Hebreus 4
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs NVI
1 Càŋ lé naá giì béh ndéb tieè kwaá lɔɔ́, ye béh nde né bèh dù ké yoòr nyî kwa, te béh bɔ́ den ké sâ. Sâ mɔ né mân bɔ̀ nùàr mò, bí kè nyégé keè, te nuaré déì lètenè biì dèn cú faá à nde né bèh sâ liím nɔ.
1 Visto que nos foi deixada a promessa de entrarmos no descanso de Deus, temamos que algum de vocês pense que tenha falhado.
2 Lòù sam, béh baá gi mé tie Njàgà Bagaà faá bɔ̀ jɔ̀gɔ̀ bɔ̀ lɔ naá giì mé tie cî ké ya dueè nɔ. Njèh cén, bɔ́ lɔ dé bɔɔ̀n ŋgweé faŋ deén naâ lòù, bɔ́ temé teèn kwá njí ŋgwéh. Yeé baá môn, lé bɔ́ dé bɔɔ̀n gàm ná cû ndɔ.
2 Pois as boas novas foram pregadas também a nós, tanto quanto a eles; mas a mensagem que eles ouviram de nada lhes valeu, pois não foi acompanhada de fé por aqueles que a ouviram.
3 Dé beèh mé né gi temé cén yoòr seèn kwaá njií dɔɔ́ŋ, béh nde né teèn yilá. Né bèh dù mé Càŋ lé ye:
3 Pois nós, os que cremos, é que entramos naquele descanso, conforme Deus disse: "Assim jurei na minha ira: Jamais entrarão no meu descanso" — embora as suas obras estivessem concluídas desde a criação do mundo.
4 Nde cu beré déì te mvù Càŋe né felè cieé téhbeèh nyagá kwaá ndɔ, ye: Càŋ lé bɔɔ́ giì naâ seé. Yeé baá mé cieé téhbeh, à du sɔɔ́ lòù ma.
4 Pois em certo lugar ele falou sobre o sétimo dia, nestas palavras: "No sétimo dia Deus descansou de toda obra que realizara".
5 Bèh dù cên sâ né te mvù Càŋe nyagá den, ye:
5 E de novo, na passagem citada há pouco, diz: "Jamais entrarão no meu descanso".
6 Bɔ̀ léí toò bɔ̀ mé lé Njàgà Bagaà ŋgweé lɔgɔ́ naâ kɔɔ́ lé bèh dù sâ yílá ná ŋgwêh ndɔ. Lòù sam, bɔ́ lɔ temé teèn kwá njí ná ŋgwêh. Mɔ né mân, sâ bèh sâ née teèn ye, né bɔ̀ jomo bɔ̀ kela den.
6 Entretanto, resta entrarem alguns naquele descanso, e aqueles a quem anteriormente as boas novas foram pregadas não entraram, por causa da desobediência.
7 Yeé baá mân, Càŋ sie kwaá cu cieé dé hiîn, à yilá kwaá cieé bú sâ lan”. Te nde nde, Càŋ tueé keéh ye sònò *Davîd faá mè la naâ nyagá nɔ, ye:
7 Por isso Deus estabelece outra vez um determinado dia, chamando-o "hoje", ao declarar muito tempo depois, por meio de Davi, de acordo com o que fora dito antes: "Se hoje vocês ouvirem a sua voz, não endureçam o coração".
8 Hên mɔ Josúê sé lɔ naá giì bɔ̀ tele beèh léí jɔ̀gɔ̀ bèh dù lemé yií, Càŋ sé naá cuù cieé déì sie kwaá wa?
8 Porque, se Josué lhes tivesse dado descanso, Deus não teria falado posteriormente a respeito de outro dia.
9 Mè tueé bí, sâ bèh dù sâ née teèn ye, né bɔ̀ nùàr Càŋ kela den. À né faá dù dé loù cieé téhbeh mé Càŋ lɔ duú naâ teèn nɔ.
9 Assim, ainda resta um descanso sabático para o povo de Deus;
10 Nuaá mé yila te dù sâ nde né dé kèì cên du, faá Càŋ lɔ naâ seé seèn bɔɔ́ gií, à du dé kèì cên nɔ.
10 pois todo aquele que entra no descanso de Deus, também descansa das suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Sâ belà, béh fágá lòm feh dé teèn yilâ, béh té gwàn mé cén déì lètenè beèh ŋgeén sòn Càŋ, à liím bèh dù sâ, faá bɔ̀ léí toò bɔ̀ nɔ.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar nesse descanso, para que ninguém venha a cair, seguindo aquele exemplo de desobediência.
12 Ŋgòr Càŋ né làŋ, à né léláŋ terrèb, à né bòù nulá yɔgɔ́, kèb fà dɔɔ́ŋ nulásé túéŋ. À nula yila nde né yí te njolo temê mbaá, à né mé sùàrmú bɔ̂ cègè weé ndeé; à né mé mùnò nùàr tená ndeé, à né mé tuaá lè nùàr ŋɔbé ndeé ndɔ.
12 Pois a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais afiada que qualquer espada de dois gumes; ela penetra ao ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e julga os pensamentos e intenções do coração.
13 Njií mé nde né njolò Càŋ lòù leér le teèn sam. Dàm bɔ̀ njií mé Càŋ lɔ si giì naâ dɔɔ́ŋ né gi njolò seèn. Nùà kàn ŋgúlú mé be seèn sulá nde né toò seèn.
13 Nada, em toda a criação, está oculto aos olhos de Deus. Tudo está descoberto e exposto diante dos olhos daquele a quem havemos de prestar contas.
14 Béh né mé ŋgàŋ sèmè beèh dé koô teèn. Ŋgàŋ sèmè sâ né Yeésò *Kristò Ŋunà Càŋ, à lé naâ ké ter te vulúu ŋaá ndeé, à den ké felèbɔ̀. Mɔ né mân, béh sìè lòm ŋgòr Càŋ tég, béh né mé njéh toò bɔ̀ nùàr njebá.
14 Portanto, visto que temos um grande sumo sacerdote que adentrou os céus, Jesus, o Filho de Deus, apeguemo-nos com toda a firmeza à fé que professamos,
15 Ŋgàŋ sèmè beèh dé koô né béh jere kɔɔ́, à né gi yuaâ beèh kɔɔ́ ndɔ. Lòù sam, bɔ́ lé naâ bú te njèh dɔɔ̂ŋ ceéh, bɔ́ lé bú ceéh naâ faá béh nɔ. Njèh cén, dé seèn à lɔ veên déì cór ná ŋgwêh.
15 pois não temos um sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas, mas sim alguém que, como nós, passou por todo tipo de tentação, porém, sem pecado.
16 Mɔ né mân, belà, bí ndê, béh bilí nde gi ké kwarè kɔgɔ Càŋ bèh fùgò kuû, béh té njeré déì nyàmè. Ké teèn sâ, à nde né béh jere kɔɔ́, béh nde né mé fùgò beè seèn yieé kuú ndɔ. Béh hin, mɔ njeré déì né béh yɔgɔ́, te gam béh.
16 Assim sendo, aproximemo-nos do trono da graça com toda a confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça que nos ajude no momento da necessidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.