Atos 18
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs NVT
1 Jomo sâ, Pɔ̂l yuo ké Àtên ndɔ, à nde ké Kɔrênt.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Wa ké teèn, à kwa nùà *Jûf déì, yilí seèn né Akilâ, né bɔ̀ huaán lɔɔ́ Pɔ̂ŋ. Bɔ̂ veèh seèn Prisîl lé yuoô lè lɔɔ́ Rɔ̂m lè tàbè Italî, bɔ́ waà née ké Kɔrênt waà ye. Lòù sam, mgbè Klôdè lé ye bɔ̀ Jûf a, yùò gí ká Rɔ̂m dɔɔ́ŋ yuoò. Pɔ̂l ye wa baá, à yila kwa bɔ́.
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 Sâ bɔ̂ Akilâ né mé seé cên ndɔ. Seé bɔɔ̀n né gi *gwà cɔ̀gɔ̀ saâ. Pɔ̂l den baá-re ké lɔ bɔɔ̀n, bɔ́ bú né gwà cɔ̀gɔ̀ saá.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Mé *cieé sóù dé kàn, Pɔ̂l né ké *gwà sóù bɔ̀ Jûf ndeé, à né ŋgòr Càŋ teèn tueé, à né bɔ̀ Jûf mé bɔ̀ Greêk teèn dɔr kwa keéh.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Jomo sâ Silâs bɔ̂ Timotê mé lé naâ ké Masedínà waà ndɔ. Bɔ́ yeé waà baá, Pɔ̂l kɔ lom aá dé seèn ŋgòr Càŋ tueê, à né bɔ̀ Jûf tueé yɔŋ, ye bɔ́ a: «Yeésò né *Nùà Cɔ̀ŋ.»
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Bɔ̀ Jûf berɔ́ŋ, bɔ́ kem sue bú yoòr mé séb. À yeé ŋene aá ménâ, à ka cɔ̀gɔ̀ seèn, te fùfú lɔɔ́ bɔɔ̀n mvugo cu cu yoòr bɔɔ̀n; à ye bɔ́ a: «Mɔ bí leér le mene, né beè biì; bɔ́ mé mè bíé ndé cú. Kènê, mè nde seér nde aá yoòr bɔ̀ɔ́ mé Jûf sam, mè feh bɔ́.»
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 À fɔɔ́n gò ndɔ, à nde ké lɔ nùà dùlà-Càŋ déì, yilí seèn né Títiùs Jústùs. Gwà seèn né kwarè gwà sóù hèllè.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Sâ Krispûs, nùà koô gwà sóù sâ dé seèn Fehtoò beèh gwaán gi aá kèn; bú mé mbàgà seèn mene. Bɔ̀ Kɔrênt bɔ̀ kókoó mbaá lé naâ ŋgòr Pɔ̂l ŋgweé, bɔ́ kwaá njií temé teèn ndɔ. Bɔ́ weh nòmò Càŋ.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Cíbíteèn déì, kulu Pɔ̂l faá vuú nɔ, Fehtoò beèh ye bú a: «Té vèh, kɔ́ lòm tueê, té húné.
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 Mè né teèn; nuaré déì wò be veên yoòr kèmà njí ndé ŋgwéh. Bɔ̀ nùàr mò né lɔ hên ŋgún.»
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Pɔ̂l bɔɔ́ ké Kɔrênt gùm nyèmà mé kwèh ndɔ, à né ŋgòr Càŋ tueé.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Cu mé Gàliɔ̂ŋ, nùà Rɔ̂m, lé naâ ŋgɔ́mnà te tàbè Akayî, bɔ̀ Jûf lé naâ Pɔ̂l ké te *mbàgà juù bilí sie njií.
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 Bɔ́ wa, bɔ́ ye: «Nùà hên né bɔ̀ nùàr dɔɔ́r, te bɔ́ dua seér Càŋ faá sóú beèh né yiín nɔ.»
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Pɔ̂l yeé nde aá sòn komo, Gàliɔ̂ŋ ye bɔ̀ Jûf a: «Hên, mɔ sé né-re ŋgòr dùkàŋ déì, mè sé naá-re sòn biì ŋgweé.
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 Á, gèh bɔ̀ saân dé mbembaâ hên seèn né felè bɔ̀ ŋgòr, mé bɔ̀ yilí nùàr, mé bɔ̀ sóú biì. Ŋgweéh dé sâ né ju biì wa? Mè teèn sam.»
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 À sɔm keéh bɔ́ cie.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Yeé baá ménâ, bɔ́ ŋar sie Sostên nùà koô ké *gwà sóù bɔɔ̀n, bɔ́ duún lɔ bú núr ké cie sâ; Gàliɔ̂ŋ sòn teèn yí ŋgwéh ménâ ndɔ.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Pɔ̂l cer yií cu ké Kɔrênt kɔ́beè. Jomo sâ, à kwaá lɔ bɔ̀ mbaábɔn, à yila bàtô, te à nde Sirî. Lé naâ bɔ́ bɔ̀ Prisîl mé Akilâ. Bɔ́ yeé baá mé gò, à bele sɔm feh ké Sênkrè, te à jolo tou.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 Jomo sâ bɔ́ fɔɔ́n gò Efêse ndɔ. Bɔ́ yeé baá ké sâ, Pɔ̂l kwaá lɔ Akilâ bɔ̂ Prisîl, à nde dé seèn ké gwà sóù, bɔ́ bɔ̀ Jûf yila njèh teèn tueê ndɔ.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Yeé baá ménâ, bɔ́ bɔŋ bú, te bɔ́ bɔ́ cer weh teèn. Pɔ̂l berɔ́ŋ,
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 ye bɔ́ a, mɔ Càŋ gwaán aá, nyí ndeè né cuû ma. Bɔ́ bɔ́ bie. À yila cu bàtô ké Efêse sâ, à fɔɔ́n gò.
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 À nde doó suaga ké Sesarê, à nde cu ké Jerusalem bɔ̀ Yeésò bɔ̀ bie weh, te à nde cu ké Antiôs.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 À cer weh ké Antiôs sâ teèn, te à yuo cu ye ké sâ, à nde cu lè tàbè Galatî mé Frijî, à né cu bɔ̀ mbɔ̀ŋ dɔɔ́ŋ yo bɔɔ́ taré.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Nùà Jûf déì lé waà naâ ké Efêse, yilí seèn né Apɔlɔ̂s. À né bɔ̀ huaán Alesandrî. Nùà hèllè lé naâ njèh sònò tueé ŋgulí, à né mvù Càŋ kɔɔ́ nyegé ndɔ.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Bɔ́ lé naâ bú ceér Fehtoò beèh Yeésò feh. À teèn tegé yila lom mé feh mene, à né bɔ̀ déì jéjég ménâ feh keéh. Njèh cén, à lé kɔ loóm naâ nòmò Càŋ dé Jâŋ.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 À yeé wa baá, à yila keéh lom njèh te *gwà sóù feèh, à njeré déì vèh ŋgwéh. Prisîl bɔ̂ Akilâ yeé ŋgweé aá ménâ, bɔ́ weh njií bú ké jomo, bɔ́ se nyegé bú ceér Càŋ.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Jomo sâ à ye, nyí nde né te tàbè Akayî ndeé. Bɔ̀ mbeí yeé ŋgweé aá ménâ, bɔ́ gwaán, bɔ́ nyagá haá bú mvù beè te bɔ̀ Yeésò bɔ̀ te tàbè Akayî ŋene ménâ, bɔ́ sie nyegé bú. À yeé baá ké teèn, Càŋ bɔɔ́ bú baga ndɔ, à gam lom bɔ̀ Yeésò bɔ̀ dé tueê sam.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Bɔ̀ Jûf sòn toò seèn túé kwà cú. À né bɔ́ cie toò bɔ̀ nùàr tueé sɔm, ye bɔ́ né feh sabé; à né bɔ́ te mvù Càŋe lemé njií, te bɔ́ ŋene kɔ teèn, ye *Nùà Cɔ̀ŋ né Yeésò.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.