Atos 22

El Nuevo Testamento en mixe de Coatlán (MCONT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 ―Mɨgügtɨjc etz mɨj'anäctɨjc, mɨdoogɨxy jadu'n nej ɨɨch yam nnayñïgapxtüdyii.
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Co je mayjäy ajcxy mɨdoy co ymɨgápxɨgɨxy mɨɨd hebreo y'ayuc, chi ajcxy y'amonday, chi Pablo ymɨnañ:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 ―Judíojäy ɨɨch. Jɨm Tarso nma'xung'ajtyɨch, Cilicia ñaaxjot. E ya Jerusalén tɨ nyeegyɨch. Ixpɨjcɨch ya ma Gamaliel, etz yajxon Gamaliel tɨ xyaj'ixpɨjcyɨch ajt nmɨj'ap nmɨjteedy ytɨy'ajt etz ycötújcɨn. Njatyɨm nyajmɨj'ajtpyɨch Dios jadu'n nej miich ajcxy Dios myajmɨj'ajtcɨxy cham.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Jecy tɨ n'ixhuɨdity tɨ nbahuɨdityɨch je jäy ajcxy huɨdi anajty mɨjpɨdaacp Jesús y'ayuc, nyaj'öctähuaamyɨch anajty, e nyajnɨcxpyɨch anajty mach yëydɨjctɨjc etz töxyjäydɨjc, nbɨdägyɨch anajty ajcxy pujxtɨgoty.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 Je teedy mɨjtungmɨɨdpɨ etz tüg'ócɨy mɨj'anäctɨjc ymɨɨd tɨy'ajt, co ɨɨch ajcxy xymooyɨch cötujcɨn, e nnɨcxyɨch anajty jɨm Damasco ma nmɨgügtɨjcɨch yɨ judío jäy ajcxy. N'ixtäyɨch anajty je jäy ajcxy huɨdi Jesús y'ayuc mɨjpɨdaacɨp, madza'ñɨch anajty ajcxy, e nyajmiina'ñɨch anajty ajcxy ya Jerusalén huen yajtzaachytunggɨxy.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Co ɨɨch anajty ndüyöyɨch mɨhuingon Damasco, cujc yxɨɨ anajty, chi janch tɨmɨtiinɨ ytɨɨcxɨ̈gy jühuɨdity jadu'n nej jɨɨn ma ɨɨch, hue' anajty chooñ tzajpjoty.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Chi jɨm ngɨdaayɨch, huin'it nmɨdooyɨch tüg ayuc xyñɨmäyɨch: “Saulo, Saulo, ¿ti co xypahuɨdijttägyɨch?”
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Huin'it n'amɨdooyɨch: “¿Mbɨn miich, Huindzɨn?” Chi xy'adzooyɨch: “Ɨɨch je' je Jesús je huɨdi cogajp jɨm Nazaret, je huɨdi miich mdzachpahuɨdijttacpy.”
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Pɨnjaty ɨɨch anajty nmɨɨd y'ijx je' ajcxy je tɨɨcxɨn, chi ajcxy ooy chɨgɨɨy, e ca' ajcxy huinjɨhuɨɨy je ayuc huɨdi anajty nmɨgapxyiijɨch.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Huin'it nnɨmaayɨch: “¿Ti jëbɨ nduñɨch, Huindzɨn?” Chi je Huindzɨn Jesús xy'adzooyɨch: “Pɨdɨ̈g e yajyöy mdu', nɨcxy jɨm Damasco, jɨm myajnɨmähuɨɨyb tüg'ócɨy ti jëbɨ mduñ.”
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Je tɨɨcxɨn hue' je' xy'ixmajchɨch huiintz. E chi je nmɨgügtɨjcɨch xyhuijtzoonɨch ajcxy cɨ̈gɨ́xy, xyajja'tyɨch ajcxy jɨm Damasco.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Jɨm Damasco anajty chɨnäy tüg yëydɨjc huɨdi anajty yxɨɨ Ananías, je huɨdi anajty ooy cuyduñ Moisés ycötújcɨn je jécyɨp. E judíojäy ajcxy huɨdi jɨm tzɨnaayb ooy cömaaygɨxy co ooy y'oyjäyɨty.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 Chi Ananías ymiiñ ma njättaacɨch, e ytɨnay'ɨhuɨɨy ma ɨɨch nmɨjc, chi xyñɨmaayɨch: “Mɨgüg Saulo, ijxɨ̈gɨch jadüg'oc huinjemy.” Tɨm huin'ítɨy n'ijxɨ̈gyɨch.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 Chi Ananías xyñɨmaayɨch: “Je Dios huɨdi ajt nmɨj'ap nmɨjteedy ojadajt, je' tɨ xyhuin'ixy jɨgɨx mnejhuɨ̈huɨpy Dios yhuinma'ñ, etz m'ixɨpy je tudäcypɨ jäy, e mmɨdohuɨpy ycɨ'm ayuc huɨdi ycapxpy.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Dios tɨ xyhuin'ixy jɨgɨx nɨcxy mdɨy'ajt yecy ma tüg'ócɨy naaxhuiñyjäy, etz mnimɨydägɨpy nej tɨ m'ixy tɨ mmɨdoy.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 Jadachambɨ, ¿nej co mhuäcxɨpy? Pɨdɨ̈g etz nɨɨbet. Mɨbɨjctzou Dios jɨgɨx mbocy ñïhuädzɨpy.”
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Co nɨcxnɨch jadüg'oc Jerusalén, chi nnɨcxɨch ma Dios ytɨjc, oy Dios nmɨbɨjctzooyɨch. Chi ɨɨch jiiby tzajtɨgoty n'ixmañyɨɨyɨch.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 N'ijxyɨch je Huindzɨn Jesús e xyñɨmaayɨch: “Pɨdzɨm ya Jerusalén mɨc'amy, ca' je Jerusalén jäy ajcxy cöbɨgɨpy miich m'ayuc jadu'n nej xyñigapxa'ñɨch.”
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Huin'it n'adzooyɨch: “Huindzɨn Jesús, yɨ jäy ajcxy ñejhuɨɨyb co ɨɨch anajty nnɨcxɨch huen huɨdi judíojäy naymujctac n'ixtäyɨch yɨ jäy ajcxy huɨdi miich m'ayuc xymɨbɨjcɨp, tɨ nbɨdägyɨch anajty ajcxy pujxtɨgoty, ooy ɨɨch ajcxy yɨ' tɨ ndzaachytuñ tɨ nga'oyduuñɨch.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Co ajcxy yaj'ögy je Esteban, miich mdumbɨ, huɨdi miich m'ayuc xycapxhuäcxɨp, jɨm ɨɨch anajty nañ jadu'n yajpaady. E ooy njäygɨdacyɨch co ajcxy yaj'o'cy, ixtɨ ngüend'ajtɨch je' ajcxy yjocxhuit huɨdi Esteban yaj'o'c.”
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Chi ɨɨch nHuindzɨn Jesús xyñɨmay: “Cham ɨɨch miich nguexy jɨguëgy it ma yɨ jäy ajcxy huɨdi ca' yjudíojäyɨty.”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 E yabaad je mayjäy y'amɨdo'ijty Pablo y'ayuc, chi ytɨgɨɨy ajcxy huambɨ jɨhuɨɨybɨ chachmɨnaangɨxy:
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Yam yhuaangɨxy yjɨhuɨɨygɨxy, yam yjocxhuit tzachjengɨxy, etz naaxhuaay tzachyujc-huɨjcɨxy.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Chi je soldado huindzɨn ni'ane'mdɨɨy co huen Pablo yajnɨcxyii cuartel tɨgoty, e ni'ane'mdɨɨy co huen cɨ'adyii jɨgɨx nigapxɨp ti tɨ tuñ co je jäy tɨ ymɨbɨdɨ̈gyii.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Tɨ anajty ajcxy cɨ̈xojtzcɨxy, e chi anajty ajcxy tzaachytunaangɨxy co Pablo nɨmay je capitán huɨdi anajty huinduy:
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Co jadu'n mɨdooy je capitán, chi ñɨcxy oy yajnɨmäy je comandante:
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 Huin'it je comandante ymɨjhuägy ma je Pablo, chi y'amɨdooy:
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Huin'it je comandante nɨmay Pablo:
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Mɨɨd jëyɨ, je huɨdibɨ anajty ajcxy cɨ̈'adam je Pablo, chi puyöydúutcɨxnɨ. Nañ jadu'n je comandante ooy ñay'adzɨgɨɨyɨ, mɨɨd co cɨ̈xojch Pablo mɨɨd cadena.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 Com jabom je comandante co anajty nejhuɨ̈hua'ñ ti ycɨxpɨ co tɨ yxɨ̈yii je Pablo yɨ judíojäy, huen yajmɨnagyii cadena ma Pablo ycɨ'. Chi ane'my co yajhuomujcɨ je teedy tungmɨɨdpɨ etz je judío mɨj'anäctɨjc. Huin'it je comandante yajnɨcxy Pablo ma je huindzɨndɨjc etz ixpɨcytɨjc anajty tɨ ñaymújcɨgɨxy.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.