Hebreus 4
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs ARIB
1 Càŋ lé naá giì béh ndéb tieè kwaá lɔɔ́, ye béh nde né bèh dù ké yoòr nyî kwa, te béh bɔ́ den ké sâ. Sâ mɔ né mân bɔ̀ nùàr mò, bí kè nyégé keè, te nuaré déì lètenè biì dèn cú faá à nde né bèh sâ liím nɔ.
1 Portanto, tendo-nos sido deixada a promessa de entrarmos no seu descanso, temamos não haja algum de vós que pareça ter falhado.
2 Lòù sam, béh baá gi mé tie Njàgà Bagaà faá bɔ̀ jɔ̀gɔ̀ bɔ̀ lɔ naá giì mé tie cî ké ya dueè nɔ. Njèh cén, bɔ́ lɔ dé bɔɔ̀n ŋgweé faŋ deén naâ lòù, bɔ́ temé teèn kwá njí ŋgwéh. Yeé baá môn, lé bɔ́ dé bɔɔ̀n gàm ná cû ndɔ.
2 Porque também a nós foram pregadas as boas novas, assim como a eles; mas a palavra da pregação nada lhes aproveitou, porquanto não chegou a ser unida com a fé, naqueles que a ouviram.
3 Dé beèh mé né gi temé cén yoòr seèn kwaá njií dɔɔ́ŋ, béh nde né teèn yilá. Né bèh dù mé Càŋ lé ye:
3 Porque nós, os que temos crido, é que entramos no descanso, tal como disse: Assim jurei na minha ira: Não entrarão no meu descanso; embora as suas obras estivessem acabadas desde a fundação do mundo;
4 Nde cu beré déì te mvù Càŋe né felè cieé téhbeèh nyagá kwaá ndɔ, ye: Càŋ lé bɔɔ́ giì naâ seé. Yeé baá mé cieé téhbeh, à du sɔɔ́ lòù ma.
4 pois em certo lugar disse ele assim do sétimo dia: E descansou Deus, no sétimo dia, de todas as suas obras;
5 Bèh dù cên sâ né te mvù Càŋe nyagá den, ye:
5 e outra vez, neste lugar: Não entrarão no meu descanso.
6 Bɔ̀ léí toò bɔ̀ mé lé Njàgà Bagaà ŋgweé lɔgɔ́ naâ kɔɔ́ lé bèh dù sâ yílá ná ŋgwêh ndɔ. Lòù sam, bɔ́ lɔ temé teèn kwá njí ná ŋgwêh. Mɔ né mân, sâ bèh sâ née teèn ye, né bɔ̀ jomo bɔ̀ kela den.
6 Visto, pois, restar que alguns entrem nele, e que aqueles a quem anteriormente foram pregadas as boas novas não entraram por causa da desobediência,
7 Yeé baá mân, Càŋ sie kwaá cu cieé dé hiîn, à yilá kwaá cieé bú sâ lan”. Te nde nde, Càŋ tueé keéh ye sònò *Davîd faá mè la naâ nyagá nɔ, ye:
7 determina outra vez um certo dia, Hoje, dizendo por Davi, depois de tanto tempo, como antes fora dito: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações.
8 Hên mɔ Josúê sé lɔ naá giì bɔ̀ tele beèh léí jɔ̀gɔ̀ bèh dù lemé yií, Càŋ sé naá cuù cieé déì sie kwaá wa?
8 Porque, se Josué lhes houvesse dado descanso, não teria falado depois disso de outro dia.
9 Mè tueé bí, sâ bèh dù sâ née teèn ye, né bɔ̀ nùàr Càŋ kela den. À né faá dù dé loù cieé téhbeh mé Càŋ lɔ duú naâ teèn nɔ.
9 Portanto resta ainda um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Nuaá mé yila te dù sâ nde né dé kèì cên du, faá Càŋ lɔ naâ seé seèn bɔɔ́ gií, à du dé kèì cên nɔ.
10 Pois aquele que entrou no descanso de Deus, esse também descansou de suas obras, assim como Deus das suas.
11 Sâ belà, béh fágá lòm feh dé teèn yilâ, béh té gwàn mé cén déì lètenè beèh ŋgeén sòn Càŋ, à liím bèh dù sâ, faá bɔ̀ léí toò bɔ̀ nɔ.
11 Ora, à vista disso, procuremos diligentemente entrar naquele descanso, para que ninguém caia no mesmo exemplo de desobediência.
12 Ŋgòr Càŋ né làŋ, à né léláŋ terrèb, à né bòù nulá yɔgɔ́, kèb fà dɔɔ́ŋ nulásé túéŋ. À nula yila nde né yí te njolo temê mbaá, à né mé sùàrmú bɔ̂ cègè weé ndeé; à né mé mùnò nùàr tená ndeé, à né mé tuaá lè nùàr ŋɔbé ndeé ndɔ.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até a divisão de alma e espírito, e de juntas e medulas, e é apta para discernir os pensamentos e intenções do coração.
13 Njií mé nde né njolò Càŋ lòù leér le teèn sam. Dàm bɔ̀ njií mé Càŋ lɔ si giì naâ dɔɔ́ŋ né gi njolò seèn. Nùà kàn ŋgúlú mé be seèn sulá nde né toò seèn.
13 E não há criatura alguma encoberta diante dele; antes todas as coisas estão nuas e patentes aos olhos daquele a quem havemos de prestar contas.
14 Béh né mé ŋgàŋ sèmè beèh dé koô teèn. Ŋgàŋ sèmè sâ né Yeésò *Kristò Ŋunà Càŋ, à lé naâ ké ter te vulúu ŋaá ndeé, à den ké felèbɔ̀. Mɔ né mân, béh sìè lòm ŋgòr Càŋ tég, béh né mé njéh toò bɔ̀ nùàr njebá.
14 Tendo, portanto, um grande sumo sacerdote, Jesus, Filho de Deus, que penetrou os céus, retenhamos firmemente a nossa confissão.
15 Ŋgàŋ sèmè beèh dé koô né béh jere kɔɔ́, à né gi yuaâ beèh kɔɔ́ ndɔ. Lòù sam, bɔ́ lé naâ bú te njèh dɔɔ̂ŋ ceéh, bɔ́ lé bú ceéh naâ faá béh nɔ. Njèh cén, dé seèn à lɔ veên déì cór ná ŋgwêh.
15 Porque não temos um sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas; porém um que, como nós, em tudo foi tentado, mas sem pecado.
16 Mɔ né mân, belà, bí ndê, béh bilí nde gi ké kwarè kɔgɔ Càŋ bèh fùgò kuû, béh té njeré déì nyàmè. Ké teèn sâ, à nde né béh jere kɔɔ́, béh nde né mé fùgò beè seèn yieé kuú ndɔ. Béh hin, mɔ njeré déì né béh yɔgɔ́, te gam béh.
16 Cheguemo-nos, pois, confiadamente ao trono da graça, para que recebamos misericórdia e achemos graça, a fim de sermos socorridos no momento oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.