1 Coríntios 7
Mvù Ŋgɔ̀ŋ Feê (MCU) vs ARA
1 Bí lé naâ mè bɔ̀ njèh nyagá bieé njií. Dé véh jɔgɔ̂, huɔm kela né mé nùàr véh jɔ́gɔ́ ŋgwéh.
1 Quanto ao que me escrevestes, é bom que o homem não toque em mulher;
2 Á hên, yàgà yɔɔ̀ŋ seèn né-re teèn ndɔ. Sâ mɔ né ménâ, nùà kàn a, jɔ́gɔ́ véh, jɔ́gɔ́ siíb ndɔ.
2 mas, por causa da impureza, cada um tenha a sua própria esposa, e cada uma, o seu próprio marido.
3 Lètenè bɔɔ̀n, déì a, té mbeí mé ŋgɔ̀gɔ̀ bèlè sér.
3 O marido conceda à esposa o que lhe é devido, e também, semelhantemente, a esposa, ao seu marido.
4 Ma vêh a, té mé yo seèn faá à gwaán keéh nê nɔ bɔ́, yo seèn né dé si seèn. Né cu mé huaán siîb môn ndɔ: à té mé yo seèn faá à gwaán keéh nê nɔ bɔ́, yo seèn né dé veèh seèn.
4 A mulher não tem poder sobre o seu próprio corpo, e sim o marido; e também, semelhantemente, o marido não tem poder sobre o seu próprio corpo, e sim a mulher.
5 Sâ si bɔ̂ veèh a, té mé yo bɔɔ̀n nómó kú. Merré déì, kɔ né cu tou joloò mé bí né Càŋ teèn dua, sâ ye. Jomo sâ bí weh cu dene biì cuûm. Mɔ sam, bí yóló kòmò ndé ŋgwéh; bí sé yeé yóló kòmò cú, *Sátàn yií keéh be teèn.
5 Não vos priveis um ao outro, salvo talvez por mútuo consentimento, por algum tempo, para vos dedicardes à oração e, novamente, vos ajuntardes, para que Satanás não vos tente por causa da incontinência.
6 Mè bí lòù tágá ŋgwéh, bɔ̀ mbeí mò, mè leéb né bí lòù.
6 E isto vos digo como concessão e não por mandamento.
7 Mɔ ye te huɔm, nùà kàn sé la naâ faá mè nɔ den. Á hên, nùà kàn seèn yoòr né mé seé seèn hiín faá Càŋ haá né bú nɔ; mɔ seé dé hên sam, sâ né dé yíê. Dé sâ, kɔ né beè Càŋ.
7 Quero que todos os homens sejam tais como também eu sou; no entanto, cada um tem de Deus o seu próprio dom; um, na verdade, de um modo; outro, de outro.
8 Mè hên tueé njií né mé bɔ̀ kòù bɔ̀, bɔ́ bɔ̀ ma kû, ye bɔ́ a: huɔm kela né mé huún faá mè nɔ deèn.
8 E aos solteiros e viúvos digo que lhes seria bom se permanecessem no estado em que também eu vivo.
9 Á, mɔ bɔ́ ke, bɔ́ yóló kòmò ndé ŋgwéh, sâ bɔ́ jéjɔgɔ̀ ndɔ: huɔm kela né dé jɔgɔ̂ mé bɔ́gɔ́-temé.
9 Caso, porém, não se dominem, que se casem; porque é melhor casar do que viver abrasado.
10 Mè hên tueé njií né mé bɔ̀ Yeésò bɔ̀ mé jɔgɔ baá véh mé siíb kèn; mè mé feh mò túé ŋgwéh, Fehtoò beèh tueé né kɔɔ́, ye ma vêh a, té gwà siîb yùò.
10 Ora, aos casados, ordeno, não eu, mas o Senhor, que a mulher não se separe do marido
11 Á, mɔ à yuo, sâ bú a, te siíb déì jɔ́gɔ́ cú. Mɔ né naàn wa, bɔ̂ si túé kúlú cú lòù, te à cu cu gwò siì. Huaán siîb a, té veèh sɔ̀m ndɔ.
11 (se, porém, ela vier a separar-se, que não se case ou que se reconcilie com seu marido); e que o marido não se aparte de sua mulher.
12 Kènê baá dé bɔ̀ jomo bɔ̀, mè tueé né dé hên kɔɔ́, Fehtoò beèh sam, mè ye bɔ́ a: mɔ nùà Yeésò déì né mé véh gwò, mé ma sâ dé seèn ceér Yeésò bèlè bèh, mɔ ma sâ gwaán lom né dene siîb, sâ bú a, té ma sâ sɔ̀m.
12 Aos mais digo eu, não o Senhor: se algum irmão tem mulher incrédula, e esta consente em morar com ele, não a abandone;
13 Né cu ménâ ndɔ, mɔ ma Yeésò déì jɔgɔ kwa siíb mé dé seèn Yeésò dùà bèh, à gwaán lom né dene ma gwà, sâ ma doô a, té bú ŋgɔ́n ndɔ.
13 e a mulher que tem marido incrédulo, e este consente em viver com ela, não deixe o marido.
14 Mè tueé bí, Càŋ nde né huaán siîb mé Càŋ dùà bèh doô kulú, à kulu keéh nde né bú felè veèh seèn mé né yeé Càŋ dua doô. Càŋ nde né ma mé Càŋ dùà bèh doô felè siì mé né yeé Càŋ dua doô kulú keéh ndɔ. Mɔ sam, bɔ̀ huaán bɔɔ̀n nde né faá ŋunà bɔ̀ Càŋ-kɔ̂ nɔ den. Á sâ, bɔ́ né gi bɔ̀ ŋunà Càŋ ndɔ.
14 Porque o marido incrédulo é santificado no convívio da esposa, e a esposa incrédula é santificada no convívio do marido crente. Doutra sorte, os vossos filhos seriam impuros; porém, agora, são santos.
15 Mɔ kènê dé mé Càŋ dùà bèh ŋgɔn mbeí, ye nyí nde aá, sâ bɔ́ kwá lɔ́ bú, à nde. Mɔ à yuo aá, dé mé né yeé Càŋ dua doô, la né mene si, né mene veèh, sâ à baá mé feh seèn. Dé Càŋ, à gwaán lom né dɔlê, à bí yilá bilí naâ dé cî.
15 Mas, se o descrente quiser apartar-se, que se aparte; em tais casos, não fica sujeito à servidão nem o irmão, nem a irmã; Deus vos tem chamado à paz.
16 Wò ma dùà-Càŋ, wò né ka jéjég kɔɔ́ nyegé, ye nyí nde né si nyî yili sɔm wa? Wò si mé né Càŋ dua, wò kɔ nyegé nde né jéjég mé ŋgei, ye nyí nde né veèh nyî yili sɔm ndɔ wa?
16 Pois, como sabes, ó mulher, se salvarás teu marido? Ou, como sabes, ó marido, se salvarás tua mulher?
17 Mé njéh mene, nùà kàn a, njébá táré lòm te dene seèn nùà njèh mé Càŋ lé haá naâ bú tég. Càŋ lé bú yilá naâ, sâ à baá gi teèn. Hên né njií mé mè né te bɔ̀ŋ bɔ̀ Yeésò bɔ̀ dɔɔ́ŋ tagá bele.
17 Ande cada um segundo o Senhor lhe tem distribuído, cada um conforme Deus o tem chamado. É assim que ordeno em todas as igrejas.
18 Mɔ Càŋ lé yilá naâ nuaré déì, sâ bɔ́ ŋɔb gi aá bú ŋgór, bú a, té mbaá lèr kú cú. Mɔ Càŋ lé yilá naâ nuaré déì, sâ bɔ́ née bú *ŋgór ŋɔ́b ŋgwéeh ye, bú a, té ŋgór mbaá ŋɔ́b kú cú ndɔ.
18 Foi alguém chamado, estando circunciso? Não desfaça a circuncisão. Foi alguém chamado, estando incircunciso? Não se faça circuncidar.
19 Bɔ́ ŋɔb mene wò ŋgór, bɔ́ mene ŋɔ́b ŋgwéh, fà dɔɔ́ŋ njeré déì gàm ŋgwéh; njèh gàm né cegé *sóú Càŋ joloò.
19 A circuncisão, em si, não é nada; a incircuncisão também nada é, mas o que vale é guardar as ordenanças de Deus.
20 Nùà kàn a, dèn lè ká te dene seèn mé à lé naâ teèn te Càŋ yilá ye bú doô.
20 Cada um permaneça na vocação em que foi chamado.
21 Càŋ lé yilá naâ wò, sâ wò né kwer wa? Té nyàmè. Mé njéh mene, mɔ ceér déì né toò yeè teèn ŋené te wò den mé feh yeè, sâ léí be fà!
21 Foste chamado, sendo escravo? Não te preocupes com isso; mas, se ainda podes tornar-te livre, aproveita a oportunidade.
22 Mɔ wò né mene kwer, kɔ́ɔ ye kwer dé mé Fehtoò beèh Yeésò *Kristò né bú yilá, baá dé seèn mé feh seèn beè Fehtoò beèh. Dé nuaá mé Yeésò Kristò lé yilá naâ bú, sâ à né mé feh seèn, baá dé seèn kwer Kristò.
22 Porque o que foi chamado no Senhor, sendo escravo, é liberto do Senhor; semelhantemente, o que foi chamado, sendo livre, é escravo de Cristo.
23 Càŋ ŋge weh gi aá bí mé keh tarê kèn, bí té kwer nuaré déì mbaá ŋá kú.
23 Por preço fostes comprados; não vos torneis escravos de homens.
24 Bɔ̀ nùàr mò: nùà kàn a, dèn lè ká toò Càŋ te gèh denè seèn mé à lé naá kaà teèn, te Càŋ yilá ye bú doô.
24 Irmãos, cada um permaneça diante de Deus naquilo em que foi chamado.
25 Kènê mè tueé nde aá bí felè bɔ̀ kòù bɔ̀. Dé sâ ndéb Fehtoò beèh sam, mè tueé né kɔɔ́; mè né nùà gècên, mè nùà gècên ŋa né mé njua Fehtoò beèh.
25 Com respeito às virgens, não tenho mandamento do Senhor; porém dou minha opinião, como tendo recebido do Senhor a misericórdia de ser fiel.
26 Mè tétég jue né felè cu mé baá kènê taré hên, ye bí a: huɔm kela né mé nùàr den le te dene seèn.
26 Considero, por causa da angustiosa situação presente, ser bom para o homem permanecer assim como está.
27 Wò né mé véh wa? Sâ té ceér mé bí bú geé nde né teèn fɔ́n. Wò née véh jɔ́gɔ́ ŋgwéeh ye wa? Sâ té véh fɔ́n.
27 Estás casado? Não procures separar-te. Estás livre de mulher? Não procures casamento.
28 Mè né mene mân tueé dɔɔ́ŋ, mɔ wò jɔgɔ véh, wò veên bɔ́ ŋgwéh; mɔ mbò yàgà déì jɔgɔ siíb, à veên bɔ́ ŋgwéh ndɔ. Njèh cén, mɔ bí né jɔgɔ́ kuú, bí kékɔɔ̀ ye, bí nde né mé gèr lè dene biì cafanê kwaré. Mè bí hên tueé kuú né dé cî, te gam bí.
28 Mas, se te casares, com isto não pecas; e também, se a virgem se casar, por isso não peca. Ainda assim, tais pessoas sofrerão angústia na carne, e eu quisera poupar-vos.
29 Bɔ̀ nùàr mò, mè ye bí a, cu nde aá wulú. Kènê bɔ̀ véh bɔ̀ a, dèn lòm faá bɔ́ mé véh sam nɔ;
29 Isto, porém, vos digo, irmãos: o tempo se abrevia; o que resta é que não só os casados sejam como se o não fossem;
30 bɔ̀ɔ́ mé né yueé a, dèn lòm faá temé bɔ́ yúlá ŋgwéh nɔ; bɔ̀ɔ́ mé né ja wa, faá temé bɔ́ lè vɔ́gɔ́ ŋgwéh ndɔ; bɔ̀ɔ́ mé né njèh ŋge, faá bɔ́ mé njéh beè sam nɔ;
30 mas também os que choram, como se não chorassem; e os que se alegram, como se não se alegrassem; e os que compram, como se nada possuíssem;
31 bɔ̀ɔ́ mé bɔ̀ njèh wɔ̂ŋ né bɔ́ gam, faá bɔ̀ njií sâ bɔ́ njeré déì gàm ŋgwéh nɔ. Lòù sam, gèh *wɔ́ŋ bú hên ŋgágá ndé cú.
31 e os que se utilizam do mundo, como se dele não usassem; porque a aparência deste mundo passa.
32 Mè gwaán né ye te bí njeré déì mùnò gɔ̀ cú. Nuaá mé née véh jɔ́gɔ́ ŋgwéeh ye dé seèn faga lom né feh mé seé Fehtoò beèh tég, ye te huɔm Fehtoò beèh yoòr.
32 O que realmente eu quero é que estejais livres de preocupações. Quem não é casado cuida das coisas do Senhor, de como agradar ao Senhor;
33 Nuaá mé jɔgɔ aá véh, dé seèn faga seér né feh mé bɔ̀ njèh wɔ̂ŋ, te huɔm veèh yoòr.
33 mas o que se casou cuida das coisas do mundo, de como agradar à esposa,
34 Yeé baá môn, geé yií baá-re bú seé bèh fà. Mé bɔ̀ véh né gi ménâ ndɔ; né mene ma kòù, né mene huaán vêh, à nde né feh te seé Fehtoò beèh fagá nyegé, ye te nyí den nde lom yí ka seèn mé gùm mene. Dé mé jɔgɔ baá dé seèn siíb, faga seér nde né feh mé bɔ̀ njèh wɔ̂ŋ, te huɔm si yoòr ndɔ.
34 e assim está dividido. Também a mulher, tanto a viúva como a virgem, cuida das coisas do Senhor, para ser santa, assim no corpo como no espírito; a que se casou, porém, se preocupa com as coisas do mundo, de como agradar ao marido.
35 Mè hên tueé kuú né ye te gam seér bí lòù, mè bí dé baâ bá ŋgwéh, mè gwaán né ye te bí gɔ dilí nyegé, bí den mban nde yoòr Fehtoò beèh Yeésò mé seé seèn beè tég.
35 Digo isto em favor dos vossos próprios interesses; não que eu pretenda enredar-vos, mas somente para o que é decoroso e vos facilite o consagrar-vos, desimpedidamente, ao Senhor.
36 Kènê baá dé bɔ̀ ndà mé baá véh gɔ: mɔ huaán ndà bɔ̂ gwɔ̀m seèn kaga ndòn, ye bɔ́ jɔ́gɔ́ ndé cú, nde nde si munó cu, ye mɔ né môn, sâ nyí bɔɔ́ né gwɔ̀m doô veên, temé bú lè dìè cú, à yóló kɔ́ cú ndɔ, mɔ à munó cu aá ye nyí nde cu né bú jɔgɔ́, sâ bú a, jɔ́gɔ́ bú jɔgɔ̀; dé sâ veên sam.
36 Entretanto, se alguém julga que trata sem decoro a sua filha, estando já a passar-lhe a flor da idade, e as circunstâncias o exigem, faça o que quiser. Não peca; que se casem.
37 Á, mɔ huaán ndà doô kaga lom né kàgà-ndòn seèn, nuaré déì sòn teèn kɔɔ́ yí ŋgwéh, ye nyí ka huaán vêh doô jɔ́gɔ́ cú, à né ka ménâ yoló ndɔ, sâ à bɔɔ́ né bagaà mé à huaán vêh doô jɔ́gɔ́ ŋgwéh.
37 Todavia, o que está firme em seu coração, não tendo necessidade, mas domínio sobre o seu próprio arbítrio, e isto bem-firmado no seu ânimo, para conservar virgem a sua filha, bem fará.
38 Sâ mɔ né ménâ, nuaá mé sua kwaá né huaán vêh gwò, bɔɔ́ né bagaà; nuaá mé véh jɔ́gɔ́ ŋgwéh bɔɔ́ huɔm kela né kɔɔ́ ndɔ.
38 E, assim, quem casa a sua filha virgem faz bem; quem não a casa faz melhor.
39 Ma vêh mé bɔ́ jɔgɔ kwaá baá gwò, mɔ si née mé njolo ye, à mé feh seèn sam. Kɔ si kuú né lòù, sâ ma sâ baá ye mé feh seèn, à gwaán né mene siíb dé kàn, à jɔgɔ mé be seèn. Njèh cén, kɔ né siíb mé né ceér Yeésò *Kristò bele ndɔ.
39 A mulher está ligada enquanto vive o marido; contudo, se falecer o marido, fica livre para casar com quem quiser, mas somente no Senhor.
40 Dé mò, mɔ ma sâ ye nyí nde né mé huún den, yoòr huɔm kela nde né bú cí. Mè lòù túé ŋgwéh; mè ká yoòr né mé Cúcuí Càŋ.
40 Todavia, será mais feliz se permanecer viúva, segundo a minha opinião; e penso que também eu tenho o Espírito de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.