2 Coríntios 7

Godoni Vu'a Maiu'ina (MCQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 ꞌEnajihunaꞌe vwehu núna kaꞌene nú oja mihiꞌine ike nahama ꞌwarumake henareje roe ja puꞌúmo uneunecha kaꞌene veje núni haha ꞌee ꞌavena siserasahunijija areva.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 ꞌEne núni ruha joni oja vaji aremuꞌavara. Nú ea pina pasiseꞌi ꞌahaara ꞌee pavenaume sisea vejara. ꞌEne ea pina papisimie unenu ꞌahoꞌa hununaꞌa ꞌekara.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Ja namahe ꞌwarahuna pana. Na nimarako ꞌwaravu jaꞌinaꞌe ja nuni oja vaji navujihunaꞌe nú kwamasahuna ho maiꞌo hihuna kaivo nú ja puꞌúmo ahuma niꞌajaraviꞌi hihuna.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Na ja niꞌimaꞌuraꞌe nimaa vetie ꞌee jonijihunaꞌe na niꞌimaꞌuraꞌe temaraju. Na nihoꞌo oja sonahia paraniuꞌe ꞌee núni haha hiana vajijaho temari rareniu.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 ꞌEne nú Masatonia roaji ꞌuꞌo nú nihoꞌo pasonasahe hijara kaivo rora rora kajaho nihoꞌo ahija rarenuna ꞌee núni vaja tejuhi rarenana.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 ꞌEnakaivo Godi kaꞌene ea ijaꞌina temuka apejiꞌina venauꞌe oja sonahiujara Taitasi ranavume roume oja sonahúana.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 ꞌEne hura roujiru pana kaivo ja huaꞌe vejume hu oja sonanajine ꞌee jara núaꞌe kúꞌi ꞌahiꞌejuꞌe hine temuka kaꞌene apejiꞌi hijura ꞌee jara nihoꞌo na kihunaꞌe ura renaujara veniuꞌe natohwaꞌe temukimu.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Ijihunaꞌe nuni asurijara venaume temukamanaꞌe reꞌamajaho na ijaho patemukimu. Ijihuni maijaho na kavujaho asura kajara ja venaume temukamana vo ꞌaha jora pana. ꞌEnavo na ijaho temukimu.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 Na jara temuka kaꞌene apeju jihunaꞌe temarahuna pana. ꞌEnakaivo temukijara rarejume ja nihoꞌo taꞌarohajara vejuꞌe teamanimu. Ja Godoni ura ijara vejume temukamana. ꞌEjakame ja nuni vajijaho unenu pina papivusahuna.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Ijihunaꞌe temuka kaꞌene Godoni ura ijaꞌinaꞌe apejujara venauꞌe temuka paapeꞌi kaivo sisei jihuni ꞌunamijaho taꞌarohura. ꞌEne roe maraniuna kaivo mweꞌa ikehuni temukijara venauꞌe kwamasahura.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Ma ike temuka maa kara joni vaji raka kaꞌene venaji kiaha. Ijara vejume jonunaꞌa samaaꞌe renana ꞌee ja sisea irakiji kime senavare ꞌee sisea juhavare? ꞌEne ja ura ijara roe samaaꞌe rehuna ura renaara ꞌee ja sisea kara parehuna nihoꞌo ura rena parajure ꞌee ja rakijihunaꞌe eha vehuna ura renaara. ꞌEne jara uneunecha kihi vejajara najahujaho ja ijí sisea kajihuni pwina pana.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 ꞌEnaꞌomo na joni asura kaꞌene vejujaho ea kaꞌene sisea venajihunaꞌe vehuna pane ꞌee ea kaꞌene omaha siseꞌi ꞌahaajihunaꞌe vehuna pana kaivo jara iraka mamaa kaꞌene nunijihunaꞌe vejaji Godoni unaꞌi veje jonunaꞌa samaaꞌe reꞌamarono vejuta.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 ꞌEnajihunaꞌe ikehuni hahi nú venume oja sonahúana. Nú oja sonahúani rorijaho nú nihoꞌo natohwaꞌe Taitasi oni temarijara vejume nú temarasahara. Ijihuni maijaho ja vejume huni oja areri rene sonanana.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Ijihunaꞌe na jonijihunaꞌe Taitasi oni unaꞌi ja aromahuta reꞌamajaho ijaho paveniuꞌe na junimu. ꞌEnakaivo uneunecha mahoꞌo ja nimaa ꞌwarava jihunaꞌe núra Taitasi oni unaꞌi ja aromahajaho iviꞌa nimaa.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Ijihuni maijaho jara huni ira hene vene ꞌee huni hura vene ꞌee hura icháꞌina venuji niꞌimaꞌuraꞌe vwihajaji vwihanareꞌe hu nihoꞌo ja ea mapokaꞌe ikihi punaꞌi oja natohwaꞌe henu.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 Na temaraju jihuni maijaho uneunecha mapoka vajijaho na ja nimaa vetia paraju.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.