Atos 9

Godoni Vu'a Maiu'ina (MCQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 ꞌEjume Soruho majama hine Natohwi jihuni tisaiporua juvu vuꞌa ꞌwarame ꞌee ꞌanie kwamasaꞌavarono vaꞌe pirisitia niꞌinijaho ꞌwaramana.
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 ꞌEjumakame hu pasia vene vajahe ꞌeka vaꞌe Tamasikasi Sinakoku mapokiji vajihe pu hu niꞌajahareje ea kaꞌene ꞌUnama ikehunake vejiꞌina parui napari piuniꞌavajaho pu ꞌeke Soru vajahe kamorame hura ꞌeka Jerusaremi rohuna.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 ꞌEjume hu Tamasikasi rori roꞌeme niꞌaha kwino akúpa ꞌahi rene hanane huni haha ꞌaha ꞌee huni rora kajaho hanana paranana.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 ꞌEjume hu mweꞌi ꞌojiꞌi hejume irijara ijá ꞌwama Soru Soru a rakijihunaꞌe Na siseꞌi ꞌahiu ꞌwamana.
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 ꞌEjume hu ijá ꞌwama Natohwe A rarane ꞌwavume Hu ijá ꞌwama Na Jesu kaꞌene ara siseꞌi ꞌahaujarana.
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 ꞌEnakúne ꞌurinareje ari vaꞌa. ꞌEꞌeje ara iraka kaꞌene vehunijaho ijí ꞌwaraꞌamana ꞌwamana.
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 ꞌEjume ea kaꞌene pu puꞌúmo vaꞌa kajija ijí ira paꞌwanamaꞌikaꞌi namine irijaho hejara kaivo ea haha pakavara.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 ꞌEꞌeme Soruho ꞌurinana kaivo huni niijaho nihoꞌo nutuvumakame uneunecha pakimana. ꞌEjume ea kajipo huni iji ꞌunama apena vaꞌe Tamasikasi ranavara.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 ꞌEjume hu naꞌia noꞌopisu nia panirie ꞌee ꞌiruma paine ꞌee toa painana.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 ꞌEnakaivo tisaiporu pina iha Ananaiasi ijino Tamasikasi hinanaꞌomo Natohujara visoni vaji ijá ꞌwama Ananaiasiꞌo ꞌwavume Ananaiasi ijá ꞌwama Natohwiji na ikeho hiju ꞌwamana.
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 ꞌEjume Natohwijara ijá ꞌwama A ꞌurine ꞌunama kaꞌene Arira ꞌwavujihunijiano vaꞌu vaꞌo vaꞌe Jutasi oni sei ea pina iha Soruho Tarasasi oraꞌomo hu ijí hine siporua ꞌojiꞌi hinu. ꞌEnakúne a vaꞌe kaꞌamana.
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 Hu ꞌuꞌo visoni kaꞌeme ea pina huni iha Ananaiasi ꞌwavujaho vaꞌe ijí arume huni ija huni haha ꞌahi irechavumakame huni nia kúꞌo niriana.
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 ꞌEjume Ananaiasi eha vene ijá ꞌwama Natohwe na nihejuta. Ike ea kehuni vuꞌijaho hura Oni ehija kaꞌene Jerusaremi hijujihi ꞌeke siseꞌi ꞌahiajaho na nihejuta.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Hu ea kaꞌene pirisiti mamaꞌinapo harura mahume hu ea kaꞌene oni iha ꞌurahujihi kamorai roana ꞌwamana.
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 ꞌEnakaivo Natohwijara ijá ꞌwama Ijí ea kajihuni vaꞌa Nara hu Nuni kaukara veꞌamarono iji pijahutaꞌomo hu Nuni iha apene Jenitaru ꞌee kinia ꞌee Isureri oni harihija najahuna.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Nara Nuni ihijihunaꞌe hura haha niꞌimaꞌura kaꞌene hiahunijaho nahuna ꞌwamana.
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 ꞌEjume Ananaiasi sea kajino vaꞌe arumana. ꞌEnarena huni ija haha ꞌahi ranamahiꞌi ijá ꞌwama Soru vwea nunakera. Jesu Natohwa kaꞌene ara ꞌunamutoi kamajara na ranamiume routaꞌomo a kúꞌo nia niriꞌena. ꞌEje Godoni ꞌAvena oni oja vaja ruha apena parahuna ꞌwamana.
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 ꞌEjume Soruho niꞌaha kwino unenuꞌu pina kaꞌene huni nia ꞌahi namajaho ꞌoꞌeme hu ꞌurine nia kúꞌo niriana. ꞌEnarena hu ꞌurijume toi apúsavara.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 ꞌEnarena hu ꞌiruma ine harura apenana.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 ꞌEnarena hu vaꞌe Sinakoku vaji aneja vene Jesu rone najahe ijá ꞌiama Hu nimaa nimaa Godoni Hariha ꞌiamana.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 ꞌEjume pu ea ijí hene oja hwaꞌusunahaꞌeme pu ijá ꞌwava ꞌÚ ikaho ea kaꞌene Jerusaremi ea kaꞌene Jesu nimaa rojuꞌukame hu pu ruarahu jarane? Hu iviamaa iki roe ea kaꞌene Jesu nimaa rojiꞌinijihi kamorame vaꞌe Pirisiti mamaꞌini jipuni irechaꞌi roajaho ikene ꞌwavara.
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 ꞌEnakaivo Soruho huni haha harura reꞌejume aneja vene Jua kaꞌene Tamasikasi hijujihi Jesuho Kerisona ꞌiavume pu nihoꞌo puruva retiara.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 ꞌEjumakame naꞌia mapoka paꞌareꞌeme Jua mapoka Soruho ꞌanaꞌirono ꞌwamapene ojara.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 ꞌEnakaivo pura raka kaꞌene veꞌiro vejajaho Soruho nihenana. ꞌEjuꞌukame pu hu ꞌanaꞌi ꞌahiuꞌe naꞌia veiriꞌa ijaho ara vwichia kajino ꞌajoha ojura.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 ꞌEjumakame Huni Tisaiporuepo apene namea vaji niarikara. ꞌEnareja ea kaꞌene vwicha ꞌajoha namija kajihi juhame apene vera ꞌaha kaji ajima vaꞌe karoꞌahuni apúsavume vaꞌana.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Vea kaꞌene hu Jerusaremi roajaho tisaiporu puꞌúmo ahui venana kaivo pu tea junamana. Ijihuni maijaho hura tisaiporuaꞌe renajaho pu panimaa rojara.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 ꞌEjume Panapasira hu ahema apene apasoru puni roe hura Natohwiji ꞌunamutoi icháꞌina kaꞌene kavume Hura vuꞌa ꞌwaramana ꞌee Tamasikasi Jesuni iha ꞌahi pajuꞌikaꞌi ꞌwaramajaho ꞌwaramana.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 ꞌEjume hu ijí pu puꞌúmo mataume Jerusaremi pajuꞌikaꞌi Natohwi jihuni iha ꞌahi vuꞌa ꞌwarame ojara.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 ꞌEnarena hu Jua kaꞌene Kuriki opuni iri ꞌwaravujihi puꞌúmo hina nakaravara. ꞌEjumakame pu hu ꞌunama kaꞌene ꞌanahuniji savara.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 ꞌEjume vwehwapo ijí henareja pu hu ahema kami Sesaria vaꞌara. ꞌEnareja pu hu ranavume Tarasasi vaꞌana.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 ꞌEꞌeme sosia kaꞌene Jutia hine Karari hine ꞌee Sameria hijujija matausaha hijiꞌi emarene ꞌee Natohwiji juhaviꞌi hijara. ꞌEjume Godoni ꞌAvenijara pu somaꞌejuꞌe ea mapoka rena ajima vaꞌara.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 ꞌEꞌeme Pitaho ara ara kajino nimaa rojiꞌina kaꞌene hina apene oja kajihi kima apena onuvaꞌo Godoni ehija ꞌahoꞌa ijí Rita hijaraꞌomo kiꞌi vaꞌana.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 ꞌEnarena hu ijí vaꞌe ea pina huni iha Eniasiho paꞌuraha oꞌi kaivo ijí sei vajaru hiꞌeme juara ija ronu noꞌopisu paꞌarenanaꞌomo ijaho piunamana.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 ꞌEnarena Pitara hua ijá ꞌwama Eniasi! Jesu Kerisora vejuꞌe sonahaukúne ꞌurina oni suha mwama ꞌwavume hu niꞌaha kwino ꞌurinana.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 ꞌEjumakame Rita ora ꞌee Sarani ora hua marana kaji kamareja pu niꞌaha kwinu mahoꞌo Natohwiji huni taꞌarohe ro ranavara.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Ara kaꞌene Japana ꞌwavujino tisaiporua pina Tapitana. ꞌEnakaivo Kuriki puni iri ꞌurahujaho Tokasina ꞌwavura. ꞌEnaꞌomo ike naparakaho hu ea hami ꞌahie ꞌee ea kaꞌene uneunecha paꞌajihi niꞌajihuna.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Ijí vea kajiha kajano hu atami ꞌunavume kwamana. ꞌEjume pu huni hahijaho apene toi rúrahareja ichutoi ruha pini ranavume namana.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 ꞌEnakaivo Japaho Rita rorinaꞌomo tisaiporu ꞌahopo Pitara Rita hinaji henareja pu ea noꞌo irechamiume vaꞌe mamako nú puꞌúmo roa ꞌwaꞌirono vaꞌara.
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 ꞌEjume Pitaho ꞌurine pu puꞌúmo vaꞌana. ꞌEnarena hu vaꞌe ꞌeꞌujume pu ahema ichutoi ruha pipunijino vaꞌara. ꞌEjumakame ijí amunaka mapoka kaꞌene Pita oni rori namija kajija ateha kaꞌene Tokasira hu maiꞌo hinani veijino vena useaji kima hine niramaruvara.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 ꞌEjume Pitara ꞌwaravume maꞌahi vaꞌumakiviꞌi hu atoki same siporua ꞌonana. ꞌEnarena hu ijiꞌa taꞌarohe napara kajihuni hahi namajaꞌi kaviꞌi ijá ꞌwama Tapita ꞌurina ꞌwavume hu nia jarae Pita kamajaho hu niꞌaha kwino ꞌurine arini hinana.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 ꞌEjumakaviꞌi hu huni ija mahume ꞌunama apena ꞌurijume hu niꞌaha kwinu ꞌuri arini naminana. ꞌEjumakaviꞌi hu ea kaꞌene nimai rojiꞌina ꞌee amuna ꞌumenaume roume hu ea maiꞌo hijiꞌina kajaho pu mihana.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 ꞌEjumakame Japa ea kaꞌene hijujija hene kavara. ꞌEnareja pu ea mapokaꞌe Natohwijaho nimaa rojara.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 ꞌEnarena Pitaho ijí Japa Saimani kaꞌene hanuha sisa amairiꞌinijiꞌi naꞌia mapoka hinana.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.