Lucas 14

El Nuevo Testamento en mixe de Coatlán (MCONT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Chi jadu'n yjajtɨ co tüg pocxxɨɨduum Jesús ytɨgɨy ycaya'ñ anajty ma tüg fariseojäy ytɨjc, hue' anajty judío tungmɨɨdpɨ. Chi yɨ judío ixpɨcytɨjc ajcxy tzach'ix'ijtcɨxy Jesús, amɨdoo'ijtcɨxy Jesús y'ayuc.
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Huin'it tüg jäy huɨdibɨ ymɨɨd anajty quïxypa'm miiñ ma Jesús yhuinduu.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Chi Jesús ymɨgapxɨ je' ajcxy huɨdibɨ yaj'ixpɨjc Dios ñecy etz yɨ fariseojäy ajcxy, nɨmay:
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Chi ajcxy y'amonday. Huin'it Jesús cɨ̈nïxajɨɨy je pa'm jäy, chi yajtzoocy.
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 Chi Jesús nɨmay je fariseos ajcxy:
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Chi ca' ajcxy jajty nej y'adzohuimbíjtcɨxɨpy.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Co Jesús ijxy jadu'n nej yɨ' ajcxy jac'oybɨ ɨñaybejt huin'ijxcɨxy jɨm ma je caybejt, chi ajcxy tüg ayuc yajnɨmaayɨ, je tɨɨbɨ anajty yajhuomiingɨxy:
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 ―Co miich myajhuoohuɨpy ma pɨjcpɨ yajnixɨɨduñ, ca' m'ixtägɨpy ma je ɨñaybejt cödumbɨ, ca' jécyɨty co yajhuoomiñ huɨdi je' ɨñaaybejt ymɨhuaad.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Chi jada' xyñɨmähuɨpy je huɨdibɨ anajty tɨ xyhuoomiñ: “Mo' jada mɨgüg jada ɨñaaybejt cödumbɨ.” Chi miich tzöydu'n mɨɨd mnɨcxpy ma je' ɨñaybejt axambɨ.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Co jäy xyhuohuɨpy ma je pɨ́jcɨn yajnixɨɨduñ, jɨm m'ixtägɨp ma je axambɨ ɨñaybejt, e co yminɨpy je huɨdibɨ anajty tɨ xyhuomiñ, chi xyñɨmähuɨpy: “Mɨgüg, nax ma yɨ ɨñaybejt cödumbɨ.” Huin'it capxpaady m'idɨpy ma je' ajcxy huɨdibɨ anajty ɨñayb ma caybejthuinduu mɨɨd miich.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Pɨnjaty cɨ'm naygömáyɨp, tzöydu'nbaadɨp je'. Pɨnjaty naybɨdaacɨp nicy xeemy je' je' capxpaady y'idɨp.
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Chi Jesús nɨmay pɨnjaty huɨdi anajty tɨ yhuoomiñyii:
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Co mxɨɨdunɨpy, chi huoohuɨpy ayoobɨtɨjc, tzaachɨ̈jäy ajcxy, tecymätpɨ ajcxy, etz jäy huiintzpɨ.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 Huin'it miich mjotcujc'adɨpy co yɨ' ajcxy ca' jadɨpy nej yejc-huimbidɨpy. Jiinɨ Dios xymɨgüedɨpy co anajty yajjugypɨcy je tudägypɨ jäy ajcxy.
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Tüg jäy huɨdi anajty ɨñaayb mɨɨd Jesús ma caybejt huinduu co mɨdooy nej Jesús ymɨnañ, chi nɨmay Jesús:
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Chi Jesús y'adzooy:
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Co je adzuu'ɨ̈bɨ paty, chi quejxy tüg cogapxy huen nɨcxy huoogɨxy je tɨɨbɨ anajty ajcxy yajnɨmäy, nɨmay ajcxy: “Jámgɨx, tɨ jɨm yajni'ixɨ̈y je caayɨn uucɨn.”
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Chi ajcxy nidüg'ócɨy ymɨnandacy: “Tun may'ajt meecxcɨch, ca' y'oyɨ̈y nej nyajnɨ́cxɨbɨch.” Chi je' jayɨjp jäy y'adzoy: “Tɨ njuyɨch tüg rancho je' copɨcy jayɨjp nɨcxy n'ixyɨch, paady ca' nɨcxa'ñɨch; tun may'ajt meecxcɨch.”
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Chi jadüg jäy ymɨnañ: “Tɨ njuyɨch mɨgoox par huaj yuubɨ, nɨcxy n'oc'ijxmadza'ñɨch jayɨjp, paady ca' y'oyɨ̈y nej nɨ́cxɨbyɨch, tun may'ajt meecxcɨch.”
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Chi jadüg jäy ymɨnañ: “Tɨm chamnɨ nbɨcyɨch, paady ca' oyɨ̈y nej nɨ́cxɨbyɨch.”
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 Co je cogapxy yhuimbijty, chi yajnɨmay je' yhuindzɨn jadu'n nej je jäy ajcxy y'adzooy huɨdi anajty oy tɨ huoy. Huin'it je huindzɨn ooy yjotmätcoty, chi nɨmay je ytumbɨ: “Nɨcx tzojcyɨ cajpjoty ma yɨ jäy ajcxy yöygɨxy ñajxcɨxy etz ma yɨ mɨj tü, e chi huomiinɨpy pɨn mdɨmypaatyp ayoobɨtɨjc, yɨ tzaachɨ̈jäy etz huiintzpɨ.”
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 Chi je' ytumbɨ ymɨnañ: “Huindzɨn, tɨ nduñɨch jadu'n nej tɨ xyñɨmäyɨch, etz jac chiinɨ ɨñaybejt.”
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 Chi je huindzɨn nɨmay je' ytumbɨ: “Nɨcx ma yɨ mɨj nɨɨ mɨj tü yajmin je jäy ajcxy adzip, huen ɨɨch ndɨjc uch.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Chi ɨɨch miich nɨmäy co ni tüg yɨ jäy ajcxy huɨdi jayɨjp yajnɨmay, ca' ajcxy y'adzuu'adɨpy mɨɨd ɨɨch.”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Chi may anajty jäy ñɨcxy mɨɨd Jesús, chi Jesús yhuäc-huimbijty, nɨmay ajcxy:
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 ―Pen ji pɨn xypamiiñɨch, e ooy nïgɨ tzocy yɨ' ytaj yteedy, yɨ' ytöxyɨjc, yɨ' y'ung, y'ajch o chɨ', etz nañ ooy nïgɨ tzocy yɨ' yjugy'ájtɨn, ca' ɨɨch yɨ' huaad ndiscípulo'adyiijɨch.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Yɨ jäy ajcxy huɨdi xypamiimbɨch huɨdi ɨɨch ndiscípulo'adaanɨp, copɨcy yajnaxɨpy ajcxy ayo'n, jadu'n nipaady nejjɨhuɨ̈y ycruudz tɨ cabɨ̈ccɨxy e nɨcxy yajcruudzpeda'ñyii.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Co miich ajcxy mmɨjtɨjc mgoja'ñ, chi miich ajcxy jayɨjp m'ixtaaccɨxy e m'a'ɨxɨɨygɨxy jadu'ñyɨ meeñydunaangɨxy, nej pen mɨɨd ajcxy huɨdi jëbɨ mɨɨd myajmaaygɨxy je mmɨjtɨjc, o penɨ ca'.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 Ca' yjécyɨty co anajty je tɨjc tɨ yajpojtzɨ̈gy, chi anajty ca' m'ocjajtnɨ nej myajmayɨpy, e pɨnjaty anajty tɨ xy'ixy, chi ooy xyñɨxïgɨpy xyajxïgɨpy.
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Chi jäy ajcxy ymɨna'nɨp: “Jadayaabɨ yëydɨjc nɨgoo tɨ yajtzondägy tɨjc poch, e ca' tɨ ocyajmaayñɨ.”
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 O huɨdi rey ji co chona'ñ tziptumbɨ mɨɨd huingbɨ rey, ¿ca' jayɨjp huinmayɨpy pen jëbɨ chiptuñ mɨɨd majc mil jäy, pen je ymɨdzip miimb mɨɨd iipx mil jäy?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ca' yjécyɨty co je tügpɨ rey jɨguemnɨ anajty miiñ, chi quexɨpy tüg huingapxpɨ pɨjctzohuɨpy may'ajt ca'ydɨ yɨ tzip yjadyii.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Hueñypɨ́nɨty ma miich ajcxy pen ca' m'ixmájtzcɨxy tüg'ócɨy tijaty miich ajcxy mmɨɨd, ca' ɨɨch yɨ' huaad ndiscípulo'adyii.
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Yɨ caan ooy yɨ' y'óyɨty pen ymɨɨd ytamtz'ájtɨn. Co je caan ytɨgoy ytamtz'ájtɨn ca' ji ni ti xücx'ájtɨn yegɨpy.
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 Yɨ caan huɨdi tɨ ytɨgoy ytamtz'ájtɨn ni ca' y'oybɨdägnɨty ma je naax, ni ma je püx huɨdi aboon'ajtp. Hue' janchtɨy yaj'ixjɨdejtp tɨbäy. Pɨnjaty ɨɨch n'ayuc xymɨdohuaanɨp huen mɨdo'mbɨcy.
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.