1 Pedro 2

Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Sâ kènê né mene gèh veên dé heè dɔɔ́ŋ, bí sɔ̀m gí bá be teèn: bí té nyeén túé cú, bí té leba nágá cú, bí té huer kú, bí té nùàr júé ndɔ.
1 Deixando, pois, toda malícia, e todo engano, e fingimentos, e invejas, e todas as murmurações,
2 Bí dèn sér á faá bɔ̀ huaán mbembɔgɔ̀ nɔ, bɔ́ sòn mé mbán ŋaâm dù bèh. Njèh cén, mbán dé biì né ŋgòr Càŋ, bí té sòn mé njéh dù nyì, te bí kula seér mé njéh, bí yili yuo.
2 desejai afetuosamente, como meninos novamente nascidos, o leite racional, não falsificado, para que, por ele, vades crescendo,
3 Né te mvù Càŋe nyagá den ye: Bí lé naá giì húɔ́m-temé Nùà Dueè ŋené ŋgweé!»
3 se é que já provastes que o Senhor é benigno.
4 Mɔ né ménâ, bí ndê bílí dèn gí ká kwarè Nùà Dueè; taá dàn né bú. Bɔ̀ nùàr lé naâ bú ké jomo komo si njií, sâ beè Càŋ taá nùà njèh né seér bú, Càŋ lɔ naá giì bú ter balé kwaá.
4 E, chegando-vos para ele, a pedra viva, reprovada, na verdade, pelos homens, mas para com Deus eleita e preciosa,
5 Bí bílí ndé gî ká yoòr seèn, te bí ŋa gi bɔ̀ taá nùà njèh, bí me yila te gwà Càŋ dé koô, Cúcuí seèn cer beh teèn; te ké gwò sâ bí ŋa gi bɔ̀ŋ bɔ̀ *ŋgàŋ sèmè, bí seé Càŋ bɔɔ́ lom mé temé cén, te temé nɔré bú lè mé bí felè Yeésò *Kristò.
5 vós também, como pedras vivas, sois edificados casa espiritual e sacerdócio santo, para oferecerdes sacrifícios espirituais, agradáveis a Deus, por Jesus Cristo.
6 Te mvù Càŋe né gi mân nyagá den ndɔ, ye:
6 Pelo que também na Escritura se contém: Eis que ponho em Sião a pedra principal da esquina, eleita e preciosa; e quem nela crer não será confundido.
7 Dé biì, taá bú sâ beè biì baá gi mé yilí. Lòù sam, temé biì dɔɔ́ŋ né gi yoòr seèn. Beè bɔ̀ɔ́ mé temé teèn kwá njí ŋgwéh, môn sam. Bɔ́ mene ŋéné kɔ́ ŋgwéh, mé njéh mene,
7 E assim para vós, os que credes, é preciosa, mas, para os rebeldes, a pedra que os edificadores reprovaram, essa foi a principal da esquina;
8 Né beré déì te mvù Càŋe nyagá den ndɔ ye:
8 e uma pedra de tropeço e rocha de escândalo, para aqueles que tropeçam na palavra, sendo desobedientes; para o que também foram destinados.
9 Dé biì, bú a, té cí dèn; lòù sam, bí dé biì né bɔ̀ nùàr Càŋ. Bɔ̀ *ŋgàŋ sèmè dé Nùà Dueè né bí. Càŋ bí hiín nyeén kwaá né ye bí baá bɔ̀ gèh nùàr nyî. À lɔ bí balé sɔɔ́m naâ, ye te bí nde bɔ̀ nùàr be seé nyî tueé, bí ye bɔ́ a, nyí lé bí te cibi ŋa sɔɔ́m naâ kɔɔ́, nyí weh kwaá njií bí bèh ŋagâ ma.
9 Mas vós sois a geração eleita, o sacerdócio real, a nação santa, o povo adquirido, para que anuncieis as virtudes daquele que vos chamou das trevas para a sua maravilhosa luz;
10 Léí toò bí lé bɔ̀ gèh nùàr Càŋ ná ŋgwêh, bí bɔ̀ gèh nùàr seèn ŋa né kènê. Bí lɔ kɔ́ ná ŋgwêh, ye Càŋ né yeé bí jere kɔɔ́ ndɔ. Baá ye kènê, bí baá fùgò húɔ́m-temé seèn kuú.
10 vós que, em outro tempo, não éreis povo, mas, agora, sois povo de Deus; que não tínheis alcançado misericórdia, mas, agora, alcançastes misericórdia.
11 Bí kɔ́ɔ ye, ká te wɔ́ŋe bí ndeè né kìn, wa bí nde né wàn cer weh ndɔ. Mɔ né mân, sâ kúkùr biì bɔ̀ mbeí mò, njií mé ŋgàŋ yoòr gwaán né kɔɔ́, bí té temé teèn njí. Lòù sam, bɔ̀ njií sâ lege ye te bɔ́ wula sɔm yɔ̀ŋ biì.
11 Amados, peço-vos, como a peregrinos e forasteiros, que vos abstenhais das concupiscências carnais, que combatem contra a alma,
12 Dene biì ké lètenè bɔ̀ Càŋ-kɔ́ a, dèn lòm dilísé. Mɔ bí né ménâ den, sâ bɔ́ né mene bí jueé, bɔ́ nde né seé bagaà biì ŋené, bɔ́ keí seér cu bí lòù, te loù mé Càŋ ndeè cuù teèn, bɔ́ seén bú.
12 tendo o vosso viver honesto entre os gentios, para que, naquilo em que falam mal de vós, como de malfeitores, glorifiquem a Deus no Dia da visitação, pelas boas obras que em vós observem.
13 Bí yoòr sâ né mé yilí Nùà Dueè, bí ŋgwé làrè sòn bɔ̀ kokoô bɔ̀ dɔɔ́ŋ. Bí ŋgwé lòm sòn mgbè dé koô faá cí nɔ, terreb dé koô né beè seèn.
13 Sujeitai-vos, pois, a toda ordenação humana por amor do Senhor; quer ao rei, como superior;
14 À bɔ̀ ŋgɔ́mnà terreb haá yeé kɔɔ́, te bɔ́ nde ye bɔ̀ vevenê bɔ̀ seé weh;
14 quer aos governadores, como por ele enviados para castigo dos malfeitores e para louvor dos que fazem o bem.
15 bɔ̀ɔ́ mé né njèh bɔɔ́ huɔɔ́m, bɔ́ seén nyegé bɔ́ ndɔ. Bí ŋgwé gí sòn bɔɔ̀n. Sâ dɔɔ́ŋ, Càŋ ye te bɔ̀ɔ́ mé né lòù bɔɔ́ ndugó gɔ, sé yeé baá seé bagaà biì ŋené, te sie bɔ́ sòn.
15 Porque assim é a vontade de Deus, que, fazendo o bem, tapeis a boca à ignorância dos homens loucos;
16 Bí fèh kéh mé dene biì ye bɔ̀ nùàr a, bí baá mé feh biì ma. Njèh cén, mé feh biì bú sâ, né dé bɔ̀ seé bɔ̀ Càŋ, dèn ŋgwéh mé feh biì dé veên bɔɔ̂.
16 como livres e não tendo a liberdade por cobertura da malícia, mas como servos de Deus.
17 Bí léb làrè toò bɔ̀ nùàr dɔɔ̂ŋ. Bɔ̀ mbaábi mé né te ceér Yeésò Kristò dɔɔ́ŋ, bí gwàn gí bɔ́ mé temé cén, bí né Càŋ mé feh mene veéh, bí né sòn mgbè dé koô ŋgweé ndɔ.
17 Honrai a todos. Amai a fraternidade. Temei a Deus. Honrai o rei.
18 Bí bɔ̀ seé bɔ̀, ŋgwé gí sòn bɔ̀ tele seê biì mé gùm mene. Bɔ̀ déì né mene temé huɔɔ́m, bɔ̀ déì mene temé húɔ́m ŋgwéh dɔɔ́ŋ, bí ŋgwé njí sòn bɔɔ̀n kèì cén.
18 Vós, servos, sujeitai-vos com todo o temor ao senhor, não somente ao bom e humano, mas também ao mau;
19 Lòù sam, nuaá mé né gèr mé sòn fuû ŋené dɔɔ́ŋ, mɔ à mé njéh veéh né Càŋ, sâ à bɔɔ́ né njèh bagaà.
19 porque é coisa agradável que alguém, por causa da consciência para com Deus, sofra agravos, padecendo injustamente.
20 Mɔ wò sé la gèr hèllè ŋene né mé yìè veên yeè nɔ, wò sé la bú yóló ná ŋgwêh wa? Neì sé la wò seén naâ kɔɔ́ ndɔ wa? Mɔ bí gèr ŋene seér né mé seé bagaà, bí né mbaá yoló njií, sâ beè Càŋ né njèh bagaà.
20 Porque que glória será essa, se, pecando, sois esbofeteados e sofreis? Mas, se fazendo o bem, sois afligidos e o sofreis, isso é agradável a Deus.
21 À bí yilá njií naâ bèh cî. Lòù sam, Kristò mé feh seèn lé naâ mé gèr felè biì kwaré, te bí ŋene weh teèn, bí bele ménâ.
21 Porque para isto sois chamados, pois também Cristo padeceu por nós, deixando-nos o exemplo, para que sigais as suas pisadas,
22 Sâ ndɔ́g, à lɔ bèh veên déì kɔ́ ná ŋgwêh ndɔ;
22 o qual não cometeu pecado, nem na sua boca se achou engano,
23 Bɔ́ né mene bú mbaá selé weh,
23 o qual, quando o injuriavam, não injuriava e, quando padecia, não ameaçava, mas entregava-se àquele que julga justamente,
24 À mé feh seèn lé naâ veên beèh yoòr ŋguú kwaá,
24 levando ele mesmo em seu corpo os nossos pecados sobre o madeiro, para que, mortos para os pecados, pudéssemos viver para a justiça; e pelas suas feridas fostes sarados.
25 Lòù sam, bí lé naá giì faá bɔ̀ sòrŋgaŋ mé né lòù sabé gɔ nɔ. Kènê bɔ́ bí bilí kwaá baá ká kwarè nùà njèh. Gó biì né bú.
25 Porque éreis como ovelhas desgarradas; mas, agora, tendes voltado ao Pastor e Bispo da vossa alma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Pedro 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.