Atos 22

Godoni Vu'a Maiu'ina (MCQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Vwehu nuna ꞌee emahu nuna. Nuni vuꞌake ataa apúsama heha. Nara raka kaꞌene vejuji iviamaa joni unaꞌi namine ꞌwaraꞌi veju ꞌiamana.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 ꞌEjume hu huni vuꞌa Jua puni ira ꞌwaravuma henareja pu nihoꞌo areme varira reꞌasahe hina hejara.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 ꞌEjume Poru ijá ꞌiama Na Jua nuni ohijara Tarisasi Sirisia vaji naheniana kaivo ike arakino renarejo Kamerieri oni hari emahu nupuni tamana hena ka parajuta. ꞌEnaꞌomo ja iviasi Godoni jihunaꞌe sena veju kajaꞌinaꞌe na ꞌuꞌo ijaꞌina vejuta.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 ꞌEnareꞌe na ea kaꞌene ꞌUnama ikehunake vejajaho siseꞌi ꞌahiura. ꞌEne na ura pu ꞌanie kwamasaꞌavarono vejura. ꞌEne na parui napari ꞌeke tipurai irechamiura.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 ꞌEne ea kaꞌene pirisiti natohwa ꞌee emakina kaꞌene kanisoru ijija vuꞌaka na iviamaa ja ꞌwaravukaho pu nihena kavara. Ijihuni maijaho pura pasi kaꞌene veja kajara harura mihume na vaꞌe Jua kaꞌene Tamasikasi hiju jihipuni vaꞌe ea puna kaꞌene ijí hijujihijaꞌe kamorame aherama Jerusaremi siseꞌi ꞌahiꞌi vaꞌuta.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 ꞌEnarejo na vaꞌe Tamasikasi va ꞌeꞌuꞌirono vaꞌeme vea rira muꞌoi namiꞌeme niꞌaha kwino kahino akúpi ꞌahi rene hanana tauhuhiana.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 ꞌEne na niꞌaha kwino ꞌona apena arihe mweꞌi ninaviꞌi hejume ira kahi akúpa ꞌahi rena roe ijá ꞌwima Soru Soru a raka vena Na siseꞌi ꞌahiu? ꞌwimana.
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 ꞌEjume na eha vene Hua apome ijá ꞌwavo Natohwe A rarane? ꞌwavume Na Jesu kaꞌene Nasareti orijinaꞌomo a Na siseꞌi ꞌahiu ꞌwimana.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 ꞌEjumakame ea kaꞌene nú puꞌúmo vuꞌa kajija ijí hanana kajaho kavara kaivo ira kaꞌene ea irara na ꞌwarimajaho pahejara.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 ꞌEjume na apoma ijá ꞌwavo Natohwe iviamaa na ichá veꞌejo? ꞌwavuta. ꞌEjume Hu ijá ꞌwima ꞌUrine Tamasikasi vaꞌe ea kaꞌene ijí hinujara ara raka kaꞌene veꞌamarono Nara iji pijahujaho hu a ꞌwarava heꞌamana ꞌwimana.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 ꞌEꞌeme ijí hanana kajara vejume na paniriarejo pivujume ea kaꞌene nú puꞌúmo roa kajipo na iji ꞌunirimapene Tamasikasi vaꞌara.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 ꞌEjume ea pina huni iha Ananaiasiho puni tamana hami hami vejukame Jua mahoꞌo kaꞌene ijino hijujija hua ea mamaa ꞌwavura.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 ꞌEnaꞌomo ijara roe nuni rori namiꞌi kaivo ijá ꞌwima Vwea nuna Soru oni nia niria ꞌwivume nuni nia kúꞌo maranana. ꞌEjume na hu kavuta.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 ꞌEjume hu ijá ꞌwima Emahu nupuni Godijara a Huni ura ijí hena kame ꞌee ea kaꞌene arimaa ijí hena kame ꞌee Huni irititi vuꞌiji heꞌamarono iji pijahana ꞌwimana ꞌiamana.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 ꞌEnaꞌomo a raka kaꞌene kama ꞌee henajaho Hu rone ea mahoꞌo najahuna.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 ꞌEnakaivo a irakijihunaꞌe tetama hino? ꞌUrije Huni ihijino ꞌurahiꞌi toi apúsamaꞌe oni sisea somaꞌe paꞌarenama ꞌwimana.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 ꞌEjume na kúꞌo ꞌunama Jerusaremi roarejo ijino Temiporu vaji hine siporua ꞌojiꞌi navaha rojuta.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Ijí navaha kajino na kavume Hu ijá ꞌwima Mamako Jerusaremi areꞌi kaivo ꞌurine vaꞌa. Ijihuni maijaho a Nuni vuꞌa iki najaꞌamajaho pu paheꞌejakúne ꞌwimana.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 ꞌEjume na ijá ꞌwavuta Natohwe pu na nihejura. Nitama na vaꞌe Sinakoku pina aruma ꞌeꞌune ꞌee pina aruma ꞌeꞌujiꞌi ea kaꞌene Aaꞌe nimaa ronaujija ꞌeke hijihae ꞌee tipurai irechamiuta ꞌwavuta.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 ꞌEjume ea kaꞌene oni vuꞌa ꞌwaraviꞌina hena kaviꞌina huni iha Sitivini oni ꞌaa kaꞌene arihajaho na ijí nimaa vejiꞌi ea kaꞌene huaꞌe ꞌanaajihipuni ateha ꞌajoha namijuta.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Hu ijá ꞌwima Nara a kwai natohwi Jenitaru puni kwai ranamaukúne vaꞌa ꞌwimana ꞌiamana.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Pu hine huni vuꞌa kajaho henapena vaꞌu vaꞌu hu ijí ꞌwaravuma hejiꞌi pu ira ajira ijá ꞌumeja ꞌAnaa kwamama! Ea ijaꞌina ikaho mweꞌa pahihunakúne pamakaꞌeje hinama ꞌumejara.
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Pu ijano ꞌumena apene ojiꞌi puni atehi ꞌeke atoꞌarume ꞌee útiti ꞌene icha toi atoꞌaruvara.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Sorutia puni natohwijara apene puni kwai roe hijahiꞌi apomakame irakijihunaꞌe pu hu mwasiritia jihuni maijaho hu ꞌwaramaro avajara.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 ꞌEjume pu hu kamoꞌeme Porura sorutiaꞌe ꞌajohaꞌiniji ijá ꞌwama ꞌÚ ja Romu ora areri ꞌotua pavene heꞌi kaivo hijihaure? ꞌwamana.
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 ꞌEjume ea kaꞌene ꞌajohiꞌinijara ijí vuꞌa kajaho hene vaꞌe ea kaꞌene Natohwijaho ijá ꞌwama Eakaho Romu oraꞌomo a irakaꞌe veꞌi veno? ꞌwamana.
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 ꞌEjume ea Natohwa kajara huni roe ijá ꞌwama ꞌÚ a Romu ora reꞌamajaho ꞌwarima ꞌwavume hu Iꞌa ꞌwamana.
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 ꞌEjume ea Natohwa kajara ijá ꞌwama Na roe Romu opuni ea reꞌi vejujaho monia eha niꞌimaꞌura vejuta ꞌwamana. ꞌEjume Porura ijá ꞌwama Na iki nahenia jihunaꞌe na Romu ora rejuta ꞌwamana.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 ꞌEꞌeme ea kaꞌene ijí hu apome ꞌee hua hijaꞌi ꞌahiume roajivajija niꞌaha kwinu jumareja arevara. ꞌEjume ea Natohwa kajara vwihanajaho hu Poruho Romu ora ꞌee majikari kamomana ronarena hu tea jumana.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Ijí ea Natohwa kajaho hu irakijihunaꞌe pu Jua Poru namahu ronarena ijihuni maiji hami heꞌi ꞌahaana. ꞌEjume ijihuni súꞌuhijino senia kaꞌene hu kamovajaho rasamaꞌi kaivo ꞌona ranavume ea kaꞌene pirisiti mamaꞌina ꞌee kanisorua mahoꞌo roe hiꞌeme hu Poru ahema apene roe puni unaꞌi roana.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.