Atos 22

Godoni Vu'a Maiu'ina (MCQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Vwehu nuna ꞌee emahu nuna. Nuni vuꞌake ataa apúsama heha. Nara raka kaꞌene vejuji iviamaa joni unaꞌi namine ꞌwaraꞌi veju ꞌiamana.
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 ꞌEjume hu huni vuꞌa Jua puni ira ꞌwaravuma henareja pu nihoꞌo areme varira reꞌasahe hina hejara.
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 ꞌEjume Poru ijá ꞌiama Na Jua nuni ohijara Tarisasi Sirisia vaji naheniana kaivo ike arakino renarejo Kamerieri oni hari emahu nupuni tamana hena ka parajuta. ꞌEnaꞌomo ja iviasi Godoni jihunaꞌe sena veju kajaꞌinaꞌe na ꞌuꞌo ijaꞌina vejuta.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 ꞌEnareꞌe na ea kaꞌene ꞌUnama ikehunake vejajaho siseꞌi ꞌahiura. ꞌEne na ura pu ꞌanie kwamasaꞌavarono vejura. ꞌEne na parui napari ꞌeke tipurai irechamiura.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 ꞌEne ea kaꞌene pirisiti natohwa ꞌee emakina kaꞌene kanisoru ijija vuꞌaka na iviamaa ja ꞌwaravukaho pu nihena kavara. Ijihuni maijaho pura pasi kaꞌene veja kajara harura mihume na vaꞌe Jua kaꞌene Tamasikasi hiju jihipuni vaꞌe ea puna kaꞌene ijí hijujihijaꞌe kamorame aherama Jerusaremi siseꞌi ꞌahiꞌi vaꞌuta.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 ꞌEnarejo na vaꞌe Tamasikasi va ꞌeꞌuꞌirono vaꞌeme vea rira muꞌoi namiꞌeme niꞌaha kwino kahino akúpi ꞌahi rene hanana tauhuhiana.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 ꞌEne na niꞌaha kwino ꞌona apena arihe mweꞌi ninaviꞌi hejume ira kahi akúpa ꞌahi rena roe ijá ꞌwima Soru Soru a raka vena Na siseꞌi ꞌahiu? ꞌwimana.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 ꞌEjume na eha vene Hua apome ijá ꞌwavo Natohwe A rarane? ꞌwavume Na Jesu kaꞌene Nasareti orijinaꞌomo a Na siseꞌi ꞌahiu ꞌwimana.
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 ꞌEjumakame ea kaꞌene nú puꞌúmo vuꞌa kajija ijí hanana kajaho kavara kaivo ira kaꞌene ea irara na ꞌwarimajaho pahejara.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 ꞌEjume na apoma ijá ꞌwavo Natohwe iviamaa na ichá veꞌejo? ꞌwavuta. ꞌEjume Hu ijá ꞌwima ꞌUrine Tamasikasi vaꞌe ea kaꞌene ijí hinujara ara raka kaꞌene veꞌamarono Nara iji pijahujaho hu a ꞌwarava heꞌamana ꞌwimana.
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 ꞌEꞌeme ijí hanana kajara vejume na paniriarejo pivujume ea kaꞌene nú puꞌúmo roa kajipo na iji ꞌunirimapene Tamasikasi vaꞌara.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 ꞌEjume ea pina huni iha Ananaiasiho puni tamana hami hami vejukame Jua mahoꞌo kaꞌene ijino hijujija hua ea mamaa ꞌwavura.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 ꞌEnaꞌomo ijara roe nuni rori namiꞌi kaivo ijá ꞌwima Vwea nuna Soru oni nia niria ꞌwivume nuni nia kúꞌo maranana. ꞌEjume na hu kavuta.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 ꞌEjume hu ijá ꞌwima Emahu nupuni Godijara a Huni ura ijí hena kame ꞌee ea kaꞌene arimaa ijí hena kame ꞌee Huni irititi vuꞌiji heꞌamarono iji pijahana ꞌwimana ꞌiamana.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 ꞌEnaꞌomo a raka kaꞌene kama ꞌee henajaho Hu rone ea mahoꞌo najahuna.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 ꞌEnakaivo a irakijihunaꞌe tetama hino? ꞌUrije Huni ihijino ꞌurahiꞌi toi apúsamaꞌe oni sisea somaꞌe paꞌarenama ꞌwimana.
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 ꞌEjume na kúꞌo ꞌunama Jerusaremi roarejo ijino Temiporu vaji hine siporua ꞌojiꞌi navaha rojuta.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Ijí navaha kajino na kavume Hu ijá ꞌwima Mamako Jerusaremi areꞌi kaivo ꞌurine vaꞌa. Ijihuni maijaho a Nuni vuꞌa iki najaꞌamajaho pu paheꞌejakúne ꞌwimana.
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 ꞌEjume na ijá ꞌwavuta Natohwe pu na nihejura. Nitama na vaꞌe Sinakoku pina aruma ꞌeꞌune ꞌee pina aruma ꞌeꞌujiꞌi ea kaꞌene Aaꞌe nimaa ronaujija ꞌeke hijihae ꞌee tipurai irechamiuta ꞌwavuta.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 ꞌEjume ea kaꞌene oni vuꞌa ꞌwaraviꞌina hena kaviꞌina huni iha Sitivini oni ꞌaa kaꞌene arihajaho na ijí nimaa vejiꞌi ea kaꞌene huaꞌe ꞌanaajihipuni ateha ꞌajoha namijuta.
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Hu ijá ꞌwima Nara a kwai natohwi Jenitaru puni kwai ranamaukúne vaꞌa ꞌwimana ꞌiamana.
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Pu hine huni vuꞌa kajaho henapena vaꞌu vaꞌu hu ijí ꞌwaravuma hejiꞌi pu ira ajira ijá ꞌumeja ꞌAnaa kwamama! Ea ijaꞌina ikaho mweꞌa pahihunakúne pamakaꞌeje hinama ꞌumejara.
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Pu ijano ꞌumena apene ojiꞌi puni atehi ꞌeke atoꞌarume ꞌee útiti ꞌene icha toi atoꞌaruvara.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Sorutia puni natohwijara apene puni kwai roe hijahiꞌi apomakame irakijihunaꞌe pu hu mwasiritia jihuni maijaho hu ꞌwaramaro avajara.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 ꞌEjume pu hu kamoꞌeme Porura sorutiaꞌe ꞌajohaꞌiniji ijá ꞌwama ꞌÚ ja Romu ora areri ꞌotua pavene heꞌi kaivo hijihaure? ꞌwamana.
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 ꞌEjume ea kaꞌene ꞌajohiꞌinijara ijí vuꞌa kajaho hene vaꞌe ea kaꞌene Natohwijaho ijá ꞌwama Eakaho Romu oraꞌomo a irakaꞌe veꞌi veno? ꞌwamana.
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 ꞌEjume ea Natohwa kajara huni roe ijá ꞌwama ꞌÚ a Romu ora reꞌamajaho ꞌwarima ꞌwavume hu Iꞌa ꞌwamana.
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 ꞌEjume ea Natohwa kajara ijá ꞌwama Na roe Romu opuni ea reꞌi vejujaho monia eha niꞌimaꞌura vejuta ꞌwamana. ꞌEjume Porura ijá ꞌwama Na iki nahenia jihunaꞌe na Romu ora rejuta ꞌwamana.
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 ꞌEꞌeme ea kaꞌene ijí hu apome ꞌee hua hijaꞌi ꞌahiume roajivajija niꞌaha kwinu jumareja arevara. ꞌEjume ea Natohwa kajara vwihanajaho hu Poruho Romu ora ꞌee majikari kamomana ronarena hu tea jumana.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Ijí ea Natohwa kajaho hu irakijihunaꞌe pu Jua Poru namahu ronarena ijihuni maiji hami heꞌi ꞌahaana. ꞌEjume ijihuni súꞌuhijino senia kaꞌene hu kamovajaho rasamaꞌi kaivo ꞌona ranavume ea kaꞌene pirisiti mamaꞌina ꞌee kanisorua mahoꞌo roe hiꞌeme hu Poru ahema apene roe puni unaꞌi roana.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.