Lucas 14

Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Loù sóù déì Yeésò nde ké gwò nùà koô bɔ̀ *Farisiên cén déì bèh yáb yieê. Bɔ̀ɔ́ mé lé naâ doó sâ dɔɔ́ŋ né Yeésò ke den.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 Nuaré déì lé naâ doó sâ teèn ndɔ, à né mé beén fufulû mân yoòr; à né toò Yeésò njebá den.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 Yeésò yeé ŋene aá ménâ, à bie njií mé bɔ̀ *njí-sóù mé bɔ̀ Farisiên, ye bɔ́ a: «Mɔ bɔ́ taré sɔm nùàr loù sóù, né jolo wa, jòlò ŋgwéh wa?»
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Bɔ́ sòn kòmò ŋgwéh. Yeé baá môn, Yeésò taré sɔm nùàr beên hèllè ndɔ, yi njií bú. À tueé njií mé bɔ̀ nùàr ndɔ, ye bɔ́ a:
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 «Hên, mɔ lètenè biì ŋunà nuaré déì, wa nàgà seèn wa, die yila ké dòù loù sóù, à bú beè nomo lègè sɔ̀m ndé ŋgwéh wa?»
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Dé sâ gela yɔgɔ́ cu bɔ́.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Bɔ̀ɔ́ mé bɔ́ yilá njií naâ bèh yâb hèllè né bèh denè lòù balé fɔɔ́n. Yeésò yeé ŋene aá ménâ, à ye bɔ́ a:
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 «Mɔ nuaré déì sua véh, à yilá njií wò ké gwò seèn bèh kùrmò yieê, té bèh denè dé koô kè wèh; kɔ ŋgweéh à naâ nùà dueè mé né wò yɔgɔ́ teèn yilá keéh ndɔ.
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 Mɔ nùà koô doô waà, nùà gwà mé naâ bí fà dɔɔ́ŋ yilá doô nde né wò ter komo sɔm, nùà koô hèllè den keéh, wò nde seér ké jomo bɔ̀ nùàr mé fegùlì mene den ndeé.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Mɔ bɔ́ né wò yilá, ndé dèn sér ké jomo bɔ̀ nùàr, te nùà gwà ŋene ménâ, à yilá kwaá njií seér wò te bèh denè dé koô, te wò lie ye njolò bɔ̀ nùàr doó sâ dɔɔ́ŋ.»
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 À den cuù ye bɔ́ a: «Bí kɔ́ɔ ye, nuaá mé né ter ŋgumó ŋaá dɔɔ́ŋ, bɔ́ nde né bú doó baá njií, te bɔ́ ter komo njií seér nùà dɔlê.»
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Yeésò tueé njií mé nùà gwà ndɔ, ye bú a: «Mɔ wò né bɔ̀ nùàr bèh kùrmò yilá njiî, té bɔ̀ mbeí yeè mé bɔ̀ nùàr yeè bɔ́ bɔ̀ lilieê bɔ̀ teèn yílá kéh; mɔ sam, bɔ́ nde cu né wò sòn sâ yilá haá sɔm.
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Mɔ wò gwaán né bɔ̀ nùàr bèh kùrmò yílá njiî, yílá sér bɔ̀ saâm bɔ̀ mé bɔ̀ tácɔgɔ́, bɔ̀ɔ́ mé be sam gule sam, mé bɔ̀ cùgò njolo bɔ̀ ndɔ.
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 Bɔ̀ sâ bɔ̀ mé terreb sam, bɔ́ wò sòn sâ yílá há sɔ̀m ndé cú; te Càŋ kulu seér wò kɔɔ́, à ndeè gwɔm wò loù mé bɔ̀ didilî bɔ̀ nde né te cio komo yuo gií.»
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Bɔ̀ɔ́ mé né te yâb sâ yeé ŋgweé gi aá ménâ, cén déì lètenè bɔɔ̀n ye Yeésò a: «Njua né felè nuaá mé nde né yáb ké te *Lò Càŋe yieé teèn!»
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 Yeésò deên ndɔ, ye bú a: «Nuaré déì lé naâ kùrmò neé, à yilá njií bɔ̀ nùàr kókoó teèn.
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Cu yeé wulu baá, ye nùà seê seèn a: Ndé júée bɔ̀ nùàr a: yáb baá gi doó, bɔ́ ndê yíé bá yieè ma.
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 Bɔ́ dɔɔ́ŋ, nùà kàn ye bú a: Nyí kuún aá kèn. Nùà toò jɔ̀gɔ̀ ye nùà seê a: Nyí lé naâ ŋueèh ŋge, nyí jɔ̀gɔ̀ nde née yɔŋ ke ye; kúkùr yeè, té ndè.
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 Dé jomò ye bú a: Nyí lé naâ nàgà yulà ŋge, nyí nde née bɔ́ fèfà fèfà laáb, te bɔ́ kie ke boór ye; kúkùr yeè, té ndè.
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 Dé tagâr ye bú a: Nyí jɔgɔ baá véh, nyí teèn wá ndé cú.
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 «Nùà seê doô cu cuù, à tueé mé tele seê seèn ménâ ndɔ. Temé ŋaâ tele lè, à ye nùà seê seèn a: Gɔ̀ gɔɔ̀, ndé yílá wèh bèlè bɔ̀ nùàr ceceér, mé ké mbartɔgɔ̂ mene; yílá ndê bèlè mé bɔ̀ saâm bɔ̀, mé bɔ̀ tácɔgɔ́ bɔ́ bɔ̀ cùgò njolo bɔ̀ mé bɔ̀ɔ́ mé be sam gule sam dɔɔ́ŋ.
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 «Jomo sâ, nùà seê doô cu cuù ndɔ, ye bú a: Tele mò, mè yilá wa giì aá mé bɔ́ kèn; bèh née cu le ye.
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 Tele ye bú a: Ndé bèlè bá kènê ké jomo lɔɔ̂ mé yí fei ceceér, sìè ndê bèlè mé bɔ̀ nùàr lòù, te gwà mò yuú mé njéh.
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 Mè tueé bí: mè la naâ bɔ̀ toò jɔ̀gɔ̀ bɔ̀ mbaá yilá kuú, bɔ́ yáb mò sònò nágá kéh ndé cú.»
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 Cìlì nùàr ŋgún né Yeésò jomo kem bele. À bele seér ndɔ, ye bɔ́ a:
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 «Nuaá mé gwaán né jomo mò beleè dɔɔ́ŋ, bú a: gwàn kélá mè mé bɔ̀ nùàr seèn, né mene tele bɔ̂ meí seèn; né mene veèh seèn mé bɔ̀ ŋuna seèn; né mene bei, né mene dìm, né mene tie seèn; dɔɔ́ŋ, bú a: gwàn kélá mè mé bɔ́. À gwaán kela cu mè mé yɔ̀ŋ seèn nùà njèh ndɔ. Mɔ sam, à mbɔ̀ŋ mò dèn kòmò ndé ŋgwéh.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Nuaá mé toú gèr mé be seèn jɔ́gɔ́ ŋgwéh, à mè bèlè ŋgwéh dɔɔ́ŋ, mbɔ̀ŋ mò dèn kòmò ndé ŋgwéh ndɔ.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 «Sâ mɔ lètenè biì nuaré déì nde aá gwà sieé, bú a, dèn ndé doó, à taáŋ nyegé gi. Mɔ kàgàlɔ̀ŋ nde né wulú, à duɔɔ́m ye seé gwà hèllè.
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 Mɔ sam, à nde né léláŋ maàŋ gwà si cegé, kàgàlɔ̀ŋ gi yuo, gwà le toò. Sâ bɔ̀ nùàr nde né mé ja kuú den,
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 ye: kè nùàr hèllè kán, à duɔɔ́m giì dág; ké jomo beè mvúâr.
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 «Déì né cu mân: Mɔ mgbè déì gwaán né taáb mé mbeí lieê, bú a, dèn cèrè doó, à taáŋ nyegé gi bɔ̀ nùàr seèn, ye bɔ̀ nùàr nyî né cegé kám yulà. Mɔ mbeí kem waà mé bɔ̀ nùàr kam ndètoón, nyí nde né mé bɔ́ lieé komo wa?
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Mɔ sam, bú a, témá kóbó njí lòm mbeí be jɔ̀gɔ̀, te pɔ́ŋ die.
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 «Sâ, kɔ bí taáŋ nyegé ménâ ndɔ, wanɔɔ́ŋ nuaré déì seèn mbɔ̀ŋ mò mbaá ŋá kòmò ndé ŋgwéh, mɔ à bɔ̀ njèh seèn dɔɔ́ŋ ŋgɔ́n ŋgwéh.»
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 «Túɔ́m né njèh bagaà. Á mɔ túɔ́m cuaré baá, bɔ́ bɔɔ́ ŋgulí cu nde né bú naàn wa?
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 Sâ gi aá kèn; à yelle sam, à tàbè gàm ndé cú ndɔ. Bɔ́ bú su njií nde aá cie mbaá. Nuaá né mé tie dé ŋgweê, bú a, ŋgwé nyégé bagasé.»
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.