Lucas 18

Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yeésò si bɔ́ kàn déì, ye te bɔ́ dua den Càŋ cieé dɔɔ́ŋ, bɔ́ gùr cú; à ye bɔ́ a:
1 Jesus lhes contou uma parábola para mostrar que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 «Nùà téná-juù déì lé naâ lè lɔɔ́ koô déì teèn, à lé Càŋ dùlà bèh, à nùàr vèh ŋgwéh ndɔ.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não temia a Deus, nem respeitava ninguém.
3 Ma kû déì lé naâ lɔ sâ teèn ndɔ; cu dɔɔ́ŋ à né toò seèn yagá ndeé den, ye bú a: Téná sɔ̀m mè ju hên teèn, te bêh nùà bùnò mò geé.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que sempre o procurava, dizendo: “Julgue a minha causa contra o meu adversário.”
4 Ma kû doô né ka méménâ yagá den, nùà téná-juù hèllè bú mé njéh táŋ ŋgwéh. Yeé yɔgɔ́ baá, cieé déì à den kaà mé be seèn ye: Mè né kɔɔ́ ye mè Càŋ dùlà bèh, mè nùàr vèh bèh ndɔ.
4 Por algum tempo, ele não a quis atender, mas depois pensou assim: “É bem verdade que eu não temo a Deus, nem respeito ninguém.
5 Mé njéh mene, gèh dé mé ma kû doô né mè yoòr ŋeí hên, né mè ki. Kwá mè tena sɔm bú ju hên, te mè ŋgweé keéh tie.»
5 Porém, como esta viúva fica me incomodando, vou julgar a sua causa, para não acontecer que, por fim, venha a molestar-me.”
6 Fehtoò beèh deén baá-re ndɔ, ye bɔ̀ nùàr a: «Bí ŋgwé nyégé ŋgòr nùà téná-juù hên bagasé.
6 Então o Senhor disse:
7 À né ménâ bɔɔ́ komo, sé tagá Càŋ wa? Mè tueé bí, bɔ̀ nùàr Càŋ mé né toò Càŋ cu dɔɔ́ŋ yueé, Càŋ nde né bɔ́ gam, à ŋgágá ndé ŋgwéh gùm dɔɔ́ŋ,
7 Será que Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 à nde né kukwar bɔɔ́. Mé njéh mene, *Huaán Nùàr ndeè cuù, sâ bɔ̀ɔ́ mé né temé cén kwaá njií, née-re teèn ye wa?»
8 Digo a vocês que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando o Filho do Homem vier, será que ainda encontrará fé sobre a terra?
9 Yeésò kàn hên si kuú né felè bɔ̀ɔ́ mé né munó ye bɔ́ dé bɔɔ̀n né bɔ̀ gècên bɔ̀ toò Càŋ, bɔ́ né bɔ̀ mbeí lòù seb seér doô. Ye bɔ́ a:
9 Jesus também contou esta parábola para alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 «Nuaré déì bɔ̂ mbeí lé wuó naâ ter fà dɔɔ́ŋ, bɔ́ nde ké *gwà Càŋ koô bèh Càŋ duaà; déì né Farisiên, déì né nùà wèh-kàgàlɔ̀ŋ làmpɔ̂ŋ.
10 — Dois homens foram ao templo para orar: um era fariseu e o outro era publicano.
11 «Farisiên doô njebá nde dé seèn ké toò gèbàkàg, ye: O, Càŋ! Mè né wò vra; mè nùà mbaâ faá bɔ̀ nuaré déì nɔ sam, bɔ́ né dé bɔɔ̀n yíb ŋuɔɔ́b, bɔ́ né veên bɔɔ́ bele, bɔ́ né yàgà ndeé; mè dèn ŋgwéh faá nùà wèh-kàgàlɔ̀ŋ làmpɔ̂ŋ hên ndɔ, mè né cu wò mé dé sâ vra kókoó mbaá.
11 O fariseu ficou em pé e orava de si para si mesmo, desta forma: “Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano.
12 Dé mò, lè sɔ́ndè dɔɔ́ŋ, mè né yeé yáb teèn jolo cieé fèfà. Lè bɔ̀ njèh mò dɔɔ́ŋ, njií mé baá yulà dɔɔ́ŋ, mè né yeé mbe teèn cécéné sɔm, mè haá wò.
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo o que ganho.”
13 «Nùà wèh-kàgàlɔ̀ŋ làmpɔ̂ŋ doô njebá sua le dé seèn ké jomo, à sulí njií njolo doó mé kú mene, ye Càŋ a: Óè Càŋ mò, mè né nùà veên, kɔ́ yeè mè jere teèn.»
13 O publicano, estando em pé, longe, nem mesmo ousava levantar os olhos para o céu, mas batia no peito, dizendo: “Ó Deus, tem pena de mim, que sou pecador!”
14 Yeésò den cuù baá-re ye bɔ́ a: «Mè tueé bí, Càŋ lé kwaá lɔɔ̀ naâ sòn Farisiên hèllè ménâ, à ŋgweé seér dé nùà làmpɔ̂ŋ doô. Nùà làmpɔ̂ŋ doô nde cu lɔ ndeé, sâ à baá gi dé seèn beè Càŋ dilísé; nùà lòbò kàŋ hèllè le. Bí kɔ́ɔ ye, nuaá mé né ter ŋgumó ŋaá dɔɔ́ŋ, bɔ́ nde né bú doó baá njií, te bɔ́ ter komo njií seér nùà dɔlê.»
14 Digo a vocês que este desceu justificado para a sua casa, e não aquele. Porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Jomo sâ bɔ̀ nùàr né mé bɔ̀ huaán ká yoòr Yeésò weh ndeê, bɔ́ weh nde bilî mé bɔ̀ dé mbembɔgɔ̀ mene, te à kema njií bɔ́ be yoòr. Bɔ̀ mbɔ̀ŋ yeé ŋene aá ménâ, bɔ́ nde seér cu bɔ̀ nùàr lòù.
15 Traziam também as crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos, ao verem isso, os repreendiam.
16 Yeésò yilá njiî bɔ̀ huaán doô ká toò seèn ndɔ, ye bɔ̀ mbɔ̀ŋ a: «Bí kwá bɔ̀ huaán ndeè ká yoòr mò, bí té bɔ́ yín. Bí kɔ́ɔ ye, *Lò Càŋ né dé bɔ̀ɔ́ mé den né faá bɔ́ nɔ.
16 Jesus, porém, chamando as crianças para junto de si, disse:
17 Mè né tueé ye bí a, nuaá mé Lò Càŋ mé temé seèn mene faá huaán maàn nɔ wèh ŋgwéh dɔɔ́ŋ, teèn yílá ndé ŋgwéh.»
17 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
18 Nùà koô bɔ̀ *Jûf déì ndeè ye Yeésò a: «Nùà fèh-njèh dé bagaà né wò. Hên, mè bɔɔ́ nde né naàn, te mè kwa ye yɔ̀ŋ dé tètàgà wa?»
18 Certo homem de destaque perguntou a Jesus: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Yeésò ye bú a: «Wò mè nùà bagaà yilá né mé ŋgei wa? Nùà bagaà gi cegé né Càŋ.
19 Jesus respondeu:
20 Wò né gi *sóú kɔɔ́, ye: té yàgà ndé; té feh wúlá; té yíb ŋúɔ́b; té nuaré déì nyeén yoòr cɔ̀ kwá; ŋgwé sòn tele yeè mé meí yeè ndɔ.»
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério”, “não mate”, “não furte”, “não dê falso testemunho”, “honre o seu pai e a sua mãe”.
21 Nùà doô ye bú a: «Mè lé jolo duɔɔ́m naâ ménâ, sâ mè née ndà ye, mè né yeé bɔ̀ dé sâ jolo gií.»
21 Então o homem disse: — Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Yeésò yeé ŋgweé aá ménâ, ye bú a: «Le cu née wò njèh cén ye: ndé gò sɔ̀m gí-re bɔ̀ njèh yeè dɔɔ́ŋ, wò geé haá njií bɔ̀ saám bɔ̀ kàgàlɔ̀ŋ sâ, te wò kwa seér ŋgúlú ké ter te vulúu. Jomo sâ wò ndeè, wò bele mè ndɔ.»
22 Ouvindo isso, Jesus lhe disse:
23 Nùà hèllè yeé nde ŋgweé njií faá bèh mân, à munó njií gi ŋgúlú seèn dɔɔ́ŋ, temé kuú yuo bú lè ndɔ.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Yeésò ke njií bú ndɔ, ye bɔ̀ nùàr a: «Né taré mé bɔ̀ lilieê bɔ̀ yila *Lò Càŋ.
24 Jesus, vendo-o assim triste, disse:
25 Ŋgweéh né taré mé ŋgelobà yila kela te lɔ́ŋ kɔ̀gɔ̀târ wa? Né ménâ mé nùà lieê ndɔ; te Lò Càŋ yilâ taré kela nde né dé seèn mé dé ŋgelobà.»
25 Porque é mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Bɔ̀ nùàr yeé ŋgweé aá ménâ, bɔ́ ye: «Sâ, mɔ né mân, nuaá mé nde né yili yuo, né neì?»
26 Os que ouviram isto perguntaram: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Yeésò ye bɔ́ a: «Njií mé né bɔ̀ nùàr taré yɔgɔ́, beè Càŋ táré ŋgwéh.»
27 Mas Jesus respondeu:
28 Piêr ye bú á: «Ŋgweéh béh hên vu lɔ gi aá bɔ̀ njèh beèh sâ, béh bele wò mà.»
28 Então Pedro disse: — Eis que nós deixamos nossa casa e seguimos o senhor.
29 Yeésò ye bɔ́ a: «Mè né tueé ye bí a, mɔ nuaré déì vu lɔ gwà seèn wa, né veèh seèn wa, né mene bei mé dìm, né mene tele bɔ̂ meí, né mene ŋuna, mɔ à bɔ́ vu lɔ né felè Lò Càŋ,
29 Jesus lhes respondeu:
30 bú a: kɔ́ɔ ye, nyí nde cu né ménâ cafanê kwa yɔgɔ́ keéh, te nyí ndeè te *wɔ́ŋ dé feê kwa bilí cu ye mé yɔ̀ŋ tètàgà mene.»
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Yeésò weh bɔ̀ mbɔ̀ŋ seèn yulà cùɔ̀b fà, ye bɔ́ a: «Hên, béh bí ŋaá nde baá ké Jerusalem sâ. Njií mé bɔ̀ *sòn-Càŋ bɔ̀ lé naá giì felè mò *Huaán Nùàr nyagá kwaá dɔɔ́ŋ, nde gi né ké teèn mboón.
31 Chamando os doze para um lado, Jesus lhes disse:
32 Bɔ́ nde né Huaán Nùàr beè bɔ̀ lòù bɔ̀ jɔgɔ́ yií. Bɔ̀ lòù bɔ̀ nde né bú seb, bɔ́ selé bú; bɔ́ nde né bú dèh yoòr kulú su,
32 Ele será entregue aos gentios, que vão zombar dele, insultá-lo e cuspir nele.
33 bɔ́ lobo bú, bɔ́ wula sɔm bú. Lè cieé tagáre, à nde cu né lè cio komo yuo ndɔ.»
33 Depois de açoitá-lo, eles o matarão, mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 À yeé tueé gi aá mân, bɔ̀ mbɔ̀ŋ ŋgwé kɔ́ ŋgwéh lág; njeré déì lé ndegé yɔgɔ́ naâ bɔ́ lòù.
34 Eles, porém, não entenderam nada disso. O significado dessas palavras lhes era encoberto, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Yeésò yeé nde aá Jerikò waá, sâ tácugó déì né te sòn ceêr njèh dua den.
35 Aconteceu que, quando Jesus se aproximava de Jericó, um cego estava sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Nùà hèllè yeé ŋgweé bɔ̀ nùàr baá kem kelá, à bie kwɔ̀m.
36 E, ouvindo o barulho da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Bɔ́ ye bú a: «Né Yeésò nùà Najarêt kela né kɔɔ́.»
37 Anunciaram-lhe que Jesus, o Nazareno, estava passando.
38 À sɔm hueh ndɔ, ye: «Yeésò ŋunà *Davîd, kɔ́ yeè mè jere teèn.»
38 Então ele gritou: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
39 Bɔ̀ gè toò bɔ̀ mé baá kwarè seèn yeé ŋgweé aá ménâ, bɔ́ nde seér bú lòù, ye bú a: «Máb sòn yeè doó sâ.» Mé njéh mene, à kɔ lom né méménâ ké ter tueé lɔgɔ́ njiî, ye: «Ŋunà Davîd, kɔ́ yeè mè jere teèn.»
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse. Mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
40 Yeésò njebá le ndɔ, ye bɔ́ dèrrè ndê mé bú. À yeé baá ká kwarè Yeésò, Yeésò ye bú a:
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. E, tendo ele chegado, Jesus perguntou:
41 «Wò ye mè a: gàm nyí naàn wa?» Ye Yeésò a: «Fehtoò mò, bɔ́ yeè te mè ŋene njolo teèn.»
41 — O que você quer que eu lhe faça? Ele respondeu: — Senhor, que eu possa ver de novo.
42 Yeésò ye bú a: «Ŋéné njolo ŋenè! Wò né temé yoòr mò kwaá njií, wò yili yuo aá kèn.»
42 Jesus lhe disse:
43 Njolo seèn kwɔgɔ yuo doó sâ ndɔ. À yuo bele lom Yeésò nenɔɔ́ŋ, à né mé Càŋ teter seén ndeé. Bɔ̀ɔ́ mé lé naâ ŋené dɔɔ́ŋ seén gi Càŋ ménâ ndɔ.
43 Imediatamente ele passou a ver de novo e seguia Jesus, glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.