2 Coríntios 7
Godoni Vu'a Maiu'ina (MCQ) vs NAA
1 ꞌEnajihunaꞌe vwehu núna kaꞌene nú oja mihiꞌine ike nahama ꞌwarumake henareje roe ja puꞌúmo uneunecha kaꞌene veje núni haha ꞌee ꞌavena siserasahunijija areva.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 ꞌEne núni ruha joni oja vaji aremuꞌavara. Nú ea pina pasiseꞌi ꞌahaara ꞌee pavenaume sisea vejara. ꞌEne ea pina papisimie unenu ꞌahoꞌa hununaꞌa ꞌekara.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Ja namahe ꞌwarahuna pana. Na nimarako ꞌwaravu jaꞌinaꞌe ja nuni oja vaji navujihunaꞌe nú kwamasahuna ho maiꞌo hihuna kaivo nú ja puꞌúmo ahuma niꞌajaraviꞌi hihuna.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Na ja niꞌimaꞌuraꞌe nimaa vetie ꞌee jonijihunaꞌe na niꞌimaꞌuraꞌe temaraju. Na nihoꞌo oja sonahia paraniuꞌe ꞌee núni haha hiana vajijaho temari rareniu.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 ꞌEne nú Masatonia roaji ꞌuꞌo nú nihoꞌo pasonasahe hijara kaivo rora rora kajaho nihoꞌo ahija rarenuna ꞌee núni vaja tejuhi rarenana.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 ꞌEnakaivo Godi kaꞌene ea ijaꞌina temuka apejiꞌina venauꞌe oja sonahiujara Taitasi ranavume roume oja sonahúana.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 ꞌEne hura roujiru pana kaivo ja huaꞌe vejume hu oja sonanajine ꞌee jara núaꞌe kúꞌi ꞌahiꞌejuꞌe hine temuka kaꞌene apejiꞌi hijura ꞌee jara nihoꞌo na kihunaꞌe ura renaujara veniuꞌe natohwaꞌe temukimu.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Ijihunaꞌe nuni asurijara venaume temukamanaꞌe reꞌamajaho na ijaho patemukimu. Ijihuni maijaho na kavujaho asura kajara ja venaume temukamana vo ꞌaha jora pana. ꞌEnavo na ijaho temukimu.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Na jara temuka kaꞌene apeju jihunaꞌe temarahuna pana. ꞌEnakaivo temukijara rarejume ja nihoꞌo taꞌarohajara vejuꞌe teamanimu. Ja Godoni ura ijara vejume temukamana. ꞌEjakame ja nuni vajijaho unenu pina papivusahuna.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Ijihunaꞌe temuka kaꞌene Godoni ura ijaꞌinaꞌe apejujara venauꞌe temuka paapeꞌi kaivo sisei jihuni ꞌunamijaho taꞌarohura. ꞌEne roe maraniuna kaivo mweꞌa ikehuni temukijara venauꞌe kwamasahura.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Ma ike temuka maa kara joni vaji raka kaꞌene venaji kiaha. Ijara vejume jonunaꞌa samaaꞌe renana ꞌee ja sisea irakiji kime senavare ꞌee sisea juhavare? ꞌEne ja ura ijara roe samaaꞌe rehuna ura renaara ꞌee ja sisea kara parehuna nihoꞌo ura rena parajure ꞌee ja rakijihunaꞌe eha vehuna ura renaara. ꞌEne jara uneunecha kihi vejajara najahujaho ja ijí sisea kajihuni pwina pana.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 ꞌEnaꞌomo na joni asura kaꞌene vejujaho ea kaꞌene sisea venajihunaꞌe vehuna pane ꞌee ea kaꞌene omaha siseꞌi ꞌahaajihunaꞌe vehuna pana kaivo jara iraka mamaa kaꞌene nunijihunaꞌe vejaji Godoni unaꞌi veje jonunaꞌa samaaꞌe reꞌamarono vejuta.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 ꞌEnajihunaꞌe ikehuni hahi nú venume oja sonahúana. Nú oja sonahúani rorijaho nú nihoꞌo natohwaꞌe Taitasi oni temarijara vejume nú temarasahara. Ijihuni maijaho ja vejume huni oja areri rene sonanana.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Ijihunaꞌe na jonijihunaꞌe Taitasi oni unaꞌi ja aromahuta reꞌamajaho ijaho paveniuꞌe na junimu. ꞌEnakaivo uneunecha mahoꞌo ja nimaa ꞌwarava jihunaꞌe núra Taitasi oni unaꞌi ja aromahajaho iviꞌa nimaa.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Ijihuni maijaho jara huni ira hene vene ꞌee huni hura vene ꞌee hura icháꞌina venuji niꞌimaꞌuraꞌe vwihajaji vwihanareꞌe hu nihoꞌo ja ea mapokaꞌe ikihi punaꞌi oja natohwaꞌe henu.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Na temaraju jihuni maijaho uneunecha mapoka vajijaho na ja nimaa vetia paraju.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.