Atos 22
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs NVI
1 «Bɔ̀ nùàr mò, bɔ̀ tele mò, bí ŋgwé! Mè nde aá sòn mò tueé.»
1 "Irmãos e pais, ouçam agora a minha defesa".
2 Te bɔ́ yeé nde ŋgweé njií bú mé ju hebreêh sònò mân, bɔ́ huné ŋeí cu baá ye-re nɔɔ́ŋ. À deén baá-re ndɔ, ye bɔ́ a:
2 Quando ouviram que lhes falava em aramaico, ficaram em absoluto silêncio. Então Paulo disse:
3 «Mè né nùà Jûf; bɔ́ lé mè ŋaár naâ ké Târse te tàbè Silisî. Mè lé kulà naâ ká Jerusalem. Jéjég sóù bɔ̀ tele beèh léí jɔ̀gɔ̀, Gamaliêl lé mè feéh naâ kɔɔ́. Mè lé toò Càŋ bɔgɔ́ naâ faá bí né lan bɔgɔ́ sâ.
3 "Sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade. Fui instruído rigorosamente por Gamaliel na lei de nossos antepassados, sendo tão zeloso por Deus quanto qualquer de vocês hoje.
4 Bɔ̀ɔ́ mé né ceér Yeésò bele dɔɔ́ŋ, mè lé naâ bɔ́ bunó, mè né bɔ́ wulá sɔm bele, mè né siíb mé véh mene gwà cibì sie yií.
4 Persegui os seguidores deste Caminho até a morte, prendendo tanto homens como mulheres e lançando-os na prisão,
5 *Ŋgàŋ sèmè dé koô mé bɔ̀ kokoô bɔ̀ dɔɔ́ŋ sòn mò tueé nde né kɔɔ́. Bɔ́ lé mè mvù beè nyagá haá naâ kɔɔ́, te mè nde ye terreb njolò bɔ̀ Jûf dé ké Damâs kwa. Mè lé naâ ké teèn ndeé ndɔ, ye mɔ mè wa baá ké teèn, mè ndeè né bɔ̀ Yeésò bɔ̀ ká Jerusalem sie turú ndeê, te bɔ́ ŋene gèr ma.»
5 como o podem testemunhar o sumo sacerdote e todo o Conselho, de quem cheguei a obter cartas para seus irmãos em Damasco e fui até lá, a fim de trazer essas pessoas a Jerusalém como prisioneiras, para serem punidas.
6 Pɔ̂l den cuù, ye bɔ́ a: «Mè fɔɔ́n gò Damâs ndɔ. Mè né ka ndeé, mè wa kwarè lɔɔ̂, sâ lou nde aá dilí. Te mè yeé ke, ŋagâ déì ba suagà ter, né kwarè mò wula njerré yɔŋ.
6 "Por volta do meio-dia, eu me aproximava de Damasco, quando de repente uma forte luz vinda do céu brilhou ao meu redor.
7 Mè jege die doó, mè né hueh déì ŋgweé njií, ye mè a: Sɔ̂l, Sɔ̂l, wò mè ménâ bunó né mé ŋgei wa?
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: ‘Saulo, Saulo! por que você está me perseguindo? ’
8 Mè bie njií ye bú a: Né wò neì wa, Nùà dueè? Ye mè a: Né nyí Yeésò nùà Najarêt mé mè né bunó den sâ ma.
8 Então perguntei: Quem és tu, Senhor? E ele respondeu: ‘Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue’.
9 Bɔ̀ɔ́ mé lé naá giì jomo mò ŋene cegé ŋagâ, bɔ́ lé dé bɔɔ̀n hueh sâ ŋgwé ná ŋgwêh.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Mè ye: á hên, mè bɔɔ́ nde aá naàn wa, Nùà dueè? Nùà Dueè doô ye mè a: Kòmò wùò ter, ndé ké Damâs; ké teèn sâ, njií mé nyí ye wò a, bébɔɔ̀, bɔ́ nde né wò tueé.
10 "Assim perguntei: Que devo fazer, Senhor? Disse o Senhor: ‘Levante-se, entre em Damasco, onde lhe será dito o que você deve fazer’.
11 Bɔ̀ɔ́ mé lé naâ jomo mò doô mé mè ké Damâs derré wa baá lòù. Sâ ŋagâ mè njolo cugó sɔm aá kèn.
11 Os que estavam comigo me levaram pela mão até Damasco, porque o resplendor da luz me deixara cego.
12 «Sâ nùà dùlà-Càŋ déì né lɔ sâ teèn, yilí seèn né Ananíà, à né *sóú beèh bagasé jolo nyegé. Né nùà gècên beè bɔ̀ Jûf ké sâ ndɔ.
12 "Um homem chamado Ananias, piedoso segundo a lei e muito respeitado por todos os judeus que ali viviam,
13 Nùà sâ waà njebá ndeè kwarè mò, ye mè a: Sɔ̂l, nùàr nyî, njolo yeè a, kòmò cú wò mé njéh komò ma! À yeé cib sòn, njolo mò kwɔgɔ ŋagá ndɔ, mè ŋene njií bú.
13 veio ver-me e, pondo-se junto a mim, disse: ‘Irmão Saulo, recupere a visão’. Naquele mesmo instante pude vê-lo.
14 Ye mè a: Càŋ mé né felè bɔ̀ tele beèh léí jɔ̀gɔ̀ lé wò balé sɔɔ́m naâ kɔɔ́, ye te wò ŋene kɔ njií mé nyí gwaán nê. À lé naâ wò Nùà dilî njolò feh gií, wò lé naâ bú ŋené, wò ŋgweé hueh seèn.
14 "Então ele disse: ‘O Deus dos nossos antepassados o escolheu para conhecer a sua vontade, ver o Justo e ouvir as palavras de sua boca.
15 Wò nde né sòn seèn toò bɔ̀ nùàr dɔɔ̂ŋ ŋaá. Njií mé wò lé naâ ŋené dɔɔ́ŋ, wò nde né bɔ́ feh, wò feh bɔ́ njií mé wò lé naâ ŋgweé ndɔ.
15 Você será testemunha dele a todos os homens, daquilo que viu e ouviu.
16 À deén baá-re ye mè a: Sâ mè kela cu né kei wa? Wùò ter, bɔ́ kou sɔm wò nòmò Càŋ, te veên yeè yaga yuo mé yilí Fehtoò beèh ma.»
16 E agora, que está esperando? Levante-se, seja batizado e lave os seus pecados, invocando o nome dele’.
17 «Jomo sâ mè cu cuù ká Jerusalem. Mè yeé baá Càŋ ké *gwà Càŋ koô dua den, kulu mè faá vuú nɔ.
17 "Quando voltei a Jerusalém, estando eu a orar no templo, caí em êxtase e
18 Mè ŋene Nùà Dueè ye mè a: Wùò ter kwar, yùò ká Jerusalem nɔɔ́ŋ. Njií mé wò né felè mò tueé den hên, bɔ̀ nùàr gwàn ndé ŋgwéh.
18 vi o Senhor que me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém imediatamente, pois não aceitarão seu testemunho a meu respeito’.
19 Mè ye bú a: Nùà Dueè, ŋgweéh bɔ́ né gi kɔɔ́ ye, mè lé naâ te bɔ̀ *gwà sóù ndeé bele, mè sie bɔ̀ɔ́ mé né temé yoòr yeè kwaá njií, mè nde bɔ́ gwà cibì yií njií, bɔ́ duún bɔ́ núr wa?
19 "Eu respondi: Senhor, estes homens sabem que eu ia de uma sinagoga a outra, a fim de prender e açoitar os que crêem em ti.
20 Ŋgweéh loù mé bɔ́ lé wulà naâ sòn yeè Etiên, mè lé naâ teèn ndɔ wa? Bɔ̀ɔ́ mé lé wulà naâ bú, mè lé naâ bɔ́ seén, bɔ́ lé cɔ̀gɔ̀ huaré kwaá lɔɔ̀ naâ beè mò.
20 E quando foi derramado o sangue de tua testemunha Estêvão, eu estava lá, dando minha aprovação e cuidando das roupas dos que o matavam.
21 Nùà Dueè tueé baá-re mè ndɔ, ye mè a: Ndé yeè ndeè, mè wò tema njií nde né ké bèh dàb, ké yoòr bɔ̀ɔ́ mé Jûf sam ma.»
21 "Então o Senhor me disse: ‘Vá, eu o enviarei para longe, aos gentios’ ".
22 Pɔ̂l yeé baá dé bɔ̀ɔ́ mé Jûf sam teèn tueé kwaá, bɔ̀ɔ́ mé lé naá giì ŋgweé dɔɔ́ŋ keéŋ njií ké ter, ye bɔ́ nyòlò sɔ̀m nùà hèllè mé cio; Càŋ a bɔ́ à hue cu ma.
22 A multidão ouvia Paulo até que ele disse isso. Então todos levantaram a voz e gritaram: "Tira esse homem da face da terra! Ele não merece viver! "
23 Bɔ́ né ké ter geba njií, bɔ́ né cɔ̀gɔ̀ yoòr salé, bɔ́ né fùfú ter ŋuaán vuú njií.
23 Estando eles gritando, tirando suas capas e lançando poeira para o ar,
24 Kwaá-taâb bɔ̀ Rɔ̂m bɔ̀ doô yeé ŋene aá ménâ, ye bɔ́ yí njí Pɔ̂l yí te mbàn bɔ̀ sɔ́jì, bɔ́ dún bú núr ma. Sâ ye, mɔ núr baá bú yoòr yilá, à nde né cie tueé sɔm, te nyí kɔ kwɔ̀m teèn, nyí kɔ njií mé bɔ́ nùàr né mé njéh ŋaáŋ doô.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza e fosse açoitado e interrogado, para saber por que o povo gritava daquela forma contra ele.
25 Bɔ́ yeé kaga si aá Pɔ̂l doó, faá bɔ́ nde aá bú lobo nɔ, à deên ndɔ, ye nùà koô lètenè bɔ̀ sɔ́jì a: «Mɔ nùàr né bɔ̀ huaán Rɔ̂m, bɔ́ née ju túé ŋgwéeh ye, sóú biì ye lòbò kéh bú mbaá wa?»
25 Enquanto o amarravam a fim de açoitá-lo, Paulo disse ao centurião que ali estava: "Vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido condenado? "
26 Nùà koô hèllè yeé nde ŋgweé njií ménâ, à nde mé kwaá-taâb tueé njií ndɔ, ye bú a: «Wò jue te nyí bɔɔ́ naàn á? Nùà hên né bɔ̀ huaán Rɔ̂m.»
26 Ao ouvir isso, o centurião foi prevenir o comandante: "Que vais fazer? Este homem é cidadão romano".
27 Kwaá-taâb yeé nde ŋgweé njií mân, à ndeè ká teèn mé be seèn, ye Pɔ̂l a: «Júe mè a, nyí né bɔ̀ huaán Rɔ̂m?» Pɔ̂l ye bú a: «Nyea!»
27 O comandante dirigiu-se a Paulo e perguntou: "Diga-me, você é cidadão romano? " Ele respondeu: "Sim, sou".
28 Kwaá-taâb hèllè den cuù ye: «Mè lɔ nde nùà Rɔ̂m ŋaá, mè lɔ gwɔɔ́m naâ kàgàlɔ̀ŋ kókoó.» Pɔ̂l deên ndɔ, ye bú a: «Dé mò, mè né huaán, bɔ́ lé mè ŋaár naâ ké teèn.»
28 Então o comandante disse: "Eu precisei pagar um elevado preço por minha cidadania". Respondeu Paulo: "Eu a tenho por direito de nascimento".
29 Te bɔ̀ɔ́ mé la ye bɔ́ nde aá bú lobo doô yeé nde ŋgweé njií mân, bɔ́ ŋellé nde gi gè jomo. Kwaá-taâb mé feh seèn yeé ŋgweé, wa nyí mé yuií kagá naâ bɔ̀ huaán Rɔ̂m mân, veéh bɔɔ́ bú njèh.
29 Os que iam interrogá-lo retiraram-se imediatamente. O próprio comandante ficou alarmado, ao saber que havia prendido um cidadão romano.
30 Cieé ŋaga, kwaá-taâb kaga ndòn, ye njií mé bɔ̀ Jûf ye kɔ bɔ́ wúlá sɔ̀m Pɔ̂l mé njéh doô, kɔ nyí ŋgweé nyegé baá kwɔ̀m sâ. Yeé baá ménâ, à ye bɔ́ sè sɔ̀m bú seè. À yilá bilí bɔ̀ *ŋgàŋ sèmè dé kokoô mé gùm mbàgà juù sâ dɔɔ́ŋ, à weh suaga mé Pɔ̂l ké toò juù ndɔ.
30 No dia seguinte, visto que o comandante queria descobrir exatamente por que Paulo estava sendo acusado pelos judeus, libertou-o e ordenou que se reunissem os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio. Então, trazendo Paulo, apresentou-o a eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.