Atos 14

Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Pɔ̂l bɔ̂ Bàrnàbâs wa ké Ikoniûm, bɔ́ yila nde lè *gwà sóù bɔ̀ Jûf, bɔ́ né bɔ̀ nùàr ŋgòr Càŋ tueé. Bɔ̀ Jûf mé bɔ̀ɔ́ mé Jûf sam kókoó mbaá kwaá njií gi temé yoòr Yeésò.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, como de costume, foram à sinagoga judaica. Ali falaram de tal modo que veio a crer grande multidão de judeus e gentios.
2 Bɔ̀ dúágá-tie bɔ̀ lètenè bɔ̀ Jûf yeé ŋene aá ménâ, bɔ́ suií njií bɔ̀ɔ́ mé Jûf sam yoòr Pɔ̂l bɔ̂ Bàrnàbâs.
2 Mas os judeus que se tinham recusado a crer incitaram os gentios e irritaram-lhes os ânimos contra os irmãos.
3 Yeé baá ménâ, Pɔ̂l bɔ̂ Bàrnàbâs cer ŋeí seér cu ké Ikoniûm lòù, bɔ́ né te ŋgòr Fehtoò beèh tég njebá taré, ye bɔ̀ nùàr a, Càŋ bɔ̀ nùàr yili sɔm yeé dé lòù. Fehtoò beèh lé naâ bɔ́ terreb haá, bɔ́ né bɔ̀ fém mé cìè teèn bɔɔ́ yií, te bɔ̀ nùàr ŋene kɔ mé njéh ye né ŋgòr gècên.
3 Paulo e Barnabé passaram bastante tempo ali, falando corajosamente do Senhor, que confirmava a mensagem de sua graça realizando sinais e maravilhas pelas mãos deles.
4 Yeé baá ménâ, lɔɔ́ ker fà: bɔ̀ déì bele bɔ̀ Jûf, bɔ̀ déì jomo bɔ̀ mbɔ̀ŋ tebê.
4 O povo da cidade ficou dividido: alguns estavam a favor dos judeus, outros a favor dos apóstolos.
5 Jomo sâ, bɔ̀ Jûf mé bɔ̀ɔ́ mé Jûf sam bɔ́ bɔ̀ mgbè bɔɔ̀n dɔɔ́ŋ kaga taáb, te bɔ́ nde Pɔ̂l bɔ̂ Bàrnàbâs tɔbé wulá.
5 Formou-se uma conspiração de gentios e judeus, juntamente com os seus líderes, para maltratá-los e apedrejá-los.
6 Bɔ́ yeé ŋgweé aá ménâ, bɔ́ dula leér nde ser te tàbè Likonî, lè lɔɔ́ Lîstrè mé Dérbè. Bɔ́ né kè kèbè ndeé bele,
6 Quando eles souberam disso, fugiram para as cidades licaônicas de Listra e Derbe, e seus arredores,
7 bɔ́ se Njàgà Bagaà teèn.
7 onde continuaram a pregar as boas novas.
8 Ké Lîstrè sâ, nuaré déì lé naâ teèn, gule né kuú, à lé mé njéh yuoó naâ lè, à gò gɔ̀ ŋgúŋgwéh.
8 Em Listra havia um homem paralítico dos pés, aleijado desde o nascimento, que vivia ali sentado e nunca tinha andado.
9 Nùà hèllè yeé ŋene Pɔ̂l baá njèh tueé, à felá njií tie teèn. Pɔ̂l né ka bú njolò ke njege den, à ŋene kɔ ye, nùà hên né temé te ŋgòr nyî kwaá njií te taré sɔm bú.
9 Ele ouvira Paulo falar. Quando Paulo olhou diretamente para ele e viu que o homem tinha fé para ser curado,
10 À tueé njií mé bú ndɔ, ye bú a: «Kòmò wùò ter, njébá mé gule yeè!» Nùà hèllè lɔ wuo ter kwar, gɔ keéh lom dé gɔɔ̀.
10 disse em alta voz: "Levante-se! Fique de pé! " Com isso, o homem deu um salto e começou a andar.
11 Te bɔ̀ nùàr yeé nde ŋene njií mé Pɔ̂l bɔɔ́ naâ sâ, bɔ́ si gɔ̀gɔ̀ mé ju lɔɔ̂ bɔɔ̀n Likonî, bɔ́ ye: «Né bɔ̀ càŋ ŋa né nùàr kɔɔ́, bɔ́ suagà ká yoòr beèh.»
11 Ao ver o que Paulo fizera, a multidão começou a gritar em língua licaônica: "Os deuses desceram até nós em forma humana! "
12 Bɔ́ yilá kwaá bɔ́ yilí bɔ̀ càŋ bɔɔ̀n yoòr. Dé Bàrnàbâs, bɔ́ yilá bú *Jeûs; bɔ́ yilá Pɔ̂l *Hermês, ye nùà njèh tueê né bú.
12 A Barnabé chamavam Zeus e a Paulo Hermes, porque era ele quem trazia a palavra.
13 Ŋgàŋ Jeûs lé naâ teèn ndɔ. À yeé ŋene aá ménâ, à sie ndeè mé bɔ̀ tela nàgà mé njèh yàgà yoòr, à waà mé njéh ké tùtúlù bɔ̀gɔ̀ bâŋ, ye te bɔ́ bɔ̀ nùàr ŋɔb haá Bàrnàbâs bɔ̂ Pɔ̂l njèh *sèmè. Sâ mɔ̀ Jeûs hèllè né ké jomo lɔɔ̂ mân.
13 O sacerdote de Zeus, cujo templo ficava diante da cidade, trouxe bois e coroas de flores à porta da cidade, porque ele e a multidão queriam oferecer-lhes sacrifícios.
14 Bàrnàbâs bɔ̂ Pɔ̂l yeé nde ŋgweé njií mân, temé yulá bɔ́ mé njéh, bɔ́ sie ŋaré bɔ̀ cɔ̀gɔ̀ bɔɔ̀n, bɔ́ ŋar nde ké lètenè bɔ̀ nùàr, bɔ́ né ké ter lɔgɔ́ njií, ye bɔ̀ nùàr a:
14 Ouvindo isso, os apóstolos Barnabé e Paulo rasgaram as roupas e correram para o meio da multidão, gritando:
15 «Bí béh mân bɔɔ́ né dé keì wa? Ŋgweéh béh né gi bɔ̀ nùàr faá bí nɔ wa? Béh ndeè naâ bí Njàgà Bagaà tueé, ye bí kwéh sér temé, bí sɔm be yoòr bɔ̀ cècàŋ mân, bí dua seér Càŋ dueè. À dé seèn né làŋ, vulú bɔ̂ tàbè lɔ sií naâ bú; nòmò mé bɔ̀ njèh dɔɔ́ŋ lɔ si giì naâ bú ndɔ.
15 "Homens, por que vocês estão fazendo isso? Nós também somos humanos como vocês. Estamos trazendo boas novas para vocês, dizendo-lhes que se afastem dessas coisas vãs e se voltem para o Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Léí toò, à lé bɔ̀ nùàr mé gèh hihiné kwaá lɔɔ̀ naâ mé feh bɔɔ̀n, gèh dé kàn né càŋ seèn dua.
16 No passado ele permitiu que todas as nações seguissem os seus próprios caminhos.
17 Mé njéh mene, à né béh feh den, ye nyí né teèn: nyí béh bagaà bɔɔ́ den né kɔɔ́ ma. À né bí nu yi keêh, yab né yaám, dé kàn mé cu seèn, dé kân mé cu seèn, yab né bí beè merré den, bí né mé vɔ́gɔ́-temé mene samé, bí ménâ ŋéné kɔ́ ŋgwéh wa?»
17 Contudo, não ficou sem testemunho: mostrou sua bondade, dando-lhes chuva do céu e colheitas no tempo certo, concedendo-lhes sustento com fartura e enchendo de alegria os seus corações".
18 Pɔ̂l né mene ménâ tueé, njií ye bɔ̀ nùàr a, há lòm bɔ́ *sèmè haà. Pɔ̂l bɔ̂ Bàrnàbâs nde bɔ́ lege yiín weéh baá lòù.
18 Apesar dessas palavras, eles tiveram dificuldade para impedir que a multidão lhes oferecesse sacrifícios.
19 Jomo sâ, bɔ̀ Jûf kem yuoô ké Antiôs mé Ikoniûm, bɔ́ waà doó sâ, bɔ́ tueé seér maŋgo, bɔ̀ nùàr gwaán seér cu ŋgòr bɔɔ̀n, bɔ́ tɔbé si Pɔ̂l doó, bɔ́ tulu si njií bú ké jomo bâŋ, ye merré déì kuú baá kèn.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e de Icônio e mudaram o ânimo das multidões. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que estivesse morto.
20 Bɔ̀ Yeésò bɔ̀ yuo bele jomo ndɔ. Bɔ́ yeé baá ké kwarè seèn kaáŋ den, à komo wuo ter, à yila nde cu ké lètenè lɔɔ̂. Cieé ŋaga, bɔ̂ Bàrnàbâs fɔɔ́n gò, bɔ́ nde ké Dérbè.
20 Mas quando os discípulos se ajuntaram em volta de Paulo, ele se levantou e voltou à cidade. No dia seguinte, ele e Barnabé partiram para Derbe.
21 Pɔ̂l bɔ̂ Bàrnàbâs wa ké Dérbè, bɔ́ yila cu Njàgà Bagaà seè. Bɔ̀ nùàr kókoó mbaá ŋa gi bɔ̀ mbɔ̀ŋ ké doó sâ. Jomo sâ, bɔ̀ Pɔ̂l cu cu ké Lîstrè, bɔ́ cu cu ké Ikoniûm, mé Antiôs dé Pisidî,
21 Eles pregaram as boas novas naquela cidade e fizeram muitos discípulos. Então voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 bɔ́ né bɔ̀ Yeésò bɔ̀ yo bɔɔ́ taré, bɔ́ né bɔ́ toó nyegé, ye bɔ́ a: «Bí dèn lòm te ŋgòr Càŋe tég; gèr né teèn. Béh gèr ŋene nde né feh hihiné, te béh nde ye *Lò Càŋ yilá.»
22 fortalecendo os discípulos e encorajando-os a permanecer na fé, dizendo: "É necessário que passemos por muitas tribulações para entrarmos no Reino de Deus".
23 Bɔ́ wa mene te bɔ̀ŋ bɔ̀ Yeésò bɔ̀ dé kàn, bɔ́ né bɔ̀ nùàr teèn balé kwaá, te bɔ́ den bɔ̀ kokoô bɔ̀; bɔ́ bɔ́ jolo weh yáb, bɔ́ né Càŋ felè bɔɔ̀n dua, te bɔ́ kwaá lɔ bɔ́ beè Càŋ. Bɔ́ ndèm kwaá lom mé bú.
23 Paulo e Barnabé designaram-lhes presbíteros em cada igreja; tendo orado e jejuado, eles os encomendaram ao Senhor, em quem haviam confiado.
24 Bɔ́ lé naâ te lɔɔ́ hihiné te tàbè Pisidî kelá bele, bɔ́ yuo kela te tàbè Pamfilî. Bɔ́ yeé wa baá ké teèn,
24 Passando pela Pisídia, chegaram à Panfília
25 bɔ́ duɔɔ́m cu ŋgòr Càŋ ké Pêrgè tueê. Jomo sâ, bɔ́ nde ké Atalî.
25 e, tendo pregado a palavra em Perge, desceram para Atália.
26 Bɔ́ yila cu bàtô doó sâ, bɔ́ nde Antiôs. Sâ né bèh mé bɔ̀ Yeésò bɔ̀ lé naâ bɔ́ teèn nyeén, bɔ́ kwaá lɔ bɔ́ beè Càŋ, Nùà húɔ́m-temê, te bɔ́ nde bèh seé seèn mé né kènê mboón hên.
26 De Atália navegaram de volta a Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a missão que agora haviam completado.
27 Bɔ́ yeé wa baá ké Antiôs, bɔ́ yilá bilí cu bɔ̀ Yeésò bɔ̀, bɔ́ se bɔ́ njií mé Càŋ lé naâ beè bɔɔ̀n bɔɔ́ keéh dɔɔ́ŋ, bɔ́ se bɔ́ gèh dé mé à lé naâ bɔ̀ɔ́ mé Jûf sam ceér gulu keéh ndɔ, bɔ́ ye bɔ́ a, bɔ̀ɔ́ mé Jûf sam lé naâ temé yoòr Yeésò kwaá njií ma.
27 Chegando ali, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Bɔ́ bɔ̀ Yeésò bɔ̀ cer yií cu ké sâ kɔ́beè.
28 E ficaram ali muito tempo com os discípulos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.