Lucas 14

Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Loù sóù déì Yeésò nde ké gwò nùà koô bɔ̀ *Farisiên cén déì bèh yáb yieê. Bɔ̀ɔ́ mé lé naâ doó sâ dɔɔ́ŋ né Yeésò ke den.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 Nuaré déì lé naâ doó sâ teèn ndɔ, à né mé beén fufulû mân yoòr; à né toò Yeésò njebá den.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Yeésò yeé ŋene aá ménâ, à bie njií mé bɔ̀ *njí-sóù mé bɔ̀ Farisiên, ye bɔ́ a: «Mɔ bɔ́ taré sɔm nùàr loù sóù, né jolo wa, jòlò ŋgwéh wa?»
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 Bɔ́ sòn kòmò ŋgwéh. Yeé baá môn, Yeésò taré sɔm nùàr beên hèllè ndɔ, yi njií bú. À tueé njií mé bɔ̀ nùàr ndɔ, ye bɔ́ a:
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 «Hên, mɔ lètenè biì ŋunà nuaré déì, wa nàgà seèn wa, die yila ké dòù loù sóù, à bú beè nomo lègè sɔ̀m ndé ŋgwéh wa?»
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Dé sâ gela yɔgɔ́ cu bɔ́.
6 A isto nada puderam responder.
7 Bɔ̀ɔ́ mé bɔ́ yilá njií naâ bèh yâb hèllè né bèh denè lòù balé fɔɔ́n. Yeésò yeé ŋene aá ménâ, à ye bɔ́ a:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 «Mɔ nuaré déì sua véh, à yilá njií wò ké gwò seèn bèh kùrmò yieê, té bèh denè dé koô kè wèh; kɔ ŋgweéh à naâ nùà dueè mé né wò yɔgɔ́ teèn yilá keéh ndɔ.
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 Mɔ nùà koô doô waà, nùà gwà mé naâ bí fà dɔɔ́ŋ yilá doô nde né wò ter komo sɔm, nùà koô hèllè den keéh, wò nde seér ké jomo bɔ̀ nùàr mé fegùlì mene den ndeé.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Mɔ bɔ́ né wò yilá, ndé dèn sér ké jomo bɔ̀ nùàr, te nùà gwà ŋene ménâ, à yilá kwaá njií seér wò te bèh denè dé koô, te wò lie ye njolò bɔ̀ nùàr doó sâ dɔɔ́ŋ.»
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 À den cuù ye bɔ́ a: «Bí kɔ́ɔ ye, nuaá mé né ter ŋgumó ŋaá dɔɔ́ŋ, bɔ́ nde né bú doó baá njií, te bɔ́ ter komo njií seér nùà dɔlê.»
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Yeésò tueé njií mé nùà gwà ndɔ, ye bú a: «Mɔ wò né bɔ̀ nùàr bèh kùrmò yilá njiî, té bɔ̀ mbeí yeè mé bɔ̀ nùàr yeè bɔ́ bɔ̀ lilieê bɔ̀ teèn yílá kéh; mɔ sam, bɔ́ nde cu né wò sòn sâ yilá haá sɔm.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Mɔ wò gwaán né bɔ̀ nùàr bèh kùrmò yílá njiî, yílá sér bɔ̀ saâm bɔ̀ mé bɔ̀ tácɔgɔ́, bɔ̀ɔ́ mé be sam gule sam, mé bɔ̀ cùgò njolo bɔ̀ ndɔ.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Bɔ̀ sâ bɔ̀ mé terreb sam, bɔ́ wò sòn sâ yílá há sɔ̀m ndé cú; te Càŋ kulu seér wò kɔɔ́, à ndeè gwɔm wò loù mé bɔ̀ didilî bɔ̀ nde né te cio komo yuo gií.»
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 Bɔ̀ɔ́ mé né te yâb sâ yeé ŋgweé gi aá ménâ, cén déì lètenè bɔɔ̀n ye Yeésò a: «Njua né felè nuaá mé nde né yáb ké te *Lò Càŋe yieé teèn!»
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Yeésò deên ndɔ, ye bú a: «Nuaré déì lé naâ kùrmò neé, à yilá njií bɔ̀ nùàr kókoó teèn.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Cu yeé wulu baá, ye nùà seê seèn a: Ndé júée bɔ̀ nùàr a: yáb baá gi doó, bɔ́ ndê yíé bá yieè ma.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 Bɔ́ dɔɔ́ŋ, nùà kàn ye bú a: Nyí kuún aá kèn. Nùà toò jɔ̀gɔ̀ ye nùà seê a: Nyí lé naâ ŋueèh ŋge, nyí jɔ̀gɔ̀ nde née yɔŋ ke ye; kúkùr yeè, té ndè.
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 Dé jomò ye bú a: Nyí lé naâ nàgà yulà ŋge, nyí nde née bɔ́ fèfà fèfà laáb, te bɔ́ kie ke boór ye; kúkùr yeè, té ndè.
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 Dé tagâr ye bú a: Nyí jɔgɔ baá véh, nyí teèn wá ndé cú.
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 «Nùà seê doô cu cuù, à tueé mé tele seê seèn ménâ ndɔ. Temé ŋaâ tele lè, à ye nùà seê seèn a: Gɔ̀ gɔɔ̀, ndé yílá wèh bèlè bɔ̀ nùàr ceceér, mé ké mbartɔgɔ̂ mene; yílá ndê bèlè mé bɔ̀ saâm bɔ̀, mé bɔ̀ tácɔgɔ́ bɔ́ bɔ̀ cùgò njolo bɔ̀ mé bɔ̀ɔ́ mé be sam gule sam dɔɔ́ŋ.
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 «Jomo sâ, nùà seê doô cu cuù ndɔ, ye bú a: Tele mò, mè yilá wa giì aá mé bɔ́ kèn; bèh née cu le ye.
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 Tele ye bú a: Ndé bèlè bá kènê ké jomo lɔɔ̂ mé yí fei ceceér, sìè ndê bèlè mé bɔ̀ nùàr lòù, te gwà mò yuú mé njéh.
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Mè tueé bí: mè la naâ bɔ̀ toò jɔ̀gɔ̀ bɔ̀ mbaá yilá kuú, bɔ́ yáb mò sònò nágá kéh ndé cú.»
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Cìlì nùàr ŋgún né Yeésò jomo kem bele. À bele seér ndɔ, ye bɔ́ a:
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 «Nuaá mé gwaán né jomo mò beleè dɔɔ́ŋ, bú a: gwàn kélá mè mé bɔ̀ nùàr seèn, né mene tele bɔ̂ meí seèn; né mene veèh seèn mé bɔ̀ ŋuna seèn; né mene bei, né mene dìm, né mene tie seèn; dɔɔ́ŋ, bú a: gwàn kélá mè mé bɔ́. À gwaán kela cu mè mé yɔ̀ŋ seèn nùà njèh ndɔ. Mɔ sam, à mbɔ̀ŋ mò dèn kòmò ndé ŋgwéh.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Nuaá mé toú gèr mé be seèn jɔ́gɔ́ ŋgwéh, à mè bèlè ŋgwéh dɔɔ́ŋ, mbɔ̀ŋ mò dèn kòmò ndé ŋgwéh ndɔ.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 «Sâ mɔ lètenè biì nuaré déì nde aá gwà sieé, bú a, dèn ndé doó, à taáŋ nyegé gi. Mɔ kàgàlɔ̀ŋ nde né wulú, à duɔɔ́m ye seé gwà hèllè.
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Mɔ sam, à nde né léláŋ maàŋ gwà si cegé, kàgàlɔ̀ŋ gi yuo, gwà le toò. Sâ bɔ̀ nùàr nde né mé ja kuú den,
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 ye: kè nùàr hèllè kán, à duɔɔ́m giì dág; ké jomo beè mvúâr.
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 «Déì né cu mân: Mɔ mgbè déì gwaán né taáb mé mbeí lieê, bú a, dèn cèrè doó, à taáŋ nyegé gi bɔ̀ nùàr seèn, ye bɔ̀ nùàr nyî né cegé kám yulà. Mɔ mbeí kem waà mé bɔ̀ nùàr kam ndètoón, nyí nde né mé bɔ́ lieé komo wa?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Mɔ sam, bú a, témá kóbó njí lòm mbeí be jɔ̀gɔ̀, te pɔ́ŋ die.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 «Sâ, kɔ bí taáŋ nyegé ménâ ndɔ, wanɔɔ́ŋ nuaré déì seèn mbɔ̀ŋ mò mbaá ŋá kòmò ndé ŋgwéh, mɔ à bɔ̀ njèh seèn dɔɔ́ŋ ŋgɔ́n ŋgwéh.»
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 «Túɔ́m né njèh bagaà. Á mɔ túɔ́m cuaré baá, bɔ́ bɔɔ́ ŋgulí cu nde né bú naàn wa?
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 Sâ gi aá kèn; à yelle sam, à tàbè gàm ndé cú ndɔ. Bɔ́ bú su njií nde aá cie mbaá. Nuaá né mé tie dé ŋgweê, bú a, ŋgwé nyégé bagasé.»
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.