Marcos 6

Godoni Vu'a Maiu'ina (MCQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Hu kwaa kajaho arema ꞌurine Huni kwaa anejijino tisaiporuhwa puꞌúmo vaꞌara.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Sapati veijino Hu vaꞌe Sinakoku ea najahana. Ea mapoka sea kajaho ani reꞌeme Hu ꞌwaramaji pu henareja oja hwaꞌusahara. Pu ijá ꞌwava Hura ꞌwaramu kajaho ichi apenane? Hu ichi kamane? Irara Hu nahane? ꞌEne ijí unekajihuni harura Hu icháꞌina veno?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 ꞌÚ Hu kapinita? ꞌÚ Hu Meri oni Harihe? ꞌÚ Jemisi ꞌee Josisi ꞌee Jutasi ꞌee Saimani Huni ꞌuꞌuhije? ꞌÚ Huni maꞌipija iki hijo? ꞌwavara. ꞌEnajihunaꞌe pu Jesu pataarohara.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Jesu pu ijá ꞌiama Ea kaꞌene poropeti ijihuni araneji hijujija ꞌee huni kachiꞌina huni amuhija ꞌee huni kwai ea kaꞌene hijujija huni hura pavejura ꞌiamana.
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Kwaa kajaho Huni harura panajahana kaivo ea kwinu kwino atama navajaho Hu niꞌaha kwino ija puni haha ꞌahi irechavume maraniara.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Pu Jesu kamareja panimaa rojajaho Hu nihoꞌo puruva renana. Túnaꞌi Jesu vaꞌe arara kajino ea mapoka najahapene onana.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Jesu Huni tisaiporu iropu ropu noꞌo ꞌwaravume roumakiviꞌi irechamiume kwaaka mapokakino ea najahapene oꞌirono noꞌo noꞌo vaꞌiro vejumakiviꞌi Hu Huni harura tisaiporu mihe ꞌee ꞌavena sisea siomahuni harura ꞌuꞌo mihana.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Hu najaharena ijá ꞌiama Ja uneunecha mapoka paꞌekaꞌavara kaivo pijuharu ꞌekaꞌavara. ꞌIruma paꞌeke suvaikia paꞌeke monia tuja vaji paꞌekaꞌavara.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 ꞌEnakaivo siripasieru same ꞌee ateha noꞌo paꞌekaꞌavara ꞌiamana.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Hu pu ijá ꞌiama Ja ara pini useme sea pini ajiꞌavajaho sea kaji hinuvaꞌo ara kaji areꞌirono areꞌavara.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Ja ara pini vaꞌe pu ja pataarorahe joni vuꞌa paheꞌi ꞌahie veja kiꞌavajaho nijinakúne joni mumora hari túa taireve ariha kimareje ea mapoka hene kimareje ijá ꞌwahune Ea kajija puni vuꞌa paheju kamareꞌe avaju ꞌwahuna ꞌiamana.
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 ꞌEjume pu vaꞌajime ea najahe pu sisea areꞌavarono najahoꞌi vaꞌara.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Pu ꞌuꞌo ꞌavena sisea ajiviꞌinijaho ꞌavena siomahe ꞌee ea atama naviꞌinijaho ꞌwerui ꞌonahuma sonahiara.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Kini Heroti Jesu oni pinana niꞌimaꞌura rena onajaho hinarena hu ijá ꞌiama Joni Papitisita kwamanaꞌe hura ꞌurinanaꞌomo ike harurakaho huni vaji renu ꞌiamana.
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 ꞌEjume ea ꞌahoꞌa Hu Iraijana ꞌwavura. ꞌEe ea ꞌahoꞌa Hu poropeti pina ꞌwavura.
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 ꞌEnakaivo Heroti hu henarena ijá ꞌiama Joni kaꞌene nara uroa ahatumahujara vukúꞌo ꞌurinana ꞌiamana.
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Herotiasi oni hahi Herotira huni iri ꞌwaravume Joni kamome tipurai ranamana. Herotiasiho ꞌuꞌuaha Piripu oni naparaꞌe ꞌwahana.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Ijihuni hahi Jonira Heroti ijá ꞌwama Ara oni ꞌuꞌuijihuni napara kaꞌene Herotiasi ꞌwahajaho areri parenu.
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 ꞌEnajihunaꞌe Herotiasi Joniꞌi sena venana. ꞌEne hu ꞌanae kwahuna ura renana kaivo hu areri parenana.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Herotiho Joni juhamana. Ijihuni maijaho hu henajaho hu ea nihoꞌo mamaa ꞌee arira ijihunaꞌe hu Joni ꞌajoahana. Heroti Jonira iraka kaꞌene ꞌwaramujaho hu ura heꞌi ꞌahauna kaivo hu hene nihoꞌo natohwaꞌe haha henuna.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 ꞌEne Herotiasira vea kaꞌene ura renajaꞌini nituꞌeme Heroti nahejari vea rejume hu ꞌiruma nihoꞌo mapoka mapoka vene irechaꞌeme ea kwaa ꞌajohiꞌinijijahija ꞌee Heroti oni namikia ꞌee Karari opuni ea mamaꞌina Heroti oni roara.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 ꞌEjume Herotiasi oni ꞌapaja roe javavume Herotiho ea kaꞌene Heroti oni roajijahija kame nihoꞌo ura rena paranana. ꞌEjume Heroti napara kajaho ijá ꞌwama A iraki ura renaꞌamajaho na ijí mahuna ꞌwamana.
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Heroti nahama ꞌwarama ijá ꞌwama Godira na kimunaꞌomo a iraka ura renaꞌamajaho na nuni ara kwaa pwinanaꞌa mahoꞌo a maꞌeju ꞌwamana.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 ꞌEjume napara kajara oahoni vaꞌe ijá ꞌwama Na iraka hu ꞌwarahune? ꞌwamana. ꞌEjume hu ijá ꞌwama A Joni Papitisita oni húmata ꞌuhua miha ꞌwaꞌamana ꞌwamana.
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Napara kajara vea panisaꞌikaꞌi ninuma vaꞌe Heroti ijá ꞌwama Joni Papitisita oni húmata tevua ꞌahi ranamareje apena ro miꞌamana ꞌwamana.
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 ꞌEjume Heroti nihoꞌo natohwa temumana. ꞌEnakaivo hu ea mapoka puni unaꞌi nahama ꞌwarama jihunaꞌe hu napara kajaho papataarohana vo venana.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 ꞌEne niꞌaha kwinu Hu huni pwea ranama ijá ꞌwama Vaꞌe Joni oni húmata ꞌuhue apena roa ꞌwamana. ꞌEjume pwea kajara vaꞌe tipura ara vaji Joni oni húmata ꞌuhuana.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Hu tevua ꞌahi apena roe napara kaji mahume napara kajara apena vaꞌe oaha mahana.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Joni oni tisaiporu epo henareja roe huni haha apena vaꞌe kwananavara.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Apasorua kúꞌo nianae roajime pura raka kaꞌene vene ꞌee najahajaho Jesu ꞌwaravara.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Hu pu ijá ꞌiama Ja roajive nú kwaa pina ea pahijujino maꞌuako siheria veja. Ijihuni maijaho ea mapoka roi vaꞌuma kimareja pu ꞌiruma ihuni vea parenana.
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Pu sisima ꞌahi ajime kwaa kaꞌene ea pahijiꞌinijino vaꞌara.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Pu vaꞌajiꞌeme ea nihoꞌo mapoka kimareja Jesu sisima ꞌahi vaꞌume pu mumori ninukujaha arara kaji roe useme hiꞌeme Jesu roume piunavara.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Jesu roe ꞌeꞌujiꞌi kimajaho nihoꞌo temume oja turaꞌi ꞌahaana. Ijihuni maijaho pu sipi ꞌajohiꞌina paꞌanepo hina ojujaꞌinaꞌe vejara. ꞌEjumakame Hu ijiꞌa uneunecha mapoka najahana.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Vea ꞌoꞌiro vaꞌeme Huni tisaiporuepo Jesuni rori vaꞌareja ijá ꞌwava Kwaa ikaho ea paꞌana kaivo vea iviamaa nipaꞌareꞌi venukúna
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Ea mapoka irechamie ara arakino vaꞌajime uneunecha ꞌimena ija ꞌwavara.
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Jesu eha vene ijá ꞌiama Jara pu uneunecha vajiꞌavara ꞌiamana. Pu ijá ꞌwava ꞌÚ nú vaꞌe monia mapoka mapoka (200 kina) puretia ꞌimenareje pu vajihe iꞌeje ꞌwavara.
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Jesu aporama ijá ꞌiama Joni puretia icharo navo? Vaꞌa kiha ꞌiamana. Pu saramapene onu vaꞌume ijiꞌa ijá ꞌwava Iropune ꞌee kija noꞌona ꞌwavara.
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Jesu ꞌwaravume ea mapoka vaꞌe karasi ꞌahi niku niku hijasavara.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Nia ꞌahoꞌa ea mapokaꞌe (100) hijume nia ꞌahoꞌa ea mapoka (50) hinape ojara.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Jesu puretia iropune ꞌee kija noꞌo ꞌeke akúpi ꞌahi nia nirii Godoni siporua ꞌojiꞌi merajahana. ꞌEjume puretia tuachame Huni tisaiporu vajihume pu ꞌeke ea kajaho vajihapene ojara. ꞌEne kija kaji ꞌuꞌo ijaꞌina venana.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 ꞌEjume pu ijume tea hianavara.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 ꞌEjume puretia ꞌee kija pwina kaꞌene navajaho nianae katija iropu ropu noꞌo vejume itusahara.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Parua kaꞌene puretia kaji ijajijahija ea mapoka (5,000).
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Hu Huni tisaiporu ijá ꞌiama Ja marako sisima vaꞌajimareje kami toi ropunaꞌi ara iha Petasaita vaꞌeje Na ea irechamiꞌi kaivo vuꞌejukúna ꞌiamana.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Hu ea ꞌajorame irechamiuma vaꞌumakiviꞌi va kahi huriꞌi hine siporua ꞌonana.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Vea nusireꞌejuꞌe sisima soha riri naꞌejuꞌe Jesu Huhusu kari amari hinana.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Hu kimajaho sisima veje vahuni ꞌunamijaho pu puruva renana. ꞌEjume asiasia ijiki ninaꞌeje ijikari vahunijaho areri parenana. Nitunituhi puni roꞌi ꞌahaume Hu toi ꞌahi roana. ꞌEnarena Hu pakiviꞌi asitahu jaꞌina venana.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Vea kaꞌene pu kavume Hu soha ꞌahi namina roajaho pu vwihajajaho ꞌavena sisea raka ꞌwaꞌikaꞌi emaavajara.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Pu ea mapoka Hu kame nihoꞌo tea junava jihunaꞌe Hu marako ijá ꞌiama Naranakúne masuani hiꞌi kaivo juvujaho areha ꞌiamana.
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 ꞌEjume Hu roe ijí sisima vaji ajiꞌeme asiasia kaꞌene hwasihajaho paꞌarejume pu oja nihoꞌo hwaꞌusahaꞌeme hina vwihajara.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Puni oja kaisini jihunaꞌe Hura puretia kaꞌene tuachama vajiha jihuni maijaho pu nihoꞌo pahena pakavara.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Pu toa ropunaꞌi vaꞌe Kenesareti useme sisima puna anika vena hijara.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Pu sisima vaji rena rarihumakiviꞌi ea mapoka kajija marako Hu samai kavara.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 ꞌEjume niꞌaha kwino arara kajino ninukujaha vaꞌajime atakina kichame Jesura hinujihija kichijiꞌi irechavara. Kwaaka mapoka kajino Hu vaꞌujaho pu nijaimaru vejura.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 ꞌEjume Hura ara mamaꞌina maꞌuꞌumai ara rora kajino ea atakina ꞌeka roe maketi tinia irechaviꞌi Huni ateha uri ꞌunahuniji jarima ꞌwaravara. ꞌEjume ea mapoka Hu ateha uriji ꞌunavajaho sonahiara.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.