Hebreus 4

Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Càŋ lé naá giì béh ndéb tieè kwaá lɔɔ́, ye béh nde né bèh dù ké yoòr nyî kwa, te béh bɔ́ den ké sâ. Sâ mɔ né mân bɔ̀ nùàr mò, bí kè nyégé keè, te nuaré déì lètenè biì dèn cú faá à nde né bèh sâ liím nɔ.
1 Portanto, visto que nos foi deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, tenhamos cuidado para não parecer que algum de vocês deixou de alcançá-la.
2 Lòù sam, béh baá gi mé tie Njàgà Bagaà faá bɔ̀ jɔ̀gɔ̀ bɔ̀ lɔ naá giì mé tie cî ké ya dueè nɔ. Njèh cén, bɔ́ lɔ dé bɔɔ̀n ŋgweé faŋ deén naâ lòù, bɔ́ temé teèn kwá njí ŋgwéh. Yeé baá môn, lé bɔ́ dé bɔɔ̀n gàm ná cû ndɔ.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, exatamente como aconteceu com eles. Mas a palavra que eles ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foram unidos por meio da fé com aqueles que a ouviram.
3 Dé beèh mé né gi temé cén yoòr seèn kwaá njií dɔɔ́ŋ, béh nde né teèn yilá. Né bèh dù mé Càŋ lé ye:
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus disse: “Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’” Ele disse isso, mesmo que as obras já estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Nde cu beré déì te mvù Càŋe né felè cieé téhbeèh nyagá kwaá ndɔ, ye: Càŋ lé bɔɔ́ giì naâ seé. Yeé baá mé cieé téhbeh, à du sɔɔ́ lòù ma.
4 Porque, em certo lugar, assim disse a respeito do sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todas as obras que tinha feito.”
5 Bèh dù cên sâ né te mvù Càŋe nyagá den, ye:
5 E, novamente, no mesmo lugar: “Não entrarão no meu descanso.”
6 Bɔ̀ léí toò bɔ̀ mé lé Njàgà Bagaà ŋgweé lɔgɔ́ naâ kɔɔ́ lé bèh dù sâ yílá ná ŋgwêh ndɔ. Lòù sam, bɔ́ lɔ temé teèn kwá njí ná ŋgwêh. Mɔ né mân, sâ bèh sâ née teèn ye, né bɔ̀ jomo bɔ̀ kela den.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns naquele descanso e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Yeé baá mân, Càŋ sie kwaá cu cieé dé hiîn, à yilá kwaá cieé bú sâ lan”. Te nde nde, Càŋ tueé keéh ye sònò *Davîd faá mè la naâ nyagá nɔ, ye:
7 de novo, determina certo dia, “hoje”, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes tinha sido declarado: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração.”
8 Hên mɔ Josúê sé lɔ naá giì bɔ̀ tele beèh léí jɔ̀gɔ̀ bèh dù lemé yií, Càŋ sé naá cuù cieé déì sie kwaá wa?
8 Ora, se Josué lhes tivesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Mè tueé bí, sâ bèh dù sâ née teèn ye, né bɔ̀ nùàr Càŋ kela den. À né faá dù dé loù cieé téhbeh mé Càŋ lɔ duú naâ teèn nɔ.
9 Portanto, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Nuaá mé yila te dù sâ nde né dé kèì cên du, faá Càŋ lɔ naâ seé seèn bɔɔ́ gií, à du dé kèì cên nɔ.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Sâ belà, béh fágá lòm feh dé teèn yilâ, béh té gwàn mé cén déì lètenè beèh ŋgeén sòn Càŋ, à liím bèh dù sâ, faá bɔ̀ léí toò bɔ̀ nɔ.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo aquele exemplo de desobediência.
12 Ŋgòr Càŋ né làŋ, à né léláŋ terrèb, à né bòù nulá yɔgɔ́, kèb fà dɔɔ́ŋ nulásé túéŋ. À nula yila nde né yí te njolo temê mbaá, à né mé sùàrmú bɔ̂ cègè weé ndeé; à né mé mùnò nùàr tená ndeé, à né mé tuaá lè nùàr ŋɔbé ndeé ndɔ.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até o ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para julgar os pensamentos e propósitos do coração.
13 Njií mé nde né njolò Càŋ lòù leér le teèn sam. Dàm bɔ̀ njií mé Càŋ lɔ si giì naâ dɔɔ́ŋ né gi njolò seèn. Nùà kàn ŋgúlú mé be seèn sulá nde né toò seèn.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e expostas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Béh né mé ŋgàŋ sèmè beèh dé koô teèn. Ŋgàŋ sèmè sâ né Yeésò *Kristò Ŋunà Càŋ, à lé naâ ké ter te vulúu ŋaá ndeé, à den ké felèbɔ̀. Mɔ né mân, béh sìè lòm ŋgòr Càŋ tég, béh né mé njéh toò bɔ̀ nùàr njebá.
14 Tendo, pois, Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que adentrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Ŋgàŋ sèmè beèh dé koô né béh jere kɔɔ́, à né gi yuaâ beèh kɔɔ́ ndɔ. Lòù sam, bɔ́ lé naâ bú te njèh dɔɔ̂ŋ ceéh, bɔ́ lé bú ceéh naâ faá béh nɔ. Njèh cén, dé seèn à lɔ veên déì cór ná ŋgwêh.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa se compadecer das nossas fraquezas; pelo contrário, ele foi tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Mɔ né mân, belà, bí ndê, béh bilí nde gi ké kwarè kɔgɔ Càŋ bèh fùgò kuû, béh té njeré déì nyàmè. Ké teèn sâ, à nde né béh jere kɔɔ́, béh nde né mé fùgò beè seèn yieé kuú ndɔ. Béh hin, mɔ njeré déì né béh yɔgɔ́, te gam béh.
16 Portanto, aproximemo-nos do trono da graça com confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça para ajuda em momento oportuno.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.