Lucas 14

El Nuevo Testamento en mixe de Coatlán (MCONT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Chi jadu'n yjajtɨ co tüg pocxxɨɨduum Jesús ytɨgɨy ycaya'ñ anajty ma tüg fariseojäy ytɨjc, hue' anajty judío tungmɨɨdpɨ. Chi yɨ judío ixpɨcytɨjc ajcxy tzach'ix'ijtcɨxy Jesús, amɨdoo'ijtcɨxy Jesús y'ayuc.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Huin'it tüg jäy huɨdibɨ ymɨɨd anajty quïxypa'm miiñ ma Jesús yhuinduu.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Chi Jesús ymɨgapxɨ je' ajcxy huɨdibɨ yaj'ixpɨjc Dios ñecy etz yɨ fariseojäy ajcxy, nɨmay:
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Chi ajcxy y'amonday. Huin'it Jesús cɨ̈nïxajɨɨy je pa'm jäy, chi yajtzoocy.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Chi Jesús nɨmay je fariseos ajcxy:
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Chi ca' ajcxy jajty nej y'adzohuimbíjtcɨxɨpy.
6 A isto nada puderam responder.
7 Co Jesús ijxy jadu'n nej yɨ' ajcxy jac'oybɨ ɨñaybejt huin'ijxcɨxy jɨm ma je caybejt, chi ajcxy tüg ayuc yajnɨmaayɨ, je tɨɨbɨ anajty yajhuomiingɨxy:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 ―Co miich myajhuoohuɨpy ma pɨjcpɨ yajnixɨɨduñ, ca' m'ixtägɨpy ma je ɨñaybejt cödumbɨ, ca' jécyɨty co yajhuoomiñ huɨdi je' ɨñaaybejt ymɨhuaad.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Chi jada' xyñɨmähuɨpy je huɨdibɨ anajty tɨ xyhuoomiñ: “Mo' jada mɨgüg jada ɨñaaybejt cödumbɨ.” Chi miich tzöydu'n mɨɨd mnɨcxpy ma je' ɨñaybejt axambɨ.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Co jäy xyhuohuɨpy ma je pɨ́jcɨn yajnixɨɨduñ, jɨm m'ixtägɨp ma je axambɨ ɨñaybejt, e co yminɨpy je huɨdibɨ anajty tɨ xyhuomiñ, chi xyñɨmähuɨpy: “Mɨgüg, nax ma yɨ ɨñaybejt cödumbɨ.” Huin'it capxpaady m'idɨpy ma je' ajcxy huɨdibɨ anajty ɨñayb ma caybejthuinduu mɨɨd miich.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Pɨnjaty cɨ'm naygömáyɨp, tzöydu'nbaadɨp je'. Pɨnjaty naybɨdaacɨp nicy xeemy je' je' capxpaady y'idɨp.
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Chi Jesús nɨmay pɨnjaty huɨdi anajty tɨ yhuoomiñyii:
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Co mxɨɨdunɨpy, chi huoohuɨpy ayoobɨtɨjc, tzaachɨ̈jäy ajcxy, tecymätpɨ ajcxy, etz jäy huiintzpɨ.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Huin'it miich mjotcujc'adɨpy co yɨ' ajcxy ca' jadɨpy nej yejc-huimbidɨpy. Jiinɨ Dios xymɨgüedɨpy co anajty yajjugypɨcy je tudägypɨ jäy ajcxy.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Tüg jäy huɨdi anajty ɨñaayb mɨɨd Jesús ma caybejt huinduu co mɨdooy nej Jesús ymɨnañ, chi nɨmay Jesús:
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Chi Jesús y'adzooy:
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Co je adzuu'ɨ̈bɨ paty, chi quejxy tüg cogapxy huen nɨcxy huoogɨxy je tɨɨbɨ anajty ajcxy yajnɨmäy, nɨmay ajcxy: “Jámgɨx, tɨ jɨm yajni'ixɨ̈y je caayɨn uucɨn.”
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Chi ajcxy nidüg'ócɨy ymɨnandacy: “Tun may'ajt meecxcɨch, ca' y'oyɨ̈y nej nyajnɨ́cxɨbɨch.” Chi je' jayɨjp jäy y'adzoy: “Tɨ njuyɨch tüg rancho je' copɨcy jayɨjp nɨcxy n'ixyɨch, paady ca' nɨcxa'ñɨch; tun may'ajt meecxcɨch.”
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Chi jadüg jäy ymɨnañ: “Tɨ njuyɨch mɨgoox par huaj yuubɨ, nɨcxy n'oc'ijxmadza'ñɨch jayɨjp, paady ca' y'oyɨ̈y nej nɨ́cxɨbyɨch, tun may'ajt meecxcɨch.”
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Chi jadüg jäy ymɨnañ: “Tɨm chamnɨ nbɨcyɨch, paady ca' oyɨ̈y nej nɨ́cxɨbyɨch.”
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Co je cogapxy yhuimbijty, chi yajnɨmay je' yhuindzɨn jadu'n nej je jäy ajcxy y'adzooy huɨdi anajty oy tɨ huoy. Huin'it je huindzɨn ooy yjotmätcoty, chi nɨmay je ytumbɨ: “Nɨcx tzojcyɨ cajpjoty ma yɨ jäy ajcxy yöygɨxy ñajxcɨxy etz ma yɨ mɨj tü, e chi huomiinɨpy pɨn mdɨmypaatyp ayoobɨtɨjc, yɨ tzaachɨ̈jäy etz huiintzpɨ.”
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Chi je' ytumbɨ ymɨnañ: “Huindzɨn, tɨ nduñɨch jadu'n nej tɨ xyñɨmäyɨch, etz jac chiinɨ ɨñaybejt.”
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Chi je huindzɨn nɨmay je' ytumbɨ: “Nɨcx ma yɨ mɨj nɨɨ mɨj tü yajmin je jäy ajcxy adzip, huen ɨɨch ndɨjc uch.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Chi ɨɨch miich nɨmäy co ni tüg yɨ jäy ajcxy huɨdi jayɨjp yajnɨmay, ca' ajcxy y'adzuu'adɨpy mɨɨd ɨɨch.”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Chi may anajty jäy ñɨcxy mɨɨd Jesús, chi Jesús yhuäc-huimbijty, nɨmay ajcxy:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 ―Pen ji pɨn xypamiiñɨch, e ooy nïgɨ tzocy yɨ' ytaj yteedy, yɨ' ytöxyɨjc, yɨ' y'ung, y'ajch o chɨ', etz nañ ooy nïgɨ tzocy yɨ' yjugy'ájtɨn, ca' ɨɨch yɨ' huaad ndiscípulo'adyiijɨch.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Yɨ jäy ajcxy huɨdi xypamiimbɨch huɨdi ɨɨch ndiscípulo'adaanɨp, copɨcy yajnaxɨpy ajcxy ayo'n, jadu'n nipaady nejjɨhuɨ̈y ycruudz tɨ cabɨ̈ccɨxy e nɨcxy yajcruudzpeda'ñyii.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Co miich ajcxy mmɨjtɨjc mgoja'ñ, chi miich ajcxy jayɨjp m'ixtaaccɨxy e m'a'ɨxɨɨygɨxy jadu'ñyɨ meeñydunaangɨxy, nej pen mɨɨd ajcxy huɨdi jëbɨ mɨɨd myajmaaygɨxy je mmɨjtɨjc, o penɨ ca'.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Ca' yjécyɨty co anajty je tɨjc tɨ yajpojtzɨ̈gy, chi anajty ca' m'ocjajtnɨ nej myajmayɨpy, e pɨnjaty anajty tɨ xy'ixy, chi ooy xyñɨxïgɨpy xyajxïgɨpy.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 Chi jäy ajcxy ymɨna'nɨp: “Jadayaabɨ yëydɨjc nɨgoo tɨ yajtzondägy tɨjc poch, e ca' tɨ ocyajmaayñɨ.”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 O huɨdi rey ji co chona'ñ tziptumbɨ mɨɨd huingbɨ rey, ¿ca' jayɨjp huinmayɨpy pen jëbɨ chiptuñ mɨɨd majc mil jäy, pen je ymɨdzip miimb mɨɨd iipx mil jäy?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ca' yjécyɨty co je tügpɨ rey jɨguemnɨ anajty miiñ, chi quexɨpy tüg huingapxpɨ pɨjctzohuɨpy may'ajt ca'ydɨ yɨ tzip yjadyii.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Hueñypɨ́nɨty ma miich ajcxy pen ca' m'ixmájtzcɨxy tüg'ócɨy tijaty miich ajcxy mmɨɨd, ca' ɨɨch yɨ' huaad ndiscípulo'adyii.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 Yɨ caan ooy yɨ' y'óyɨty pen ymɨɨd ytamtz'ájtɨn. Co je caan ytɨgoy ytamtz'ájtɨn ca' ji ni ti xücx'ájtɨn yegɨpy.
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Yɨ caan huɨdi tɨ ytɨgoy ytamtz'ájtɨn ni ca' y'oybɨdägnɨty ma je naax, ni ma je püx huɨdi aboon'ajtp. Hue' janchtɨy yaj'ixjɨdejtp tɨbäy. Pɨnjaty ɨɨch n'ayuc xymɨdohuaanɨp huen mɨdo'mbɨcy.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.