Atos 14
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs ARC
1 Pɔ̂l bɔ̂ Bàrnàbâs wa ké Ikoniûm, bɔ́ yila nde lè *gwà sóù bɔ̀ Jûf, bɔ́ né bɔ̀ nùàr ŋgòr Càŋ tueé. Bɔ̀ Jûf mé bɔ̀ɔ́ mé Jûf sam kókoó mbaá kwaá njií gi temé yoòr Yeésò.
1 E aconteceu que, em Icônio, entraram juntos na sinagoga dos judeus e falaram de tal modo, que creu uma grande multidão, não só de judeus, mas também de gregos.
2 Bɔ̀ dúágá-tie bɔ̀ lètenè bɔ̀ Jûf yeé ŋene aá ménâ, bɔ́ suií njií bɔ̀ɔ́ mé Jûf sam yoòr Pɔ̂l bɔ̂ Bàrnàbâs.
2 Mas os judeus incrédulos incitaram e irritaram, contra os irmãos, os ânimos dos gentios.
3 Yeé baá ménâ, Pɔ̂l bɔ̂ Bàrnàbâs cer ŋeí seér cu ké Ikoniûm lòù, bɔ́ né te ŋgòr Fehtoò beèh tég njebá taré, ye bɔ̀ nùàr a, Càŋ bɔ̀ nùàr yili sɔm yeé dé lòù. Fehtoò beèh lé naâ bɔ́ terreb haá, bɔ́ né bɔ̀ fém mé cìè teèn bɔɔ́ yií, te bɔ̀ nùàr ŋene kɔ mé njéh ye né ŋgòr gècên.
3 Detiveram-se, pois, muito tempo, falando ousadamente acerca do Senhor, o qual dava testemunho à palavra da sua graça, permitindo que por suas mãos se fizessem sinais e prodígios.
4 Yeé baá ménâ, lɔɔ́ ker fà: bɔ̀ déì bele bɔ̀ Jûf, bɔ̀ déì jomo bɔ̀ mbɔ̀ŋ tebê.
4 E dividiu-se a multidão da cidade: uns eram pelos judeus, e outros, pelos apóstolos.
5 Jomo sâ, bɔ̀ Jûf mé bɔ̀ɔ́ mé Jûf sam bɔ́ bɔ̀ mgbè bɔɔ̀n dɔɔ́ŋ kaga taáb, te bɔ́ nde Pɔ̂l bɔ̂ Bàrnàbâs tɔbé wulá.
5 E, havendo um motim, tanto dos judeus como dos gentios com os seus principais, para os insultarem e apedrejarem,
6 Bɔ́ yeé ŋgweé aá ménâ, bɔ́ dula leér nde ser te tàbè Likonî, lè lɔɔ́ Lîstrè mé Dérbè. Bɔ́ né kè kèbè ndeé bele,
6 sabendo-o eles, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e para a província circunvizinha;
7 bɔ́ se Njàgà Bagaà teèn.
7 e ali pregavam o evangelho.
8 Ké Lîstrè sâ, nuaré déì lé naâ teèn, gule né kuú, à lé mé njéh yuoó naâ lè, à gò gɔ̀ ŋgúŋgwéh.
8 E estava assentado em Listra certo varão leso dos pés, coxo desde o seu nascimento, o qual nunca tinha andado.
9 Nùà hèllè yeé ŋene Pɔ̂l baá njèh tueé, à felá njií tie teèn. Pɔ̂l né ka bú njolò ke njege den, à ŋene kɔ ye, nùà hên né temé te ŋgòr nyî kwaá njií te taré sɔm bú.
9 Este ouviu falar Paulo, que, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 À tueé njií mé bú ndɔ, ye bú a: «Kòmò wùò ter, njébá mé gule yeè!» Nùà hèllè lɔ wuo ter kwar, gɔ keéh lom dé gɔɔ̀.
10 disse em voz alta: Levanta-te direito sobre teus pés. E ele saltou e andou.
11 Te bɔ̀ nùàr yeé nde ŋene njií mé Pɔ̂l bɔɔ́ naâ sâ, bɔ́ si gɔ̀gɔ̀ mé ju lɔɔ̂ bɔɔ̀n Likonî, bɔ́ ye: «Né bɔ̀ càŋ ŋa né nùàr kɔɔ́, bɔ́ suagà ká yoòr beèh.»
11 E as multidões, vendo o que Paulo fizera, levantaram a voz, dizendo em língua licaônica: Fizeram-se os deuses semelhantes aos homens e desceram até nós.
12 Bɔ́ yilá kwaá bɔ́ yilí bɔ̀ càŋ bɔɔ̀n yoòr. Dé Bàrnàbâs, bɔ́ yilá bú *Jeûs; bɔ́ yilá Pɔ̂l *Hermês, ye nùà njèh tueê né bú.
12 E chamavam Júpiter a Barnabé, e Mercúrio, a Paulo, porque este era o que falava.
13 Ŋgàŋ Jeûs lé naâ teèn ndɔ. À yeé ŋene aá ménâ, à sie ndeè mé bɔ̀ tela nàgà mé njèh yàgà yoòr, à waà mé njéh ké tùtúlù bɔ̀gɔ̀ bâŋ, ye te bɔ́ bɔ̀ nùàr ŋɔb haá Bàrnàbâs bɔ̂ Pɔ̂l njèh *sèmè. Sâ mɔ̀ Jeûs hèllè né ké jomo lɔɔ̂ mân.
13 E o sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo para a entrada da porta touros e grinaldas, queria com a multidão sacrificar- lhes.
14 Bàrnàbâs bɔ̂ Pɔ̂l yeé nde ŋgweé njií mân, temé yulá bɔ́ mé njéh, bɔ́ sie ŋaré bɔ̀ cɔ̀gɔ̀ bɔɔ̀n, bɔ́ ŋar nde ké lètenè bɔ̀ nùàr, bɔ́ né ké ter lɔgɔ́ njií, ye bɔ̀ nùàr a:
14 Ouvindo, porém, isto os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgaram as suas vestes e saltaram para o meio da multidão, clamando
15 «Bí béh mân bɔɔ́ né dé keì wa? Ŋgweéh béh né gi bɔ̀ nùàr faá bí nɔ wa? Béh ndeè naâ bí Njàgà Bagaà tueé, ye bí kwéh sér temé, bí sɔm be yoòr bɔ̀ cècàŋ mân, bí dua seér Càŋ dueè. À dé seèn né làŋ, vulú bɔ̂ tàbè lɔ sií naâ bú; nòmò mé bɔ̀ njèh dɔɔ́ŋ lɔ si giì naâ bú ndɔ.
15 e dizendo: Varões, por que fazeis essas coisas? Nós também somos homens como vós, sujeitos às mesmas paixões, e vos anunciamos que vos convertais dessas vaidades ao Deus vivo, que fez o céu, e a terra, e o mar, e tudo quanto há neles;
16 Léí toò, à lé bɔ̀ nùàr mé gèh hihiné kwaá lɔɔ̀ naâ mé feh bɔɔ̀n, gèh dé kàn né càŋ seèn dua.
16 o qual, nos tempos passados, deixou andar todos os povos em seus próprios caminhos;
17 Mé njéh mene, à né béh feh den, ye nyí né teèn: nyí béh bagaà bɔɔ́ den né kɔɔ́ ma. À né bí nu yi keêh, yab né yaám, dé kàn mé cu seèn, dé kân mé cu seèn, yab né bí beè merré den, bí né mé vɔ́gɔ́-temé mene samé, bí ménâ ŋéné kɔ́ ŋgwéh wa?»
17 contudo, não se deixou a si mesmo sem testemunho, beneficiando-vos lá do céu, dando-vos chuvas e tempos frutíferos, enchendo de mantimento e de alegria o vosso coração.
18 Pɔ̂l né mene ménâ tueé, njií ye bɔ̀ nùàr a, há lòm bɔ́ *sèmè haà. Pɔ̂l bɔ̂ Bàrnàbâs nde bɔ́ lege yiín weéh baá lòù.
18 Dizendo isto, com dificuldade impediram que as multidões lhes sacrificassem.
19 Jomo sâ, bɔ̀ Jûf kem yuoô ké Antiôs mé Ikoniûm, bɔ́ waà doó sâ, bɔ́ tueé seér maŋgo, bɔ̀ nùàr gwaán seér cu ŋgòr bɔɔ̀n, bɔ́ tɔbé si Pɔ̂l doó, bɔ́ tulu si njií bú ké jomo bâŋ, ye merré déì kuú baá kèn.
19 Sobrevieram, porém, uns judeus de Antioquia e de Icônio, que, tendo convencido a multidão, apedrejaram a Paulo e o arrastaram para fora da cidade, cuidando que estava morto.
20 Bɔ̀ Yeésò bɔ̀ yuo bele jomo ndɔ. Bɔ́ yeé baá ké kwarè seèn kaáŋ den, à komo wuo ter, à yila nde cu ké lètenè lɔɔ̂. Cieé ŋaga, bɔ̂ Bàrnàbâs fɔɔ́n gò, bɔ́ nde ké Dérbè.
20 Mas, rodeando-o os discípulos, levantou-se e entrou na cidade. E, no dia seguinte, saiu, com Barnabé, para Derbe.
21 Pɔ̂l bɔ̂ Bàrnàbâs wa ké Dérbè, bɔ́ yila cu Njàgà Bagaà seè. Bɔ̀ nùàr kókoó mbaá ŋa gi bɔ̀ mbɔ̀ŋ ké doó sâ. Jomo sâ, bɔ̀ Pɔ̂l cu cu ké Lîstrè, bɔ́ cu cu ké Ikoniûm, mé Antiôs dé Pisidî,
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, e Icônio, e Antioquia,
22 bɔ́ né bɔ̀ Yeésò bɔ̀ yo bɔɔ́ taré, bɔ́ né bɔ́ toó nyegé, ye bɔ́ a: «Bí dèn lòm te ŋgòr Càŋe tég; gèr né teèn. Béh gèr ŋene nde né feh hihiné, te béh nde ye *Lò Càŋ yilá.»
22 confirmando o ânimo dos discípulos, exortando-os a permanecer na fé, pois que por muitas tribulações nos importa entrar no Reino de Deus.
23 Bɔ́ wa mene te bɔ̀ŋ bɔ̀ Yeésò bɔ̀ dé kàn, bɔ́ né bɔ̀ nùàr teèn balé kwaá, te bɔ́ den bɔ̀ kokoô bɔ̀; bɔ́ bɔ́ jolo weh yáb, bɔ́ né Càŋ felè bɔɔ̀n dua, te bɔ́ kwaá lɔ bɔ́ beè Càŋ. Bɔ́ ndèm kwaá lom mé bú.
23 E, havendo-lhes por comum consentimento eleito anciãos em cada igreja, orando com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 Bɔ́ lé naâ te lɔɔ́ hihiné te tàbè Pisidî kelá bele, bɔ́ yuo kela te tàbè Pamfilî. Bɔ́ yeé wa baá ké teèn,
24 Passando depois por Pisídia, dirigiram-se a Panfília.
25 bɔ́ duɔɔ́m cu ŋgòr Càŋ ké Pêrgè tueê. Jomo sâ, bɔ́ nde ké Atalî.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália.
26 Bɔ́ yila cu bàtô doó sâ, bɔ́ nde Antiôs. Sâ né bèh mé bɔ̀ Yeésò bɔ̀ lé naâ bɔ́ teèn nyeén, bɔ́ kwaá lɔ bɔ́ beè Càŋ, Nùà húɔ́m-temê, te bɔ́ nde bèh seé seèn mé né kènê mboón hên.
26 E dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que já haviam cumprido.
27 Bɔ́ yeé wa baá ké Antiôs, bɔ́ yilá bilí cu bɔ̀ Yeésò bɔ̀, bɔ́ se bɔ́ njií mé Càŋ lé naâ beè bɔɔ̀n bɔɔ́ keéh dɔɔ́ŋ, bɔ́ se bɔ́ gèh dé mé à lé naâ bɔ̀ɔ́ mé Jûf sam ceér gulu keéh ndɔ, bɔ́ ye bɔ́ a, bɔ̀ɔ́ mé Jûf sam lé naâ temé yoòr Yeésò kwaá njií ma.
27 E, quando chegaram e reuniram a igreja, relataram quão grandes coisas Deus fizera por eles e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 Bɔ́ bɔ̀ Yeésò bɔ̀ cer yií cu ké sâ kɔ́beè.
28 E ficaram ali não pouco tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.