Atos 28
Godoni Vu'a Maiu'ina (MCQ) vs NVI
1 ꞌEjume pu mamaa roe amari ajivara. Nú ijiꞌa hena kavajaho ijí mutumutua kajihuni ihijaho Morutana ꞌwavuraꞌe hejara.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 ꞌEjume ijí ara kajiꞌurijipo nú hami hami ꞌahúara. ꞌEne nehi pina atuatuma jihunaꞌe pu vena jae roe nú aheruma vaꞌume nú ijí rori hijara. ꞌEjume pu nú ꞌajoruvara.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Porura vena mwene iramanaꞌomo tapara ijihuni vaji hiꞌeme apena vaꞌe veni aporuvume vena kajihuni ohoi rejuma aseha ruꞌeꞌune Poru oni ija ꞌahi mwatuma utiha namana.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 ꞌEjumakame ara kajiupo kaꞌeme tapara kajara Poru oni ija ꞌahi mwatunanama kurima navuma kamareja pu aneja vene ijá ꞌwava Nimaa eakara ea ꞌaniuꞌe kwamasahara kaivo hu soha vaji roakaho unenuꞌu pina pareꞌeme hami roana kaivo mamaijaho pamakaꞌeje hu maiꞌo hihuna ꞌwavara.
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 ꞌEnakaivo hu tapara kajaho ahaijiuvume vaꞌe veni renana kaivo hu unenuꞌu pina parenana.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 ꞌEjumakame pu vwihajajaho hu kwaꞌena ronareja pu ꞌajoha hina apene vaꞌajaho huni ija pahwene ꞌee paꞌona kwamana. ꞌEjumakame pu vwihajajaho hu godi ꞌwavara.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Kwaa kaꞌene núra useva kajaho ea natohwa kaꞌene Pupiriasina ꞌwavujihuni mweꞌa. ꞌEnaꞌomo hura nú aheruma vaꞌe huni sei irechamúe hami ꞌajohuꞌi hiꞌeme naꞌia noꞌopisu paꞌarenana.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 ꞌEnakaivo ijí ea kajihuni omijaho atami ꞌuname huni haha ohoa ani rene tea arihe ijá venana. ꞌEꞌeme Porura vaꞌe huni siporua ꞌone ꞌee huni ija ea kajihuni húmata ꞌahi ranamahume ea kajaho maranana.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 ꞌEjumakame ea mapoka kaꞌene mutumutua kajiꞌura kaꞌene atami ꞌuniraviꞌinijija nianaa apene huni roume maraniara.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 ꞌEnajihunaꞌe pu núni hura vene ꞌee mavarasa vejiꞌi hinuvaꞌo sisima pina roume nú vaꞌiro vejumakaviꞌi raka kaꞌene núra pivusahajija mahoꞌo vajúhara.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 ꞌEnakaivo nú masapa noꞌopisu ijí ara kajino hiꞌeme vea kaꞌene asiasia ꞌanauni veijino nú Arekisanituria opuni sisima kaꞌene hwaharisina puni urania naviꞌinijaho ijí mutumutua kajino namanaꞌomo ijihuni ꞌahi ajima vaꞌara.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Nú vaꞌe ara iha Serakusi usevara. ꞌEnareja nú ijino naꞌia noꞌopisu hijara.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 ꞌEnareja nú Serakusi areꞌi kaivo ꞌurina vaꞌe Rijiami vaꞌara. ꞌEnaꞌomo ijihuni súꞌuhijino asiasia kamaꞌi ikiki hwasihumakaviꞌi nú ꞌurine Putiori vaꞌiro vaꞌeme naꞌia noꞌo paꞌarejara.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 ꞌEnareja ijí ara kajino Godoni ea ꞌahoꞌa piunivara. ꞌEnareja nú ijino pu puꞌúmo naꞌia iropuꞌa noꞌoheꞌi hiꞌavarono ꞌwaruvume hijara. ꞌEnareja ijiꞌa Romu vaꞌara.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 ꞌEjume Godoni ea kaꞌene Romu hijajijahija ijí henareja Apiasi oni maketia ꞌee Hoteru noꞌopisu namijuji rene nú piurihe roara. ꞌEjume vea kaꞌene Porura pu kimajaho nihoꞌo Godi teimani ꞌwame oja sonanana.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Nú vaꞌe Romu usevajaho Poruho huhusumano sorutia pini ꞌajohaꞌeje hihunaꞌe ꞌwaravara.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 ꞌEꞌeme vea noꞌopisu paꞌareꞌeme Porura Jua puni ea kaꞌene uraniꞌinijija ꞌumenaume pu roe ahuma hijumakiviꞌi hu aneja vene ijá ꞌiama Ehu nunakije na ehu nuna ea ꞌahoꞌa pasiseꞌi ꞌahiuta. ꞌEe emahu núpuni tamana ꞌahoꞌa papataarohuta kaivo pu na Jerusaremi tipura apenie Romu puni ija ꞌahi ranamiara.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Pu na apenia Romu mihumakame pu hejajaho nara unenuꞌu pina sisea vejakame pu na ꞌania kwahuna pahenareja ranamie vahuna ura renaara.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 ꞌEnakaivo Jua kajija Romu opuni ira pataꞌarohumakame nuni ꞌunama paꞌarenana. Ijihunaꞌe na Sisa ꞌwaravakame hura nuni vuꞌa kaji heꞌena ꞌiavuta. ꞌEnakaivo nara ehu nunijihi unenuꞌu pina vetihuna pana.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Ijihuni hahi na ja kiviꞌi vuꞌa ijí ꞌwaraꞌiro ꞌwaravume ja iviasakaho roajivara. Isureri opo raka kaꞌene túnaꞌi reje kahuna kaꞌene vwihajiꞌi hijujihuni hahi senia ikaho na kamorivara ꞌiamana.
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 ꞌEjume pu hu ijá ꞌwava Jutia ea ꞌahopo oni vuꞌa rone pasi veja rohuna pane ꞌee núni ehija ꞌahopo iki roajimareje nahama ꞌwaruhuna paꞌane ꞌee oni vuꞌa sisea rone ꞌwarahuna pana.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Nú ea ikihi puni vuꞌa aniꞌinaꞌe ꞌwamape ojukame nú ura oni vwiha ijí heꞌi ꞌahúu ꞌwavara.
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 ꞌEꞌikaivo vea kaꞌene vuꞌa kaji ꞌwahunijaho iji pijaharaꞌomo vea kaji apejumakaviꞌi ea mapoka nianae apena roe sea kaꞌene hura hinaji roara. Hu Godoni arijihuni maiji najahe ꞌee Mosisi oni tamana tahe najahe ꞌee poropetia puni vuꞌa taha vejakame pu Jesu nimaa roꞌavarono ꞌwarama avanana. Hu vea súꞌu súꞌu rene vuꞌa ꞌwarama vaꞌe vea nutu ꞌoꞌunaji aremana.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 ꞌEjume ea ꞌahoꞌa nimaa rojume ea ꞌahoꞌa nimaa parojara.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Pu paavacharame vai veꞌeme Poru ijá ꞌiama Godoni ꞌAvenijara vejume poropeti Aisea oni vaji nimaa amuhu núna ꞌwarama ijá ꞌiama
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 Vaꞌajime eakihi ijá ꞌwarahuna. Ja nihoꞌo hehuna kaivo ijihuni maa pahena pakahuna. ꞌEne ja nihoꞌo hine kihuna kaivo ijihuni maa pakihuna.
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Ijihunaꞌe eakija puni oja kisina rene puni ataa paꞌarenaꞌe ꞌee nia paꞌareja jihunaꞌe pu pahehune pakihune pavwihanareje taꞌarohe roe Nara veje pu maranihuna ꞌiamana.
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 ꞌEnaꞌomo na ura ja hami hami ataa apúsame hehuna. Godoni vuꞌa kaꞌene ea niꞌajihunijaho Hu iviamaa ranavuꞌe Jenitaru puni vaja ꞌuꞌo vaꞌunaꞌomo pu ꞌuꞌo hehuna ꞌiamana.
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Hu ira kaji ꞌwaravume paꞌarejume Jua ꞌurina vaiꞌi pu nakarama apene vaꞌara.
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 ꞌEꞌeme hu juara noꞌoheꞌi sea kaꞌene hura ꞌimenajino hinana. ꞌEnareꞌe erapo hu kaꞌi roujaho hu ꞌajorama nirisamuna.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 ꞌEne hu Godoni arijihuni maiji najahe ꞌee Natohwa Jesu Keriso oni vuꞌa najahuna. ꞌEjuꞌukame ea pina hura vuꞌaka ꞌwaramujaho pararejura.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.