Atos 28
Godoni Vu'a Maiu'ina (MCQ) vs VC
1 ꞌEjume pu mamaa roe amari ajivara. Nú ijiꞌa hena kavajaho ijí mutumutua kajihuni ihijaho Morutana ꞌwavuraꞌe hejara.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 ꞌEjume ijí ara kajiꞌurijipo nú hami hami ꞌahúara. ꞌEne nehi pina atuatuma jihunaꞌe pu vena jae roe nú aheruma vaꞌume nú ijí rori hijara. ꞌEjume pu nú ꞌajoruvara.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Porura vena mwene iramanaꞌomo tapara ijihuni vaji hiꞌeme apena vaꞌe veni aporuvume vena kajihuni ohoi rejuma aseha ruꞌeꞌune Poru oni ija ꞌahi mwatuma utiha namana.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 ꞌEjumakame ara kajiupo kaꞌeme tapara kajara Poru oni ija ꞌahi mwatunanama kurima navuma kamareja pu aneja vene ijá ꞌwava Nimaa eakara ea ꞌaniuꞌe kwamasahara kaivo hu soha vaji roakaho unenuꞌu pina pareꞌeme hami roana kaivo mamaijaho pamakaꞌeje hu maiꞌo hihuna ꞌwavara.
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 ꞌEnakaivo hu tapara kajaho ahaijiuvume vaꞌe veni renana kaivo hu unenuꞌu pina parenana.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 ꞌEjumakame pu vwihajajaho hu kwaꞌena ronareja pu ꞌajoha hina apene vaꞌajaho huni ija pahwene ꞌee paꞌona kwamana. ꞌEjumakame pu vwihajajaho hu godi ꞌwavara.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Kwaa kaꞌene núra useva kajaho ea natohwa kaꞌene Pupiriasina ꞌwavujihuni mweꞌa. ꞌEnaꞌomo hura nú aheruma vaꞌe huni sei irechamúe hami ꞌajohuꞌi hiꞌeme naꞌia noꞌopisu paꞌarenana.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 ꞌEnakaivo ijí ea kajihuni omijaho atami ꞌuname huni haha ohoa ani rene tea arihe ijá venana. ꞌEꞌeme Porura vaꞌe huni siporua ꞌone ꞌee huni ija ea kajihuni húmata ꞌahi ranamahume ea kajaho maranana.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 ꞌEjumakame ea mapoka kaꞌene mutumutua kajiꞌura kaꞌene atami ꞌuniraviꞌinijija nianaa apene huni roume maraniara.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 ꞌEnajihunaꞌe pu núni hura vene ꞌee mavarasa vejiꞌi hinuvaꞌo sisima pina roume nú vaꞌiro vejumakaviꞌi raka kaꞌene núra pivusahajija mahoꞌo vajúhara.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 ꞌEnakaivo nú masapa noꞌopisu ijí ara kajino hiꞌeme vea kaꞌene asiasia ꞌanauni veijino nú Arekisanituria opuni sisima kaꞌene hwaharisina puni urania naviꞌinijaho ijí mutumutua kajino namanaꞌomo ijihuni ꞌahi ajima vaꞌara.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Nú vaꞌe ara iha Serakusi usevara. ꞌEnareja nú ijino naꞌia noꞌopisu hijara.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 ꞌEnareja nú Serakusi areꞌi kaivo ꞌurina vaꞌe Rijiami vaꞌara. ꞌEnaꞌomo ijihuni súꞌuhijino asiasia kamaꞌi ikiki hwasihumakaviꞌi nú ꞌurine Putiori vaꞌiro vaꞌeme naꞌia noꞌo paꞌarejara.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 ꞌEnareja ijí ara kajino Godoni ea ꞌahoꞌa piunivara. ꞌEnareja nú ijino pu puꞌúmo naꞌia iropuꞌa noꞌoheꞌi hiꞌavarono ꞌwaruvume hijara. ꞌEnareja ijiꞌa Romu vaꞌara.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 ꞌEjume Godoni ea kaꞌene Romu hijajijahija ijí henareja Apiasi oni maketia ꞌee Hoteru noꞌopisu namijuji rene nú piurihe roara. ꞌEjume vea kaꞌene Porura pu kimajaho nihoꞌo Godi teimani ꞌwame oja sonanana.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Nú vaꞌe Romu usevajaho Poruho huhusumano sorutia pini ꞌajohaꞌeje hihunaꞌe ꞌwaravara.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 ꞌEꞌeme vea noꞌopisu paꞌareꞌeme Porura Jua puni ea kaꞌene uraniꞌinijija ꞌumenaume pu roe ahuma hijumakiviꞌi hu aneja vene ijá ꞌiama Ehu nunakije na ehu nuna ea ꞌahoꞌa pasiseꞌi ꞌahiuta. ꞌEe emahu núpuni tamana ꞌahoꞌa papataarohuta kaivo pu na Jerusaremi tipura apenie Romu puni ija ꞌahi ranamiara.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Pu na apenia Romu mihumakame pu hejajaho nara unenuꞌu pina sisea vejakame pu na ꞌania kwahuna pahenareja ranamie vahuna ura renaara.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 ꞌEnakaivo Jua kajija Romu opuni ira pataꞌarohumakame nuni ꞌunama paꞌarenana. Ijihunaꞌe na Sisa ꞌwaravakame hura nuni vuꞌa kaji heꞌena ꞌiavuta. ꞌEnakaivo nara ehu nunijihi unenuꞌu pina vetihuna pana.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Ijihuni hahi na ja kiviꞌi vuꞌa ijí ꞌwaraꞌiro ꞌwaravume ja iviasakaho roajivara. Isureri opo raka kaꞌene túnaꞌi reje kahuna kaꞌene vwihajiꞌi hijujihuni hahi senia ikaho na kamorivara ꞌiamana.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 ꞌEjume pu hu ijá ꞌwava Jutia ea ꞌahopo oni vuꞌa rone pasi veja rohuna pane ꞌee núni ehija ꞌahopo iki roajimareje nahama ꞌwaruhuna paꞌane ꞌee oni vuꞌa sisea rone ꞌwarahuna pana.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Nú ea ikihi puni vuꞌa aniꞌinaꞌe ꞌwamape ojukame nú ura oni vwiha ijí heꞌi ꞌahúu ꞌwavara.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 ꞌEꞌikaivo vea kaꞌene vuꞌa kaji ꞌwahunijaho iji pijaharaꞌomo vea kaji apejumakaviꞌi ea mapoka nianae apena roe sea kaꞌene hura hinaji roara. Hu Godoni arijihuni maiji najahe ꞌee Mosisi oni tamana tahe najahe ꞌee poropetia puni vuꞌa taha vejakame pu Jesu nimaa roꞌavarono ꞌwarama avanana. Hu vea súꞌu súꞌu rene vuꞌa ꞌwarama vaꞌe vea nutu ꞌoꞌunaji aremana.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 ꞌEjume ea ꞌahoꞌa nimaa rojume ea ꞌahoꞌa nimaa parojara.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Pu paavacharame vai veꞌeme Poru ijá ꞌiama Godoni ꞌAvenijara vejume poropeti Aisea oni vaji nimaa amuhu núna ꞌwarama ijá ꞌiama
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 Vaꞌajime eakihi ijá ꞌwarahuna. Ja nihoꞌo hehuna kaivo ijihuni maa pahena pakahuna. ꞌEne ja nihoꞌo hine kihuna kaivo ijihuni maa pakihuna.
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Ijihunaꞌe eakija puni oja kisina rene puni ataa paꞌarenaꞌe ꞌee nia paꞌareja jihunaꞌe pu pahehune pakihune pavwihanareje taꞌarohe roe Nara veje pu maranihuna ꞌiamana.
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 ꞌEnaꞌomo na ura ja hami hami ataa apúsame hehuna. Godoni vuꞌa kaꞌene ea niꞌajihunijaho Hu iviamaa ranavuꞌe Jenitaru puni vaja ꞌuꞌo vaꞌunaꞌomo pu ꞌuꞌo hehuna ꞌiamana.
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Hu ira kaji ꞌwaravume paꞌarejume Jua ꞌurina vaiꞌi pu nakarama apene vaꞌara.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 ꞌEꞌeme hu juara noꞌoheꞌi sea kaꞌene hura ꞌimenajino hinana. ꞌEnareꞌe erapo hu kaꞌi roujaho hu ꞌajorama nirisamuna.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 ꞌEne hu Godoni arijihuni maiji najahe ꞌee Natohwa Jesu Keriso oni vuꞌa najahuna. ꞌEjuꞌukame ea pina hura vuꞌaka ꞌwaramujaho pararejura.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.