò yueé ŋaáŋ.
27 Uma grande multidão de povo o seguia, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Yeésò bele seér ndɔ, ke njií bɔ̀ véh doô, ye bɔ́ a: «Véh Jerusalem bɔ̀, bí té dé mò yúé; bí yúé sér dé biì mé dé bɔ̀ ŋuna biì.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse:
29 Loù mé ndeè jueè né jueè, bɔ́ tueé nde né ye: Njua bɔ̀ ŋgiín bɔ̀ wa! Njua bɔ̀ véh mé huaán ŋàr ŋgwéh wa! Njua mé mbán ŋgiîn ndɔ wa!
29 Porque virão dias em que se dirá: “Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.”
30 Sâ né loù mé bɔ̀ nùàr tueé nde né teèn, ye bɔ̀ tòr a: Ndê ŋèm sùè kɔ́ béh yoòr; ye bɔ̀ tòr déì a: Ndê sùrì kéh béh dòù ndɔ.»
30 Nesses dias, dirão aos montes: “Caiam em cima de nós!” E às colinas: “Cubram-nos!”
31 À den cuù, ye bɔ́ a: «Mɔ we né yoòr toû ŋgie mân, sâ mɔ né yoòr jaâr nɔ wa?»
31 Porque, se isto é feito com a madeira verde, o que será da madeira seca?
32 Bɔ́ weh sie bɔ̀ vevenê bɔ̀ déì beè fà ndɔ, te bɔ́ nde faga njií bɔ́ ké kwarè Yeésò.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com Jesus.
33 Wa beré déì, bɔ́ bèh sâ yilá né: Gebá feèh. Bɔ́ faga njií Yeésò ter; bɔ́ faga njií bɔ̀ vevenê bɔ̀ hèllè ter ménâ ndɔ, nùà kàn mé toú seèn, déì te be gaâ Yeésò, déì te be ŋgoù seèn.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à sua direita, outro à sua esquerda.
34 Yeésò deên ndɔ, ye Tele a: «Tele mò, kúlú njí veên bɔ̀ nùàr hên doó. Njií mé bɔ́ né bɔɔ́, bɔ́ kɔ́ ŋgwéh.» Jomo sâ bɔ̀ sɔ́jì vu geé weh bɔ̀ cɔ̀gɔ̀ seèn mé bèì lètenè bɔɔ̀n.
34 Mas Jesus dizia: Então, para repartir as roupas dele, lançaram sortes.
35 Bɔ̀ nùàr kókoó mbaá né bú bilí ke den. Bɔ̀ kokoô bɔ̀ lɔ sâ né bú gbêg haá, bɔ́ ye: «À kɔ cegé né bɔ̀ nùàr yili sɔɔ̀m; mɔ à né ka Nùà Cɔ̀ŋ mé Càŋ balé njií naâ kɔɔ́ sâ, bú a: jɔ̀gɔ̀ yili yuo ke mé be seèn ye.»
35 O povo estava ali e observava tudo. Também as autoridades zombavam e diziam: — Salvou os outros. Que salve a si mesmo, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Bɔ̀ sɔ́jì né bú teèn ménâ selé yií ndɔ, bɔ́ njebá nde yí ka seèn, bɔ́ tiím haá njií bú mbè déì tanésé mân,
36 Igualmente os soldados zombavam dele e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 bɔ́ ye bú a: «Jɔ̀gɔ̀ yili yuo ke mé be yeè, mɔ wò né ka Mgbè bɔ̀ Jûf sâ bɔ̀n.»
37 — Se você é o rei dos judeus, salve a si mesmo.
38 Bɔ́ nyagá faga kwaá njeré déì ké ter felè seèn ye: «Nùà hên né Mgbè bɔ̀ Jûf.»
38 Acima de Jesus estava a seguinte inscrição: “ Este é o Rei dos Judeus ”.
39 Nùà cén déì lètenè bɔ̀ vevenê bɔ̀ yí ter doô kuú ka dé seèn mé gbêg sònò ménâ ndɔ, ye Yeésò a: «Wò ye *Nùà Cɔ̀ŋ né nyí sé wa? Yìlì yùò-re yilì, wò yili sɔm keéh béh teèn.»
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra Jesus, dizendo: — Você não é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também.
40 Mbeí deên kèb déì, nde njií bú ndɔ, ye bú a: «Wò né taré lè gèr-e ménâ, wò Càŋ dùlà ŋgwéh wee?
40 Porém o outro malfeitor o repreendeu, dizendo: — Você nem ao menos teme a Deus, estando sob igual sentença?
41 Dé beèh bélɔ̀, yila né teèn, béh naâ veên bɔɔ́, béh gèr ŋene né sòn sâ. Dé nùà hên ménâ sam, à njeré déì bɔ́ ná ŋgwêh.»
41 A nossa punição é justa, porque estamos recebendo o castigo que os nossos atos merecem; mas este não fez mal nenhum.
42 Jomo sâ, à tueé njií mé Yeésò ndɔ, ye bú a: «Yeésò, mɔ wò ndeè waà baá bèh mgbè ceèr, wò mùnò kéh yeè mè teèn.»
42 E acrescentou: — Jesus, lembre-se de mim quando você vier no seu Reino.
43 Yeésò ye bú a: «Mè né tueé ye wò a, lan lan bélɔ̀ ŋaá wa nde né ké mbar Càŋ kɔɔ́.»
43 Jesus lhe respondeu:
44 — ausente —
44 Já era quase meio-dia, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
45 — ausente —
45 E o véu do santuário se rasgou pelo meio.
46 Yeésò lɔgɔ njií ké ter ndɔ, ye: «Tele mò, mè yɔ̀ŋ mò kwaá lɔ aá beè yeè.» À yeé tueé aá ménâ, à kuú yuo ndɔ.
46 Então Jesus clamou em alta voz: E, dito isto, expirou.
47 Sâ kwaá-taâb bɔ̀ Rɔ̂m bɔ̀ déì lé naâ doó. À yeé ŋene aá ménâ, à seén Càŋ, ye: «Mé gècên mene, nùà hên kuú né mé sòn fuû.»
47 O centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: — Verdadeiramente este homem era justo.
48 Bɔ̀ɔ́ mé lé kem ndeè naâ bɔ̀ njií hên ke weh dɔɔ́ŋ lé naá giì ŋené. Yeé gi aá, bɔ́ jomo vuaga cu cu mé kú.
48 E todas as multidões reunidas para aquele espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se, batendo no peito.
49 Bɔ̀ mbeí Yeésò né dé bɔɔ̀n ké bèh ndɔ́ŋ-ndɔ̀ŋ njebá ke den. Bɔ̀ véh mé lé yuoó naâ Galilê, bɔ́ né jomo Yeésò bele doô, bɔ́ bɔ́ lé naâ kɔɔ́.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia ficaram de longe, contemplando estas coisas.
50 Nuaré déì lé naâ teèn, yilí seèn né Josêf, né nùà Arimatê, lɔɔ́ déì lè tàbè bɔ̀ *Jûf mân. Nùà sâ né yeé nùà gècên, nùà húɔ́m-temê ndɔ. Né nùà koô déì te *mbàgà juù.
50 E eis que havia um homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo,
51 Njií mé bɔ̀ déì lé taáŋ naâ felè Yeésò dɔɔ́ŋ, à lé be teèn yí ná ŋgwêh. À dé seèn njolo ke lom né mé *Lò Càŋ.
51 que não tinha concordado com o plano e a ação dos outros; era natural de Arimateia, cidade dos judeus, e esperava o Reino de Deus.
52 Yeé baá ménâ, à nde ké yoòr *Pilátò komó Yeésò dua. Pilátò yeé gwaán aá,
52 Ele foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus.
53 à nde mvualé weh, à vuɔb nyegé mé cɔ̀gɔ̀ nyɔ́gɔ̀r. Sâ sà déì feésé mân lé naâ doó, bɔ́ kwe né lè gbàŋ kweêh mân, bɔ́ lé née nuaré déì teèn fùrù ŋgwéeh ye. Bɔ́ nde teèn jɔgɔ yií lɔgɔ́ baá-re Yeésò.
53 E, tirando-o da cruz, envolveu-o num lençol de linho e o depositou num túmulo aberto numa rocha, onde ninguém havia sido sepultado ainda.
54 Lé naâ loù nàŋ cieé koô bɔ̀ Jûf mân. Sâ cieé koô hèllè nde aá liyilì sâ duɔɔ́m ndɔ.
54 Era o dia da preparação, e o sábado estava para começar.
55 Bɔ̀ véh Galilê mé lé naâ jomo Yeésò doô yeé ŋene aá ménâ, bɔ́ yuo bele Josêf, bɔ́ ŋene sà, bɔ́ ŋene gèh dé mé bɔ́ né komó Yeésò teèn yií njií ndɔ.
55 As mulheres que tinham vindo com Jesus desde a Galileia seguiram José e viram o túmulo e como o corpo foi colocado ali.
56 Bɔ́ cu cuù, bɔ́ ne kwaá gi bɔ̀ kómó wá-yoòr mé kómó múmû, te bɔ́ nde komó Yeésò mé njéh waá. Yeé baá mé cieé koô sâ, bɔ́ jolo sɔɔ́ mé cieé koô faá *sóú tueé nê nɔ.
56 Então se retiraram para preparar óleos aromáticos e perfumes. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.