Lucas 18
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs VC
1 Yeésò si bɔ́ kàn déì, ye te bɔ́ dua den Càŋ cieé dɔɔ́ŋ, bɔ́ gùr cú; à ye bɔ́ a:
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 «Nùà téná-juù déì lé naâ lè lɔɔ́ koô déì teèn, à lé Càŋ dùlà bèh, à nùàr vèh ŋgwéh ndɔ.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 Ma kû déì lé naâ lɔ sâ teèn ndɔ; cu dɔɔ́ŋ à né toò seèn yagá ndeé den, ye bú a: Téná sɔ̀m mè ju hên teèn, te bêh nùà bùnò mò geé.
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Ma kû doô né ka méménâ yagá den, nùà téná-juù hèllè bú mé njéh táŋ ŋgwéh. Yeé yɔgɔ́ baá, cieé déì à den kaà mé be seèn ye: Mè né kɔɔ́ ye mè Càŋ dùlà bèh, mè nùàr vèh bèh ndɔ.
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 Mé njéh mene, gèh dé mé ma kû doô né mè yoòr ŋeí hên, né mè ki. Kwá mè tena sɔm bú ju hên, te mè ŋgweé keéh tie.»
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 Fehtoò beèh deén baá-re ndɔ, ye bɔ̀ nùàr a: «Bí ŋgwé nyégé ŋgòr nùà téná-juù hên bagasé.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 À né ménâ bɔɔ́ komo, sé tagá Càŋ wa? Mè tueé bí, bɔ̀ nùàr Càŋ mé né toò Càŋ cu dɔɔ́ŋ yueé, Càŋ nde né bɔ́ gam, à ŋgágá ndé ŋgwéh gùm dɔɔ́ŋ,
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 à nde né kukwar bɔɔ́. Mé njéh mene, *Huaán Nùàr ndeè cuù, sâ bɔ̀ɔ́ mé né temé cén kwaá njií, née-re teèn ye wa?»
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 Yeésò kàn hên si kuú né felè bɔ̀ɔ́ mé né munó ye bɔ́ dé bɔɔ̀n né bɔ̀ gècên bɔ̀ toò Càŋ, bɔ́ né bɔ̀ mbeí lòù seb seér doô. Ye bɔ́ a:
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 «Nuaré déì bɔ̂ mbeí lé wuó naâ ter fà dɔɔ́ŋ, bɔ́ nde ké *gwà Càŋ koô bèh Càŋ duaà; déì né Farisiên, déì né nùà wèh-kàgàlɔ̀ŋ làmpɔ̂ŋ.
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 «Farisiên doô njebá nde dé seèn ké toò gèbàkàg, ye: O, Càŋ! Mè né wò vra; mè nùà mbaâ faá bɔ̀ nuaré déì nɔ sam, bɔ́ né dé bɔɔ̀n yíb ŋuɔɔ́b, bɔ́ né veên bɔɔ́ bele, bɔ́ né yàgà ndeé; mè dèn ŋgwéh faá nùà wèh-kàgàlɔ̀ŋ làmpɔ̂ŋ hên ndɔ, mè né cu wò mé dé sâ vra kókoó mbaá.
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 Dé mò, lè sɔ́ndè dɔɔ́ŋ, mè né yeé yáb teèn jolo cieé fèfà. Lè bɔ̀ njèh mò dɔɔ́ŋ, njií mé baá yulà dɔɔ́ŋ, mè né yeé mbe teèn cécéné sɔm, mè haá wò.
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 «Nùà wèh-kàgàlɔ̀ŋ làmpɔ̂ŋ doô njebá sua le dé seèn ké jomo, à sulí njií njolo doó mé kú mene, ye Càŋ a: Óè Càŋ mò, mè né nùà veên, kɔ́ yeè mè jere teèn.»
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 Yeésò den cuù baá-re ye bɔ́ a: «Mè tueé bí, Càŋ lé kwaá lɔɔ̀ naâ sòn Farisiên hèllè ménâ, à ŋgweé seér dé nùà làmpɔ̂ŋ doô. Nùà làmpɔ̂ŋ doô nde cu lɔ ndeé, sâ à baá gi dé seèn beè Càŋ dilísé; nùà lòbò kàŋ hèllè le. Bí kɔ́ɔ ye, nuaá mé né ter ŋgumó ŋaá dɔɔ́ŋ, bɔ́ nde né bú doó baá njií, te bɔ́ ter komo njií seér nùà dɔlê.»
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 Jomo sâ bɔ̀ nùàr né mé bɔ̀ huaán ká yoòr Yeésò weh ndeê, bɔ́ weh nde bilî mé bɔ̀ dé mbembɔgɔ̀ mene, te à kema njií bɔ́ be yoòr. Bɔ̀ mbɔ̀ŋ yeé ŋene aá ménâ, bɔ́ nde seér cu bɔ̀ nùàr lòù.
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 Yeésò yilá njiî bɔ̀ huaán doô ká toò seèn ndɔ, ye bɔ̀ mbɔ̀ŋ a: «Bí kwá bɔ̀ huaán ndeè ká yoòr mò, bí té bɔ́ yín. Bí kɔ́ɔ ye, *Lò Càŋ né dé bɔ̀ɔ́ mé den né faá bɔ́ nɔ.
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 Mè né tueé ye bí a, nuaá mé Lò Càŋ mé temé seèn mene faá huaán maàn nɔ wèh ŋgwéh dɔɔ́ŋ, teèn yílá ndé ŋgwéh.»
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 Nùà koô bɔ̀ *Jûf déì ndeè ye Yeésò a: «Nùà fèh-njèh dé bagaà né wò. Hên, mè bɔɔ́ nde né naàn, te mè kwa ye yɔ̀ŋ dé tètàgà wa?»
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 Yeésò ye bú a: «Wò mè nùà bagaà yilá né mé ŋgei wa? Nùà bagaà gi cegé né Càŋ.
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 Wò né gi *sóú kɔɔ́, ye: té yàgà ndé; té feh wúlá; té yíb ŋúɔ́b; té nuaré déì nyeén yoòr cɔ̀ kwá; ŋgwé sòn tele yeè mé meí yeè ndɔ.»
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 Nùà doô ye bú a: «Mè lé jolo duɔɔ́m naâ ménâ, sâ mè née ndà ye, mè né yeé bɔ̀ dé sâ jolo gií.»
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 Yeésò yeé ŋgweé aá ménâ, ye bú a: «Le cu née wò njèh cén ye: ndé gò sɔ̀m gí-re bɔ̀ njèh yeè dɔɔ́ŋ, wò geé haá njií bɔ̀ saám bɔ̀ kàgàlɔ̀ŋ sâ, te wò kwa seér ŋgúlú ké ter te vulúu. Jomo sâ wò ndeè, wò bele mè ndɔ.»
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 Nùà hèllè yeé nde ŋgweé njií faá bèh mân, à munó njií gi ŋgúlú seèn dɔɔ́ŋ, temé kuú yuo bú lè ndɔ.
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 Yeésò ke njií bú ndɔ, ye bɔ̀ nùàr a: «Né taré mé bɔ̀ lilieê bɔ̀ yila *Lò Càŋ.
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 Ŋgweéh né taré mé ŋgelobà yila kela te lɔ́ŋ kɔ̀gɔ̀târ wa? Né ménâ mé nùà lieê ndɔ; te Lò Càŋ yilâ taré kela nde né dé seèn mé dé ŋgelobà.»
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Bɔ̀ nùàr yeé ŋgweé aá ménâ, bɔ́ ye: «Sâ, mɔ né mân, nuaá mé nde né yili yuo, né neì?»
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 Yeésò ye bɔ́ a: «Njií mé né bɔ̀ nùàr taré yɔgɔ́, beè Càŋ táré ŋgwéh.»
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 Piêr ye bú á: «Ŋgweéh béh hên vu lɔ gi aá bɔ̀ njèh beèh sâ, béh bele wò mà.»
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 Yeésò ye bɔ́ a: «Mè né tueé ye bí a, mɔ nuaré déì vu lɔ gwà seèn wa, né veèh seèn wa, né mene bei mé dìm, né mene tele bɔ̂ meí, né mene ŋuna, mɔ à bɔ́ vu lɔ né felè Lò Càŋ,
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 bú a: kɔ́ɔ ye, nyí nde cu né ménâ cafanê kwa yɔgɔ́ keéh, te nyí ndeè te *wɔ́ŋ dé feê kwa bilí cu ye mé yɔ̀ŋ tètàgà mene.»
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Yeésò weh bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn yulà cùɔ̀b fà, ye bɔ́ a: «Hên, béh bí ŋaá nde baá ké Jerusalem sâ. Njií mé bɔ̀ *sòn-Càŋ bɔ̀ lé naá giì felè mò *Huaán Nùàr nyagá kwaá dɔɔ́ŋ, nde gi né ké teèn mboón.
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 Bɔ́ nde né Huaán Nùàr beè bɔ̀ lòù bɔ̀ jɔgɔ́ yií. Bɔ̀ lòù bɔ̀ nde né bú seb, bɔ́ selé bú; bɔ́ nde né bú dèh yoòr kulú su,
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 bɔ́ lobo bú, bɔ́ wula sɔm bú. Lè cieé tagáre, à nde cu né lè cio komo yuo ndɔ.»
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 À yeé tueé gi aá mân, bɔ̀ mbɔ̀ŋ ŋgwé kɔ́ ŋgwéh lág; njeré déì lé ndegé yɔgɔ́ naâ bɔ́ lòù.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 Yeésò yeé nde aá Jerikò waá, sâ tácugó déì né te sòn ceêr njèh dua den.
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Nùà hèllè yeé ŋgweé bɔ̀ nùàr baá kem kelá, à bie kwɔ̀m.
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 Bɔ́ ye bú a: «Né Yeésò nùà Najarêt kela né kɔɔ́.»
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 À sɔm hueh ndɔ, ye: «Yeésò ŋunà *Davîd, kɔ́ yeè mè jere teèn.»
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 Bɔ̀ gè toò bɔ̀ mé baá kwarè seèn yeé ŋgweé aá ménâ, bɔ́ nde seér bú lòù, ye bú a: «Máb sòn yeè doó sâ.» Mé njéh mene, à kɔ lom né méménâ ké ter tueé lɔgɔ́ njiî, ye: «Ŋunà Davîd, kɔ́ yeè mè jere teèn.»
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 Yeésò njebá le ndɔ, ye bɔ́ dèrrè ndê mé bú. À yeé baá ká kwarè Yeésò, Yeésò ye bú a:
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 «Wò ye mè a: gàm nyí naàn wa?» Ye Yeésò a: «Fehtoò mò, bɔ́ yeè te mè ŋene njolo teèn.»
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Yeésò ye bú a: «Ŋéné njolo ŋenè! Wò né temé yoòr mò kwaá njií, wò yili yuo aá kèn.»
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 Njolo seèn kwɔgɔ yuo doó sâ ndɔ. À yuo bele lom Yeésò nenɔɔ́ŋ, à né mé Càŋ teter seén ndeé. Bɔ̀ɔ́ mé lé naâ ŋené dɔɔ́ŋ seén gi Càŋ ménâ ndɔ.
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.