Atos 20

Godoni Vu'a Maiu'ina (MCQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ea kajipo iranoꞌa kaꞌene apejajaho paꞌareꞌeme Porura tisaiporu ꞌwaravume nianaa roume pu vuꞌa niꞌajihe ꞌwaramarena irechamiꞌikaꞌi hu Mesatoniai vaꞌana.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 ꞌEnarena hu ijí ara ara kajino ea kaꞌene nimaa rojiꞌina kaꞌene hinapene oju kajihi vuꞌa niꞌajihe ꞌwarame roe Kurisi ꞌeꞌunana.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 ꞌEnarena hu ijino masapa noꞌopisu hinarena hu ꞌurine sisima ꞌahi Siria vaꞌi veꞌeme Juapo hu ꞌanae kwahuna ꞌwavuma henarena hu areme ꞌuname Mesatonia ꞌunami vahuna vwihanana.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Ea ꞌahoꞌa Sopata ho Peria ora kaꞌene Pairusi oni harihijaho ꞌee Arisitakasi ho ꞌee Sekunitasiꞌo Tesaronaika ora ꞌee Keasi ho Tepi ora ꞌee Timoti ho Tichikasi ho Turopimasi ho ijano Esia oraꞌomo pu puꞌúmo vaꞌara.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 ꞌEꞌeme ikeja pu urasaha vaꞌe Turoasi ꞌajúha hijara.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Puretia kaꞌene isitia paꞌajihuni vea paꞌarejumakaviꞌi nú sisima ꞌahi ajime Piripai rena vaꞌeme naꞌia iropu paraꞌeme pu Turoasi hiꞌeme nú ro ijí usevara. ꞌEnareja nú ijí hiꞌeme hura kwino paꞌarenana.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Hura Natohwijino nú ahuma hine puretia tuachama iꞌi veꞌeme Poruho hu niari vahuni jihunaꞌe huni vuꞌa ꞌaha joraꞌe ꞌwarama apene vaꞌe naꞌia rimai aremana.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 ꞌEꞌeme ijí huri núra hija kajaho naheha mapokaꞌe navara.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 ꞌEꞌeme Poruho hine vuꞌa ꞌwaramapene vaꞌeme ea pina huni iha Utikasiho ichutoi ꞌwitu ꞌahi hina vuꞌa henanaꞌomo nihoꞌo nii nama parajume ijino nisunama namu vaꞌume ꞌona apena arihe kamino mweꞌi ꞌahi ninamana. ꞌEjume pu hu ꞌunama apene ꞌurijiꞌi kavajaho nikwamamaa kavara.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 ꞌEjume Porura ariha vaꞌe raurahe namiꞌikaꞌi apene tahurine ꞌurijiꞌi ijá ꞌiama Hu maiꞌo hinukúne ja pajume ꞌee pavwihaha ꞌiamana.
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 ꞌEnarena Poru kahi icha toi ajima vaꞌe puretia tuchama ine vuꞌa ꞌwaviꞌi hiꞌeme vea aharajume vaꞌara.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 ꞌEꞌeme pu paruisea kajaho maiꞌo hijumakame pu niꞌimaꞌuraꞌe oja sonahiana.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Poruho mumori vuhunaꞌe vwihana jihunaꞌe nú sisima ꞌahi urasahe ajima vaꞌa kami Esosi ꞌajaꞌeje hu ijino ajivakame vahunaꞌe amairiaramana.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Esosi roe piunúvume nú hu aheme sisima ꞌahi ajime pu puꞌúmo Mitarini roara.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 ꞌEnaꞌomo ijihuni súꞌuhijino nú vaꞌe Kaiasi karaꞌi naꞌeme ropunaꞌi usevaraꞌomo ijihuni súꞌuhijino nú Semasi usevaraꞌomo ijihuni súꞌuhijino kúꞌo vaꞌe Mairitasi vaꞌara.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Porura Esiai hihuna ura parejume hu Epasasi asima roana. Ijihuni maijaho hu marako Jerusaremi ꞌeꞌuꞌeje Penitikositi vea rehunaꞌe ura renana.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 ꞌEnakaivo nú Mairitasi hiꞌeme Poruho ꞌona ranavume vaꞌe Epasasi sosi huni eruta puni ꞌona vene roꞌavarono ꞌwaramana.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 ꞌEjume pu roume hu pu ijá ꞌiama Vea kaꞌene na Esia roujino ja na kivara. Na icháꞌina hine na icháꞌina ꞌurahone ꞌee icháꞌina vejujaho ja nikivara.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Ja niheju. Juaka mapokijipo na siseꞌi ꞌahiujaho na pavwihajura kaivo na Masuani ajuarana nituajiꞌi Natohwi jihuni kaukara vejura.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Ja niheju. Na nihoꞌo vuꞌa kajaho paranaꞌoꞌujuta kaivo maiji najaha apena vaꞌu. Na uneunecha mapoka kaꞌene ja niꞌajihunijaho ꞌwaramareꞌe na samaumai ꞌee sea seakino najaha apena ojuta.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Naꞌia mapoka vuꞌaka rona ꞌwaravujaho nikwinuꞌinake Jua ꞌee Kuriki puni sisea aremamaa areꞌi kaivo taꞌarohe Godoni roe ꞌee núni Natohwa Jesu Keriso nimaa roha ꞌiavura.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 ꞌEnaꞌomo heha! Na iviamaa nuni oja ahisinaꞌe reꞌejuꞌe Godoni ꞌAveni na apeniuꞌe Jerusaremi vaꞌu. ꞌEnakaivo ijino iraki renihunijaho na pahena pakavu.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 ꞌEnakaivo ara ara ikino na vaꞌujaho Godoni ꞌAveni ꞌwarimareꞌe ijá ꞌwimuna A tipurai hihuna ꞌee ahisina apehuna ajaha navu ꞌwimuna.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 ꞌEnakaivo na nuni hiijaho natohwa pakavura kaivo Godira maiji vwihanúani vuꞌa mamaa kaꞌene ea najaꞌurono Natohwa Jesura mihaji na ve parahuniji kavu.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 Heha! Na niheju. Ea kaꞌene na huꞌúmo ꞌurahe oꞌejuꞌe na Godoni ariji najahujaho ja nuni varira kúꞌo pakihuna.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 ꞌEnakaivo ea mapoka kehi puni ꞌaijaho nuni ija ꞌaha panamu.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Na nihoꞌo Godoni ura ijí ꞌwaraꞌirono vejujaho na pajuvuta kaivo na ꞌwaravuta.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 ꞌEnakúne hami ojono ꞌajoarame ꞌee ea kaꞌene jara ꞌajohaꞌavarono Godoni ꞌAveni ja ꞌajohaiꞌinaꞌe irechamie ꞌee Godoni sosia kaꞌene Hura Huni ꞌaijino ꞌimenajaho ꞌajohaꞌavara.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Na niheju. Na vaꞌeje nuni túnaꞌi ꞌuaneapo joni vaja iki roareje ja rurahareje nihoꞌo pina paranahuna.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 ꞌEje joni ehija ꞌahoꞌakipo ꞌurine ira ani ani ꞌwarame tisaiporua aherame puni túnaꞌi vahuna.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 ꞌEnajihunaꞌe ꞌaiha vejiꞌi vwihaꞌavara. Juara noꞌopiso vajijino naꞌi veiriꞌa nituijiꞌi ihajinaname ea kwinu kwino nimaiji najahe ꞌwaravuta.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 Godoni ija tahi irechamie ꞌee Huni ira kaꞌene mai ijí vaji irechamiuraꞌomo ijara areri niꞌajiꞌeje ja emarene ꞌee Godoni ehipuni vaji ja joni aachia ꞌekahuna.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 ꞌEnajihunaꞌe na nihoꞌo siriva ꞌee korutia ꞌee ateha ea ꞌahopuna paitunivura.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Ja niheju. Na nuni ija ikino uneunecha onuno vene ꞌee ea kaꞌene na huꞌúmo ojujija niꞌajihura.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Nara uneunecha mapoka kaꞌene vejujaho jara ijaꞌinaꞌe venareje ea kaꞌene pivusahuji niꞌajiꞌavarono najahuta. ꞌEne Natohwa Jesura Huni iri ꞌwaramaji vwihaꞌavara. ꞌEkujaho mamaa kaivo vajihujaho mavarasaꞌina vejura ꞌiamana.
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 ꞌEnarena ꞌwaravume paꞌarejumakaviꞌi hu nitupari same pu puꞌúmo siporua ꞌojara.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 ꞌEnareja pu Poruho aharu ꞌoname niramaruviꞌi apene ura mina vetiara.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 ꞌEjume niramarume úchia ꞌejajihuni maijaho ira kaꞌene hura ꞌwaramarena ja nuni urania kúꞌo pakaꞌeja ꞌiamajara temukama paraniana. ꞌEꞌejume pu hu ahema vaꞌe sisima ꞌahi ranavara.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.