Atos 28
Godoni Vu'a Maiu'ina (MCQ) vs NVT
1 ꞌEjume pu mamaa roe amari ajivara. Nú ijiꞌa hena kavajaho ijí mutumutua kajihuni ihijaho Morutana ꞌwavuraꞌe hejara.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 ꞌEjume ijí ara kajiꞌurijipo nú hami hami ꞌahúara. ꞌEne nehi pina atuatuma jihunaꞌe pu vena jae roe nú aheruma vaꞌume nú ijí rori hijara. ꞌEjume pu nú ꞌajoruvara.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Porura vena mwene iramanaꞌomo tapara ijihuni vaji hiꞌeme apena vaꞌe veni aporuvume vena kajihuni ohoi rejuma aseha ruꞌeꞌune Poru oni ija ꞌahi mwatuma utiha namana.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 ꞌEjumakame ara kajiupo kaꞌeme tapara kajara Poru oni ija ꞌahi mwatunanama kurima navuma kamareja pu aneja vene ijá ꞌwava Nimaa eakara ea ꞌaniuꞌe kwamasahara kaivo hu soha vaji roakaho unenuꞌu pina pareꞌeme hami roana kaivo mamaijaho pamakaꞌeje hu maiꞌo hihuna ꞌwavara.
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 ꞌEnakaivo hu tapara kajaho ahaijiuvume vaꞌe veni renana kaivo hu unenuꞌu pina parenana.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 ꞌEjumakame pu vwihajajaho hu kwaꞌena ronareja pu ꞌajoha hina apene vaꞌajaho huni ija pahwene ꞌee paꞌona kwamana. ꞌEjumakame pu vwihajajaho hu godi ꞌwavara.
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Kwaa kaꞌene núra useva kajaho ea natohwa kaꞌene Pupiriasina ꞌwavujihuni mweꞌa. ꞌEnaꞌomo hura nú aheruma vaꞌe huni sei irechamúe hami ꞌajohuꞌi hiꞌeme naꞌia noꞌopisu paꞌarenana.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 ꞌEnakaivo ijí ea kajihuni omijaho atami ꞌuname huni haha ohoa ani rene tea arihe ijá venana. ꞌEꞌeme Porura vaꞌe huni siporua ꞌone ꞌee huni ija ea kajihuni húmata ꞌahi ranamahume ea kajaho maranana.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 ꞌEjumakame ea mapoka kaꞌene mutumutua kajiꞌura kaꞌene atami ꞌuniraviꞌinijija nianaa apene huni roume maraniara.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 ꞌEnajihunaꞌe pu núni hura vene ꞌee mavarasa vejiꞌi hinuvaꞌo sisima pina roume nú vaꞌiro vejumakaviꞌi raka kaꞌene núra pivusahajija mahoꞌo vajúhara.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 ꞌEnakaivo nú masapa noꞌopisu ijí ara kajino hiꞌeme vea kaꞌene asiasia ꞌanauni veijino nú Arekisanituria opuni sisima kaꞌene hwaharisina puni urania naviꞌinijaho ijí mutumutua kajino namanaꞌomo ijihuni ꞌahi ajima vaꞌara.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Nú vaꞌe ara iha Serakusi usevara. ꞌEnareja nú ijino naꞌia noꞌopisu hijara.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 ꞌEnareja nú Serakusi areꞌi kaivo ꞌurina vaꞌe Rijiami vaꞌara. ꞌEnaꞌomo ijihuni súꞌuhijino asiasia kamaꞌi ikiki hwasihumakaviꞌi nú ꞌurine Putiori vaꞌiro vaꞌeme naꞌia noꞌo paꞌarejara.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 ꞌEnareja ijí ara kajino Godoni ea ꞌahoꞌa piunivara. ꞌEnareja nú ijino pu puꞌúmo naꞌia iropuꞌa noꞌoheꞌi hiꞌavarono ꞌwaruvume hijara. ꞌEnareja ijiꞌa Romu vaꞌara.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 ꞌEjume Godoni ea kaꞌene Romu hijajijahija ijí henareja Apiasi oni maketia ꞌee Hoteru noꞌopisu namijuji rene nú piurihe roara. ꞌEjume vea kaꞌene Porura pu kimajaho nihoꞌo Godi teimani ꞌwame oja sonanana.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Nú vaꞌe Romu usevajaho Poruho huhusumano sorutia pini ꞌajohaꞌeje hihunaꞌe ꞌwaravara.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 ꞌEꞌeme vea noꞌopisu paꞌareꞌeme Porura Jua puni ea kaꞌene uraniꞌinijija ꞌumenaume pu roe ahuma hijumakiviꞌi hu aneja vene ijá ꞌiama Ehu nunakije na ehu nuna ea ꞌahoꞌa pasiseꞌi ꞌahiuta. ꞌEe emahu núpuni tamana ꞌahoꞌa papataarohuta kaivo pu na Jerusaremi tipura apenie Romu puni ija ꞌahi ranamiara.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Pu na apenia Romu mihumakame pu hejajaho nara unenuꞌu pina sisea vejakame pu na ꞌania kwahuna pahenareja ranamie vahuna ura renaara.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 ꞌEnakaivo Jua kajija Romu opuni ira pataꞌarohumakame nuni ꞌunama paꞌarenana. Ijihunaꞌe na Sisa ꞌwaravakame hura nuni vuꞌa kaji heꞌena ꞌiavuta. ꞌEnakaivo nara ehu nunijihi unenuꞌu pina vetihuna pana.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Ijihuni hahi na ja kiviꞌi vuꞌa ijí ꞌwaraꞌiro ꞌwaravume ja iviasakaho roajivara. Isureri opo raka kaꞌene túnaꞌi reje kahuna kaꞌene vwihajiꞌi hijujihuni hahi senia ikaho na kamorivara ꞌiamana.
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 ꞌEjume pu hu ijá ꞌwava Jutia ea ꞌahopo oni vuꞌa rone pasi veja rohuna pane ꞌee núni ehija ꞌahopo iki roajimareje nahama ꞌwaruhuna paꞌane ꞌee oni vuꞌa sisea rone ꞌwarahuna pana.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Nú ea ikihi puni vuꞌa aniꞌinaꞌe ꞌwamape ojukame nú ura oni vwiha ijí heꞌi ꞌahúu ꞌwavara.
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 ꞌEꞌikaivo vea kaꞌene vuꞌa kaji ꞌwahunijaho iji pijaharaꞌomo vea kaji apejumakaviꞌi ea mapoka nianae apena roe sea kaꞌene hura hinaji roara. Hu Godoni arijihuni maiji najahe ꞌee Mosisi oni tamana tahe najahe ꞌee poropetia puni vuꞌa taha vejakame pu Jesu nimaa roꞌavarono ꞌwarama avanana. Hu vea súꞌu súꞌu rene vuꞌa ꞌwarama vaꞌe vea nutu ꞌoꞌunaji aremana.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 ꞌEjume ea ꞌahoꞌa nimaa rojume ea ꞌahoꞌa nimaa parojara.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Pu paavacharame vai veꞌeme Poru ijá ꞌiama Godoni ꞌAvenijara vejume poropeti Aisea oni vaji nimaa amuhu núna ꞌwarama ijá ꞌiama
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 Vaꞌajime eakihi ijá ꞌwarahuna. Ja nihoꞌo hehuna kaivo ijihuni maa pahena pakahuna. ꞌEne ja nihoꞌo hine kihuna kaivo ijihuni maa pakihuna.
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 Ijihunaꞌe eakija puni oja kisina rene puni ataa paꞌarenaꞌe ꞌee nia paꞌareja jihunaꞌe pu pahehune pakihune pavwihanareje taꞌarohe roe Nara veje pu maranihuna ꞌiamana.
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 ꞌEnaꞌomo na ura ja hami hami ataa apúsame hehuna. Godoni vuꞌa kaꞌene ea niꞌajihunijaho Hu iviamaa ranavuꞌe Jenitaru puni vaja ꞌuꞌo vaꞌunaꞌomo pu ꞌuꞌo hehuna ꞌiamana.
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 Hu ira kaji ꞌwaravume paꞌarejume Jua ꞌurina vaiꞌi pu nakarama apene vaꞌara.
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 ꞌEꞌeme hu juara noꞌoheꞌi sea kaꞌene hura ꞌimenajino hinana. ꞌEnareꞌe erapo hu kaꞌi roujaho hu ꞌajorama nirisamuna.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 ꞌEne hu Godoni arijihuni maiji najahe ꞌee Natohwa Jesu Keriso oni vuꞌa najahuna. ꞌEjuꞌukame ea pina hura vuꞌaka ꞌwaramujaho pararejura.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.